PL171566B1

PL171566B1 - Wyrób chlonny jednorazowego uzytku w postaci podpaski higienicznej PL

Info

Publication number: PL171566B1
Application number: PL92298515A
Authority: PL
Inventors: Hugh A Thompson; Gerald A Young; Thomas W Osborn Iii; Charles W Chappell; Theresa L Johnson; John L Hammons; Bruce W Lavash; James C Horney; Lee M Hines
Original assignee: Procter & Gamble
Priority date: 1991-07-23
Filing date: 1992-07-23
Publication date: 1997-05-30
Also published as: JPH06502103A; PL298515A1; CA2092196C; EP0549781B1; HU213085B; SG55146A1; SK37393A3; WO1993001780A1; FI931242L; CZ73293A3; DE69213694D1; NO930960D0; DK0549781T3; ES2093268T3; HUT68929A; AU663104B2; NO930960L; HU9300815D0; DE69213694T2; JP3452568B2

Abstract

1 Wyrób chlonny jednorazowego uzytku w postaci podpaski higienicznej skladajacy sie z polaczo- nych ze soba warstw obejmujacych przepuszczalna dla plynów warstwe wierzchnia, pod która znajduje sie nieprzepuszczalna dla plynów warstwa spodnia, rdzen chlonacy umieszczony miedzy warstwa wierzchnia 1 warstwa spodnia 1 majacy górna powierzchnie zwró- cona do warstwy wierzchniej, a dolna powierzchnie zwrócona do warstwy spodniej oraz umieszczona pod warstwa wierzchnia warstwe transportowa, znamienny tym, ze dolna czesc (46) warstwy transportowej (21) znajduje sie ponizej górnej powierzchni (24a) rdzenia chlonacego (24) 1 rozciaga sie wzdluz podpaski higie- nicznej (20), zas górna c z e s c (45) warstwy transporto- wej (21) siega co najmniej górnej powierzchni (24a) rdzenia chlonacego (24) i zawiera wlókna (25) ulozo- ne w kierunku prostopadlym do plaszczyzny podpaski higienicznej (20) F ig . 2 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest wyrób chłonny jednorazowego użytku w postaci podpaski higienicznej.

Znany jest szereg konstrukcji wyrobów chłonnych jednorazowego użytku służących do zbierania płynów wydzielanych z ciała. Dostępne w handlu wyroby chłonne obejmują pieluszki dziecięce, pieluchy dla osób niekontrolujących wydalania, artykuły dla kobiet i opatrunki. Jednorazowe wyroby tego rodzaju składają się z kilku elementów funkcjonalnych służących do zbierania, wchłaniania i zatrzymywania płynów. Ogólnie biorąc, w skład tego rodzaju wyrobów chłonnych wchodzi rdzeń z materiału higroskopijnego zawierający zwykle włóknistą celulozę, z którego górną powierzchnią jest połączona przenikalna dla płynów warstwa wierzchnia, a z dolną powierzchnią jest połączona nieprzenikalna dla płynów warstwa spodnia.

W przypadku gdy wyrobem chłonnym jest podpaska dla kobiet, wymagana jest od tego wyrobu duża wygoda używania, dopasowanie do ciała, skuteczne zatrzymywanie płynów, natomiast wycieki płynów z podpaski na bieliznę są całkowicie niedopuszczalne.

W dalszym ciągu przywiązuje się dużą wagę do poprawy skuteczności stosowania podpasek higienicznych, mimo iż dokonano już wielu udoskonaleń, zarówno w zakresie materiałów, jak i konstrukcji.

Wycieki z podpasek higienicznych związane są ogólnie z dużą koncentracją płynu w punkcie, w którym płyny opuszczają ciało i bezpośrednio stykają się z powierzchnią podpaski. W tym punkcie doprowadzania materiał chłonący podpaski szybo się przesyca. Płyny migrują promieniowo od tego punktu i wyciekają przy krawędziach wzdłużnych.

Z opisu patentowego USA nr 4 820 295 znany jest wyrób chłonny, który ma przy swoich zewnętrznych krawędziach obszar zagęszczonego materiału.

Z opisu patentowego USA nr 4 666 439 znany jest wyrób chłonny, który ma dodatkową warstwę graniczną otaczającą ten wyrób.

Z opisu patentowego USA nr 4 701 171 znany jest wyrób chłonny zaopatrzony przy krawędziach bocznych w skrzydełka do owijania wokół bielizn.

Wszystkie powyższe rozwiązania wyrobu chłonnego mają na celu eliminowanie wycieków, jednak obszary o zwiększonej gęstości materiału obniżają wygodę stosowania wyrobu, a skrzydełka nie zawsze są akceptowane przez użytkowniczki.

Opis patentowy EP-391814 ujawnia syntetyczne włókna, zwłaszcza poliestrowe, poliamidowe, polipropylenowe, polietylenowe lub z estrów celulozowych, zwłaszcza w postaci kabla (czyli wiązki ciągłych włókien bez określonego skrętu), pokryte smarem hydrofilowym i wchodzące w skład wkładów chłonnych pieluszek niemowlęcych i pieluch dla osób nie kontrolujących wydalania, automatycznie transportujące płyn wzdłuż swej powierzchni.

Opis patentowy US 4 723 954 ujawnia produkt i proces wytwarzania struktury chłonnej posiadającej warstwę zwróconą do ciała i rdzeń chłonący nałożone na siebie. Warstwa zwrócona do ciała ma strukturę włókniny. Niektóre włókna rdzenia chłonącego wystają wchodząc w warstwę zwróconą do ciała i sąjej integralną częścią. Wystające włókna ułatwiają transport płynu do rdzenia chłonącego poprzez warstwę zwróconą do ciała i stabilizują rdzeń.

Opis patentowy US 4 798 603 ujawnia wyrób chłonny zawierający rdzeń chłonący składający się z zasadniczo hydrofitowego materiału zdolnego do absorbowania wybranego płynu. Przepuszczalna dla płynów warstwa wierzchnia z materiału hydrofobowego jest nałożona na wspomniany rdzeń chłonący i zawiera pory o średnim rozmiarze. Przepuszczalna dla płynów warstwa transportująca płyn umieszczona jest pomiędzy warstwą wierzchnią a rdzeniem chłonącym i zbudowana jest z materiału mniej hydrofilowego niż rdzeń chłonący, a rozmiar porów tej warstwy jest mniejszy niż rozmiar porów warstwy wierzchniej.

Wyrób chłonny jednorazowego użytku w postaci podpaski higienicznej, według wynalazku, składający się z połączonych ze sobą warstw obejmujących przepuszczalną dla płynów warstwę wierzchnią, pod którą znajduje się nieprzepuszczalna dla płynów warstwa spodnia, rdzeń chłonący umieszczony między warstwą wierzchnią i warstwą spodnią, którego górna powierzchnia zwrócona jest do warstwy wierzchniej, a dolna powierzchnia zwrócona jest do warstwy spodniej oraz umieszczoną pod warstwą wierzchnią warstwę transportową, charakteryzuje się tym, że dolna część warstwy transportowej znajduje się poniżej górnej powierzchni rdzenia chłonącego i rozciąga się wzdłuż podpaski higienicznej, zaś górna część warstwy transportowej sięga co najmniej górnej powierzchni rdzenia chłonącego i zawiera włókna ułożone w kierunku prostopadłym do płaszczyzny podpaski higienicznej.

Korzystnie warstwa transportowa zawiera włókna zaopatrzone w zewnętrzne kanały kapilarne.

Korzystnie włókna z kanałami kapilarnymi są hydrofilowe.

Korzystnie włókna z kanałami kapilarnymi mają w przekroju kształt litery V z odchodzącymi od niej rozgałęzieniami stabilizującymi.

Korzystnie włókna z kanałami kapilarnymi są zawinięte i część włókien częściowo przechodzi przez warstwę wierzchnią podpaski higienicznej.

Korzystnie górna część warstwy transportowej zebrana jest w jeden pęk.

Korzystnie rdzeń chłonący zawiera chłonący materiał żelujący umieszczony między górną warstwą i dolną warstwą rdzenia chłonącego.

Korzystnie rdzeń chłonący zawiera włókna zaopatrzone w zewnętrzne kanały kapilarne.

Korzystnie podpaska higieniczna dodatkowo zawiera wtórną warstwę wierzchnią nałożoną na górną warstwę rdzenia chłonącego.

Korzystnie warstwa wierzchnia podpaski higienicznej posiada wycięcie.

Wybór chłonny jednorazowego użytku w postaci podpaski higienicznej, według drugiej odmiany wynalazku, składający się z połączonych ze sobą warstw obejmujących przepuszczalną dla płynów warstwę wierzchnią, pod którą znajduje się nieprzepuszczalna dla płynów warstwa spodnia, rdzeń chłonący umieszczony między warstwą wierzchnią i warstwą spodnią, którego górna powierzchnia zwrócona jest do warstwy wierzchniej, a dolna powierzchnia zwrócona jest do warstwy spodniej oraz umieszczoną pod warstwą wierzchnią warstwę transportową, charakteryzuje się tym, że warstwa transportowa składa się z pęków ustawionych w kierunku prostopadłym do płaszczyzny podpaski higienicznej, których górne części wystają powyżej górnej powierzchni rdzenia chłonącego, zaś ich dolne części znajdują się poniżej górnej powierzchni rdzenia chłonącego.

Korzystnie warstwa transportowa zawiera włókna z zewnętrznymi kanałami kapilarnymi.

Korzystnie włókna z kanałami kapilarnymi są hydrofilowe.

Korzystnie warstwa wierzchnia ma wycięcie.

Wybór chłonny jednorazowego użytku w postaci podpaski higienicznej, według kolejnej odmiany wynalazku, składający się z połączonych ze sobą warstw obejmujących przepuszczalną dla płynów warstwę wierzchnią, pod którą znajduje się nieprzepuszczalna dla płynów warstwa spodnia rdzeń chłonący umieszczony między warstwą wierzchnią i warstwą spodnią, którego górna powierzchnia zwrócona jest do warstwy wierzchniej, a dolna powierzchnia zwrócona jest do warstwy spodniej oraz umieszczoną pod warstwą wierzchnią transportową charakteryzuje się tym, że warstwa transportowa ma dolną część i górną część oraz warstwa transportowa jest umieszczona powyżej górnej powierzchni rdzenia chłonącego i swoją górną część zwrócona jest do warstwy wierzchniej, a jej dolna część rozciąga się wzdłuż podpaski higienicznej, a ponadto górna część warstwy transportowej jest otoczona wtórną strukturą chłonącą.

Korzystnie warstwa transportowa jest z materiału sprężystego.

Korzystnie wtórna struktura chłonąca jest z grupy obejmującej włókniny, watę włóknistą lub gąbkę chłonącą.

Rozwiązanie, według wynalazku, nie tylko zapewnia pożądany, ukierunkowany przepływ płynów, który umożliwia lepsze wykorzystanie ogólnej pojemności materiału chłonącego wyrobu, mniejsze wycieki boczne, lecz również zapewnia środki do przepuszczania płynów przez warstwę wierzchnią w ceiu poprawienia korzystnych efektów suchości i higieniczności przy użytkowaniu.

Artykuły wykorzystujące technologię objętą niniejszym wynalazkiem są wygodniejsze i lepiej dopasowane niż artykuły bazujące na przykład na zastosowaniu obszarów rdzenia o dużej gęstości, służących do osiągnięcia przemieszczania płynów. Inaczej mówiąc, niniejsza technologia umożliwia uzyskanie ukierunkowania płynu i otrzymanie takich parametrów użytkowych jak w przypadku gęstych ale i nie wygodnych rdzeni, w miękkim, podatnym i komfortowym typie podpaski.

Przedmiot wynalazku w przykładach wykonaniajest przedstawiony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia w widoku z góry wyrób chłonny, według pierwszej odmiany wynalazku, w postaci podpaski higienicznej z częściowym wycięciem w ceiu wyraźniejszego przedstawienia konstrukcji podpaski higienicznej; fig. 2 - wyrób chłonny z fig. 1 w przekroju wzdłuż linii 2-2; fig. 3 - włókno z kanałem kapilarnym mające w przekroju kształt litery H; fig. 4 - włókno z kanałem kapilarnym mające w przekroju kształt litery V z odchodzącymi od niej odgałęzieniami stabilizującymi; fig. 5 - włókno z kanałem kapilarnym mające w przekroju kształt wielokrotnej litery H; fig. 6 - włókno z kanałem kapilarnym mające w przekroju kształt litery U; fig. 7A włókno z kanałem kapilarnym mające w przekroju kształt litery H w stanie częściowego zgniecenia (mimo, że nie jest on optymalny to włókno takie może być stosowane); fig. 7B włókno w przekroju z kanałem kapilarnym z fig. 7a w stanie rozprężenia; fig. 7C - włókno w przekroju z kanałem kapilarnym z fig. 7A całkowicie zgniecione; (takie włókna nie są wykorzystywane); fig. 8 - wyrób chłonny, według wynalazku w postaci podpaski higienicznej przedstawiający ścisły styk między warstwą wierzchnią z kształtowanej folii i znajdującą się pod nią warstwą włókien z kanałem kapilarnym, oraz wnikanie włókien z kanałem kapilarnym do wnętrza porów warstwy wierzchniej; fig. 9 - spód warstwy wierzchniej i korzystny wzór multispilarny ścieżek kleju, stosowany do połączenia warstwy wierzchniej z warstwą włókien z kanałem kapilarnym; fig. 10 - spód porowatej warstwy wierzchniej i inny korzystny wzór plamek kleju stosowany w

171 566 mocowaniu warstwy wierzchniej do warstwy włókien z kanałem kapilarnym; fig. 11 - widok perspektywiczny elementów składowych jednej z wersji podpaski higienicznej przedstawionej na fig. 1; fig. 12 - widok perspektywiczny elementów składowych innego wykonania podpaski higienicznej według niniejszego wynalazku; fig. 13 - przekrój kolejnego wykonania podpaski higienicznej według niniejszego wynalazku.

Stosowany tutaj termin wyrób chłonny odnosi się do wyrobów, które wchłaniają i zatrzymują wydzieliny z ciała, mówiąc dokładniej dotyczy wyrobów, które są umieszczone przy ciele użytkownika, lub w bezpośrednim kontakcie z nim, w celu wchłaniania i zatrzymywania różnego rodzaju wydzielin. Termin wyrób chłonny dotyczy pieluszek, tamponów dla kobiet, podpasek higienicznych, wkładek wewnątrzbieliźnianych, podpasek dla osób niekontrolujących wydalania itp.

Termin jednorazowego użytku stosowany jest na określenie artykułów, które nie są przeznaczone do prania lub reutylizacji prostej w charakterze wyrobu chłonnego (to znaczy przeznaczone są do wyrzucenia po jednorazowym użyciu, i korzystnie, do ponownej przeróbki w charakterze surowca wtórnego lub likwidacji w sposób bezpieczny dla środowiska).

Jednolity wyrób chłonny oznacza artykuł higroskopijny, który jest wykonany z oddzielnych części połączonych razem tworząc jedną całość, nie wymagających oddzielnych elementów manipulacyjnych, na przykład oddzielnego od tamponu elementu mocującego.

Jednym z korzystnych wykonań jednolitego wyrobu chłonnego, według niniejszego wynalazku, jest podpaska higieniczna 20, przedstawiona na fig. 1. Podpaska higieniczna 20 ma dwie strony: stronę stykającą się z ciałem czyli stronę ciała 20a i stronę bielizny 20b. Na fig. 1 podpaska higieniczna 20 jest przedstawiona od strony ciała 20a. Strona ciała 20a przeznaczona jest do noszenia w bezpośredniej bliskości ciała użytkownika. Strona bielizny 20b podpaski higienicznej 20 (przedstawiona fig. 2) jest stroną przeciwległą i przeznaczone jest do umieszczania przy bieliźnie.

Figura 1 przedstawia widok z góry podpaski higienicznej 20, według wynalazku, w stanie rozłożenia, z odcięciem części struktury w celu jaśniejszego przedstawienia konstrukcji podpaski higienicznej 20, przy założeniu, że część podpaski higienicznej 20, która zwrócona jest w stronę ciała 20a osoby używającej, czyli styka się z nim, skierowana jest w stronę obserwatora. Jak to pokazano na fig. 1, korzystne jest, jeżeli podpaska higieniczna 20 składa się z przepuszczalnej dla płynów warstwy wierzchniej 22, nieprzepuszczalnej dla cieczy warstwy spodniej 23 połączonej z warstwą wierzchnią 22, z rdzenia chłonącego 24 umieszczonego między warstwą wierzchnią 22 i warstwą spodnią 23 oraz z warstwy transportowej 21 umieszczonej tuż pod warstwą wierzchnią 22. Korzystne jest, jeżeli warstwa transportowa 21 zawiera włókna 25 mające zewnętrzne kanały kapilarne, które są ułożone w grubą wiązkę, czyli pęk 26.

Podpaska higieniczna 20 może również być zaopatrzona w jedną lub więcej dodatkowych warstw i elementów. W ich skład może wchodzić warstwa zbierająca czyli wtórna warstwa wierzchnia 27 umieszczona między warstwą wierzchnią 22 i rdzeniem chłonącym 24. Podpaska higieniczna 20 może również zawierać warstwę nietkaną 28 umieszczoną między rdzeniem chłonącym 24 i warstwą spodnią 23. Nietkana warstwa 28 służy do zapobiegania rozwłóknianiu się materiału rdzenia 24 (kiedy rdzeń składa się z włókien usieciowanej celulozy), a warstwy podpaski higienicznej 20 są zszyte.

Na figurze 1 widać również, że podpaska higieniczna 20 ma obwód 30 utworzony przez zewnętrzne krawędzie podpaski higienicznej 20, czyli wzdłużne krawędzie boczne 31 i krawędzie końcowe 32.

Korzystne jest, jeżeli podpaska higieniczna 20 posiada dodatkowe boczne klapki 34 czyli skrzydełka, które zakładane są wokół bielizny.

Figura 2 przedstawia przekrój poprzeczny podpaski higienicznej 20 wzdłuż linii 2-2 z fig. 1. Jak można zauważyć nafig. 2, korzystne jest, jeżeli podpaska higieniczna 20 zaopatrzona jest w paski kleju 36, służące do przytwierdzenia podpaski higienicznej do bielizny. Zdejmowane paski folii 39 zakrywają paski kleju 36.

Podpaska higieniczna 20 ma trzy osie: oś wzdłużną L, oś poprzeczną T i oś pionową Z. Osie wzdłużne L i poprzeczne T leżą w płaszczyźnie podpaski higienicznej i dzielą ją odpowie171 566

Ί dnio wzdłużnie i poprzecznie na dwie połowy. Oś pionowa Z jest skierowana prostopadle do płaszczyzny podpaski 20, ku dołowi przez warstwę wierzchnią 22, w głąb warstwy transportowej 21, a następnie w głąb stosowanego rdzenia chłonącego 24.

Celem wynalazku jest uzyskanie gradientu ssania kapilarnego między warstwą wierzchnią 22 i znajdującą się pod nią warstwą lub warstwami wyrobu, tak aby płyn był wchłaniany w kierunku osi Z od warstwy wierzchniej 22 wyrobu ku jego warstwie magazynującej. Empirycznie stwierdzono, że ssanie kapilarne zależy wprost proporcjonalnie od kąta zwilżania materiału, a odwrotnie proporcjonalnie do wielkości otworów. To znaczy, w typowym przypadku, otwory w warstwie wierzchniej 22 będą większe od wewnątrzwłókiennych otworów kapilarnych, które z kolei będą większe od międzywłókiennych przestrzeni kapilarnych we włóknistym rdzeniu chłonącym 24. Hydrofilowość powierzchni elementów każdej warstwy może także wpływać na gradient ssania kapilarnego.

Mówiąc po prostu, stosowanie włókien 25 z kanałem kapilarnym 29 sprzyja przemieszczaniu się płynów w kierunku osi Z wyrobu chłonnego. Ponadto przy stosowaniu warstwy z włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29, w której włókna ułożone są w zasadzie równolegle do kierunku wzdłużnego, wzmaga się również przepływ w kierunku wzdłużnym, co zwiększa ogólną użyteczną chłonności wyrobu. Jednakowoż przy takim rozmieszczeniu włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 ogranicza się przepływ płynu w kierunku poprzecznym, czyli w kierunku osi T, czego skutkiem jest zminimalizowanie lub nawet całkowite wyeliminowanie wycieków płynu wokół krawędzi bocznych 31 podpaski 20.

Tak więc w odróżnieniu od znanych ze stanu techniki wyrobów chłonnych, które rozprowadzają płyny w sposób nieuporządkowany w kierunkach x, y, z za pomocą materiału włóknistego o konsystencji waty, i zawierającego międzywłókienne, puste przestrzenie kapilarne, wewnątrzwłókienne kanały kapilarne 29 włókien 25 według wynalazku, są stosowane w celu pożądanego ukierunkowania płynu. Ponadto, ponieważ kapilary warstwy włóknistej, według wynalazku, znajdują się w samych włóknach 25, a nie w przestrzeniach międzywłókiennych, kapilarność nie zanika, kiedy zmieniają się odległości między włóknami. Poza tym warstwa włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 według wynalazku, zapewnia przenoszenie płynu i działanie kierunkowe nawet wtedy, kiedy warstwa jest miękka, puszysta, ma małą gęstość i jest wygodna dla osoby stosującej, w odróżnieniu od gęstych, zwartych i stosunkowo sztywnych materiałów watopodobnych pracujących w warunkach kapilarności międzywłókiennej. Tak więc należy zaznaczyć, że wyroby chłonne, według wynalazku, działają w inny sposób, wykorzystują inne materiały w ceiu osiągnięcia innych korzyści niż liczne, znane ze stanu techniki struktury chłonące, które nie wykorzystują warstwy transportowej złożonej, korzystnie, z włókien z kanałem kapilarnym, w celu intensyfikacji przemieszczania płynów w kierunku osi Z.

Warstwa wierzchnia 22 jest wygodna, miękka i nie drażni skóry użytkownika. Poza tym warstwa wierzchnia 22 jest przepuszczalna dla płynów umożliwiając łatwą penetrację płynów na całej jej grubości. Warstwa wierzchnia 22 może być wykonana z różnych materiałów, na przykład materiałów tkanych i nietkanych; materiałów polimerowych, folii termoplastycznych z otworami, folii perforowanych i termoplastycznych, folii hydroformowanych; pianek porowatych; gąbek usieciowanych; usieciowanych folii termoplastycznych i tkanin termoplastycznych. Materiały tkane i nietkane mogą składać się z włókien naturalnych (na przykład wełny lub bawełny), włókien syntetycznych (na przykład włókien polimerowych takich, jak poliestrowe, polipropylenowe lub polietylenowe) lub mieszaniny włókien naturalnych i syntetycznych.

W korzystnym wykonaniu warstwa wierzchnia 22 zawiera folię perforowaną. Folia perforowana jest korzystna do stosowania jako warstwa wierzchnia 22, ponieważ jest przenikalna dla wydzielin z ciała i nie jest przy tym chłonąca oraz ma niewielką tendencję do zwrotnego przepuszczania płynów i ponownego zwilżania skóry osoby używającej podpaski 20. Tak więc powierzchnia ukształtowanej folii, stykająca się z ciałem pozostaje sucha zmniejszając zanieczyszczenie ciała i dając użytkownikowi poczucie większej wygody. Warstwa wierzchnia 22 w korzystnym wykonaniu niniejszego wynalazku jest kształtowaną folią.

W korzystnym wykonaniu niniejszego wynalazku folia od strony ciała, stanowiąca warstwę wierzchnią 22, jest hydrofilowa, co ułatwia przenoszenie płynów przez warstwę

171 566 wierzchnią 22 szybciej niż w przypadku, gdyby folia od strony ciała nie była hydrofilowa. Powoduje to zmniejszenie prawdopodobieństwa wypływu płynów na zewnątrz warstwy wierzchniej 22, zamiast ich przepływu do wnętrza i zaabsorbowania przez rdzeń chłonący 24.

W korzystnym wykonaniu materiał polimerowy kształtowanej foliowej warstwy wierzchniej 22 zawiera środek powierzchniowo czynny. Od strony ciała warstwa wierzchnia 22 może stać się hydrofitową również przez obróbkę jej środkiem powierzchniowo czynnym.

Rdzeń chłonący 24 stanowi dowolny środek chłonący zdolny do absorbowania i zatrzymywania płynów. Jak to pokazano na fig. 2 i 11 rdzeń chłonący 24 ma górną powierzchnię 24a zwróconą w stronę warstwy wierzchniej 22 i dolną powierzchnię 24b zwróconą do warstwy spodniej 23, krawędzie boczne i krawędzie końcowe. Rdzeń chłonący 24 jest wytwarzany w szerokim zakresie rozmiarów i kształtów (prostokątny, owalny, w kształcie klepsydry, w kształcie hantli, asymetryczny itp.) i z szerokiego zakresu materiałów chłonących płyny, przeważnie stosowanych w podpaskach higienicznych i innych materiałach chłonących, jak na przykład rozdrobnionej masy drzewnej, zwanej zwykle pilścią. Przykładem innego odpowiedniego materiału chłonącego jest marszczona wata celulozowa, wytłaczane na gorąco polimery łącznie z kopolimerami, usztywnione, modyfikowane i usieciowane włókna celulozowe, włókna z kanałem kapilarnym, włókna syntetyczne, na przykład marszczone włókna poliestrowe; mech torfowy; tkaniny w postaci taśm tkanych i laminatów tkaniowych; chłonące pianki i gąbki; polimery o silnych własnościach absorbcyjnych, chłonące materiały żelujące lub inny materiał równoważny, lub kombinacja tych materiałów, lub też ich mieszanina.

Kształt i konstrukcja rdzenia chłonącego 24 może być również niejednakowa. Rdzeń chłonący może mieć strefy o zmiennej grubości. Może być profilowany ze zwiększoną grubością na środku. Może mieć różne gradienty hydrofilowości, gradienty superabsorpcji lub zmniejszoną gęstość i zmniejszony ciężar właściwy stref magazynujących. Może zawierać jedną lub więcej warstw czy struktur. Ogólna pojemność chłonąca rdzenia chłonącego 24 powinna być dostosowana do przeznaczenia podpaski higienicznej 20. Poza tym wielkość i pojemność chłonąca rdzenia chłonącego 24 można zmieniać w celu dostosowania go do różnych celów, jak w przypadku podpasek dla osób dorosłych, wkładek wewnątrzbieliźnianych, zwykłych podpasek higienicznych lub całonocnych podpasek higienicznych.

Korzystne wykonanie rdzenia chłonącego 24 zawiera strukturę laminatową przedstawioną na fig. 2 i 11. Laminat składa się z warstwy polimeru superabsorpcyjnego (lub chłonącego materiału żelującego) i jednego lub więcej arkuszy lub wstęg włókien z usieciowanej celulozy.

Włókna z usieciowanej celulozy w wykonaniach przedstawionych na fig. 2 i 11 tworzą pojedynczy arkusz, który owija warstwy cząstek chłonącego materiału żelującego 40. Arkusz jest zawinięty w ten sposób, że ma postać litry C. Zawinięty arkusz tworzy górną warstwę 41 i dolną warstwę 42. W alternatywnych przykładach wykonania laminat może być kształtowany na wiele innych sposobów, na przykład przez stosowanie oddzielnych wstęg z usieciowanej celulozy (lub innego materiału chłonącego) na różne warstwy rdzenia chłonącego.

W tego rodzaju rdzeniu chłonącym 24 włókna, korzystnie, z chemicznie usztywnianej i usieciowanej celulozy, są obrabiane przez skręcanie w celu otrzymania włókien nadających się do zastosowania w arkuszu stanowiącym rdzeń chłonący 24. Taka preparacja polega zazwyczaj na zastosowaniu aldehydów, na przykład aldehydu glutarowego, w charakterze substancji sieciującej. Poza tym w charakterze substancji sieciującej mogą być stosowane kwasy wielokarboksylowe. Jest oczywiste, że znane są również inne sposoby preparacji innych włókien z celulozy sieciowanej i tego rodzaju włókna mogą być również stosowane, chociaż ich właściwości absorpcyjne mogą być nieoptymalne w odróżnieniu od wspomnianych powyżej włókien. Przy okazji stwierdzić, że zwijane włókna celulozowe są przerabiane w celu otrzymania włókien nadających się do przygotowania korzystnych rdzeni chłonących 24 stosowanych przy praktycznym wykorzystaniu niniejszego wynalazku. .

Warstwa spodnia 23 jest nieprzepuszczalna dla płynów i korzystnie, jest wykonana z cienkiej folii plastykowej, chociaż możliwe jest stosowanie innych elastycznych materiałów nieprzepuszczalnych. Zastosowany tu termin elastyczny dotyczy materiałów, które są podatne i mogą być łatwo kształtowane zgodnie z ogólnym kształtem i obrysami ciała ludzkiego. Warstwa spodnia 23 zapobiega zwilżaniu, przez wydzieliny zaabsorbowane i znajdujące się w rdzeniu chłonącym 24, bielizny stykającej się z podpaską higieniczną 20. Warstwa spodnia 23 może zatem być wykonana z materiału tkanego lub nietkanego, folii polimerowych, na przykład folii termoplastycznych z polietylenu lub polipropylenu, bądź też z materiałów złożonych, na przykład z foliowanego materiału nietkanego. Korzystne jest stosowanie warstwy spodniej 23 w postaci folii polietylenowej o grubości od około 0,012 mm do około 0,051 mm Korzystne jest, jeżeli warstwa spodnia 23 jest wytłoczona i/lub zmatowana w celu zapewnienia jej wyglądu bieliźnianego. Poza tym warstwa spodnia 23 może zapewniać ulatnianie się par z rdzenia chłonącego 24, to znaczy przewietrzanie, przy jednoczesnym zapobieganiu wydostawaniu się przez warstwę spodnią 23 wydzielin.

Korzystne jest, jeżeli podpaska higieniczna 20 zawiera pęk 26 włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29, które umieszczone są, ogólnie biorąc, między warstwą spodnią 23 i warstwą wierzchnią 22. Włókna 25 posiadają kanały kapilarne 29 korzystnie na ich powierzchniach zewnętrznych. Na fig. 3 do fig. 7C przedstawiono przykłady niektórych typów włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29.

Mimo, że włókna 25 z kanałami kapilarnymi 29 mogą mieć również wydrążony rdzeń środkowy, który mógłby zapewnić pewną dodatkową kapilarność, to nie jest korzystne stosowanie tego rodzaju włókien z pustym rdzeniem. Ogólnie biorąc, stosowanie włókien 25 z kanałem kapilarnym z centralnym, wydrążonym rdzeniem wymagałoby stosowania nieco sztywniejszych włókien 25 aby rdzeń nie zapadał się pod naciskiem. Rdzeń środkowy, biegnący przez włókno 25 z kanałem kapilarnym, nie ma możliwości szybkiego przejmowania płynów z tego względu, że płyny miałyby możliwość przenikania wyłącznie przez koniec włókna 25 przed jego całkowitym nasyceniem. Ponadto włókno 25 z kanałem kapilarnym w postaci pustego rdzenia nie byłoby w stanie uwalniać zatrzymanego płynu do rdzenia chłonącego 24, który stanowi pojemnik chłonący, nie zapewniając mu odpowiedniego kontaktu z końcami włókna z wydrążonym rdzeniem i materiałem rdzenia chłonącego 24.

Korzystne jest, jeżeli włókna 25 z kanałami kapilarnymi 29 są zgięte lub, zwinięte. Najkorzystniej jest, jeżeli włókna 25 z kanałami kapilarnymi 29 są w zasadzie zwinięte lub zebrane razem w inny sposób. Umożliwia to otrzymanie luźniejszych włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 i zwiększenie sprężystości przy danej liczbie włókien 25. Rozluźnienie poszczególnych włókien 25 powoduje, że otrzymuje się podpaskę 20 grubszą i bardziej miękką. Sprzyja to kształtowaniu podpasek 20, o mniejszej gęstości, które (zakładając, że same włókna 25 nie są zbyt grube lub sztywne) są bardzo wygodne i skuteczne w transportowaniu płynów.

Jednakowoż nieproste włókna 25 z kanałami kapilarnymi 29 nie powinny być zaciśnięte w supeł. Silne splątanie włókna 25 z kanałami kapilarnymi 29 może powodować zaciskanie kanałów kapilarnych 29 w miejscu splątania. Może to oczywiście stanowić przeszkodę w szybkim przepływie płynu wzdłuż kanału kapilarnego 29.

Poza tym ze stosowania nieprostych włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 wynika jeszcze inna zaleta. Jak to pokazano na fig. 8, która jest mikrofotografią przekroju podpaski, może się okazać korzystne, jeżeli niewielkie części włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 w rzeczywistości wystają w pewnym stopniu z otworów 35 warstwy wierzchniej 22 podpaski 20. To wystawanie jest łatwe w realizacji, kiedy podpaska 20 z kanałami kapilarnymi 29 jest wykonywana z użyciem zwiniętych włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29. Istnieje znaczne prawdopodobieństwo, że większa liczba końców i/lub zwojów włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 przedostanie się do otworów 35 materiału warstwy wierzchniej 22, niż w przypadku stosowania w zasadzie prostych kanałów kapilarnych 29. Włókna 25 z kanałami kapilarnymi 29 mogą być zwijane na różne sposoby. Może to być selektywne studzenie rozgrzanych włókien 25 opuszczających dyszę kształtującą przez nagrzewanie jednej strony włókna 25 w nieco większym stopniu niż drugiej (lub na odwrót - przez silniejsze chłodzenie jednej strony). Włókna 25 wykonywane z polimerów syntetycznych, na przykład poliestrów mogą być zwijane przez naprzemienne rozciąganie i rozluźnianie lub przez przepuszczanie włókna 25 z naprężeniem wokół ostrej krawędzi z następnym rozluźnieniem. Można tez zwijać włókna 25 przez zanurzenie w metanolu. Korzystne jest, jeżeli włókna 25, mają kształt w zasadzie śrubowy. Niezależnie od środków stosowanych do marszczenia lub podobnego zwijania włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 mogą one w razie potrzeby być zgrzeblone w celu ukształtowania zespołu włókien 25.

Korzystna amplituda zwojów włókna 25 zawartajest w zakresie od około 0,1 mm do około 5 mm, a gęstość zwojów przeważnie wynosi od około 1 na 2,5 cm włókna do około 10 na 2,5 cm włókna. Włókna 25 z amplitudami wynoszącymi ok. 0,5 mm i gęstością zwojów około 6 zwojów na 2,5 cm wykazują dobrą miękkość nawet w przypadku włókien o większym denierze, z dużymi kanałami kapilarnymi.

Włókna 25 z kanałami kapilarnymi 29 służą do przyspieszania przemieszczania się płynów w kierunku Z. Oś Z jak to pokazano na fig. 2, jest kierunkiem prowadzącym w dół przez warstwę wierzchnią 22, następnie w głąb włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 i dalej w głąb ewentualnie stosowanego rdzenia chłonącego 24.

Włókna 25 z kanałami kapilarnymi 29 przynajmniej w górnej części 45 pęku 26 są skierowane, korzystnie w kierunku osi Z. Poza tym ułożenie znajdujących się w dolnej części pęku 26 włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 w zasadzie równolegle do kierunku wzdłużnego, wzmaga również przepływ płynów w kierunku wzdłużnym, co zwiększa ogólną użyteczną chłonność wyrobu. Poza tym, przy ułożeniu włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 dolnej części 46 warstwy transportowej 21 w kierunku wzdłużnym, kontrolowany jest przepływ płynów w kierunku poprzecznym, w celu zminimalizowania lub nawet całkowitej eliminacji płynu z wzdłużnych krawędzi bocznych 31.

Pęk 26 włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29, według wynalazku, zachowuje swoje działanie rozprowadzające i ukierunkowujące płyn nawet, kiedy pęk 26 jest puszysty i wygodny dla użytkownika, w odróżnieniu od zwartych, gęstych i stosunkowo sztywnych materiałów tamponowych, których działanie bazuje na kapilarności międzywłókiennej.

Pęk 26 włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 tworzy wybrzuszenie.Umożliwia to wchłanianie wydzielin z ciała przez podpaskę higieniczną 20 natychmiast po opuszczeniu przez nie ciała. Wybrzyszenie jest użyteczne do umieszczenia włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 w pęku 26 w bezpośredniej bliskości ciała. Jest to szczególnie istotne w przypadku włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 umieszczonych w górnej części 45 pęku 26. Korzystne jest, jeżeli włókna 25 ułożone są w kierunku osi Z. Umożliwia to włóknom 25 z kanałami kapilarnymi 29 przemieszczanie płynów w stronę od ciała. Przenikanie występuje wyraźniej, jeśli wybrzuszenie ukształtowane jest z materiałów takich jak włókna 25 z kanałami kapilarnymi 29, które mają znaczną sprężystość. Korzystne jest, jeżeli te materiały tworzące wybrzuszenie odznaczają się sprężystością zarówno w stanie wilgotnym, jak i suchym. Sprężystość umożliwia dopasowywanie się wybrzuszenia przy ruchach osoby użytkującej.

Stosowane włókna 25 z kanałami kapilarnymi 29 mogą być wykonywane z dowolnego dogodnego polimeru nie pęczniejącego w stanie wilgotnym. Przydatne są do tego polimery takie jak polietylen, polipropylen, poliestry itp. pod warunkiem, że nadają się one do przędzenia, tak aby można było je kształtować z zewnętrznymi kanałami kapilarnymi, jak to wspomniano powyżej. Wygodne jest wytłaczanie polimerów w stanie ciekłym. Zwykle włókna 25 z kanałami kapilarnymi 29 wykonywane są ze stopu polimeru polietylenowego i tereftalanowego o lepkości właściwej IV wynoszącej od około 0,6 do około 0,9. Współczynnik IV stopu polimerowego pozostaje w pewnej zależności od zdolności polimeru do utrzymywania kształtów ścianek kanału kapilarnego i jest proporcjonalny do średniego ciężaru cząsteczkowego polimerów. N a przykład, korzystne jest stosowanie poliestru o lepkości właściwej około 0,7, ale może się okazać bardziej korzystne stosowanie polimeru o lepkości właściwej około 0,9 z tego względu, że pozwoli ona na otrzymanie cieńszych ścianek kanałów o wystarczającej wytrzymałości, bez zapadania się pod naciskiem występującym przy użytkowaniu.

Włókna 25 z kanałami kapilarnymi 29 mają, korzystnie denier wynoszący około 10 do około 22. Jednak należy wziąć pod uwagę, że denier stosowanych włókien zależy od projektanta i może on łatwo osiągnąć zakres od około 25 do około 35.

Stosunek głębokość/szerokość kanałów kapilarnych wynosi około 2,0, lecz ze względów produkcyjnych, jak to wspomniano powyżej, jak i ze względów ekonomicznych stosunek ten wynosi praktycznie około 1,3. Typowe i łatwo wytwarzalne włókna 25 z kanałami kapilarnymi

171 566

29, zupełnie zadawalające do zastosowania, mają głębokość ścianek wynoszącą około 40 μm i odstęp między ściankami wynoszący około 37 gm. Tym samym ścianki mają grubość typowo około 3 do 15 μ. Dopuszczalne są różne kombinacje w zakresie tych wymiarów. Włókna 25 z kanałami kapilarnymi 29 wykonane z poliestru i mające takie parametry są bardzo efektywne w zastosowaniu. Tego rodzaju włókna mogą być wytwarzane przy użyciu konwencjonalnego sprzętu technologicznego i łatwo wytrzymują naciski występujące w wyrobach sanitarnych, zwłaszcza podpaskach higienicznych i wkładkach wewnątrzbieliźnianych, bez zapadania się lub rozginania ścian kanałów kapilarnych do rozmiarów, przy których traciłyby one działanie kapilarne.

Kanały kapilarne 29 mogą mieć różne kształty. Niektóre kształty zapewniają szczególne korzyści z punktu widzenia zastosowań wyrobu. Na przykład można stosować kanały kapilarne 29 o kształcie liter U, H, C i V z wystającymi odgałęzieniami stabilizującymi. Szczególnie korzystnym kształtem włókien 25 jest kształt V z wystającymi odgałęzieniami stabilizacyjnymi 25a według fig. 4. Poza tym podstawowe kształty mogą się powtarzać lub nawet rozgałęziać powodując powstanie włókien 25 z wieloma kanałami 29, lecz jest oczywiste, że przy stosowaniu więcej niż trzykrotnie powtarzającego się kształtu można będzie stwierdzić pewną dodatkową sztywność włókien 25. Wielokrotny kształt U włókien z fig. 6 ma dodatkowe zalety polegające na występowaniu dodatkowej kapilarności w wyniku styku międzypowierzchniowego i łatwiejszego ich zwijania.

Mimo, iż polimery zastosowane do wytwarzania włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 nie są same z siebie higroskopijne, to znaczy nie chłoną płynów, korzystne jest, jeżeli same włókna 25 są hydrofilowe. Ponieważ większość syntetycznych polimerów jest hydrofobowa, to włókna 25 z kanałami kapilarnymi 29 według wynalazku są obrabiane powierzchniowo w celu uczynienia ich hydrofitowymi.

Obróbka powierzchniowa włókien polimerowych obejmuje procesy znane z literatury włókienniczej. Ogólnie biorąc, tego rodzaju procesy polegają na obróbce powierzchni włókien za pomocą środka hydrofilizującego, zwłaszcza środka powierzchniowo czynnego (hydrofilizacja dająca w efekcie zwilżalność włókien przez płyny wodne może być rutynowo mierzona na przykład z zastosowaniem pomiaru kąta zwilżania). Ogólnie biorąc, kąty zwilżania poniżej 90° świadczą o hydrofilowości powierzchni. Do pomiarów hydrofilowości można stosować analizator napięcia powierzchniowego.

Typowym środkiem powierzchniowo czynnym przydatnym w tym procesie może być jeden z licznych detergentów niejonowych lub jonowych ogólnego typu znanych z literatury pralniczej, np. takie środki hydrofilizujące jak monolauryniany glikolu polietylenowego 200 oraz oksyetylenowany alkohol oleilowy. Można stosować również inne rodzaje środków hydrofilizujących i sposobów hydrofilizacji, łącznie ze znanym specjalistom z dziedziny włókiennictwa i przemysłu tekstylnego, w celu zwiększenia wydajności splatania, poprawienia rozluźniania zanieczyszczeń itp. Środki hydrofilizujące mogą być dodawane do polimeru na różnych etapach obróbki powierzchniowej włókien jednak, korzystnie, przed rozciągnięciem włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 do ich ostatecznego wymiaru. Na przykład, środek hydrofilizujący może być dodawany stopniowo do polimeru przed jego stopieniem, lub może być mieszaniny z nim po stopieniu. Dodatkowo środek hydrofilizujący może być dodawany do polimeru po kształtowaniu, to znaczy po wyjściu z dyszy wylotowej wytłaczarki, w procesie przędzenia w stanie stopionym (przędzenia na mokro lub na sucho), korzystnie przed rozciąganiem włókna 25 do małej średnicy. Oczywiście, ponieważ omawiane wyroby będą w trakcie używania w kontakcie z wrażliwymi obszarami ciała ludzkiego, to korzystne jest aby środki powierzchniowo czynne zastosowane do hydrofilizacji powierzchni włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 były nietoksyczne i nie powodowały podrażnień skóry.

Poniżej podano inny sposób obróbki powierzchniowej w celu hydrofilizacji włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29. Polega ona na poddaniu tych powierzchni działaniu promieniowania jonizującego, na przykład w plazmie. Tego rodzaju metoda ma tę zaletę, że na powierzchni włókien 25 nie pozostają resztki środka powierzchniowo czynnego.

171 566

W każdym przypadku ogólnym celem jest dostarczenie włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29, przystosowanych do spontanicznego nawilżania przez płyny, do których transportu są przeznaczone.

Włókna 25 z kanałami kapilarnymi 29 są układane w wiązkę, i umieszczane w wyrobie chłonnym. W korzystnym wykonaniu włókna z kanałem kapilarnym układane są w podpasce i zbierane w pęk 26.

Stosowane w wyrobach chłonnych jednorazowego użytku podpaski zawierają od około 0,003 g do około 0,116 g włókna 25 na 1 cm² powierzchni, i zawierają od około 0,003 g do około 0,03 g włókna 25 z kanałami kapilarnymi 29 na 1 cm³ objętości (zmierzonej w stanie nieściśniętym). Ilość włókna na jednostkę powierzchni i na jednostkę objętości, dla wkładek wewnątrzbieliźnianych, pieluszek i pieluch dla dorosłych, może być obliczona na podstawie wspomnianej różnicy grubości.

Korzystnie, denier i grubość włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 dobiera się tak, aby podpaska z włókien miała stosunek grubości na mokro do grubości na sucho wynoszącym przynajmniej około 80%, korzystniej - przynajmniej około 90%. Dzięki temu podpaska będzie utrzymywała swoje właściwości miękkości i dopasowywania kształtu również podczas jego używania.

Podpaski z włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 charakteryzują się pewną pojemnością dla płynów. Odpowiednio do tego podpaski z włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 mogą w razie potrzeby stanowić cały rdzeń chłonący 24, jak na przykład wkładki wewnątrzbieliźniane. Jednakowoż w większości zastosować tampony z włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 będą wykorzystywane w połączeniu z rdzeniem chłonącym 24 i ten rdzeń będzie służył za zbiornik płynów, które są przenoszone w podpasce wykonanej z włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 do rdzenia chłonącego 24. Takie rdzenie chłonące 24 mogą zawierać osadzane pneumatycznie filce z włókien celulozowych lub mieszaninę włókien celulozowych z żelującymi materiałami chłonącymi.

W wyniku niezwykle drobnej struktury włókien celulozowych w tego rodzaju rdzeniach chłonących, rdzenie te wykazują duże zdolności wchłaniające, co umożliwia odciągnięcie płynów z włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 do rdzenia chłonącego 24 w celu ich końcowego zmagazynowania. To jest właśnie zamierzony efekt.

Tak więc w przypadku podpasek higienicznych typowy rdzeń chłonący 24 składa się z około 1 g do około 5 g wielokrotnych włókien celulozowych i ewentualnie z około 0,5 g do około 1,5 g żelującego materiału chłonącego. W miarę wnikania płynu do wyrobu, przesącza się on w sieć włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29, która to sieć rozprowadza płyn i następnie odkłada go w rdzeniu chłonącym 24, tak aby przynajmniej częściowo odnowić sieć włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 dla następnie wnikającego płynu. Tak więc włókna 25 z kanałami kapilarnymi 29 odprowadzają płyn przez warstwę wierzchnią 22 pozostawiając ją suchą w dotyku i czystą, a następnie przekazują płyn do znajdującego się pod spodem rdzenia chłonącego 24 i tym samym nadają się do kontynuacji procesu aż do nasycenia rdzenia 24.

Pęk 26 włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 jest utrzymywany w bliskim kontakcie z pokrywającą go warstwą wierzchnią 22. Można to osiągnąć w różny sposób. Może to być łączenie pęku 26 z warstwą wierzchnią 22 za pomocą kleju, zgrzewanie ultradźwiękowego itp. lub też za pomocą sił naprężających. Styk między warstwą wierzchnią 22 i włóknami 25 z kanałami kapilarnymi 29 może być tak bliski, że część włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 przechodzi przez otwory 35 w warstwie wierzchniej 22. Warstwa wierzchnia 22 może posiadać również wycięcie 22a.

Tak więc, w bardzo korzystnym wykonaniu istnieje sieć połączeń między warstwą wierzchnią 22, a pękiem 26 włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29, a zatem i ze znajdującym się pod spodem rdzeniem chłonącym 24, co umożliwia efektywne przeprowadzanie płynu, przez warstwę wierzchnią 22 wzdłuż i przez włókna 25 z kanałami kapilarnymi 29 pęku 26, do rdzenia chłonącego 24.

171 566

Jeżeli stosuje się łączenie klejowe, to należy uwzględnić kilka czynników. Ilość zużytego kleju i wzór linii klejowych, wzdłuż których jest on nakładany, powinny minimalizować przywieranie artykułu higroskopijnego do ciała użytkownika.

Należy również zaznaczyć, że zastosowanie nadmiernych ilości kleju może spowodować niepożądane zatykanie się kanałów kapilarnych 29 we włóknach 25 zmniejszając w ten sposób ich efektywność. W związku z tym stosuje się odpowiednie ilości kleju. Ilości te mogą się zmieniać zależnie od wybranego kleju, wzoru linii klejowych, według którego jest ona nakładany i szerokości kanałów kapilarnych we włóknach itp. Kontrola wielkości powierzchni kleju i szerokości linii klejowych w spirali również służy minimalizacji przywierania wyrobu do ciała użytkownika.

Klej nie powinien być drażniący dla skóry i poza tym dopuszczalny pod względem toksycznym dla zastosowania w bezpośrednim styku z ciałem użytkownika. Klej powinien utrzymywać swoje właściwości spajające, zarówno w warunkach braku wilgoci, to znaczy podczas wytwarzania artykułu, jak i wtedy kiedy wilgoć występuje, to znaczy kiedy artykuł jest używany.

Klej powinien wykazywać przyczepność zarówno do materiału stosowanego do wytwarzania warstwy wierzchniej 22, jak i do materiału stosowanego do wytwarzania włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29. Jeżeli warstwa wierzchnia 22 lub włókno 25 są obrobione powierzchniowo, na przykład w procesie hydrofilizującym, to przy doborze kleju należy uwzględnić charakter obróbki powierzchni.

Typowe użyteczne kleje obejmują materiały z grupy klejów lateksowych i klejów topliwych.

Klej może być nakładany wzdłuż linii klejowych rozłożonych przypadkowo. Najkorzystniejsze jednak jest stosowanie wzoru spiralnego lub w postaci wielokrotnej spirali, jak to przedstawiono na fig. 9. Linie kleju 66 nakładane są na stronę spodnią, warstwy wierzchniej 22, zgodnie z wzorem spiralnym, z użyciem dyszy o średnicy 0,2 mm. Zadawalające jest również nanoszenie kleju przy użyciu dysz nawet o średnicy 0,6 mm. Możliwe jest również, chociaż mniej korzystne, stosowanie wzoru plamkowego według fig. 10 do nakładania kleju 67 na warstwę 22.

Ilość stosowanego kleju może się zmieniać, ale typowy zakres wynosi od około 0,05 g dla spiralnego wzoru nakładania o wymiarach 5 cm x 12 do około 0,7 g - dla spiralnego wzoru o wymiarach 5 cm x 18 cm, przy zastosowaniu kleju topliwego. W przypadku kleju lateksowego zadawalające wyniki daje wzór zawierający około 0,1 g do około 0,15 g na powierzchni 5 cm x 13 cm. Dla wzoru plamkowego stosuje się około 0,05 g na powierzchni około 5 cm x 13 cm.

Bliski kontakt między warstwą wierzchnią 22 i znajdującą się pod nią warstwą włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 można osiągnąć przez zastosowanie nacisku podczas klejenia i/lub przez czesanie wierzchnich włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 w warstwie, w celu uzyskania wystających włókien, zapewniających lepszy kontakt z klejem.

Korzystne jest, jeżeli występuje również ścisły kontakt między włóknami 25 z kanałami kapilarnymi 29 i rdzeniem chłonącym 24, w celu efektywnego przemieszczania płynów do rdzenia chłonącego 24.

Ten bliski kontakt można również osiągnąć na różne sposoby. Należy do nich: stosowanie klejów, zgrzewanie ultradźwiękowe, łączenie za pomocą sił naprężających, stosowanie szorstkiej powierzchni rdzenia chłonącego, nakłuwanie lub wstawianie w inny sposób włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 do wnętrza rdzenia chłonącego 24.

Korzystne jest, jak to pokazano na fig. 2 i 11, jeżeli podstawa pęku 26 włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 wsunięta jest w wycięcie na wierzchu rdzenia chłonącego 24.

Pęk 26 włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 ma dwa końcowe występy 94. Końcowe występy 94 wystają na zewnątrz przy podstawie pęku 26 w przeciwnych kierunkach. Korzystne jest, jeśli końcowe występy 94 wystają wzdłuż osi L. Końcowe występy 94 stykają się górną częścią pęku 26 włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29. Końcowe występy 94 są również w kontakcie z rdzeniem chłonącym 24 przy transportowaniu płynów. Włókna 25 z kanałami kapilarnymi 29 stosowane są przede wszystkim do przenoszenia płynów odprowadzanych do

1Ί1 566 pęka 26 w wyniku oddziaływania gradientu kapilarnego opisanego powyżej, a nie w wyniku samego chłonięcia. Pęk 26 włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 może zatem również być stosowany jako warstwa transportowa. Ta warstwa transportowa ma kilka zasadniczych właściwości.

Warstwa transportowa 21 lub, korzystniej pęk 26 ma górną część 45 wystającą powyżej głównego składnika chłonącego podpaski higienicznej 20, rdzenia chłonącego 24. Ta górna część 45 pęku 26 może być umieszczona w bezpośrednim kontakcie z ciałem użytkownika Jeszcze korzystniej jest, jeśli górna część 45 pęku 26 ma taką wielkość, kształt oraz sprężystość, że może, przynajmniej częściowo, wnikać do wnętrza przestrzeni między wargami sromowymi osoby stosującej podpaskę 20. Ułatwia to przechowywanie wydzielin z ciała.

Końcowe występy 94 pęku 26 stanowią element transportujący płyn bezpośrednio do rdzenia chłonącego 24. Jeszcze korzystniejsze jest, jeżeli końcowe występy 94 mają możliwość transportu płynu do wnętrza rdzenia chłonącego 24. Nadaje to podpasce higienicznej 20 nową zaletę.

Ogólnie biorąc, kiedy wydzieliny są po prostu odkładane na wierzchu elementu chłonnego, na przykład rdzenia chłonącego 24, to mogą być z łatwością wchłonięte wzdłuż górnej powierzchni elementu chłonącego. Jednakowoż płyny mają tendencję do pozostawiania i nasycania w pierwszej kolejności górnych części rdzenia chłonącego 24. Blokuje to przenoszenie wydzielin do niższych obszarów rdzenia chłonącego 24. Końcowe występy 94 redukują potencjalną możliwość wystąpienia tego problemu. Końcowe występy 94 eliminują potrzebę przechodzenia płynów przez jedną część chłonącego elementu magazynującego na miejsce, gdzie występuje wolna jeszcze pojemność absorbentu.

Opisana powyżej konstrukcja podpaski higienicznej 20 jest tylko jednym z możliwych rozwiązań elementu transportowego. Możliwe są również inne układy składników, zgodnie z wyżej wymienionymi zasadami. Przykładowo końcowe występy 94 (lub inne części pęku 26 włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29) mogą być umieszczone w styku z rdzeniem chłonącym 24 na wiele różnych sposobów.

Poniżej zamieszczono różne możliwości rozwiązań końcowych występów 94 i rdzenia chłonącego 24. Ułożone są one, ogólnie biorąc, w kolejności od bardziej do mniej korzystnych. Końcowe występy 94 mogą być otoczone przez inne elementy rdzenia chłonącego, przemieszane, czyli zintegrowane z innymi elementami, umieszczone między dwoma lub więcej warstwami, umieszczone przynajmniej poniżej jednej innej warstwy lub umieszczone na wierzchu innych składników.

Podpaska higieniczna 20 może zawierać inne rodzaje elementów transportujących lub warstw umieszczonych między warstwą wierzchnią 22 i rdzeniem chłonącym 24. Korzy stne jest wykonanie przedstawione na fig. 2 i 11, w którym podpaska 20 jest zaopatrzona w dodatkową warstwę zbierającą czyli wtórną warstwę wierzchnią 27, umieszczoną między warstwą wierzchnią 22 i rdzeniem chłonącym 24. Taka dodatkowa warstwa zbierająca może być stosowana do rozprowadzania wydzielin z ciała, odkładanych wzdłuż lub w poprzek zewnętrznej strony 26 włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29, do rdzenia chłonącego 24.

Warstwa transportowa może się składać z materiałów innych niż włókna 25 z kanałami kapilarnymi 29. Do tych materiałów należą: wstęgi tkane lub nietkane z włókien syntetycznych włączając w to poliester, polietylen lub polipropylen; włókna naturalne włącznie z bawełną i celulozą; mieszaniny tego rodzaju włókien lub inne równoważne materiały i ich kombinacje.

W czasie stosowania podpaska higieniczna 20 może być unieruchamiana za pomocą środków mocujących lub przytrzymujących znanych w takich zastosowaniach. Korzystne jest, jeżeli podpaska higieniczna 20 jest przymocowana do bielizny za pomocą środka mocującego, na przykład, kleju 36. Klej 36 stanowi środek mocowania podpaski higienicznej 20. Tak więc część lub cała powierzchnia warstwy spodniej 23 pokryta jest klejem 36. W charakterze kleju 36 może być stosowany dowolny klej stosowany w stanie techniki do tego rodzaju celów, przy czym korzystne jest stosowanie klejów wrażliwych na nacisk.

Przed umieszczeniem podpaski higienicznej 20 na miejscu, wrażliwy na nacisk klej 36 zwykle jest przykryty zdejmowaną oddzielającą się folią 39 w celu ochrony kleju 36 przed

171 566 wysychaniem i przywieraniem do innych powierzchni. W rozwiązaniu, według wynalazku, może być stosowana dowolna osiągalna w handlu zdejmowana folia, zwykle używana do tych celów. Podpaska higieniczna 20, według niniejszego wynalazku, stosowana jest po usunięciu zdejmowanej folii 39 i włożeniu podpaski higienicznej 20 w bieliznę, tak że klej 36 styka się z bielizną. Klej 36 utrzymuje podpaska higieniczna 20 w takim położeniu, że unieruchamiają wewnątrz bielizny podczas użytkowania.

Podpaska higieniczna 20 może również być zaopatrzona w dwie klapki 34, z których każda sąsiaduje z boczną krawędzią rdzenia chłonącego 24. Klapki 34 ukształtowane są tak, aby umożliwić ich zawinięcie wokół krawędzi bielizny.

Klapki 34 służą do dwóch celów. Po pierwsze, klapki 34 zapobiegają brudzeniu ciała i bielizny przez wydzielany płyn, dzięki utworzeniu podwójnej ścianki odgradzającej wzdłuż krawędzi bielizny. Po drugie klapki 34 zaopatrzone są, w elementy mocujące umieszczone po stronie zwróconej do odzieży, tak że klapki 34 mogą być zagięte pod bieliznę spodnią i przytwierdzone do niej. W ten sposób klapki 34 służą do utrzymywania podpaski higienicznej 20 we właściwym położeniu na bieliźnie.

Klapki 34 mogą być skonstruowane z różnych materiałów, łącznie z materiałami podobnymi do materiału warstwy wierzchniej, warstwy spodniej, tkaniny, lub kombinacji tych materiałów. Poza tym klapki 34 mogą być oddzielnym elementem przymocowanym do głównej części podpaski lub mogą stanowić przedłużenie warstwy wierzchniej 22 i warstwy spodniej 23 tworząc całość.

Korzystne wykonanie podpaski higienicznej przedstawione na fig. 1 składa się z części łączonych ze sobą za pomocą różnych środków mocujących. Te środki mocujące opisane są w oparciu o fig. 11. Zakłada się, że rdzeń chłonący 24 składa się z opisanego powyżej laminatu z usieciowanej celulozy. Korzystne jest, jeżeli rdzeń chłonący 24, jak to wspomniano powyżej, jest ułożony pomiędzy nietkaną wtórną warstwą wierzchnią 27 i nietkaną warstwą 28 tworząc zespół rdzeń/warstwy nietkane 51. Elementy składowe zespołu rdzeń/warstwy nietkane 51 mogą być połączone ze sobą w dowolny sposób.

Elementy w wykonaniu przedstawionym na fig. 11 są połączone ze sobą za pomocą szwów 48. Szycie utrzymuje elementy zespołu rdzeń/warstwy nietkane 51 w połączeniu ze sobą. Zszywanie jest korzystnym sposobem zespalania tych elementów, ponieważ połączenia tego rodzaju są bardzo trwale. Poza tym szycie skutecznie utrzymuje warstwy w obecności płynów. Szycie również intensyfikuje przenoszenie płynów między warstwami zespołu rdzeń/warstwy nietkane 51. Szycie pozwala przytrzymać razem elementy zespołu rdzeń/warstwy nietkane 51 w taki sposób, że elementy są unieruchomione i utrzymywane w bliskim kontakcie ze sobą. Jak to omówiono powyżej, ten kontakt stanowi jedną z właściwości niezbędną do transportu płynów w dół do elementów znajdujących się pod spodem. Łączenie warstw poprzez zszycie może być również stosowane do łączenia innych elementów podpaski higienicznej znajdujących się pomiędzy warstwą wierzchnią 22 i warstwą spodnią 23.

Warstwa wierzchnia 22 jest łączona z pękiem 26 włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 za pomocą kleju 66. Warstwa spodnia 23 jest połączona ze zwróconą ku odzieży stroną zespołu rdzeń/warstwy nietkane 51. W wykonaniu przedstawionym na fig. 11 realizuje się to za pomocą dwóch pasków kleju 52.

Warstwa wierzchnia 22 i warstwa spodnia 23 są zatem połączone razem. Warstwa wierzchnia 221 warstwa spodnia 23 mają długość oraz szerokość większą od rdzenia chłonącego 24. Zatem warstwa wierzchnia 22 i warstwa spodnia 23 wystają poza krawędzie rdzenia chłonącego 24 tworząc przynajmniej część obwodu 30 podpaski higienicznej 20.

Warstwa wierzchnia 22 i warstwa spodnia 23 są połączone ze sobą oraz z przynajmniej częścią obwodu 30 podpaski higienicznej 20 za pomocą zgrzewu obwodowego. Tworzenie tego zgrzewu obwodowego opisano bardziej szczegółowo poniżej, przy opisie sposobu wytwarzania podpaski higienicznej, według niniejszego wynalazku.

Opis sposobów mocowania różnych składników podpaski higienicznej 20 jest jednak tylko jedną z korzystnych cech budowy podpaski higienicznej 20. Poszczególne elementy podpaski higienicznej 20 mogą być łączone za pomocą klejów, szycia, łączenia zgrzewaniem i/lub kompresyjnego, łączenia mechanodynamicznego, zgrzewania ultradźwiękowego, wewnętrznego przemieszania i łączenia włókien lub innych elementów struktury stanowiących elementy podpaski higienicznej.

Podpaska higieniczna 20 jest składana w następujący sposób. Dla uproszczenia składanie opisano w odniesieniu do jednego z możliwych sposobów.

Pobiera się elementy składowe rdzenia chłonącego 24. Rdzeń chłonący 24 stosowany w korzystnym, opisanym powyżej zespole laminowanym, składa się z dwóch warstw: górnej warstwy 41 i dolnej warstwy 42 włókien z sieciowanej celulozy ze znajdującymi się między nimi cząstkami materiału żelującego 40. Cząstki chłonącego materiału żelującego 40 umieszcza się na wierzchu wstęgi (lub jej części), która utworzy dolną warstwę 42 z włókien z usieciowanej celulozy. Tampon włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 umieszcza się na wierzchu chłonącego materiału żelującego 40. Włókna 25 z kanałami kapilarnymi 29 ułożone są tak, że ich występy wystają wzdłuż osi podłużnej L złożonej podpaski higienicznej 20.

Wstęga włókien z usieciowanej celulozy (lub jej część), która utworzy górną warstwę 41 rdzenia chłonącego 24 zaopatrzona jest w podłużną szczelinę. Szczelina znajduje się w tej części górnej warstwy 41, która znajduje się w obszarze środkowym złożonej w całości podpaski higienicznej 20.

Górną warstwę 41 rdzenia chłonącego 24 umieszcza się na wierzchu włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 i ułożonych w warstwie cząstek chłonącego materiału żelującego 40. Górna część 45 włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 przewlekana jest przez szczelinę tworząc pęk 26. Powoduje to, że górna część 45 pęku 26 jest odsłonięta. Występ znajduje się wewnątrz laminatu rdzenia chłonącego 24, na wierzchu warstwy chłonącego materiału żelującego 40. Jest to wstępny montaż rdzenia chłonącego 24.

Następnie dostarczana jest wtórna warstwa wierzchnia 27. Warstwa materiału stanowiąca wtórną warstwę wierzchnią 27 zaopatrzona jest również w podłużne wycięcie. Wtórną warstwę wierzchnią 27 umieszcza się na zwróconej do ciała stronie wstępnie zmontowanego rdzenia chłonącego 24. Górna część 45 pęku 26 włókien 25 z kanałami kapilarnymi 29 jest przewlekana przez szczelinę do wtórnej warstwy wierzchniej 27. Na zwróconej ku odzieży stronie wstępnie zmontowanego rdzenia układa się nietkaną warstwę 28. W ten sposób tworzy się zespół rdzeń/warstwy nietkane 51. Elementy składowe zespołu rdzeń/warstwy nietkane 51 są następnie łączone za pomocą zszycia lub kleju. Klej nakłada się na warstwę spodnią 23 w celu zamocowania rdzenia chłonącego 24 do materiału warstwy spodniej 23. Warstwę spodnią 23 umieszcza się następnie na, zwróconej ku odzieży, stronie wstępnie zmontowanego rdzenia chłonącego 24. Następnie warstwa wierzchnia 22 jest spryskiwana klejem 66 przeznaczonym do jej mocowania po stronie zwróconej ku odzieży. Przy czym korzystne jest, jeżeli klej 66 jest nakładany wzorem spiralnym, na przykład przedstawionym na fig. 9.

Następnie umieszcza się na wierzchu zespołu rdzeń/warstwy nietkane 51 (przy pęku 26 wciąż wystającym z zespołu rdzeń/warstwy nietkane 51) warstwę wierzchnią 22. Wszystko to stanowi wstępnie złożoną podpaskę higieniczną 20. Wstępnie złożona podpaska higieniczna 20 jest gotowa do zgrzewania. Następnie są zgrzewane wzdłużne krawędzie boczne 31 i krawędzie końcowe 32. W opisanym korzystnym sposobie wzdłużne krawędzie boczne 31 i końcowe 32 podpaski higienicznej 20 są zgrzewane za pomocą nagrzanego przedmiotu.

Na figurze 12 przedstawiono inne wykonanie podpaski higienicznej 20' według niniejszego wynalazku. Podpaska higieniczna 20' zaopatrzonajest w przepuszczalną dla płynów warstwę wierzchnią 22', nieprzepuszczalną dla płynów warstwę spodnią 23', połączoną z warstwą wierzchnią 22' oraz rdzeń chłonący 24', umieszczony między warstwą wierzchnią 22' i warstwą spodnią 23'. Rdzeń chłonący 24' posiada górną powierzchnię 24a', od strony warstwy wierzchniej 22' oraz dolną powierzchnię 24b’ od strony warstwy spodniej 23'. W skład podpaski higienicznej 20' wchodzi również warstwa nietkana 28', znajdująca się między rdzeniem chłonącym 24' i warstwą spodnią 23'. Podpaska higieniczna 20' zawiera również zespołów pęków 74 włókien 25' z kanałami kapilarnymi, które są wszyte w rdzeń chłonący 24’. Korzystne jest, jeżeli pęki 74 są skierowane w zasadzie w kierunku osi Z. Górna część 78 pęków 74

171 566 wystaje powyżej górnej powierzchni 24a’ rdzenia chłonącego 24’. Dolna część pęków 74 znajduje się poniżej górnej powierzchni 24a’ rdzenia chłonącego 24’.

Poza tym warstwa wierzchnia 22’ zaopatrzona jest w wycięcie 22a’. Po złożeniu różnych elementów podpaski higienicznej 20’ zespół pęków 74 włókien 25’ z kanałami kapilarnymi będzie wystawał przez wycięcie 22a’ w warstwie wierzchniej 22’. Tym samym włókna 25’ z kanałami kapilarnymi będą bezpośrednio kontaktowały się ze skórą osoby noszącej podpaskę higieniczną 20’. W konstrukcji z fig. 12 korzystne jest, jeżeli włókna 25’ z kanałami kapilarnymi mają przekrój w kształcie litery V z odchodzącymi od niej gałęziami stabilizacyjnymi 25a, jak to przedstawiono na fig. 4. Włókna 25’ z kanałami kapilarnymi o przekroju w kształcie litery V okazały się najbardziej delikatne i nie drażniące skóry. Przez zapewnienie bezpośredniego kontaktu między włóknami 25’ z kanałami kapilarnymi i ciałem użytkownika wydzieliny z ciała osadzone na podpasce higienicznej 20’ nie muszą przenikać przez warstwę wierzchnią 22’ przed zetknięciem się z włóknami 25’ z kanałami kapilarnymi. Zapewnia to szybsze przetransportowanie wydzielin do rdzenia chłonącego 24’.

Na figurze 13 przedstawiono inny przykład podpaski higienicznej 20’ ’ według niniejszego wynalazku. Korzystne jest, jeżeli podpaska higieniczna 20” zaopatrzona jest w przepuszczalną dla płynów warstwę wierzchnią 22”, nieprzepuszczalną dla płynów warstwę spodnią 23”, połączoną z warstwą wierzchnią 22” oraz rdzeń chłonący 24”, umieszczony między warstwą wierzchnią 22” i warstwą spodnią 23”. Rdzeń chłonący 24” ma górną powierzchnię 24a” zwróconą do ciała użytkownika i dolną powierzchnię 24b” znajdującą się po przeciwnej stronie do górnej powierzchni 24a’ ’. Podpaska higieniczna 20’ ’ zawiera również warstwę transportową 21”, umieszczoną między warstwą wierzchnią 22” i rdzeniem chłonącym 24”. Warstwa transportowa 21” ma dolną część 46” i górną część 45”. Korzystne jest, jeżeli warstwa transportowa 21” umieszczona jest na lub powyżej górnej, powierzchni 24a” rdzenia chłonącego 24”. Górna część 45” warstwy transportowej 21 ” skierowana jest w zasadzie w kierunku osi Z, w kierunku warstwy wierzchniej 22”. Dolna część 46” warstwy transportowej 21” rozciąga się zasadniczo w kierunku podłużnym.

Korzystne jest, jeżeli podpaska higieniczna 20” zawiera wtórną strukturę chłonącą 84. W tym wykonaniu wtórna struktura chłonąca 84 zawiera, korzystnie, nietkany materiał o małej gęstości, piankę lub luźno złożone włókna. Korzystne jest, jeżeli wtórna struktura chłonąca 84 jest bardzo luźnym materiałem o gęstości mniejszej od gęstości warstwy transportowej 21”. Wtórna struktura chłonąca 84 w zasadzie otacza warstwę transportową 21”. W wykonaniu przedstawionym na fig. 13 rdzeń chłonący 24”, korzystnie, ma gęstość większą od gęstości warstwy transportowej 21”. W tej konfiguracji płyny doprowadzane na warstwę wierzchnią 22”, przechodzą następnie w kierunku Z przez albo wtórną strukturę chłonącą 84, albo przez warstwę transportową 21 ” w stronę rdzenia chłonącego 24’ ’.

Poza odprowadzaniem płynów od warstwy wierzchniej 22”, warstwa transportowa 21 ” i wtórna struktura chłonąca 84 działa, jak ciało sprężyste zapewniając lepsze ogólne dopasowanie podpaski 20” do osoby noszącej ją. Poza tym warstwa transportowa 21” i wtórna struktura chłonąca 84 mają, korzystnie, mniejszą gęstość niż rdzeń chłonący 24”, umożliwiając przenoszenie płynu w kierunku Z, w stronę rdzenia chłonącego 24”

171 566

Fis. 13

171 566

X «9>

Fig. 9

Fig. 10

1Ί1 566

Fig. 8

171 566

Fig. 7C

Fig. 7A

Fig. 7B

171 566

Fig. 1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 4,00 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Wyrób chłonny jednorazowego użytku w postaci podpaski higienicznej składający się z połączonych ze sobą warstw obejmujących przepuszczalną dla płynów warstwę wierzchnią, pod którą znajduje się nieprzepuszczalna dla płynów warstwa spodnia, rdzeń chłonący umieszczony między warstwą wierzchnią i warstwą spodnią i mający górną powierzchnię zwróconą do warstwy wierzchniej, a dolną powierzchnię zwróconą do warstwy spodniej oraz umieszczoną pod warstwą wierzchnią warstwę transportową, znamienny tym, że dolna część (46) warstwy transportowej (21) znajduje się poniżej górnej powierzchni (24a) rdzenia chłonącego (24) i rozciąga się wzdłuż podpaski higienicznej (20), zaś górna część (45) warstwy transportowej (21) sięga co najmniej górnej powierzchni (24a) rdzenia chłonącego (24) i zawiera włókna (25) ułożone w kierunku prostopadłym do płaszczyzny podpaski higienicznej (20).
2. Wyrób według zastrz. 1, znamienny tym, że warstwa transportowa (21) zawiera włókna (25) zaopatrzone w zewnętrzne kanały kapilarne (29).
3. Wyrób według zastrz. 2, znamienny tym, że włókna (25) z kanałami kapilarnymi (29) są hydrofilowe.
4. Wyrób według zastrz. 3, znamienny tym, że włókna (25) z kanałami kapilarnymi (29) mają w przekroju kształt litery V z odchodzącymi od niej rozgałęzieniami stabilizującymi (25a).
5. Wyrób według zastrz. 4, znamienny tym, że włókna (25) z kanałami kapilarnymi (29) są zawinięte i część włókien (25) częściowo przechodzi przez warstwę wierzchnią (22) podpaski higienicznej (20).
6. Wyrób według zastrz. 1, znamienny tym, że górna część (45) warstwy transportowej (21) zebrana jest w jeden pęk (26).
7. Wyrób według zastrz. 1, znamienny tym, że rdzeń chłonący (24) zawiera chłonący materiał żelujący (40) umieszczony między górną warstwą (41) i dolną warstwą (42) rdzenia chłonącego (24).
8. Wyrób według zastrz. 1, znamienny tym, że rdzeń chłonący (24) zawiera włókna (25) zaopatrzone w zewnętrzne kanały kapilarne (29).
9. Wyrób według zastrz. 1, znamienny tym, że podpaska higieniczna (20) dodatkowo zawiera wtórną warstwę wierzchnią (27) nałożoną na górną warstwę (41) rdzenia chłonącego (24).
10. Wyrób według zastrz. 1, znamienny tym, że warstwa wierzchnia (22) podpaski higienicznej (20) posiada wycięcie (22a).
11. Wyrób chłonny jednorazowego użytku w postaci podpaski higienicznej składający się z połączonych ze sobą warstw obejmujących przepuszczalną dla płynów warstwę wierzchnią, pod którą znajduje się nieprzepuszczalna dla płynów warstwa spodnia, rdzeń chłonący umieszczony między warstwą wierzchnią i warstwą spodnią i mający górną powierzchnię zwróconą do warstwy wierzchniej, a dolną powierzchnię zwróconą do warstwy spodniej oraz umieszczoną pod warstwą wierzchnią warstwę transportową, znamienny tym, że warstwa transportowa składa się z pęków (74) ustawionych w kierunku prostopadłym do płaszczyzny podpaski higienicznej (20’), których górne części (78) wystają powyżej górnej powierzchni (24a’) rdzenia chłonącego (24’), zaś ich dolne części znajdują się poniżej górnej powierzchni (24a’) rdzenia chłonącego (24’).
12. Wyrób według zastrz. 11, znamienny tym, że warstwa transportowa zawiera włókna (25’) z zewnętrznymi kanałami kapilarnymi.
13. Wyrób według zastrz. 12, znamienny tym, że włókna (25’) z kanałami kapilarnymi są hydrofilowe.

171 566
14. Wyrób według zastrz. 11, znamienny tym, że włókna (25’) z kanałami kapilarnymi mają w przekroju kształt litery V z odchodzącymi od niej rozgałęzieniami stabilizującymi.
15. Wyrób według zastrz. 11, znamienny tym, że włókna (25’) z kanałami kapilarnymi są zawinięte i część włókien (25’) częściowo przechodzi przez warstwę wierzchnią (22’) podpaski higienicznej (20').
16. Wyrób według zastrz. 11, znamienny tym, że warstwa wierzchnia (22’) ma wycięcie (22a’).
17. Wyrób chłonny jednorazowego użytku w postaci podpaski higienicznej składający się z połączonych ze sobą warstw obejmujących przepuszczalną dla płynów warstwę wierzchnią, pod którą znajduje się nieprzepuszczalna dla płynów warstwa spodnia, rdzeń chłonący umieszczony między warstwą wierzchnią i warstwą spodnią i mający górną powierzchnię zwróconą do warstwy wierzchniej, a dolną powierzchnię zwróconą do warstwy spodniej oraz umieszczoną pod warstwą wierzchnią warstwę transportową, znamienny tym, że warstwa transportowa (21”) ma dolną część (46”) i górną część (45”) oraz warstwa transportowa (21”) jest umieszczonapowyżej górnej powierzchni (24a”) rdzenia chłonącego (24”) i swoją górnączęścią (45”) zwrócona jest do warstwy wierzchniej (22”), a jej dolna część (46”) rozciąga się wzdłuż podpaski higienicznej (20”), a ponadto górna część (45”) warstwy transportowej (21”) jest otoczona wtórną strukturą chłonącą (84).
18. Wyrób według zastrz. 17, znamienny tym, że warstwa transportowa (21”) jest z materiału sprężystego.
19. Wyrób według zastrz. 17, znamienny tym, że warstwa transportowa (21”) zawiera włókna z zewnętrznymi kanałami kapilarnymi.
20. Wyrób według zastrz. 17, znamienny tym, że wtórna struktura chłonąca (84) jest z grupy obejmującej włókniny, watę włóknistą lub gąbkę chłonącą.