[go: up one dir, main page]

GR1009164B - Μεθοδος συνθεσης αρνητικα φορτισμενου φεροξιτη μαγγανιου για εκλεκτικη απομακρυνση υδραργυρου απο το νερο - Google Patents

Μεθοδος συνθεσης αρνητικα φορτισμενου φεροξιτη μαγγανιου για εκλεκτικη απομακρυνση υδραργυρου απο το νερο Download PDF

Info

Publication number
GR1009164B
GR1009164B GR20160100378A GR20160100378A GR1009164B GR 1009164 B GR1009164 B GR 1009164B GR 20160100378 A GR20160100378 A GR 20160100378A GR 20160100378 A GR20160100378 A GR 20160100378A GR 1009164 B GR1009164 B GR 1009164B
Authority
GR
Greece
Prior art keywords
reactor
mercury
manganese
kmno4
water
Prior art date
Application number
GR20160100378A
Other languages
English (en)
Inventor
Μανασσης Γεωργιου Μητρακας
Κωνσταντινος Θεοφιλου Συμεωνιδης
Γεωργιος Σταυροπουλος
Ευγενιος Κοκκινος
Ιωαννης Κελλαρτζης
Χρηστος Κουκιωτης
Original Assignee
Λουφακης Ανωνυμη Βιομηχανικη Και Εμπορικη Εταιρεια Χημικων Προϊοντων
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Λουφακης Ανωνυμη Βιομηχανικη Και Εμπορικη Εταιρεια Χημικων Προϊοντων filed Critical Λουφακης Ανωνυμη Βιομηχανικη Και Εμπορικη Εταιρεια Χημικων Προϊοντων
Priority to GR20160100378A priority Critical patent/GR1009164B/el
Priority to ES17798308T priority patent/ES2841335T3/es
Priority to RU2019103062A priority patent/RU2744898C2/ru
Priority to US16/316,550 priority patent/US11427481B2/en
Priority to PCT/GR2017/000041 priority patent/WO2018011609A2/en
Priority to EP17798308.7A priority patent/EP3484820B1/en
Publication of GR1009164B publication Critical patent/GR1009164B/el

Links

Classifications

    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C01INORGANIC CHEMISTRY
    • C01GCOMPOUNDS CONTAINING METALS NOT COVERED BY SUBCLASSES C01D OR C01F
    • C01G49/00Compounds of iron
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C01INORGANIC CHEMISTRY
    • C01GCOMPOUNDS CONTAINING METALS NOT COVERED BY SUBCLASSES C01D OR C01F
    • C01G49/00Compounds of iron
    • C01G49/0018Mixed oxides or hydroxides
    • C01G49/0072Mixed oxides or hydroxides containing manganese
    • BPERFORMING OPERATIONS; TRANSPORTING
    • B01PHYSICAL OR CHEMICAL PROCESSES OR APPARATUS IN GENERAL
    • B01JCHEMICAL OR PHYSICAL PROCESSES, e.g. CATALYSIS OR COLLOID CHEMISTRY; THEIR RELEVANT APPARATUS
    • B01J20/00Solid sorbent compositions or filter aid compositions; Sorbents for chromatography; Processes for preparing, regenerating or reactivating thereof
    • B01J20/02Solid sorbent compositions or filter aid compositions; Sorbents for chromatography; Processes for preparing, regenerating or reactivating thereof comprising inorganic material
    • B01J20/06Solid sorbent compositions or filter aid compositions; Sorbents for chromatography; Processes for preparing, regenerating or reactivating thereof comprising inorganic material comprising oxides or hydroxides of metals not provided for in group B01J20/04
    • BPERFORMING OPERATIONS; TRANSPORTING
    • B01PHYSICAL OR CHEMICAL PROCESSES OR APPARATUS IN GENERAL
    • B01JCHEMICAL OR PHYSICAL PROCESSES, e.g. CATALYSIS OR COLLOID CHEMISTRY; THEIR RELEVANT APPARATUS
    • B01J20/00Solid sorbent compositions or filter aid compositions; Sorbents for chromatography; Processes for preparing, regenerating or reactivating thereof
    • B01J20/28Solid sorbent compositions or filter aid compositions; Sorbents for chromatography; Processes for preparing, regenerating or reactivating thereof characterised by their form or physical properties
    • BPERFORMING OPERATIONS; TRANSPORTING
    • B01PHYSICAL OR CHEMICAL PROCESSES OR APPARATUS IN GENERAL
    • B01JCHEMICAL OR PHYSICAL PROCESSES, e.g. CATALYSIS OR COLLOID CHEMISTRY; THEIR RELEVANT APPARATUS
    • B01J20/00Solid sorbent compositions or filter aid compositions; Sorbents for chromatography; Processes for preparing, regenerating or reactivating thereof
    • B01J20/28Solid sorbent compositions or filter aid compositions; Sorbents for chromatography; Processes for preparing, regenerating or reactivating thereof characterised by their form or physical properties
    • B01J20/28054Solid sorbent compositions or filter aid compositions; Sorbents for chromatography; Processes for preparing, regenerating or reactivating thereof characterised by their form or physical properties characterised by their surface properties or porosity
    • B01J20/28057Surface area, e.g. B.E.T specific surface area
    • B01J20/28061Surface area, e.g. B.E.T specific surface area being in the range 100-500 m2/g
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C02TREATMENT OF WATER, WASTE WATER, SEWAGE, OR SLUDGE
    • C02FTREATMENT OF WATER, WASTE WATER, SEWAGE, OR SLUDGE
    • C02F1/00Treatment of water, waste water, or sewage
    • C02F1/28Treatment of water, waste water, or sewage by sorption
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C02TREATMENT OF WATER, WASTE WATER, SEWAGE, OR SLUDGE
    • C02FTREATMENT OF WATER, WASTE WATER, SEWAGE, OR SLUDGE
    • C02F1/00Treatment of water, waste water, or sewage
    • C02F1/28Treatment of water, waste water, or sewage by sorption
    • C02F1/281Treatment of water, waste water, or sewage by sorption using inorganic sorbents
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C01INORGANIC CHEMISTRY
    • C01PINDEXING SCHEME RELATING TO STRUCTURAL AND PHYSICAL ASPECTS OF SOLID INORGANIC COMPOUNDS
    • C01P2004/00Particle morphology
    • C01P2004/60Particles characterised by their size
    • C01P2004/61Micrometer sized, i.e. from 1-100 micrometer
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C01INORGANIC CHEMISTRY
    • C01PINDEXING SCHEME RELATING TO STRUCTURAL AND PHYSICAL ASPECTS OF SOLID INORGANIC COMPOUNDS
    • C01P2006/00Physical properties of inorganic compounds
    • C01P2006/12Surface area
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C01INORGANIC CHEMISTRY
    • C01PINDEXING SCHEME RELATING TO STRUCTURAL AND PHYSICAL ASPECTS OF SOLID INORGANIC COMPOUNDS
    • C01P2006/00Physical properties of inorganic compounds
    • C01P2006/40Electric properties
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C02TREATMENT OF WATER, WASTE WATER, SEWAGE, OR SLUDGE
    • C02FTREATMENT OF WATER, WASTE WATER, SEWAGE, OR SLUDGE
    • C02F2101/00Nature of the contaminant
    • C02F2101/10Inorganic compounds
    • C02F2101/20Heavy metals or heavy metal compounds
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C02TREATMENT OF WATER, WASTE WATER, SEWAGE, OR SLUDGE
    • C02FTREATMENT OF WATER, WASTE WATER, SEWAGE, OR SLUDGE
    • C02F2101/00Nature of the contaminant
    • C02F2101/10Inorganic compounds
    • C02F2101/20Heavy metals or heavy metal compounds
    • C02F2101/206Manganese or manganese compounds
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C02TREATMENT OF WATER, WASTE WATER, SEWAGE, OR SLUDGE
    • C02FTREATMENT OF WATER, WASTE WATER, SEWAGE, OR SLUDGE
    • C02F2209/00Controlling or monitoring parameters in water treatment
    • C02F2209/02Temperature
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C02TREATMENT OF WATER, WASTE WATER, SEWAGE, OR SLUDGE
    • C02FTREATMENT OF WATER, WASTE WATER, SEWAGE, OR SLUDGE
    • C02F2209/00Controlling or monitoring parameters in water treatment
    • C02F2209/06Controlling or monitoring parameters in water treatment pH

Landscapes

  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Inorganic Chemistry (AREA)
  • Analytical Chemistry (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Hydrology & Water Resources (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Environmental & Geological Engineering (AREA)
  • Water Supply & Treatment (AREA)
  • Solid-Sorbent Or Filter-Aiding Compositions (AREA)

Abstract

Η παρούσα εφεύρεση αναφέρεται στη μέθοδο σύνθεσης ενός προσροφητικού υλικού, που αποτελείται από μια φάση φεροξίτη τετρασθενούς μαγγανίου (δ-Fe(1-x)Mnx)MnxOOH) με αρνητικά φορτισμένη επιφάνεια κόκκων, στο οποίο ένα ποσοστό σιδήρου έχει ισόμορφα υποκατασταθεί από άτομα μαγγανίου σε ποσοστό 0,05-25 %. Η παραγωγή του γίνεται σε δύο εν σειρά αντιδραστήρες συνεχούς ροής, που στον πρώτο αντιδραστήρα επικρατούν όξινες συνθήκες (pΗ 5-6) και στον δεύτερο αντιδραστήρα ήπια αλκαλικές συνθήκες (pΗ 9-10) και υψηλό δυναμικό οξειδοαναγωγής (600-700 mV). Το υλικό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την συγκράτηση υδραργύρου, καθώς, επίσης, και άλλων βαρέων μετάλλων τόσο από το νερό όσο και από θερμό αέριο ρεύμα. Ειδικότερα, η προσροφητική ικανότητα καθορίζεται από το μέγεθος του επιφανειακού αρνητικού φορτίου και το ισοηλεκτρικό σημείο, που μπορούν να ρυθμιστούν από τις παραμέτρους της διαδικασίας σύνθεσης.

Description

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
Μέθοδος σύνθεσης αρνητικά φορτισμένου φεροξίτη μαγγανίου για εκλεκτική απομάκρυνση υδραργύρου από το νερό
Η εφεύρεση ανήκει στο πεδίο της χημικής μηχανικής και συγκεκριμένα στην τεχνολογία καθαρισμού του νερού με τη βοήθεια στερεών προσροφητικών. Τα στερεά προσροφητικά χρησιμοποιούνται στην ισχύουσα στάθμη της τεχνικής ως πληρωτικά μέσα σε κλίνη για την απομάκρυνση με προσρόφηση από το πόσιμο νερό ή τα απόβλητα κατιόντων βαρέων μετάλλων και ειδικότερα του υδραργύρου.
Η ρύπανση από υδράργυρο θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα περιβαλλοντικά προβλήματα λόγω της ευκινησίας που εμφανίζει στα διάφορα στάδια του κύκλου του στη φύση και της διαπιστωμένης πολύ υψηλής τοξικότητας. Η έκθεση του ανθρώπου στον υδράργυρο μπορεί να είναι ιδιαίτερα επιβλαβής ανάλογα με τη προσληφθείσα δόση, τη χημική μορφή του υδραργύρου, τη συνεργιστική δράση με άλλους τοξικούς παράγοντες και την κατάσταση της υγείας του. Συγκεκριμένα, οι κυριότερες επιπτώσεις που παρατηρούνται είναι η χρόνια δηλητηρίαση, διάφορα αναπαραγωγικά, γενετικά, νευρολογικά και ψυχιατρικά προβλήματα, καθώς επίσης και παρενέργειες στα νεφρά, το αίμα, τα ούρα και τα άκρα. Με βάση τις ανησυχίες για την ανθρώπινη υγεία από την πρόσληψη υδραργύρου από το πόσιμο νερό, ήδη από το 1971 έχει προταθεί από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και σταδιακά εφαρμοστεί παγκοσμίως ως όριο ποσιμότητας η συγκέντρωση 0,001 mg/L συνολικού υδραργύρου.
Η παρουσία του υδραργύρου στον αέρα, το νερό και το έδαφος σχετίζεται τόσο με φυσικές όσο και ανθρωπογενείς διεργασίες και δραστηριότητες. Ειδικότερα, στις φυσικές διεργασίες περιλαμβάνονται η έκπλυση στο νερό πετρωμάτων με ορυκτά που περιέχουν υδράργυρο και η εκπομπή στον αέρα διαμέσου ηφαιστειακής ή γεωθερμικής δραστηριότητας. Οι κυριότερες ανθρωπογενείς εκπομπές προέρχονται από την καύση ορυκτών καυσίμων, τη μεταλλουργία, την εξόρυξη χρυσού, την αποτέφρωση αποβλήτων, καθώς επίσης από την παραγωγή τσιμέντου, καυστικής σόδας, χαρτιού και χρωμάτων. Ανάλογα με την οξύτητα, το δυναμικό οξειδοαναγωγής και τη συγκέντρωση άλλων ανιόντων, ο υδράργυρος εμφανίζεται ως δισθενής στα φυσικά νερά σε τρεις μορφές: Hg<2+>, HgOH<+>και Hg(OH)2. Ωστόσο, στις συνήθεις τιμές pH 6-8 η μοναδική μορφή που συναντάται είναι το υδροξείδιο Hg(OH)2.
Οι διεργασίες απομάκρυνσης και δέσμευσης του υδραργύρου μπορούν να ταξινομηθούν σε αυτές που απευθύνονται σε καθαρισμό υδάτων (κυρίως αποβλήτων) και εστιάζονται στις ιοντικές μορφές του υδραργύρου και σε εκείνες που εφαρμόζονται για καθαρισμό από αέρια φάση και εστιάζονται συνήθως στην πτητική μεταλλική μορφή (Hgº). Μια σειρά από μεθόδους για την απομάκρυνση υδραργύρου όπως είναι η φυτο-απορρόφηση, η βιο-προσρόφηση, οι τεχνητοί υγρότοποι και η ιζηματοποίηση δεν μπορούν να εφαρμοσθούν στην επεξεργασία νερού που προορίζεται για πόσιμο, εξαιτίας της αδυναμίας επεξεργασίας μεγάλων παροχών και κυρίως εξαιτίας του μεγάλου όγκου ταξικών αποβλήτων που προκύπτουν, αν και εμφανίζουν αποδεκτό πάγιο και λειτουργικό κόστος. Γ ια ευνόητους λόγους δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για την απομάκρυνση υδραργύρου από απαέρια. Μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα παρουσιάζει η χρήση ρητινών ιοντοεναλλαγής, μεμβρανών αλουμίνας, πολυμερικών ινών ή η τεχνική της απογύμνωσης με αέρα (air stripping). Ωστόσο, υστερούν ως προς το κόστος λειτουργίας τους και στην αδυναμία επεξεργασίας μεγάλων όγκων νερού. Μια μεγάλη ποικιλία μεθόδων δέσμευσης του υδραργύρου έχει χρησιμοποιηθεί και για την απομάκρυνσή του από αέρια ρεύματα και ιδιαίτερα από απαέρια καύσης. Ανάμεσα σε αυτές είναι η χρήση ηλεκτροστατικών ή συμβατικών φίλτρων τα οποία κατά το διαχωρισμό των αιωρούμενων σωματιδίων απομακρύνουν και ένα ποσοστό υδραργύρου. Η καταλυτική οξείδωση και η προσθήκη αντιδραστηρίων αμαλγάμωσης, καθώς επίσης και ο ψεκασμός προσροφητικών χρησιμοποιούνται συνεργιστικά για τη συγκράτηση του υδραργύρου, τα οποία διαχωρίζονται στη συνέχεια στα ηλεκτροστατικά φίλτρα που έπονται.
Η περισσότερο διαδεδομένη όμως τεχνολογία απομάκρυνσης υδραργύρου, τόσο από αέρια ρεύματα, όσο και υγρά, είναι η εφαρμογή προσροφητικών υλικών με κυριότερη κατηγορία τους ενεργούς άνθρακες. Η αποτελεσματικότητα των ενεργών ανθράκων βασίζεται κυρίως στην μεγάλη ειδική επιφάνεια που παρουσιάζουν, ενώ το γεγονός ότι η δέσμευση του υδραργύρου σε αυτούς γίνεται με ασθενείς δυνάμεις συγκράτησης υποδηλώνει ότι δεν διαθέτουν κατάλληλο επιφανειακό φορτίο και αξιόλογη ικανότητα οξείδωσης του στοιχειακού υδραργύρου, αυξάνοντας με αυτόν τον τρόπο την πιθανότητα μελλοντικής έκπλυσης. Επιπλέον, η απόδοση των ενεργών ανθράκων θεωρείται ανεπαρκής με κριτήριο τη συμμόρφωση στις νέες περιβαλλοντικές διατάξεις τόσο για το πόσιμο νερό, όπου το όριο ποσιμότητας είναι το 1 μg Hg/L, όσο και τα απαέρια, όπου το όριο εκπομπών είναι τα 50 μg Hg/m<3>.
Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τα τελευταία χρόνια η έρευνα να στραφεί στην ανάπτυξη προσροφητικών υλικών που βασίζονται σε απλά ή σύνθετα ανόργανα υλικά. Ωστόσο, η συντριπτική πλειοψηφία των ανόργανων προσροφητικών για απομάκρυνση υδραργύρου αναφέρεται στην εφαρμογή τους σε αέρια καύσης, ενώ συχνά σημειώνεται ότι η απόδοση τους περιορίζεται σημαντικά όταν εφαρμοστούν σε επεξεργασία νερού καθώς τα μόρια νερού συμβάλλουν στη μείωση των ενεργών θέσεων. Οι περιπτώσεις αυτές μπορούν να διαχωριστούν:
·    σε σύνθετα υλικά δύο ή περισσότερων φάσεων που δρουν διαδοχικά στο στάδιο της οξείδωσης του υδραργύρου και στο στάδιο της δέσμευσης του και
•    σε υλικά μιας φάσης όπου η συγκράτηση και η πιθανή οξείδωση του υδραργύρου λαμβάνει χώρα στην επιφάνεια του ίδιου υλικού.
Στην πρώτη προσέγγιση αναφέρεται το έγγραφο S. Yang et al., Journal of Hazardous Materials 186 (2011) 508, όπου σύνθετο υλικό μαγγανίου/μαγκεμίτη (Μn/γ-Fe2O3) χρησιμοποιήθηκε για την οξείδωση υδραργύρου από αέριο ρεύμα και στη συνέχεια η δέσμευση του από το μαγγάνιο είτε από το μαγκεμίτη. Η ικανότητά δέσμευσης της οξειδωμένης μορφής προκύπτει από το αρνητικό επιφανειακό φορτίο που διαθέτει. Η μέγιστη χωρητικότητα είναι 3,54 mg/g η οποία όμως μειώνεται στα 0,52 mg/g όταν επιτυγχάνεται το επιτρεπόμενο όριο Hg (50 μg/m<3>) στο εξερχόμενο ρεύμα (300 °C).
Άμμος με προσροφημένο μαγγάνιο φαίνεται να διαθέτει καλή απόδοση για χρήση σε καθαρισμό νερού από βαρέα μέταλλα όπως παρουσιάζεται στο έγγραφο D.A. Atwood and Μ.Κ. Zaman, Structure and Bonding, Vol. 120, Springer-Verlag, 163. Ωστόσο, κατά τη διέλευση καθαρού νερού παρατηρείται έκπλυση του προσροφημένου υδραργύρου.
Ανάλογη περίπτωση είναι το σύνθετο οξειδίου του μαγγανίου/οξειδίου του ζιρκονίου (MnΟx/ZrΟ2) που περιγράφεται στο έγγραφο Μ. Μ. Wiatros-Motyka et al., Fuel 109 (2013) 559. To υλικό αυτό αξιοποιεί την οξειδωτική ικανότητα του οξειδίου του μαγγανίου, ενώ ο ρόλος του οξειδίου του ζιρκονίου δεν διευκρινίζεται από τους συγγραφείς αλλά πιθανότητα να παρέχει επιπλέον θέσεις φυσιορόφησης. Τα στοιχεία που δίνονται για τη χωρητικότητα του υλικού δεν ανταποκρίνονται σε πραγματικές συνθήκες εφαρμογής καθώς η μέγιστη τιμή που μετρήθηκε (8,4 mg/g) αντιστοιχεί στην υπερβολικά υψηλή συγκέντρωση εξόδου 3000 mg Hg/m<3>.
Η χρήση συνδυασμού οξειδίου του μαγγανίου με αλουμίνα (ΜnOΧ/Αl2O3) αναφέρεται στα έγγραφα F. Scala et al., Fuel 108 (2013) 13 και R.A. Jadhav et al., Topical review for U.S. Department of Energy (2005) για τον καθαρισμό θερμού αέρα από υδράργυρο. Στην πρώτη περίπτωση, η απόδοση που αναφέρεται για συγκέντρωση εξόδου γύρω από τα 0,1 mg Hg/m<3>κυμαίνεται στα 3,7 mg/g στους 200 °C ενώ σε μεγαλύτερες θερμοκρασίες παρατηρείται εκρόφηση του υδραργύρου. Επομένως, το υλικό δεν είναι σε θέση να εκπληρώσει το επιτρεπόμενο όριο αέριων εκπομπών ενώ η ισχύς της προσρόφησης είναι πολύ ασθενής. Αντίθετα, στο δεύτερο έγγραφο δίνονται στοιχεία που επιβεβαιώνουν την ικανότητα μείωσης της συγκέντρωσης του υδραργύρου στο ρεύμα εξόδου κάτω από τα 50 μg/m<3>όταν η θερμοκρασία είναι 100 °C. Η χωρητικότητα είναι σχετικά χαμηλή (0,15 mg/g) ενώ μειώνεται κατακόρυφα όταν η θερμοκρασία αυξηθεί στους 200 °C.
Μια σειρά από σύνθετα υλικά με βάση το οξείδιο του τιτανίου (ΤiΟ2) χρησιμοποιήθηκαν στα έγγραφα Υ. Li et al., Fuel Processing Technology 89 (2008) 567 (SiO2/TiO2), H. Li et al., Chemical Engineering Journal 169 (2011) 186 και Applied Catalysis B: Environmental 111-112 (2012) 381 (SiO2/TiO2/V2O5και MnOx-CeO2/TiO2), Q. Wan et al., Chemical Engineering Journal 170 (2011) 512 (CeO2-WO3/TiO2) και S. Wu et al., Fuel 85 (2006) 213 (Fe2O3/TiO2) προσπαθώντας να αξιοποιήσουν την καταλυτική δράση του στην οξείδωση του υδραργύρου. Ωστόσο, διαπιστώνεται ότι σε αυτές τις περιπτώσεις απαιτείται η ενεργοποίηση της επιφάνειας του οξειδίου του τιτανίου με υπεριώδη ακτινοβολία, καθώς επίσης και η συνύπαρξη υδρόθειου ή υδροχλωρίου στο αέριο ρεύμα για σταθεροποίηση του οξειδωμένου υδραργύρου. Λόγω αυτών των περιορισμών, η διεργασία παρουσιάζει σημαντικές παρεμποδίσεις από άλλα συστατικά του αερίου ρεύματος. Επιπλέον, σε όλες τις περιπτώσεις αν και τα υλικά ήταν σε θέση να μειώσουν τη συγκέντρωση υδραργύρου κάτω από τα επιτρεπόμενο όριο, τα στοιχεία που δίνονται οσον αφορά την αποδοτική λειτουργία και τη χωρητικότητα σε υδράργυρο είναι ελλιπή καθώς αναφέρονται σε μεγάλη ποσότητα υλικού και χρόνους επαφής του αεριού ρεύματος.
Η χρήση οξειδίου του σιδήρου (Fe2Ο3) ως ενεργό συστατικό περιγράφεται στο έγγραφο Ζ. Tan et al., Chemical Engineering Journal 195-196 (2012) 218 σε ένα σύνθετο υλικό με οξείδιο του πυριτίου (SiO2) με σχετικά χαμηλή απόδοση (85 %) στην προσρόφηση υδραργύρου από αέρια φάση. Σε αυτήν την περίπτωση η οξείδωση υποβοηθείται από την ύπαρξη οξυγόνου.
 Μαγνητικά νανοσωματίδια από φερρίτη ως μέσα εντοπισμού και καθαρισμού νερού από υδράργυρο προτείνονται στα διπλώματα CN 102908992, CN 102872913 και CN 102432085. Τα νανοσωματίδια αντίστοιχα είτε καλύπτονται από ενεργές ομάδες προσρόφησης υδραργύρου (ροδαμίνη, άμυλο) είτε ενσωματώνονται με νανοσωματίδια παλλαδίου σε νανοσωλήνες άνθρακα. Εκτός από το υψηλό κόστος και τη μη συμβατότητα της ροδαμίνης και του αμύλου με την ποσιμότητα, τα σύνθετα αυτά υλικά παρουσιάζουν μηδαμινές χωρητικότητες σε υδράργυρο.
 Μεγάλο μέρος της προσπάθειας αποβλέπει στη αναβάθμιση της απόδοσης των ενεργών ανθράκων είτε με την ενσωμάτωση ανοργάνων προσμίξεων (ΜnΟ2, ZnCl2, FeCl3, CuCl2) είτε με την ενεργοποίηση της επιφάνειάς τους με οξείδωση από όζον, υπεροξείδιο του υδρογόνου, νιτρικό οξύ και υπερμαγγανικό κάλιο όπως αναφέρεται στο έγγραφο Υ. Zheng et al., Progress in Energy and Combustion Science 38 (2012) 599. Τα υλικά αυτά αν και πολλαπλασιάζουν την ικανότητα απομάκρυνσης υδραργύρου των αντίστοιχων ενεργών ανθράκων, παρουσιάζουν χωρητικότητα που δεν υπερβαίνει το 1 mg Hg/g για μέγιστη συγκέντρωση εξόδου τα 50 μg Hg/m<3>.
 Στο δίπλωμα US 8263525 Β1 περιγράφεται ένα στερεό από υπόστρωμα νανοσωματιδίων άνθρακα και διαδοχική επικάλυψη οξειδίου του πυριτίου και θειούχων λειτουργικών ομάδων, το οποίο διαθέτει σημαντικά υψηλότερη απόδοση στην απομάκρυνση υδραργύρου από το νερό σε σύγκριση με αντίστοιχα εμπορικά προϊόντα. Τα στοιχεία που αναφέρονται δείχνουν ότι το υλικό φτάνει σε κορεσμό μετά από 2 ώρες επεξεργασίας νερού με συγκέντρωση 100 mg/L υδραργύρου. Αν και η χωρητικότητα του υλικού μέχρι τον κορεσμό είναι σχετικά υψηλή (~50 mg/g) εύκολα συμπεραίνεται ότι δεν μπορεί να γίνει εφαρμογή σε πόσιμο νερό, όπου η συγκέντρωση εξόδου πρέπει να είναι κάτω από το 1 μg/L.
Στη δεύτερη προσέγγιση ανήκει η χρήση μετάλλων όπως lr, Pt, Pd, Rh, Ti και Ru που περιγράφεται στο έγγραφο E.J. Granite et al., Industrial and Engineering Chemistry Research 45 (2006) 4844. Τα υλικά αυτά, που έχουν την ικανότητα να σχηματίζουν αμαγάλματα με τον υδράργυρο, δοκιμάστηκαν πειραματικά για δέσμευση υδραργύρου από θερμό ρεύμα αέρα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η απόδοση του Pt φτάνει στο 100 %, του lr το 93 % και για τα υπόλοιπα δεν ξεπερνούσε το 65 % ενώ οι αντίστοιχες ικανότητες προσρόφησης ήταν μικρότερες από 0,5 mg/g. Αν συνυπολογιστεί το κόστος των ευγενών αυτών υλικών, η εφαρμογή τους σε μεγάλη κλίμακα κρίνεται απαγορευτική.
Μια σειρά από θειούχες ενώσεις μετάλλων (π.χ. CuS) που παρασκευάζονται από καταβύθιση αντιστοιχών προδρόμων αλάτων και ανόργανη ή οργανική πηγή θείου και χρησιμοποιούνται για απομάκρυνση υδραργύρου από αέρια ή υγρά παρουσιάζεται στο δίπλωμα US 20130152788 Α1. Τα υλικά αυτά έχουν χαμηλό κόστος παραγωγής όμως από τις μετρήσεις που δίνονται μόνο για αέρια προσρόφηση η χωρητικότητα των υλικών αντιστοιχεί σε υψηλές συγκεντρώσεις εξόδου (150-200 pg/m<3>).
Στο δίπλωμα US 20130089479 Α1 περιγράφεται η σύνθεση θειούχων ανόργανων οξειδίων με βάση οξείδιο του πυριτίου του γενικού τύπου (SiO2)x(OH)yMzSaFB, όπου Μ κάποιο μεταλλοειδές κατιόν, S κάποιο θειούχο άλας, F κάποια οργανοσιλάνη και Β κάποιο υγροσκοπικό αλκαλικό οξείδιο ή υδροξείδιο. Οι πολύπλοκες αυτές ενώσεις χρησιμοποιούνται για τη δράση έναντι του υδραργύρου που παρέχουν οι θειούχες ομάδες με ταυτόχρονη απομόνωση των υπολοίπων παρεμποδιστικών παραγόντων που συναντώνται στα αέρια καύσης χάρη στα υπόλοιπα συστατικά. Το κόστος των πρώτων υλών και της διαδικασίας σύνθεσης αναμένεται αρκετά υψηλό, ενώ και από την αξιολόγηση που παρουσιάζεται δεν προκύπτει υψηλή ικανότητα απομάκρυνσης υδραργύρου.
Υλικά μιας φάσης με σχετικά μεγάλη πυκνότητα επιφανειακών κατιόντων αποδείχθηκαν αρκετά αποδοτικά στην προσρόφηση υδραργύρου από αέρια. Στα έγγραφα S. Yang et al., Environmental Science and Technology 45 (2011) 1540 και S. Yang et al., Applied Materials and Interfaces 3 (2011) 209 μελετήθηκαν o φερρίτης μαγγανίου (Fe3-xMnxO4) και ο μη στοιχειομετρικός τιτανιο-μαγνητίτης (Fe3-xTixO4) στους οποίους διαπιστώθηκε η δυνατότητα οξείδωσης του υδραργύρου από το Τι και το τετρασθενές Μn<4+>αντίστοιχα και στη συνέχεια η προσρόφηση στην επιφάνεια του υλικού. Τα υλικά αυτά παρασκευάζονται με τη μέθοδο της συγκαταβύθισης από άλατα σιδήρου και μαγγανίου ή τιτανίου. Η μέγιστη προσροφητική ικανότητα φτάνει τα 4,0 και 5,1 mg/g αντίστοιχα σε αέριο ρεύμα θερμοκρασίας 250 °C. Ωστόσο, με αναγωγή των αποτελεσμάτων στην περίπτωση που η συγκέντρωση εξόδου του υδραργύρου γίνει μικρότερη από 0,05 mg/m<3>η αποτελεσματική χωρητικότητα είναι μικρότερη από 0,2 mg/m<3>.
Τα ανόργανα προσροφητικά που περιγράφονται στα προαναφερθέντα έγγραφα ως μέσα απομάκρυνσης υδραργύρου συγκεντρώνουν τα εξής μειονεκτήματα:
·    Πρακτικά, δεν υπάρχει υλικό που να απευθύνεται σε τεχνολογία καθαρισμού πόσιμου νερού από υδράργυρο. Επιπλέον, δεν υπάρχουν στοιχεία για την ενδεχόμενη απόδοση των ανόργανων προσροφητικών που έχουν αναπτυχθεί για απομάκρυνση υδραργύρου από θερμά αέρια ρεύματα.
•    Ως επί το πλείστον, οι διαδικασίες σύνθεσής τους είναι υψηλού κόστους καθώς γίνονται σε ασυνεχή λειτουργία σε μεγάλους χρόνους και συχνά υπό παρατεταμένη θέρμανση. Επιπλέον, ορισμένα από τα συστατικά που χρησιμοποιούνται έχουν υψηλή τιμή.
•    Παρά τα υψηλά ποσοστά κατακράτησης υδραργύρου που αναφέρονται, οι αποδόσεις αυτές δεν είναι σε θέση να ικανοποιήσουν του περιορισμούς της νομοθεσίας για καθαρισμό πόσιμου νερού και αερίων ρευμάτων.
•    Για τη χαμηλή απόδοση ευθύνεται το γεγονός ότι η σύνθεση δεν γίνεται με τρόπο ώστε η επιφάνεια του υλικού να παρουσιάζει αυξημένη συγκέντρωση αρνητικού επιφανειακού φορτίου που είναι απαραίτητο για τη μη αντιστρεπτή προσρόφηση των θετικά φορτισμένων ιόντων Hg<2+>που συναντιόνται στο νερό.
·    Ομοίως, δεν γίνεται βελτιστοποίηση της οξειδωτικής ικανότητας με αποτέλεσμα εν μέρει η προσρόφηση του υδραργύρου να γίνεται με ασθενή φυσιορόφηση ως Hg° γεγονός που μειώνει την απόδοση και επιτρέπει μετέπειτα έκπλυση του υδραργύρου.
•    Τα στοιχεία που δίδονται δείχνουν ότι μετά τη χρήση των υλικών αυτών είναι δυνατή η βαθμιαία έκπλυση υδραργύρου προς το περιβάλλον, ενώ δεν αναφέρονται οι αντίστοιχες δοκιμές εκπλυσιμότητας συνήθως.
Επομένως, η ανάπτυξη ενός προσροφητικού υδραργύρου με χαμηλό κόστος παραγωγής, υψηλή δυνατότητα οξείδωσης του στοιχειακού υδραργύρου και κυρίως υψηλό αρνητικό επιφανειακό φορτίο θα αποτελούσε την ιδανική λύση για απομάκρυνση υδραργύρου με χρήση κλίνης προσρόφησης τόσο από το πόσιμο νερό, όσο και από αέρια ρεύματα, σε συγκεντρώσεις κάτω από το όριο ποσιμότητας (1 μg/L), καθώς επίσης και από το όριο αερίων εκπομπών (50 μg/m<3>), αντίστοιχα.
Αρκετά από αυτά τα χαρακτηριστικά συγκεντρώνονται στο φεροξίτη τετρασθενούς μαγγανίου που περιγράφεται στο δίπλωμα WO/20 12/042282 και στο έγγραφο S. Tresintsi et at.. Environmental Science and Technology 47 (2013) 9699 για την απομάκρυνση αρσενικού και άλλων βαρέων μετάλλων καθώς και υδραργύρου από το πόσιμο νερό. Το υλικό αυτό αποτελείται από υδροξυ-οξείδιο σιδήρου με τετρασθενές μαγγάνιο γεγονός που του δίδει υψηλή οξειδωτική ικανότητα, ενώ παρασκευάζεται σε διάταξη συνεχούς λειτουργίας και θερμοκρασία περιβάλλοντος από χαμηλού κόστους πρώτες ύλες όπως FeSO4και ΚΜnΟ4. Ωστόσο, η σύνθεσή του σε υδατικό διάλυμα πραγματοποιείται υπό όξινες συνθήκες (pH 4-7) με αποτέλεσμα την εμφάνιση υψηλού θετικού επιφανειακού φορτίου όπως διαπιστώνεται από την τιμή του ισοηλεκτρικού σημείου που ξεπερνάει την τιμή 7. Η συνθήκη αυτή αν και μεγιστοποιεί την απόδοση απομάκρυνσης των αρνητικά φορτισμένων οξυ-ανιόντων αρσενικού περιορίζει την προσέγγιση και δέσμευση των θετικά φορτισμένων κατιόντων υδραργύρου λόγω ηλεκτροστατικής άπωσης.
Η παρούσα εφεύρεση βασίζεται σε μια νέα προσέγγιση της διαδικασίας σύνθεσης ενός προσροφητικού υλικού φεροξίτη τετρασθενούς μαγγανίου (Fe1-xMnxOOH, όπου 0,05<χ<0,25) που διαθέτει ως κύριο χαρακτηριστικό την αρνητικά φορτισμένη επιφάνεια (ισοηλεκτρικό σημείο με τιμή χαμηλότερη από 5,5) και την υψηλή απόδοση απομάκρυνσης υδραργύρου από το νερό με παράλληλη διατήρηση της οξειδωτικής ικανότητας και του χαμηλού κόστους παραγωγής. Για το σκοπό αυτό η παραγωγή λαμβάνει χώρα σε αντιδραστήρα συνεχούς ροής δύο σταδίων υπό αλκαλικές συνθήκες (pH 7-12) και έντονες οξειδωτικές συνθήκες.
Η παρούσα εφεύρεση επιλύει τα παραπάνω προβλήματα ως ακολούθως:
•    Το υλικό διαθέτει πολύ υψηλή ικανότητα συγκράτησης υδραργύρου από νερό ενώ ταυτόχρονα είναι σε θέση να μειώσει την συγκέντρωση κάτω από το όριο του 1 μg/L μετά την επεξεργασία.
·    Η σύνθεσή του γίνεται σε μια διάταξη αντιδραστήρων συνεχούς λειτουργίας και μεγάλης δυναμικότητας παραγωγής από πρώτες ύλες χαμηλού κόστους σε θερμοκρασία περιβάλλοντος. Η σύνθεση υπό αλκαλικές συνθήκες επιβαρύνει μηδαμινά το κόστος, λόγω της αύξησης της ποσότητας διαλύματος βάσης που προστίθεται, σε σύγκριση με το αντίστοιχο υλικό του διπλώματος WO/201 2/042282.
•    Η παραγωγή του σε αλκαλικό περιβάλλον (αυξημένη συγκέντρωση ΟΗ ) εξασφαλίζει την ύπαρξη υψηλής συγκέντρωσης αρνητικών φορτίων στην επιφάνειά του, γεγονός που οδηγεί σε υψηλές τιμές προσροφητικής ικανότητας των θετικά φορτισμένων μορφών υδραργύρου που κυριαρχούν στο νερό.
•    Η οξειδωτική ικανότητα λόγω της παρουσίας του τετρασθενούς μαγγανίου ευνοεί την πλήρη οξείδωση του στοιχειακού υδραργύρου που επικρατεί στα απαέρια καύση, καθώς επίσης και στο φυσικό αέριο στο σημείο εξόρυξης, και τη συγκράτηση του ως Hg<2+>. Με αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνεται η μέγιστη απόδοση απομάκρυνσης ανά μονάδα βάρους προσροφητικού, ενώ το φαινόμενο είναι μη αντιστρεπτό και η έκπλυση υδραργύρου προς το περιβάλλον αδύνατη.
Η παρούσα εφεύρεση μπορεί να κατανοηθεί πλήρως από την αναλυτική περιγραφή της μεθόδου σύνθεσης, των σχημάτων και των παραδειγμάτων εφαρμογής της μεθόδου σύνθεσης του προσροφητικού υλικού που ακολουθούν.
Στα συνημμένα σχήματα περιγράφονται:
•    Το διάγραμμα ροής της διαδικασίας σύνθεσης του προσροφητικού υλικού σύμφωνα με την περιγραφόμενη μέθοδο (Σχήμα 1).
•    Η σχηματική αναπαράσταση του μηχανισμού ανάπτυξης κόκκων του υλικού κατά τα δύο στάδια αντίδρασης (Σχήμα 2).
•    Το διάγραμμα συσχέτισης της προσροφητικής ικανότητας, όταν επιτυγχάνεται μείωση της υπολειμματικής συγκέντρωσης στο όριο του 1 μg/L, του αρνητικά φορτισμένου δ-Fe0.75Mn0.25ΟΟH (σύνθεση σε τελικό pH 9) για υδράργυρο σε νερό με διάφορες τιμές pH (5-9) σε σύγκριση με αντίστοιχο υλικό που παρασκευάστηκε εξ ολοκλήρου σε όξινο περιβάλλον (pH 4) (Σχήμα 3).
•    Το διάγραμμα συσχέτισης της προσροφητικής ικανότητας σε Hg° του αρνητικά φορτισμένου δ-Fe0.75Mn0.25ΟΟH (τελικό pH σύνθεσης 9) για υπολειμματική συγκέντρωση ίση με το όριο των 50 μg/m<3>, ως συνάρτηση της θερμοκρασίας αερίου ρεύματος σε σύγκριση με αντίστοιχο υλικό που παρασκευάστηκε εξ ολοκλήρου σε όξινο περιβάλλον (pH 4) (Σχήμα 4).
Σκοπός της παρούσας εφεύρεσης είναι η παραγωγή ενός προσροφητικού υλικού από φεροξίτη τετρασθενούς μαγγανίου [Fe(1-X)MnxOOH, όπου 0,05<χ<0,25] με ισοηλεκτρικό σημείο μικρότερο από 5,5 και υψηλό αρνητικό επιφανειακό φορτίο (≥ 1,5 mmol H<+>/g], γεγονός που του προσδίδει μεγάλη ικανότητα προσρόφησης υδραργύρου από το νερό, καθώς επίσης και άλλων βαρέων μετάλλων με σθένος ≥+2. Ο σκοπός αυτός επιτεύχθηκε με μια μέθοδο αντίδρασης αλάτων Fe(ll) και Mn(VII) σε δύο αντιδραστήρες εν σειρά στους οποίους πραγματοποιούνται οι εξής αντιδράσεις:
•   Στον πρώτο αντιδραστήρα, γίνεται συγκαταβύθιση των αλάτων Fe(ll) με ΚΜnΟ4σε ασθενώς όξινο έως ουδέτερο περιβάλλον για την παραγωγή του φεροξίτη τετρασθενούς μαγγανίου. To pH ρυθμίζεται σε σταθερή τιμή 5-6, με την προσθήκη διαλύματος ενός εκ των αντιδραστηρίων NaOH, NaHCO3, Na2CO3, KOH, KHCO3, K2CO3, ενώ το υψηλό δυναμικό οξειδοαναγωγής ρυθμίζεται σε σταθερή τιμή στα 500±50 mV, με την προσθήκη διαλύματος KMnO4. Ο χρόνος αντίδρασης στον πρώτο αντιδραστήρα δεν υπερβαίνει τα 20min, γεγονός που επιτρέπει τη δημιουργία πυρήνων φεροξίτη τετρασθενούς μαγγανίου (πυρηνο-γέννηση), αλλά όχι την πλήρη ανάπτυξη της δομής με θετικό επιφανειακό φορτίο.
•   Στο δεύτερο αντιδραστήρα, η τιμή pH αυξάνεται με την προσθήκη είτε NaOH είτα ΚΟΗ στην περιοχή 9 έως 10, ενώ το δυναμικό οξειδοαναγωγής διατηρείται στην περιοχή 650±50 mV με προσθήκη ΚΜnO4, ώστε το αύξηση των κρυσταλλιτών φεροξίτη τετρασθενούς μαγγανίου σε περιβάλλον υψηλού pH και δυναμικού οξειδοαναγωγής να οδηγήσει στην αύξηση του αρνητικού επιφανειακού φορτίου, το οποίο είναι απαραίτητο για τη συγκράτηση θετικά φορτισμένων ιόντων, όπως είναι ο υδράργυρος και άλλα βαρέα μέταλλα.
•   Ακολουθεί η εφαρμογή διαδικασίας γήρανσης σε δοχείο ανάμιξης.
Πιο αναλυτικά, η μέθοδος σύνθεσης προσροφητικού υλικού από φεροξίτη τετρασθενούς μαγγανίου με υψηλό αρνητικό φορτίο στην περιοχή pH των φυσικών νερών που αντιστοιχεί σε ισοηλεκτρικό σημείο χαμηλότερο από 5,5 εκτελείται ως ακολούθως:
Χρησιμοποιούνται δύο αντιδραστήρες εν σειρά συνεχούς ροής και πλήρους ανάμιξης. Ο χρόνος παραμονής στον πρώτο αντιδραστήρα δεν υπερβαίνει τα 20 min (Σχήμα 1), ενώ στο δεύτερο αντιδραστήρα είναι τουλάχιστον 2 ώρες. Η ποσότητα παραγόμενου προϊόντος είναι συνάρτηση της παροχής των αντιδραστηρίων σιδήρου και μαγγανίου Qi, Q2 στον πρώτο αντιδραστήρα και Q3, Q4 στο δεύτερο αντιδραστήρα, αντίστοιχα. Οι παροχές Q3και Q4μπορούν να είναι από 0 έως 5 φορές μεγαλύτερες σε σχέση με την Q1και την Q2, αντίστοιχα.
Στον αντιδραστήρα (1) εισάγονται με συνεχή ροή ταυτόχρονα υδατικό διάλυμα FeSO4ή FeCl2συγκέντρωσης 1-50 g/L και υδατικό διάλυμα ΚΜη04συγκέντρωσης 1-20 g/L. Η ρύθμιση της αναλογίας των παροχών των διαλυμάτων Fe(ll) και ΚΜnO4ελέγχεται από την επίτευξη του επιθυμητού δυναμικού οξειδοαναγωγής 500±50 mV, το οποίο είναι απαραίτητο για τη δημιουργία πυρήνων με δομή του τύπου Fe(1-X)MnxOOH με την εκατοστιαία περιεκτικότητα σε Mn(IV) να κυμαίνεται στο 12±1 % κ.β. Το προϊόν της αντίδρασης εισέρχεται στον αντιδραστήρα (2), όπου προστίθεται νέα παροχή διαλύματος FeSO4ή FeCl2συγκέντρωσης 1-50 g/L και ΚΜnO4συγκέντρωσης 1- 20 g/L. Η ρύθμιση της αναλογίας των παροχών των διαλυμάτων Fe(ll) και ΚΜnO4ελέγχεται από τη διατήρηση στον αντιδραστήρα (2) του επιθυμητού δυναμικού οξειδοαναγωγής 650±50 mV. Τόσο στον αντιδραστήρα (1), όσο και στον αντιδραστήρα (2) η τιμή του pH ρυθμίζεται καθ’ όλη τη διάρκεια της αντίδρασης σε μια σταθερή τιμή στην περιοχή 5-6 για τον πρώτο και 9-10 για το δεύτερο, με προσθήκη διαλύματος ενός ή συνδυασμού περισσοτέρων του ενός εκ των αλκαλικών αντιδραστηρίων NaOH, Na2CO3, KOH, K2CO3.
To εξερχόμενο μίγμα από την έξοδο του αντιδραστήρα (2) διατηρείται σε δοχείο πάχυνσης (3) με ήπια ανάδευση για διάστημα 6-36 ώρες όπου επιτυγχάνεται μεγιστοποίηση και εξισορρόπηση του αρνητικού επιφανειακού φορτίου. Υπό αυτές τις συνθήκες η γήρανση των κόκκων οδηγεί στο σχηματισμό αμόρφων νανοκρυστάλλων χωρίς να ευνοείται η συσσωμάτωση τους σε δευτεροταγείς μορφολογίες όπως παρατηρείται υπό όξινες συνθήκες γήρανσης.
Το ίζημα μετά την πάχυνση αφυδατώνεται με φυγοκέντρηση (4) και είτε μορφοποιείται σε μέγεθος 250-2500 μm και ξηραίνεται είτε πρώτα ξηραίνεται και στη συνέχεια αλέθεται σε μέγεθος κόκκου μικρότερο από 50 pm (5).
Το προσροφητικό υλικό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη συγκράτηση υδραργύρου από το νερό, καθώς επίσης και άλλων βαρέων μετάλλων, όπως κάδμιο, μόλυβδο, νικέλιο, κοβάλτιο, βανάδιο, χαλκός, μαγγάνιο και σίδηρο κατά προτίμηση σε κλίνη προσρόφησης. Η χρήση του προορίζεται για μονάδες επεξεργασίας πόσιμου νερού για οικιακή, βιομηχανική και αστική χρήση, για την επεξεργασία βιομηχανικών και αστικών αποβλήτων, καθώς επίσης και για την επεξεργασία καυσαερίων και φυσικού αερίου.
Με τη διαδικασία που περιγράφεται παραπάνω ο φεροξίτης τετρασθενούς μαγγανίου είναι δυνατό να σχηματιστεί στην περιοχή pH από 3-12. Ωστόσο, σε pH μικρότερο από 8 μειώνεται δραστικά η προσροφητική του ικανότητα σε υδράργυρο και άλλα βαρέα μέταλλα, καθώς σταδιακά επικρατεί θετικό επιφανειακό φορτίο που απωθεί τα ομώνυμα θετικά φορτισμένα ιόντα των μετάλλων.
Ειδικότερα, το αρνητικά φορτισμένο στερεό φεροξίτης τετρασθενούς μαγγανίου έχει ειδική επιφάνεια 200-300 m<2>/g και μέγεθος κόκκου 250-2500 μm. Η μέγιστη προσροφητική του ικανότητα (qmax), για νερό με pH 7-8 υπερβαίνει τα 80 μg Hg/mg στη θερμοκρασία των 20 °C. Επιπλέον, η ικανότητα απομάκρυνσης στοιχειακού υδραργύρου μέχρι πλήρους κορεσμού από αέριο ρεύμα υπερβαίνει τα 50 μg Hg/mg.
Η ικανότητα του υλικού να συγκρατεί υδράργυρο από φυσικά νερά με pH στην περιοχή 6-8 και ταυτόχρονα να επιτυγχάνει μείωση της υπολειμματικής συγκέντρωσης στο όριο του 1 μg/L (παράμετρος q1) προκύπτει από το διάγραμμα του Σχήματος 3. Οι μετρήσεις αναφέρονται σε προσροφητικό υλικό φεροξίτη μαγγανίου με ποσοστό υποκατάστασης 25 %. Στα πειράματα αυτά χρησιμοποιήθηκε νερό κατά το πρότυπο NSF, του οποίου η σύσταση προσομοιάζει σε μεγάλο βαθμό αυτή των περισσοτέρων φυσικών νερών, καθώς εμπεριέχει όλες τις παραμέτρους που παρεμποδίζουν στην προσρόφηση του υδραργύρου. Συγκεκριμένα, περιέχει 88,8 mg/L Na<+>, 40 mg/L Ca<2+>, 12.7 mg/L Mg<2+>, 183 mg/L HCO3-, 50 mg/L SO4<2>-, 71 mg/L Cl-, 2 mg/L Ν-ΝO3-, 1 mg/L P, 0,04 mg/L Ρ-ΡO4<3->και 20 mg/L SiO2. Η τιμή της παραμέτρου q1για απομάκρυνση υδραργύρου από νερό NSF, σε pH 7, στους 20 °C βρέθηκε 2,8 μg/mg. Αντίστοιχα, η ειδική προσροφητική ικανότητα (q50) στοιχειακού υδραργύρου από αέριο ρεύμα στους 120 °C και σε συγκέντρωση ισορροπίας 50 μg/m<3>που είναι το όριο εκπομπής, βρέθηκε 13,3 μg/mg για χρόνο επαφής 0,1 s.
Παράδειγμα εφαρμογής μεθόδου 1
Διάλυμα 45 g/L FeSΟ4Η2Ο τροφοδοτείται με παροχή Q1=2 m<3>/h και αναμιγνύεται με διάλυμα 15 g/L ΚΜnO4παροχής περίπου Q2=2 m<3>/h στον αντιδραστήρα (1) πλήρους ανάμιξης όγκου 1 m<3>. Η παροχή του ΚΜnO4αυξομειώνεται, ώστε το δυναμικό οξειδοαναγωγής στον αντιδραστήρα (1) να διατηρείται στην περιοχή 500±50 mV. To pH της αντίδρασης ρυθμίζεται στο 5,5±0,1 με προσθήκη διαλύματος NaOH συγκέντρωσης 30 % κ.β.
Το προϊόν της αντίδρασης που εξέρχεται από τον αντιδραστήρα (1) εισέρχεται στον αντιδραστήρα (2) όγκου 16 m<3>, όπου προστίθεται διάλυμα 45 g/L FeSO4Η2O με παροχή Q3=2 m<3>/h και διάλυμα 15 g/L KMnO4παροχής περίπου Q4= 2 m<3>/h. Το δυναμικό οξειδοαναγωγής στον αντιδραστήρα (2) ρυθμίζεται στην περιοχή 650±50 mV με προσθήκη ΚΜnO4και του pH στο 9±0,1 με προσθήκη διαλύματος NaOH συγκέντρωσης 30 % κ.β. Το προϊόν από την έξοδο του αντιδραστήρα (2) οδηγείται στο δοχείο πάχυνσης όπου διατηρείται υπό ασθενή ανάδευση για 24 h, αφυδατώνεται μηχανικά με φυγόκεντρο ή φιλτρόπρεσσα, μορφοποιείται σε μέγεθος 250- 2500 μm και ξηραίνεται στους 110 °C. Το υλικό που προκύπτει έχει δομή του τύπου Fe0.75Mn0.25OOH και το σθένος του μαγγανίου είναι 4. Η εφαρμογή του σε στήλη προσρόφησης με χρόνο επαφής 3 min δίνει προσροφητική ικανότητα Hg<2+>2,8 μg/mg σε πρότυπο νερό NSF, pH 7, για συγκέντρωση ισορροπίας 1 μg/L.
Παράδειγμα εφαρμογής μεθόδου 2
Διάλυμα 15 g/L FeSΟ4Η2Ο τροφοδοτείται με παροχή Q1=3 m<3>/h και αναμιγνύεται με διάλυμα 15 g/L KΜnΟ4παροχής περίπου Q2= 1 m<3>/h στον αντιδραστήρα (1) πλήρους ανάμιξης όγκου 1 m<3>. Η παροχή του ΚΜnO4αυξομειώνεται, ώστε το δυναμικό οξειδοαναγωγής στον αντιδραστήρα (1) να διατηρείται στην περιοχή 500±50 mV. To pH της αντίδρασης ρυθμίζεται στο 5,5±0,1 με προσθήκη διαλύματος K2CO3συγκέντρωσης 5 % κ.β.
Το προϊόν της αντίδρασης που εξέρχεται από τον αντιδραστήρα (1) εισέρχεται στον αντιδραστήρα (2) όγκου 32 πι<3>, όπου προστίθεται διάλυμα 15 g/L FeSO4Η2O με παροχή Q3=9 m<3>/h και διάλυμα 15 g/L KMnO4παροχής περίπου Q4=3 m<3>/h. Το δυναμικό οξειδοαναγωγής στον αντιδραστήρα (2) ρυθμίζεται στην περιοχή 650±50 mV με προσθήκη ΚΜnO4και του pH στο 9±0,1 με προσθήκη διαλύματος ΚΟΗ συγκέντρωσης 10 % κ.β. Το προϊόν από την έξοδο του αντιδραστήρα (2) οδηγείται στο δοχείο πάχυνσης όπου διατηρείται υπό ασθενή ανάδευση για 24 h, αφυδατώνεται μηχανικά με φυγόκεντρο ή φιλτρόπρεσσα, μορφοποιείται σε μέγεθος 250-2500 pm και ξηραίνεται στους 110 °C. Το υλικό που προκύπτει έχει δομή του τύπου Fe0.75Mn0.25OOH και το σθένος του μαγγανίου είναι 4. Η εφαρμογή του σε στήλη προσρόφησης με χρόνο επαφής 3 min δίνει προσροφητική ικανότητα Hg<2+>2,8 pg/mg σε πρότυπο νερό NSF, pH 7, για συγκέντρωση ισορροπίας 1 μg/L.
Παράδειγμα εφαρμογής μεθόδου 3
Διάλυμα 30 g/L FeSO4Η2O τροφοδοτείται με παροχή Q1=4 m<3>/h και αναμιγνύεται με διάλυμα 20 g/L KMnO4παροχής Q2=2 m<3>/h στον αντιδραστήρα (1) πλήρους ανάμιξης όγκου 2 m<3>. Η παροχή του ΚΜΠ04αυξομειώνεται, ώστε το δυναμικό οξειδοαναγωγής στον αντιδραστήρα (1) να διατηρείται στην περιοχή 500±50 mV. To pH της αντίδρασης ρυθμίζεται στο 5,5±0,1 με προσθήκη διαλύματος NaOH συγκέντρωσης 30 % κ.β.
Το προϊόν της αντίδρασης που εξέρχεται από τον αντιδραστήρα (1) εισέρχεται στον αντιδραστήρα (2) όγκου 24 m<3>, όπου προστίθεται διάλυμα 30 g/L FeSO4Η2O με παροχή Q3=4 m<3>/h και διάλυμα 20 g/L KMnO4παροχής περίπου Q4=2 m<3>/h. To δυναμικό οξειδοαναγωγής στον αντιδραστήρα (2) ρυθμίζεται στην περιοχή 650±50 mV με τη ρύθμιση της παροχής του διαλύματος ΚΜnO4και του pH στο 9±0,1 με προσθήκη διαλύματος NaOH συγκέντρωσης 30 % κ.β. Το προϊόν από την έξοδο του αντιδραστήρα (2) οδηγείται στο δοχείο πάχυνσης όπου διατηρείται υπό ασθενή ανάδευση για 24 h, αφυδατώνεται μηχανικά με φυγόκεντρο ή φιλτρόπρεσσα, ξηραίνεται στους 110 °C και μορφοποιείται σε μέγεθος μικρότερο από 50 pm. Το υλικό που προκύπτει έχει δομή του τύπου Fe0.75Mn0.25OOH και το σθένος του μαγγανίου είναι 4. Η εφαρμογή του σε στήλη προσρόφησης με χρόνο επαφής 0,01 δευτερόλεπτα δίνει προσροφητική ικανότητα 13,3 μg/mg για συγκέντρωση ισορροπίας 50 μg/m<3>κατά την προσρόφηση στοιχειακού (Hg°) από αέριο ρεύμα αζώτου σε θερμοκρασία 120 °C.
Παράδειγμα εφαρμογής μεθόδου 4
Διάλυμα 36 g/L FeCl2τροφοδοτείται με παροχή Q1=12 m<3>/h και αναμιγνύεται με διάλυμα 15 g/L KMnO4παροχής Q2=4 m<3>/h στον αντιδραστήρα (1) πλήρους ανάμιξης όγκου 5 m<3>. Η παροχή του ΚΜnO4αυξομειώνεται, ώστε το δυναμικό οξειδοαναγωγής στον αντιδραστήρα (1) να διατηρείται στην περιοχή 500±50 mV.
Το προϊόν της αντίδρασης που εξέρχεται από τον αντιδραστήρα (1) εισέρχεται στον αντιδραστήρα (2) όγκου 16 m<3>, όπου προστίθεται διάλυμα 45 g/L FeSO4Η2O με παροχή Q3=6 m<3>/h και διάλυμα 15 g/L KMnO4παροχής περίπου Q4=2 m<3>/h. Το δυναμικό οξειδοαναγωγής στον αντιδραστήρα (2) ρυθμίζεται στην περιοχή 650±50 mV με τη ρύθμιση της παροχής του διαλύματος ΚΜnO4και του pH στο 9±0,1 με προσθήκη διαλύματος NaOH συγκέντρωσης 30 % κ.β. Το προϊόν από την έξοδο του αντιδραστήρα (2) οδηγείται στο δοχείο πάχυνσης όπου διατηρείται υπό ασθενή ανάδευση για 24 h, αφυδατώνεται μηχανικά με φυγόκεντρο ή φιλτρόπρεσσα, ξηραίνεται στους 110 °C και μορφοποιείται σε μέγεθος μικρότερο από 50 pm. Το υλικό που προκύπτει έχει δομή του τύπου Fe0.75Mn0.25OOH και το σθένος του μαγγανίου είναι 4. Η εφαρμογή με διασκορπισμό του σε αέριο ρεύμα αζώτου που περιέχει Hg° έως και 400 μg/m<3>είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση της συγκέντρωσής του κάτω από το μέγιστο επιτρεπτό όριο διάθεσης στο περιβάλλον των 50 μg/m<3>.
Παράδειγμα εφαρμογής μεθόδου 5
Ακολουθείται η διαδικασία του παραδείγματος 3 με τη διαφορά ότι στον αντιδραστήρα (2) δεν υπάρχει περαιτέρω προσθήκη αντιδρώντων. Το υλικό που προκύπτει έχει δομή του τύπου Fe0.75Mn0.25OOH και το σθένος του μαγγανίου είναι 4. Η εφαρμογή του σε στήλη προσρόφησης με χρόνο επαφής 0,01 δευτερόλεπτα δίνει προσροφητική ικανότητα 10,6 μg/mg για συγκέντρωση ισορροπίας 50 μg/m<3>κατά την προσρόφηση στοιχειακού (Hg°) από αέριο ρεύμα αζώτου σε θερμοκρασία 120 °C.
Η μέθοδος που περιγράφεται σε αυτή την εφεύρεση εκτελείται είτε σε εργαστηριακή είτε σε βιομηχανική κλίμακα ανάλογα με τη δυναμικότητα παραγωγής του αντιδραστήρα συνεχούς ροής.
Το προϊόν που παράγεται σύμφωνα με τη μέθοδο σύνθεσης της εφεύρεσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη συγκράτηση υδραργύρου και άλλων βαρέων μετάλλων, όπως κάδμιο, μόλυβδο, νικέλιο, κοβάλτιο, βανάδιο, χαλκός, μαγγάνιο και σίδηρο από υδατικό διάλυμα είτε στοιχειακό υδράργυρο από αέριο ρεύμα κατά προτίμηση σε κλίνη προσρόφησης ή σε διασπορά υπό μορφή σκόνης.

Claims (7)

ΑΞΙΩΣΕΙΣ
1.  Μέθοδος σύνθεσης φεροξίτη τετρασθενούς μαγγανίου (δ-Fe(1-X)MnxOOH, χ=0,05-0,25), η οποία χαρακτηρίζεται από το ότι εκτελείται σε δύο εν σειρά αντιδραστήρες συνεχούς ροής, όπου στον πρώτο αντιδραστήρα επικρατούν ασθενώς όξινες συνθήκες και στο δεύτερο αντιδραστήρα ήπια αλκαλικές συνθήκες και υψηλό δυναμικό οξειδοαναγωγής για την παραγωγή υλικού με υψηλή πυκνότητα αρνητικού επιφανειακού φορτίου, η οποία εφαρμόζεται με τα ακόλουθα βήματα:
      ϊ) Στον αντιδραστήρα (1) προστίθεται FeSΟ4ή FeCl2, ως πηγή σιδήρου σε συγκέντρωση 1-50 g/L και ΚΜnO4ως πηγή μαγγανίου σε συγκέντρωση 1-20 g/L για την εκτέλεση της αντίδρασης παραγωγής πυρήνων δ-Fe(1-X)MnxOOH, με την τιμή του pH να ρυθμίζεται στην ασθενώς όξινη περιοχή 5-6 με προσθήκη ενός ή συνδυασμού περισσοτέρων του ενός εκ των αντιδραστηρίων NaOH, NaHCΟ3, Na2CΟ3, KOH, KHCΟ3, K2CΟ3, ενώ ταυτόχρονα, η τιμή του δυναμικού οξειδοαναγωγής ρυθμίζεται στην περιοχή 450-550 mV με κατάλληλη ρύθμιση των παροχών FeSΟ4ή FeCl2και ΚΜnO4, στη συνέχεια
      ii) η αντίδραση ανάπτυξης των νανοκρυστάλλων με αρνητικά φορτισμένη επιφάνεια προχωράει στον αντιδραστήρα (2) με περαιτέρω προσθήκη αντιδραστηρίων FeSO4ή FeCl2, και ΚΜnO4, σε τιμή pH στον αντιδραστήρα (2) που ρυθμίζεται στην αλκαλική περιοχή 9-10 με προσθήκη ενός ή συνδυασμού περισσοτέρων του ενός εκ των αντιδραστηρίων NaOH, ΚΟΗ και ταυτόχρονα η τιμή του δυναμικού οξειδοαναγωγής στην περιοχή 600-700 mV, με κατάλληλη ρύθμιση των παροχών FeSO4ή FeCl2και ΚMnO4, με
      iii) χρόνο παραμονής-αντίδρασης κατά μέγιστο 20 min στον αντιδραστήρα (1) και τουλάχιστον 2 ώρες στον αντιδραστήρα (2) και
      ίν) το προϊόν εξερχόμενο από τον αντιδραστήρα (2) εισέρχεται στη δεξαμενή πάχυνσης (3), όπου, με ήπια ανάδευση για διάστημα 6-36 h, επιτυγχάνεται ο σχηματισμός κόκκων με ακανόνιστη μορφή, ειδικής επιφάνειας από 100 m<2>/g έως 300 m<2>/g, υψηλού αρνητικού επιφανειακού φορτίου (>1,5 mmol H<+>/g) και ισοηλεκτρικού σημείου μικρότερου από 5,5.
2.  Μέθοδος σύμφωνα με την αξίωση 1, η οποία χαρακτηρίζεται από το ότι η βέλτιστη εφαρμογή της επιτυγχάνεται όταν η τιμή του pH της αντίδρασης είναι 9 και η τιμή του δυναμικού οξειδοαναγωγής είναι 650 mV.
3.  Μέθοδος σύμφωνα με τις αξιώσεις 1 και 2, η οποία χαρακτηρίζεται από το ότι το παραγόμενο υλικό υφίσταται μηχανική αφυδάτωση (4), μορφοποίηση σε κόκκους μεγέθους κατά προτίμηση 250-2500 μm και ξήρανση στους 100-150 °C (5).
4.  Μέθοδος σύμφωνα με τις αξιώσεις 1 και 2, η οποία χαρακτηρίζεται από το ότι το παραγόμενο υλικό μετά την εφαρμογή της μεθόδου υφίσταται μηχανική αφυδάτωση (4), ξήρανση στους 100-150 °C και μορφοποίηση σε κόκκους μεγέθους κατά προτίμηση μικρότερους από 50 pm (5).
5.  Προσροφητικό υλικό μιας φάσης αρνητικά φορτισμένου φεροξίτη τετρασθενούς μαγγανίου (δ-Fe(1-X)MnxOOH) παραγόμενο σύμφωνα με τη μέθοδο των αξιώσεων 1 έως 4, που χαρακτηρίζεται από το ότι ένα ποσοστό 0,05-25 % του σιδήρου έχει ισόμορφα υποκατασταθεί από άτομα μαγγανίου, με ειδική επιφάνεια από 100-300 m<2>/g, αρνητικό επιφανειακό φορτίο μεγαλύτερο από 1,5 mmol H<+>/g και ισοηλεκτρικό σημείο μικρότερο από 5,5.
6.  Χρήση του προσροφητικού υλικού της αξίωσης 5 για τη συγκράτηση σε κλίνη προσρόφησης υδραργύρου από το νερό και άλλων βαρέων μετάλλων, όπως είναι το κάδμιο, ο μόλυβδος, το νικέλιο, το κοβάλτιο, το βανάδιο, ο χαλκός και το μαγγάνιο.
7.  Χρήση του προσροφητικού υλικού της αξίωσης 5 για τη συγκράτηση υδραργύρου και άλλων βαρέων μετάλλων, όπως είναι το κάδμιο, ο μόλυβδο, το νικέλιο, το κοβάλτιο, το βανάδιο, χαλκός και το μαγγάνιο από ρεύματα καυσαερίων και φυσικού αερίου σε κλίνη προσρόφησης ή σε διασπορά υπό μορφή σκόνης.
GR20160100378A 2016-07-13 2016-07-13 Μεθοδος συνθεσης αρνητικα φορτισμενου φεροξιτη μαγγανιου για εκλεκτικη απομακρυνση υδραργυρου απο το νερο GR1009164B (el)

Priority Applications (6)

Application Number Priority Date Filing Date Title
GR20160100378A GR1009164B (el) 2016-07-13 2016-07-13 Μεθοδος συνθεσης αρνητικα φορτισμενου φεροξιτη μαγγανιου για εκλεκτικη απομακρυνση υδραργυρου απο το νερο
ES17798308T ES2841335T3 (es) 2016-07-13 2017-07-12 Un método para la síntesis de feroxihita de manganeso con carga negativa para la eliminación selectiva de mercurio del agua
RU2019103062A RU2744898C2 (ru) 2016-07-13 2017-07-12 Способ синтеза отрицательно заряженного фероксигита марганца для селективного удаления ртути из воды
US16/316,550 US11427481B2 (en) 2016-07-13 2017-07-12 Method for the synthesis of negatively charged manganese feroxyhyte for the selective removal of mercury from water
PCT/GR2017/000041 WO2018011609A2 (en) 2016-07-13 2017-07-12 A method for the synthesis of negatively charged manganese feroxyhyte for the selective removal of mercury from water.
EP17798308.7A EP3484820B1 (en) 2016-07-13 2017-07-12 A method for the synthesis of negatively charged manganese feroxyhyte for the selective removal of mercury from water.

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
GR20160100378A GR1009164B (el) 2016-07-13 2016-07-13 Μεθοδος συνθεσης αρνητικα φορτισμενου φεροξιτη μαγγανιου για εκλεκτικη απομακρυνση υδραργυρου απο το νερο

Publications (1)

Publication Number Publication Date
GR1009164B true GR1009164B (el) 2017-11-20

Family

ID=57995237

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
GR20160100378A GR1009164B (el) 2016-07-13 2016-07-13 Μεθοδος συνθεσης αρνητικα φορτισμενου φεροξιτη μαγγανιου για εκλεκτικη απομακρυνση υδραργυρου απο το νερο

Country Status (6)

Country Link
US (1) US11427481B2 (el)
EP (1) EP3484820B1 (el)
ES (1) ES2841335T3 (el)
GR (1) GR1009164B (el)
RU (1) RU2744898C2 (el)
WO (1) WO2018011609A2 (el)

Citations (1)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
WO2012042282A1 (en) * 2010-09-28 2012-04-05 Loufakis Chemicals S.A. A method for the synthesis of tetravalent manganese feroxyhite for arsenic removal from water

Family Cites Families (9)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
SU1747129A1 (ru) * 1990-05-30 1992-07-15 Институт минералогии, геохимии и кристаллохимии редких элементов Способ очистки газов от ртути
BRPI0807190A2 (pt) * 2007-01-29 2014-05-27 Univ Nottingham Composição sorvente
WO2009009942A1 (en) * 2007-07-13 2009-01-22 Research Center For Eco-Environmental Sciences, Chinese Academy Of Sciences Ferrimanganic composite oxide absorbent, method for preparing the same, and method for utilizing the same
US8263525B1 (en) 2009-05-27 2012-09-11 Nei Corporation Nanoparticle sorbent for efficient mercury remediation from contaminated water
US8609046B2 (en) 2011-10-07 2013-12-17 Nalco Company Gas stream treatment process
US8876958B2 (en) 2011-12-15 2014-11-04 Clariant Corporation Composition and process for mercury removal
CN102432085B (zh) 2011-12-20 2013-05-29 华北电力大学(保定) 一种去除水中汞离子的方法及其吸附剂的再生方法
CN102872913B (zh) 2012-09-17 2014-09-10 辽宁大学 一种具有催化性能的磺酸型聚苯乙烯微球的制备方法
CN102908992B (zh) 2012-10-18 2014-07-02 中国科学院宁波材料技术与工程研究所 用于检测和吸附汞离子的双功能材料及其合成方法和应用

Patent Citations (1)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
WO2012042282A1 (en) * 2010-09-28 2012-04-05 Loufakis Chemicals S.A. A method for the synthesis of tetravalent manganese feroxyhite for arsenic removal from water

Also Published As

Publication number Publication date
WO2018011609A2 (en) 2018-01-18
US11427481B2 (en) 2022-08-30
EP3484820A2 (en) 2019-05-22
US20210188658A1 (en) 2021-06-24
RU2744898C2 (ru) 2021-03-16
EP3484820B1 (en) 2020-10-14
RU2019103062A (ru) 2020-08-13
ES2841335T3 (es) 2021-07-08
RU2019103062A3 (el) 2020-09-17
WO2018011609A4 (en) 2018-03-15
WO2018011609A3 (en) 2018-02-15

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Luo et al. Antimony removal from aqueous solution using novel α-MnO2 nanofibers: equilibrium, kinetic, and density functional theory studies
Yang et al. Magnetic rattle-type Fe3O4@ CuS nanoparticles as recyclable sorbents for mercury capture from coal combustion flue gas
Zito et al. Inorganic nano-adsorbents for the removal of heavy metals and arsenic: a review
CN1729146B (zh) 表面活性氧化钛产品的制备方法和该产品在水处理技术中的用途
Singh et al. A process for the selective removal of arsenic from contaminated water using acetate functionalized zinc oxide nanomaterials
Golkhah et al. Removal of Pb (II) and Cu (II) ions from aqueous solutions by cadmium sulfide nanoparticles
US20100059447A1 (en) Products and Methods for Removing Substances from Aqueous Solution
Verma et al. Arsenic removal from water through adsorption-A Review
CN107429315A (zh) 水溶液中的钌吸附剂及水溶液中的钌的吸附处理方法
RS53583B1 (sr) Postupak sinteze tetravalentog mangan feroksihita za uklanjanje arsena iz vode
Yuan et al. Microscopic investigation into remediation of cadmium and arsenite Co-contamination in aqueous solution by Fe-Mn-incorporated titanosilicate
Xiao et al. The co-adsorption of Cu 2+ and Zn 2+ with adsorption sites surface-lattice reforming on calcined layered double hydroxides
Parveen et al. Advanced nanostructured oxide materials and composites for efficient heavy metal removal from water
WO2017109521A1 (en) A method for the synthesis of a bivalent tin oxy-hydroxide adsorbent for the removal of hexavalent chromium from water, particularly drinking water, the adsorbent and its use
Gan et al. Enhanced treatment of antimony mine wastewater by sulfidated micro zerovalent iron (S-mZVI)
Pirilä Adsorption and photocatalysis in water treatment: active, abundant and inexpensive materials and methods
EP3484820B1 (en) A method for the synthesis of negatively charged manganese feroxyhyte for the selective removal of mercury from water.
Ghosh et al. Arsenic removal using nanotechnology
Quiroga et al. Study of the effect of the LDH cations precursors in the removal of arsenic in aqueous solution
Aderibigbe Synthesis and application of some Ag+-selective ligands and iron oxide/Ag+-selective composite nanoparticles
Khan et al. Scaled-up development of recyclable Pd@ ZnO/CuO nanostructure for efficient removal of arsenic from wastewater
Tanko et al. Production of NiO/CuO Nanocomposite for the Removal of Cr6+, Fe3+, and Pb2+ from Pharmaceutical Wastewater
Qu et al. Lihong Chen, Haomiao Xu, Jiangkun Xie, Xiaoshuang Liu, Yong Yuan, Ping Liu
Zheng et al. Arsenic in the environment source, characteristics, and technologies for pollution elimination
El-Feky et al. Highly enhanced adsorption for the removal of Hg (II) from aqueous solution by Co-Polymerized Al2O3 nanocomposites fabricated by improved Sol-Gel combustion route: Synthesis, Adsorption Kinetics & Isotherm Modelling