Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarza¬ nia nowych pochodnych imidu kwasu maleinowego i imidu kwasu bursztynowego stanowiacych subs¬ tancje czyima srodka chwastobójczego.Pochodne imidu kwasu maleinowego i imidu kwa¬ su bursztynowego wytwarzane sposobem wedlug wynalazku okreslone sa odpowiednio wzorem 1 i wzorem 2, w których to wzorach R oznacza atom wodoru lub chlorowca, ewentualnie podstawiona grupe hydroksylowa, ewentualnie podstawiona gru¬ pe merkapto, grupe alkilowa, cykloalkilowa, ary- lowa, aryloalkilowa lub podstawiona grupe sulfio- nylowa, Rt oznacza atom wodoru, grupa alkilowa, arylowa, aryloalkilowa, ewentualnie podstawiona grupe aminowa, R2 oznacza atom wodoru lub chlo¬ rowca, grupe alkilowa, airylowa, aryloalkilowa lub podstawiona grupe aminowa, a Rt oznacza atom wodoru, grupe alkilowa, arylowa, aryloalkilowa, al- koksylowa lub aryioksylowa.Uzywane w definicji podstawnika R okreslenie podstawiona grupa hydroksylowa lub podstawiona grupa merkapto oznacza grupe hydroksylowa lub merkapto podstawiona grupa alkilowa, arylowa lub aryloalkilowa.Okreslenie grupa alkilowa oznacza grupe o lancu¬ chu prostym lub rozgalezionym zawierajaca 1—20 atomów wegla, korzystnie 1—6, a zwlaszcza 1—4 atomów wegla, taka jak grupa metylowa, etylowa n-. i izopropylowa, n-, izo-, IIrzed.- i Illrzed.-buty- lowa, pentylowa lub heksylowa. Grupy cykloalki- 25 30 lowe moga zawierac 4—8, korzystnie 5—7 atomów wegla.Grupami arylowymi moga byc grupy karbocyk- liczne zawierajace w pierscieniu 6—10 atomów we¬ gla, przy czym grupy te moga byc podstawione lub niepodstawione. Podstawnikami grup arylowych moze byc jedna lub kilka grup alkilowych lub al- koksylowych albo atomów chlorowca.Grupy aryloalkilowe moga zawierac grupe ary¬ lowa i alkilowa okreslone powyzej.Atomem chlorowca moze byc atom fluoru, chloru, bromu lub jodu, korzystnie atom chloru lub bromu.Szczególnie korzystnymi zwiazkami o wzorze 1 i o wzorze 2 sa takie zwiazki, w których we wzorach R oznacza atom wodoru lub chlorowca, korzystnie atom chloru, grupe fenylowa, grupe fenyloalkilotio zawierajaca w czesci alkilowej 1—4 atomów we¬ gla, grupe alkilotio zawierajaca 1—6 atomów we¬ gla, grupe cykloalkilotio zawierajaca 5—7 atomów wegla, grupe fenylotio lub grupe fenylosulfonylo- wa, Rj oznacza atom wodoru, grupe aminowa, gru¬ pe cykloalkiloaminowa zawierajaca 5—7 atomów wegla, grupe alkiloaminowa zawierajaca 1—6 ato^ mów wegla, grupe alkoksy-podstawiona fenylo-al- kiloaminowa zawierajaca w kazdej czesci alkoksy- lowej i alkilowej 1—4 atomów wegla, grupe fenylo- aminowa, naftyloaminowa, furfuryloaminowa, gru¬ pe fenyloalkiloaminowa zawierajaca w czesci al¬ kilowej 1—4 atomów wegla lub grupe fenyloami- nowa podstawiona atomem chlorowca albo grupa 111 203111 203 alkilowa lub alkoksylowa o 1—4 atomach wegla, R2 oznacza atom wodoru, a R8 oznacza grupe alki¬ lowa o 1—6 atomach wegla, alkoksylowa lub feny- lowa.Znane sa N-acylowane pochodne niepodstawionych imidów kwasu bursztynowego i maleinowego o po¬ dobnej budowie, na przyklad imid kwasu N-karbo- etoksybursztynowego, który otrzymywano z soli po¬ tasowej imidu kwasu bursztynowego i chloromrów- czanu etylu (Ber. 54, 1114 (1921)). Imid kwasu N-ace- tylobursztynowegio otrzymywano' z imidu kwasu bursztynowego przez gotowanie go z bezwodnikiem kwasu octowego (Ber. 33, 2225 (19)).Imid kwasu N-benzoilobursztyniowego otrzymy¬ wano przez gotowanie w pirydynie roztworu imidu kwasu bursztynowego z chlorkiem benzoilu (J.Chem. Soc. 85, 1685), natomiast imid kwasu N-ace- tylomaleinowego otrzymywano przez utlenianie trójtlenkiem chromu N-acetylopirolu (Zur. Obszcz.Chim. 19, 2118—2122 (1949).Wytwarzanie pochodnych imidu kwasu maleino¬ wego o budowie najbardziej zblizonej do zwiazków otrzymywanych sposobem wedlug wynalazku opi¬ sano w CA. 72, 43221 b. Sposób ten polega na acy- lowaniu 3-chloro-4-arylo-podstawionych imidów kwasu bursztynowego bezwodnikiem kwasu octo¬ wego w atmosferze azotu i w temperaturze wrze¬ nia, przy czym odszczepia sie chlorowodór, dodajac odpowiedni imid kwasu 3-arylo-4-acetylomaleino- wego.Sposób wytwarzania nowych pochodnych imidu kwasu maleinowego i imidu kwasu bursztynowego odpowiednio o wzorze 1 i o wzorze 2 wedlug wyna¬ lazku polega na tym, ze w przypadku wytwarzania zwiazku o wzorze 1 zwiazek o wzorze 3, w którym R4 oznacza atom wodoru lub atom metalu alkalicz¬ nego, poddaje sie reakcji ze zwiazkiem o wzorze R8-COX, w którym X oznacza atom chlorowca, lub zwiazek o wzorze 3, w którym R4 ma wyzej podane znaczenie, poddaje sie reakcji ze zwiazkiem o wzo¬ rze (R8CO)20, natomiast w przypadku wytwarza¬ nia zwiazku o wzorze 2, zwiazek o wzorze 4, w któ¬ rym R4 ma wyzej podane znaczenie poddaje sie re¬ akcji ze zwiazkiem o wzorze R8-COX, w którym X ma wyzej podane znaczenie, lub zwiazek o wzo¬ rze 4, w którym R4 ma wyzej podane znaczenie, pod¬ daje sie reakcji ze zwiazkiem o wzorze (R3CO)20.Podstawniki R, Rlf R2 i R3 we wzorach 1, 2, 3 i 4 oraz we wziorze R8-COX maja wyzej podane zna¬ czenie. Korzystnie stosuje sie srodki acylujace bez¬ wodnik kwasu octowego i odpowiednie estry kwa¬ su chloromrówkowego.Reakcje te prowadzi sie albo w obecnosci roz¬ puszczalnika, korzystnie acetonu, albo bez rozpusz¬ czalnika dodajac srodki wiazace kwas, korzystnie trójetyloamine, albo nie stosujac tych srodków.Zwiazki o wzorze 1 oraz o wzorze 2 otrzymane sposobem wedlug wynalazku wykazuja cenna czyn¬ nosc chwastobójcza i dlatego moga byc stosowa¬ ne jako substancje czynne srodka do uzytku w rol¬ nictwie.Zwiazki o wzorze 1 lub o wzorze 2 wytwarza sie korzystnie przez rozpuszczenie lub sporzadzenie za¬ wiesiny podstawionych imidów kwasu maleinowego lub bursztynowego, odpowiednio o wzorze 3 lub 20 25 o wzorze 4, posiadajacych atom wodoru polaczony z atomem azotu, w obojetnym rozpuszczalniku, ta¬ kim jak aceton, benzen, toluen lub dioksan, i przez poddanie otrzymanej mieszaniny reakcji z 1 lub 1,5 5 równowaznika srodka acylujacego. Reakcje prowa¬ dzi sie w temperaturze pokojowej lub w tempera¬ turze wrzenia mieszaniny reakcyjnej i/albo dodaje sie trójetyloamine lub inny srodek wiazacy kwas w ilosci równowaznej w stosunku do uzytej ilosci 10 srodka acylujacego albo nie dodaje sie srodka wia¬ zacego kwas.Podczas prowadzenia reakcji acylowania w aceto¬ nie jest szczególnie korzystne dodanie srodka acy¬ lujacego jednoczesnie ze srodkiem wiazacym kwas, 15 w temperaturze 25°C. Reagenty miesza sie 1 godzi¬ ne w temperaturze pokojowej i dalsze 10—30 minut w temperaturze wrzenia.Mieszanine przerabia sie dalej zgodnie z wlasci¬ wosciami acylowanego produktu.Jezeli acylowany zwiazek o wzorze 1 lub o wzo¬ rze 2 wytraca sie z mieszaniny reakcyjnej, to suro¬ wy produkt oddziela sie przez odsaczenie i przemy¬ cie osadu woda, a produkt koncowy otrzymuje sie przez krystalizacje osadu.Jezeli acylowany zwiazek o wzorze 1 lub o wzo¬ rze 2 nie wytraca sie z mieszaniny reakcyjnej, to wytracony produkt uboczny, odsacza sie, ewentual¬ nie po uprzednim odparowaniu mieszaniny reakcyj- 30 nej, a nastepnie surowy produkt otrzymuje sie po odparowaniu rozpuszczalnika. Produkt czysty otrzy¬ muje sie z surowego produktu przez krystalizacje, taka jak wspomniana poprzednio.Otrzymane zwiazki o wzorze 1 i o wzorze 2 wy- 35 kazuja czynnosc chwastobójcza, a poza tym, juz bez zadnej dalszej przeróbki wymaganej w przypadku stosowania ich w preparatach chwastobójczych, mo¬ ga byc uzywane jako pólprodukty do syntez.Zaleta sposobu wedlug wynalazku jest jego pros- 40 tota i mozliwosc bezposredniego wytwarzania zwiaz¬ ków o wzorze 1 i o wzorze 2, charakteryzujacych sie duza czystoscia i dzieki temu przydatnoscia do dalszego uzytku.Zwiazki o wzorze 3 i o wzorze 4 stosowane jako 45 zwiazki wyjsciowe w opisanych reakcjach otrzymu¬ je sie metodami znanymi per se. W celu otrzyma¬ nia 3-podstawionych amino-pochodnych imid kwa¬ su 3-bromomaleinowego poddaje sie reakcji z odpo¬ wiednimi aminami (Ber. 21, 2718 (1888), Gazz. Chim. 50 Ital. 65, 1221 (1935)). Imidy 3,4-dwupodstawionego kwasu maleinowego otrzymuje sie wedlug Tetrahe- dron 24, 4051 (1968), J. Org. Chem. 26, 2032, (1961), J. Amer. Soc. Chem. 80, 1385 (1958), a imidy 3-pod- stawionego kwasu bursztynowego' otrzymuje sie we- 55 dlug J. Org. Chem. 26, 787 (1961).Aktywnosc chwastobójcza zwiazków o wzorze 1 i o wziorze 2 otrzymanych sposobem wedlug wyna¬ lazku wykonano poslugujac sie nastepujacymi tes¬ tami. 60 Badanie kielkowania Zdolnosc hamowania kielkowania badano na gor¬ czycy jasnej (Sinapis alba) i wlosnicy (Setaria sp.).Zwiazki stosowano w dawce 10 mg na plytke Pe- triego i kielkowanie obserwowano w ciagu 1 tygod- 65 nia, trzymajac rosliny w ciemnosci. Zdolnosc ha-111 203 mowania okreslano w procentach w odniesieniu do roslin kontrolnych. Wyniki zestawiono w tablicy 3.Traktowanie przed wzejsciem Nasiona gorczycy jasnej i wlosnicy wysiano na plytkach hodowlanych i po wysianiu zastosowano na glebe znajdujaca sie na plytkach dawke 20 kg/ha badanego zwiazku, a nastepnie plytki umieszczono w cieplarni na okres 1 tygodnia. Aktywnosc chwas¬ tobójcza oceniano po tygodniu i wyrazano w pro¬ centach w odniesieniu do roslin kontrolnych. Wyni¬ ki zestawiono w tablicy 3.Traktowanie po wzejsciu Liscie tygodniowych siewek gorczycy jasnej i wlo¬ snicy spryskano ciecza zawierajaca badany zwiazek w ilosci odpowiadajacej dawce 20 kg/ha. Aktywnosc chwastobójcza oceniono1 po tygodniu i wyrazano w procentach w odniesieniu do roslin kontrolnych.Wyniki zestawiono w tabeli 3.Tabela 3 Numer kodowy badanej substan¬ cji czyn¬ nej 971 1144 1223 1225 1227 1243 1271 1272 1473 1524 1527 1528 1532 1539 1541 1542 1622 1662 1667 1668 1670 1673 Hamowanie kielkowa- 1 nia Se- taria 82 41 97 80 40 95 10 10 — 0 10 0 0 10 0 16 0 0 15 0 0 0 Si- napis 75 76 90 80 [ 70 95 10 15 — 0 12 0 0 15 0 13 0 0 20 0 0 -o Aktywnosc przed wzejsciem, % Se- taria ~T 10 18 18 20 — — — — 18 12 20 — — — — — — — — — — Si- napis VT 10 20 12 18 — — — — 20 16 15 — — — — — — — — — — Aktywnosc po wzejs¬ ciu, % Se- taria 90 10 0 0 10 60 — — 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 Si- napis 45 45 30 45 20 65 — — 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 ' ° 0 0 Numery kodowe z tablicy 3 odpowiadaja naste¬ pujacym zwiazkom 971 imid kwasu 3-fenyloamino-N-karboetoksy- maleinowego 1144 imid kwasiu 3-cykloheksyloamino-N-karboeto- ksymaleinowego 1223 imid kwasu 3-fenyloamino-4-chloro-N-kar- boetoksymaleinowego 1225 imid kwasu 3-/4-metylofenyloamino)-4-chlo- ro-N-karboetoksymaleinowego 1227 imid kwasu 3-(4-metoksyfenyloamino)-4- -chloro-N-karboetoksymaleinowego 1243 imid kwasu 3-amino-4-chloro-N-karboetoksy- maleinowego 1271 imid kwasu 3-(4-chlorofenyloamino)-4-chlo- ro-N-karboetoksymaleinowego 1272 imid kwasu 3-(3,5-dwuchlorofenyloaminio)-4- -ehloro-N-karboetoksymaleinowego 1473 1524 1527 1528 1532 1539 1541 1542 1622 1662 1667 1668 20 1670 1673 10 15 25 35 40 45 50 6 imid kwasu 3-fenylosulfonylo-N-karboetoksy- maleinowego imid kwasu 3-n-butyloamino-N-karboetoksy- maleinowego imid kwasu 3-fenyloamino-N-karboetoksy- bursztynowego imid kwasu 3-(3,4-dwumetoksyfenyloetyloa- mino)-N-karboetoksymaleinowego imid kwasu 3-0|3-naftyloamino)-4-chloro-N- karbpetoksymaleinowego imid kwasu 3-(4-metylofenyloamino)-N-karbo- etoksybursiztynowego imid kwasu 3-(4-chlorofenyloamino)-N-karbo- etoksybursztynowego imid kwasu 3-n-heksyloamino-N-karboetoksy- maleinowego imid kwasu 3-fenyloamino-4-fenylqitio-N-kar- boetoksymaleinowego imid kwasu 3-fenyloamino-4-fenylosulfonylo- -N-karboetoksymaleinowegO' imid kwasu 3-fenyloamino-4-izobutylotio-N- -karboetoksymaleinowego imid kwasu 3-fenyloamino-4-izobutylotio-N- -karbometoksymaleinowego imid kwasu 3-fenyloamino-4^benzylotio-N- -karboetoksymaleinowego imid kwasu 3-fenyloamiho-4-cykloheksylotio- N-karboetoksymaleiniowego. 65 W nastepujacych przykladach zilustrowano do¬ kladniej sposób wedlug wynalazku.Przyklad I. W 280 ml acetonu rozpuszczono mieszajac 7,52 g (0,04 mola) imidu kwasu 3-fenylo- aminomaleinowego, a nastepnie do mieszanego roz¬ tworu dodano kroplami jednoczesnie 6,48 g (0,06 mo¬ la) chloromrówczanu etylu i 6,06 g (0,06 mola) trój¬ etyloaminy. Podczas dodawania temperature mie¬ szaniny utrzymywano w zakresie 25—30°C. Calosc mieszano 1,5 godziny w temperaturze pokojowej i ogrzewano do wrzenia pod chlodnica zwrotna 10 minut, a nastepnie pozostawiono na noc. Wytraco¬ ny chlorowodorek trójetyloaminy odsaczono, a prze¬ sacz zawierajacy aceton odparowano do suchej po¬ zostalosci. Otrzymana zólta substancje krystaliczna przemyto dwiema porcjami po 15 ml i odsaczono.Po wysuszeniu surowy imid kwasu 3-fenyloamino- -N-karboetoksymaleinowego mozna w razie potrze¬ by przekrystalizowac z octanu etylu lub absolutne¬ go alkoholu.Wydajnosc: 7,6 g (73%), temperatura topnienia 168—172°C.Przyklad II. W 70 ml acetonu rozpuszczono 1,88 g (0,01 mola) imidu kwasu 3-fenyloaminomale- inowego i do roztworu dodano kroplami, podczas mieszania 1,17 g (0,015 mola) chlorku acetylu i 1,51 g (0,015 mola) trójetyloaminy. Podczas dodawania temperature mieszaniny utrzymywano w zakresie 25—35°C. Calosc mieszano 2,5 godziny w tempera¬ turze pokojowej i ogrzewano 1,5 godziny, a nastep¬ nie pozostawiono na noc. Produkt wytracil sie ra¬ zem z chlorowodorkiem trójetyloaminy. Mieszanine krysztalów odsaczono i przemyto dwiema porcjami po 5 ml wody. Zólta substancje krystaliczna podda¬ no po wysuszeniu ponownej krystalizacji z aceto¬ nu lub dioksanu. Otrzymano imid kwasu 3-fenylo- amino-N-acetylomaleinowego.Wydajnosc: 0,85 g (36,9%), temperatura topnie¬ nia 217—219°C.Przyklad III. W 60 ml bezwodnika kwasu octowego rozpuszczono w czasie ogrzewania 3,76 g (0,02 mola) imidu kwasu 3-fenyloaminomaleinowego111203 i roztwór ogrzewano 5 godzin do temperatury wrze¬ nia pod chlodnica zwrotna, a nastepnie pozostawio¬ no na noc. Wytracone blado zólte krysztaly odsaczo¬ no i przemyto trzema porcjami po 10 ml wody.Otrzymany imid kwasu 3-fenyloamino-N-acetyloma- leinowego mozna w razie potrzeby po wysuszeniu przeKrystalizowac z acetonu lub dioksanu.Wydajnosc: 4 g (86%), temperatura topnienia 218—zl9°C.Przyklad IV. W 70 ml acetonu rozpuszczono mieszajac 1,88 g (0,01 moja) imidu kwasu 3-fenyloa- minomaleinowego i do roztworu dodano kroplami podczas równoczesnego mieszania 2,1 g (0,015 mola) chlorku benzoilu i 1,51 g (0,015 mola) trójetyloami¬ ny. Podczas dodawania temperature mieszaniny utrzymywano w zakresie 25—-30°C. Calosc miesza¬ no 2,5 godziny w temperaturze pokojowej i ogrze¬ wano 1,5 godziny, a nastepnie pozostawiono na noc.Mieszanine krysztalów odsaczono i przemyto dwie¬ ma porcjami po 10 ml wody. Po wysuszeniu otrzy¬ mano zólty, krystaliczny produkt, który w razie po¬ trzeby mozna przekrystalizowac z chloroformu lub acetonu. Otrzymano imid kwasu 3-fenyloamino-N- -benzoilomaleinowego.Wydajnosc: 1,24 g (42,4%), temperatura topnienia 238-r-241°C.Przyklad V. W 60 ml acetonu rozpuszczono mieszajac 4,44 g (0,15 mola) imidu kwasu 3-fenyloa- mino-4-fenylotiomaleinowego i do roztworu ochlo¬ dzonego woda z lodem dodano podczas mieszania mieszanine 1,95 ml (0,025 mola) chloromrówczanu etylu i 2,25 ml (0,016 mola) trójetyloaminy, a naste- piie calosc mieszano w ciagu dalszych 3 godzin, 16 15 25 chlodzac woda z lodem. Wytracony chlorowodorek trójetyloaminy odsaczono, a roztwór macierzysty zawierajacy aceton odparowano do suchej pozosta¬ losci. Otrzymane pomaranczowe krysztaly przemyto trzema porcjami po 5 ml eteru naftowego. Po wysu¬ szeniu otrzymany imid kwasu 3-fenyloamino-4-fe- nylotip^N-karbometoksymaleinowego poddano ewen¬ tualnie krystalizacji z metanolu.Wydajnosc: 4,55 g (85%), temperatura topnienia 156—157°C.Przyklad VI. W 100 ml acetonu rozpuszczono mieszajac 18,9 g (0,1 mola) imidu kwasu 3-fenylo-3- -metylobursztynowego i do roztworu dodano krop¬ lami podczas mieszania 16,2 g (0,15 mola) chloro¬ mrówczanu etylu i 15,1 g (0,15 mola) trójetyloami¬ ny. Podczas dodawania temperature mieszaniny utrzymywano w zakresie 25—30°C. Calosc miesza¬ no w temperaturze pokojowej i 10 minut ogrzewa¬ no do temperatury wrzenia pod chlodnica zwrotna.Mieszanine pozostawiono na noc i odsaczono wytra¬ cona trójetyloamine. Roztwór macierzysty zawiera¬ jacy aceton odparowano do suchej pozostalosci. Po¬ zostaly olej wykrystalizowal po ochlodzeniu. Otrzy¬ mano niemal biala substancje krystaliczna, która przemyto woda \ odsaczono. Po wysuszeniu otrzy¬ many imid kwasu 3-fenylo-3-metylo-N-karboeto- ksybursztynowego poddano ewentualnie krystaliza¬ cji z 96% alkoholu.Wydajnosc: 13,75 g (52%), temperatura topnienia 32—34°C.W tabeli 1 zestawiono zwiazki o wzorze 5 otrzy¬ mane wedlug przykladu I z odpowiednich podsta¬ wionych imidów kwasu maleinowego o wzorze 3.-Tabela 1 Numer przykladu l VII | VIII IX X XI I XII xm XIV XV XVJ XVII XVIII XIX XX XXI XXII XXIII XXIV xxv XXVI R 2 ' wodór wodór wodór wodór wodór wodór wodór wodór chlor chlor chlor chlor chlor chlor chlor chlor chlor fenylo- fenylotio- fenylo- sulfonylo- Ri 3 4-metylofenyloamino- 4-metoksyfenyloamino- 4-chlorofenyloamino- 4-bromofenyloamino- benzyloamino 2-(3,4-dwumetoksyfenylo)- ^etyloamino n-butyloamino- cykloheksyloamino- amino- fenyloamino- 4-metylofenyloamino- 4-metoksyfenyloamino- 4-chlorofenyloamino- 3-chlorofenyloamino- 3,5-dwuchlorofenyloamino- 4-bromofenyloamino- 2-naftyloamino- fenyloamino- fenyloamino- fenyloamino- Wydajnosc 1 % 4 85,7 70 63 78 68,4 68,9 90 92 80 84 81 84,3 i 76,8 53,6 89 87 74 83 85,6 72,5 Temperatura topnienia °C 5 ¦ 186— 89 1$6— 69 230—248 240— 45 86— 90 108—112 77— 80 92—^96 174— 80 120— 26 135_ 40 158—163 190— 99 150-^161 200—207 190— 98 170— 75 132— 34 133— 35 205—2069 111 203 10 1 1 XXVII XXVIII XXIX xxx XXXI XXXII XXXIII XXXIV xxxv XXXVI XXXVII XXXVIII XXXIX 1 wodór 'chlor fenylo- fenylo- fenylo- fenylo- fenylo- wodór cyklo- heksylotio- benzylotio- izobutylotio- etylotio- 4-metylcrfenylo- sulfonylo- 3 n-heksyloamino- 2-metylofenyloamino- benzyloamino- n-heksyloamino- oktyloamino- cykloheksyloamino- n-butyloamino- furfuryloamino- fenyloamino- fenyloamino- fenyloamino- fenyloamino- fenyloamino- 1 fenyloamino- fenyloamino- 4 67 85 73 80 81 84 83 95 88 89 89 90 58 ! 5 1 56— 59 116— 19 109—111 46— 47 68— 70 87— 89 63— 64 79— 83 114^- 16 107—108 86— 88 70— 71 182— 84 Nastepujace zwiazki otrzymano równiez wedlug przykladu I.XL imid kwasu 3-fenyloamino-4-(izo-butylotio)- -N-karbometoksymaleinowego, 113—115°C XLI imid kwasu 3-fenyloamino-4-etylotio-N-kar- bometoksymaleinowego, 83—86°C XLII imid kwasu 3-fenyloamino-4-benzylotio-N- -karbometoksymaleinowego, 150—151°C XLIII imid kwasu 3-fenyloamino-4-cykloheksylotio- -N-karbometoksymaleiinowego, 131—134°C XLIV imid kwasu 3-fenyloamino-4-chloro-N-kar- bometoksymaleinoweglo, 155—157°C.W tabeli 2 zestawiono zwiazki o wzorze 6 otrzy¬ mane wedlug przykladu VI z podstawionych imi- dów kwasu bursztynowego o wzorze 4.Tahela 2 Numer przy¬ kladu XLV XLVI XLVII R fenyloamino- 4-metylofenylo- amino- 4-chlorofenylo- amino- i Wydaj¬ nosc % 67 58,8 89 1 Tempe¬ ratura 102—105 94^- 99 130— 33 Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania nowych pochodnych imi- du kwasu maleinowego o wzorze 1, w którym R oz¬ nacza atom wodoru lub chlorowca, ewentualnie pod¬ stawiona grupe hydroksylowa, ewentualnie podsta¬ wiona grupe merkapto, grupe alkilowa, cykloalkilo- wa, arylowa, aryloalkilowa lub podstawiona grupe sulfonylowa, Rx oznacza atom wodoru, grupe alki¬ lowa, arylowa, aryloalkilowa, ewentualnie podsta¬ wiona grupe aminowa, grupa R2 oznacza atom wo¬ doru lub chlorowca, grupe alkilowa, arylowa,. ary¬ loalkilowa lub podstawiona grupe aminowa, a R8 oznacza atom wodoru, grupe alkilowa, arylowa, aryloalkilowa, alkoksylowa lub aryloksylowa, zna¬ mienny tym, ze zwiazek o wzorze 3, w którym R 25 30 35 40 45 50 55 60 i Rj maja wyzej podane znaczenie, a R4 oznacza atom wodoru lub atom metalu alkalicznego, poddaje sie reakcji ze zwiazkiem ot wzorze Rs-COX lub (R3CO)20, w których R3 ma wyzej podane znacze¬ nie, a X oznacza atom chlorowca ewentualnie w obecnosci rozpuszczalników i/lub srodków wiaza¬ cych kwas, 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze stosuje sie nadmiar zwiazku o wzorze (RsCOtoO, w którym R3 ma znaczenie podane w zastrz. 1. 3. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze reakcje prowadzi sie w obecnosci acetonu. 4. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze jako zwiazki acylujace o wzorze Rt-COX, w którym R3 oznacza grupe alkoksylowa lub aryloksylowa a X atom chlorowca, stosuje sie odpowiednie estry kwasu chloromrówkowego. 5. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze jako zwiazek acylujacy o wzorze (RaCOfcO, w któ¬ rym Rs oznacza grupe metylowa stosuje sie bezwod¬ nik kwasu octowego. 6. Sposób wytwarzania nowych pochodnych imi- du kwasu bursztynowego o wzorze 2, w którym R oznacza atom wodoru lub chlorowca, ewentualnie podstawiona grupe hydroksylowa, ewentualnie pod¬ stawiona grupe merkapto, grupe alkilowa, cykloal- kilowa, arylowa, aryloalkilowa lub podstawiona grupe sulfonylowa, Ri oznacza atom wodoru, gnu-' pe alkilowa, arylowa, aryloalkilowa, ewentualnie podstawiona grupe aminowa, Ra oznacza atom wo¬ doru lub chlorowca, grupe alkilowa, arylowa, ary¬ loalkilowa lub podstawiona grupe aminowa, a R* oznacza atom wodloru, grupe alkilowa, arylowa, ary¬ loalkilowa, alkoksylowa lub aryloksylowa, znamien¬ ny tym, ze zwiazek o wzorze 4, w którym R, Rt i R2 maja wyzej podane znaczenie, a R4 oznacza atom wodoru lub atom metalu alkalicznego, poddaje sie reakcji ze zwiazkiem o wzorze R8-COX lub (R3CO)20, w którym R3 ma wyzej podane znacze¬ nie, a X oznacza atom chlorowca, ewentualnie w obecnosci rozpuszczalników i/lub srodków wiazacych kwas. ' 7. Sposób wedlug zastrz. 6, znamienny tym, ze sto¬ suje sie nadmiar zwiazku o wzorze (RsCOfeO, w którym R3 ma znaczenie podane w zastrz. 6.111 203 11 12 8. Sposób wedlug zastrz. 6, znamienny tym, ze reakcje prowadzi sie w obecnosci acetonu. 9. Sposób wedlug zastrz. 6, znamienny tym, ze jako zwiazki acylujace o wzorze R8-COX, w którym R3 oznacza grupe alkoksylowa lub aryloksylowa a X atom chlorowca, stosuje sie odpowiednie estry kwa¬ su chloromrówkowego. 10. Sposób wedlug zastrz. 6, znamienny tym, ze jako zwiazek acylujacy 'O wzorze (RsCOfeO w któ¬ rym R3 oznacza grupe metylowa, stosuje sie bez¬ wodnik kwasu octowegio. 0=C — R, WZÓR 1 0 = C—R, WZÓR 2 WZÓR 3 C00C2H5 WZ0R 5 cooc2n5 WZ0R 6 LDA. Zakl. 2. Zam. 843/81. Nakl. 90 egz.Cena zl 45 PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL