BE1021525B1

BE1021525B1 - Profiel voor het bevestigen van een immobiliseringsmasker

Info

Publication number: BE1021525B1
Application number: BE2012/0832A
Authority: BE
Inventors: Gruytere Simon De
Original assignee: Orfit Industries
Priority date: 2012-12-10
Filing date: 2012-12-10
Publication date: 2015-12-08
Also published as: HK1211198A1; EP2928377A1; EP2928377B1; DK2928377T3; CN104822322B; KR20150096395A; WO2014091407A1; ES2722276T3; US20150335463A1; KR102214695B1; CN104822322A

Abstract

Deze uitvinding heeft betrekking op een immobiliseringsmasker voor het immobiliseren van een lichaamsdeel van een patiënt op een drager (3), waarbij het immobiliseringsmasker (2) een vel van een thermoplastisch materiaal bevat voor het opnemen van het te immobiliseren lichaamsdeel, en voorzien is van verbindingsmiddelen (21) voor het verbinden van het immobiliseringsmasker (2) met de drager (3). De verbindingsmiddelen bevatten ten minste één profiel (1) dat aan een eerste zijde eerste verbindingsmiddelen (5, 15, 21) heeft voor het verbinden van het profiel met de drager (3), waarbij de eerste verbindingsmiddelen (5, 15) voorzien zijn om in de verbonden toestand in te grijpen in overeenkomstige verbindingsmiddelen langsheen de buitenste rand (4) van de drager (3), en aan een tweede zijde tegenoverliggend aan de eerste zijde tweede verbindingsmiddelen (22) voor het verbinden van het profiel met het immobiliseringsmasker. De eerste verbindingsmiddelen (5, 15, 21) zijn voorzien om in de verbonden toestand in te grijpen in overeenkomstige verbindingsmiddelen (13) langsheen de buitenste rand (4) van de drager (3).

Description

Profiel voor het bevestigen van een immobiliseringsmasker.

Deze uitvinding heeft betrekking op een samenstel van een drager voor het ondersteunen van een patiënt en een met de drager verbindbaar immobiliseringsmasker voor het immobiliseren van een lichaamsdeel van de patiënt op de drager, waarbij de drager en het immobiliseringsmasker samenwerkende verbindingsmiddelen bevatten, zoals beschreven in de aanhef van de eerste conclusie.

Deze uitvinding heeft eveneens betrekking op een immobiliseringsmasker voor het immobiliseren van een lichaamsdeel van een patiënt op een drager, waarbij het immobiliseringsmasker een vel van een thermoplastisch materiaal bevat voor het opnemen van het te immobiliseren lichaamsdeel, en verbindingsmiddelen voor het verbinden van het immobiliseringsmasker met de drager.

Deze uitvinding heeft verder betrekking op een profiel voor het verbinden van een immobiliseringsmasker voor het immobiliseren van een lichaamsdeel van een patiënt op een drager, met de drager.

Het gebruik van maskers of gelijkaardige middelen voor het positioneren van één of meer lichaamsdelen van een patiënt op een vooraf bepaalde positie op een drager en het immobiliseren van het lichaamsdeel op deze positie in een vooraf bepaalde houding bij het behandelen van de patiënt met straling, zoals bij voorbeeld bij Intensity Modulated Radiation Therapy (IMRT), Image Guided Radiation Therapy (IGRT), stereotactische stralingstherapie of - chirurgie en protonentherapie, is algemeen bekend. Bij dergelijke technieken is een accurate en reproduceerbare positionering van het te behandelen lichaamsdeel op een vooraf bepaalde positie in een vooraf bepaalde houding van uitermate groot belang. Aangezien vaak gebruik gemaakt wordt van een stralingsbron die de vorm en/of grootte heeft van het te behandelen weefsel is het dus van wezenlijk belang de straling te richten op de tumor, en het omringende gezonde weefsel te sparen. Afwijkingen met enkele mm kan voor gevolg hebben dat niet de tumor bestraald wordt maar het omringend gezond weefsel, dat daardoor vernietigd of aangetast wordt. Dit is ongewenst.

Behandelings- en beeldvormingstechnieken die gebruik maken van geladen, zware deeltjes zoals protonen bieden het voordeel ten opzichte van andere stralingsbronnen zoals electronen, fotonen, gamma of X-straling dat de stralingsdosis beter gericht kan worden op het te behandelen weefsel. Protonenbundels verstrooien meestal minder in het te behandelen weefsel en vertonen geringe laterale dispersie, waardoor het risico op laterale schade beperkt kan worden. Dit biedt het voordeel dat een gerichte doding van de tumorcellen verkregen kan worden en het omringend gezond weefsel gespaard kan blijven. Om een gerichte doding van het ongewenste weefsel mogelijk te maken zowel bij meer als minder dispergerende stralingsbundels, is een accurate positionering van het te behandelen lichaamsdeel ten opzichte van de stralingsbron noodzakelijk. Om het risico op ongewenste bestraling van omringend weefsel tot een minimum te beperken is het niet alleen van belang dat het lichaamsdeel tijdens de behandeling accuraat ten opzichte van de stralingsbron gepositioneerd wordt in de gewenste houding, maar ook dat het lichaamsdeel tijdens de behandeling op de beoogde positie in de beoogde houding gefixeerd wordt en de mogelijkheid tot bewegen tijdens de behandeling tot een minimum beperkt wordt. Een accurate en reproduceerbare positionering is van belang bij gefractioneerde behandeling waarbij de patiënt herhaald stralingsdosissen van minder dan optimale dosis krijgt toegediend met tussentijdse tijdsintervallen van typisch enkele dagen of weken, om voldoende bestraling van het te behandelen gebied te verzekeren en het risico op bestraling van gezond weefsel tot een minimum te beperken. Een accurate positionering is eveneens van bijzonder belang bij een éénmalige behandeling, waarbij een grote stralingsdosis in één keer wordt toegediend. Diverse hulpmiddelen werden ontworpen om een accurate en reproduceerbare positionering van een lichaamsdeel ten opzichte van een stralingsbron mogelijk te maken, zowel voor wat betreft positie als houding, en daarbij ook de mogelijkheid tot bewegen van het lichaamsdeel tot een minimum te beperken.

Traditioneel wordt een patiënt op een tafel geplaatst, waarop zich een basisplaat of drager bevindt. Basisplaten gebruikt bij radiotherapie zijn vaak vervaardigd als een sandwich structuur met een schuimkern en koolstofvezelhuid. Immobiliseren van een lichaamsdeel van een patiënt zoals bijvoorbeeld het hoofd of ieder ander lichaamsdeel, op een welbepaalde plaats op de tafel in een vooraf bepaalde houding, wordt gerealiseerd door een immobiliseringsmasker aan de basisplaat of tafel te bevestigen. Het immobiliseringsmasker heeft een vorm die nauw aansluit bij het te immobiliseren lichaamsdeel, om de bewegingsmogelijkheid van het te immobiliseren lichaamsdeel tot een minimum te beperken. EP1537831 ten name van Orfit beschrijft een niet-invasief immobiliseringsmasker voor het immobiliseren van bijvoorbeeld het hoofd van een patiënt op een vooraf bepaalde positie op een basisplaat of drager, in een vooraf bepaalde houding. Het masker is vervaardigd uit een vel van een thermoplastisch materiaal dat zodanig gevormd wordt dat het zo goed mogelijk aansluit bij de vorm van het te immobiliseren lichaamsdeel. Om optimale vormgeving mogelijk te maken wordt een thermoplastisch materiaal gekozen met een lage smelttemperatuur, zodanig dat het materiaal rechtstreeks op het lichaamsdeel gevormd kan worden. Een voorbeeld van een geschikt materiaal is ε-polycaprolacton. Aan ten minste een deel van de rand van het masker zijn middelen voorzien voor het bevestigen van het masker aan de basisplaat. De bevestigingsmiddelen beschreven in EP1537831 omvatten een rail die zich uitstrekt langsheen de rand of randen van het masker, de rail grijpt in een overeenkomstige gleuf in de basisplaat. De aanwezigheid van de gleuf brengt met zich mee dat de homogeniteit van het materiaal waaruit de basisplaat is opgebouwd doorbroken wordt, waardoor de homogeniteit van de stralingsbundel die de patiënt bereikt nadelig beïnvloed wordt.

Om tegemoet te komen aan de bijzondere eisen gesteld door stralingstherapie voor wat betreft het immobiliseren van de patiënt ten opzichte van de stralingsbron en, in het bijzonder bij protontherapie, homogeniteit van de straling die het te behandelen weefsel bereikt, werd een zogenaamde basisplaat of drager ontwikkeld die de patiënt goed ondersteunt.

Een voorbeeld van een in de praktijk gebruikte basisplaat of drager is langsheen de rand voorzien van een veelheid van openingen voor het opnemen van verbindingspinnen die in overeenkomstige openingen in de rand van het immobiliseringsmasker passen, voor het bevestigen van het masker op de basisplaat. De pinnen zijn algemeen in de handel verkrijgbaar en kennen tal van toepassingen in uiteenlopende toepassingsgebieden. Ze zijn bijvoorbeeld vervaardigd in polyoxymethyleen of een andere kunststof, ze zijn relatief klein en vertonen het nadeel dat ze een geringe mechanische sterkte vertonen en geregeld breken bij het tot stand brengen van de verbinding. Daardoor is niet alleen het aantal keren dat de pinnen hergebruikt kunnen worden beperkt, maar stelt zich ook het probleem dat de pinnen tijdens de behandeling kunnen loskomen, waardoor de accurate positionering van de patiënt in het gedrang komt. Bovendien wordt het masker bij het verbinden met de drager aan een aanzienlijke spanning onderworpen, wat het aanbrengen van de verbindingspinnen sterk bemoeilijkt.

Er bestaat bijgevolg een behoefte aan bevestigingsmiddelen voor het bevestigen van een immobiliseringsmasker aan een drager of basisplaat voor het ondersteunen van de patiënt, die een verbeterde mechanische sterkte vertonen.

Het doel van deze uitvinding bestaat er daarom in een samenstel van een drager voor het ondersteunen van een patiënt en een met de drager verbindbaar immobiliseringsmasker te verschaffen, waarbij middelen voorzien zijn voor bevestiging van het immobiliseringsmasker aan de drager die een verbeterde mechanische sterkte en een langere gebruiksduur vertonen.

Dit wordt volgens de uitvinding bereikt met een samenstel dat de technische kenmerken van de eerste conclusie.

Daartoe bevatten de verbindingsmiddelen ten minste één profiel dat aan een eerste zijde verbonden is met het immobiliseringsmasker en aan een tweede zijde tegenoverliggend aan de eerste zijde eerste verbindingsmiddelen bevat voor het verbinden van het immobiliseringsmasker met de drager, waarbij de eerste verbindingsmiddelen voorzien zijn om in de verbonden toestand in te grijpen op overeenkomstige verbindingsmiddelen langsheen de buitenste rand van de drager.

Een profiel dat ingrijpt op een buitenste rand van de drager is eenvoudig aan te brengen ook indien een trekkracht uitgeoefend moet worden op het profiel en/of het masker waarmee het profiel verbonden is, om de verbinding tot stand te kunnen brengen. Bij een profiel dat ingrijpt op de buitenste rand van de drager is een dergelijke kracht gemakkelijker uit te oefenen dan bij gebruik van relatief kleine pinnen, die relatief gemakkelijk losspringen indien ze aan grote trekkracht worden onderworpen. Om te verzekeren dat in hoofdzaak het te behandelen weefsel bestraald wordt en het risico op ongewenste bestraling van omringend weefsel tot een minimum te beperken is het van belang dat het te immobiliseren lichaamsdeel tijdens de behandeling op de beoogde plaats en in de beoogde houding gefixeerd wordt en dat de mogelijkheid tot bewegen tijdens de behandeling tot een minimum beperkt wordt. Daarom is het van belang dat het immobiliseringsmasker nauw aansluit bij het te immobiliseren lichaamsdeel, wat met zich meebrengt dat het materiaal van het masker, maar ook het profiel, in de verbonden toestand met de drager aan grote trekkracht en spanning onderhevig zijn. De verbindingsmiddelen of het profiel van deze uitvinding maken het mogelijk om niettegenstaande een hoge trekkracht op het profiel een bevestiging tot stand te brengen en te behouden.

Het profiel grijpt bij voorkeur in dikterichting op de drager in, dit is meestal de richting waarin de trekkracht en spanning op het immobiliseringsmasker en het profiel het grootst zijn. Doordat het profiel in dikterichting ingrijpt wordt optimale overdracht van krachten van het masker naar de drager bewerkstelligd.

Het profiel bevat een eerste onderste lip die voorzien is om zich in de verbonden toestand uit te strekken langsheen een onderste vlak van de drager, waarbij de rand van de drager gehouden wordt tussen genoemde bovenste en onderste lip. In een verdere voorkeursuitvoeringsvorm is deze lip verend opgesteld om het tot stand brengen en verbreken van de verbinding te vergemakkelijken.

Om een accurate en reproduceerbare positionering van het profiel op de drager bevorderen, is op een onderste vlak van de drager bij voorkeur een geleiding voorzien voor het geleiden van de verplaatsing van de onderste lip naar de positie waar de lip in de drager grijpt, bij het verbinden van het immobiliseringsmasker met de drager.

Het doel van deze uitvinding bestaat er eveneens in een immobiliseringsmasker te verschaffen dat voorzien is van verbindingsmiddelen voor het verbinden van het masker met de drager, waarbij de verbindingsmiddelen een verbeterde mechanische sterkte en een langere gebruiksduur vertonen.

Het immobiliseringsmasker volgens de uitvinding en voorkeursuitvoeringsvormen ervan zijn beschreven in de bijgevoegde conclusies, figuren en figuurbeschrijving.

De uitvinding wordt toegelicht in de bijgevoegde figuren die voorkeursuitvoeringsvormen tonen en beschrijven het profiel, het immobiliseringsmasker voorzien van een profiel, en een samenstel van een drager, een immobiliseringsmasker en profiel voor het verbinden van het immobiliseringsmasker met de drager of basisplaat of drager waarop de patiënt rust. De uitvinding wordt verder toegelicht in de beschrijving van de figuren van deze voorkeursuitvoeringsvormen. In de figuurbeschrijving hierna verwijzen dezelfde referentiecijfers naar dezelfde onderdelen.

Figuur 1 toont een zicht op de onderkant van de verbindingsmiddelen (profiel) voor het verbinden van een immobiliseringsmasker met een drager voor het ondersteunen van een patiënt of een deel daarvan.

Figuur 2 toont een doorsnede langsheen de lijn II- II in Figuur 1.

Figuur 3 toont een doorsnede langsheen de lijn lll-lll in Figuur 1.

Figuur 4 toont een zicht op de bovenkant van een drager.

Figuur 5 toont een zicht op de onderkant van een drager.

Figuur 6 toont een immobiliseringsmasker in de verbonden toestand met de drager.

Figuur 7a toont een zicht op immobiliseringsmasker verbonden met een drager volgens de stand van de techniek. Figuur 7b toont een doorsnede van Fig. 7a. Figuur 7c toont een zich op de drager gebruikt in Fig. 7a.

Figuren 7a, 7b en 7c tonen de wijze waarop in de stand van de techniek een verbinding tussen een masker 26 voor het immobiliseren van een lichaamsdeel van een patiënt, bijvoorbeeld het hoofd, op een drager 27, bijvoorbeeld een drager waarop de patiënt rust, tot stand werd gebracht. Zoals getoond wordt in figuur 7a is het bekend uit de stand van de techniek om langsheen de rand van het masker een L-vormig profiel 25 te voorzien dat in een opening of gleuf 28, aangebracht in het vlak van de drager, grijpt in de buurt van de positie waar de patiënt rust. De gleuf 28 dient relatief breed te zijn, om verplaatsing van het L-vormige profiel doorheen de gleuf mogelijk te maken bij het aanbrengen ervan. Om de positie van het profiel in de gleuf te fixeren en verschuiving tegen te gaan, is het nodig een positioneringsblok 29 of dergelijke in de gleuf aan te brengen. De aanwezigheid van de gleuf, het L-vormige profiel en het positioneringsblok verstoren de homogeniteit van het materiaal van de drager op een positie waar de patiënt zich bevindt, waardoor er een risico is dat de gewenste stralingsdosis in het weefsel niet bereikt wordt.

Een zicht op een bovenkant van een voorkeursuitvoeringsvorm van een drager of basisplaat 3 voor het ondersteunen van een patiënt in stralingstherapie wordt getoond in figuur 4. De in figuur 4 getoonde voorkeursuitvoeringsvorm van de drager 3 bevat een bovenste draagvlak 14 voor het ondersteunen van de patiënt. Met “langsheen" wordt bedoeld dat de verbindingsmiddelen zich op een afstand van de rand 4 van de drager 3 bevinden of in één geheel met de drager uitgevoerd kunnen zijn, afhankelijk van de aard van de verbindingsmiddelen 21 op het profiel. Langsheen de rand 4 van de drager 3 strekken zich bij voorkeur op ten minste één positie verbindingsmiddelen 13 uit, die voorzien zijn om samen te werken met de verbindingsmiddelen 1 voor het verbinden van een immobiliseringsmasker 2 met de drager 3. Langsheen de rand 4 van de drager 3 is bij voorkeur op ten minste één positie een opening 13 voorzien voor het opnemen van verbindingsmiddelen 1 voor het verbinden van een immobiliseringsmasker 2 met de drager 3. Met meer voorkeur zijn twee of meer openingen 13 voorzien. Het aantal openingen 13 wordt meestal zodanig gekozen dat een voldoende aantal profielen 1 aangebracht kunnen worden om een stabiele en accurate fixering van de positie en houding van het lichaamsdeel van de patiënt mogelijk te maken en niet meer dan de beoogde bewegingsmogelijkheid toe te laten. De openingen 13 kunnen op willekeurige posities langsheen de rand 4 van de drager aangebracht zijn. Bij voorkeur echter zijn de openingen 13 symmetrisch ten opzichte van de lengte-as van de drager aangebracht om optimale verdeling van de spanning en trekkracht over het immobiliseringsmasker 2 te realiseren en optimale afleiding daarvan naar de drager 3 mogelijk te maken (zie fig. 4). Het is verder mogelijk het aantal openingen 13 zodanig te kiezen dat de drager 3 geschikt is voor het immobiliseren van meerdere lichaamsdelen met variërende grootte. Iedere andere door de vakman geschikt geachte schikking van de openingen 13 kan gekozen worden.

Verder is drager 3 langsheen de rand 4 bij voorkeur op ten minste één positie 20 vervormd voor het opnemen van een profiel 1 voor het verbinden van het immobiliseringsmasker 2 met de drager 3. De vervorming 20 is bij voorkeur zodanig uitgevoerd dat ze voldoende groot is om de bovenste lip 10 van het profiel 1 op te nemen op een zodanige wijze dat de bovenzijde van de bovenste lip 10 gelijk loopt met het draagvlak 14 van de basisplaat of drager 3 om het comfort voor de patiënt te verhogen. De aanwezigheid van de vervorming 20 bemoeilijkt het verplaatsen van het profiel 1 langsheen en ten opzichte van de rand van de drager 4 en draagt op die wijze bij tot het verschaffen van een stabiele, accurate en reproduceerbare verbinding van het immobiliseringsmasker 2 met de drager. De vervorming werkt ook de mogelijkheid tot rotatie van het profiel 1 ten opzichte van de drager 3 tegen. Bij voorkeur zijn twee of meer vervormingen 20 voorzien. Het aantal vervormingen 20 wordt meestal zodanig gekozen dat een voldoende aantal profielen aangebracht kunnen worden om een stabiele en accurate fixering van de positie en houding van het lichaamsdeel van de patiënt mogelijk te maken en niet meer dan de beoogde bewegingsmogelijkheid toe te laten. De vervormingen 20 kunnen op willekeurige posities langsheen de rand 4 van de drager aangebracht zijn. Bij voorkeur echter zijn de vervormingen 20 met enige symmetrie aangebracht om optimale verdeling van de spanning en trekkracht over het immobiliseringsmasker 2 te realiseren en optimale afleiding daarvan naar de drager 3 mogelijk te maken (zie fig. 4).

De afmetingen en vorm van de vervormingen 20 kunnen willekeurig zijn. De vervorming 20 heeft bij voorkeur de vorm van een verdieping ten opzichte van de bovenkant van de drager. Met andere woorden, het bovenste oppervlak van de vervorming 20 is bij voorkeur verlaagd ten opzichte van het bovenste oppervlak 14 van de drager opgesteld. Dit wordt getoond in figuur 5. Bij voorkeur zijn de afmetingen van de vervormingen 20 in langsrichting langsheen de rand 4 van de drager en in dwarsrichting op de drager 4 afgestemd op de afmetingen van het profiel 1 of verbindingsmiddelen die voorzien zijn om in deze vervorming te worden opgenomen. De vervorming 20 heeft bij voorkeur nagenoeg dezelfde afmetingen dan het profiel 1 of is enigszins groter dan het profiel 1, zodat het profiel 1 of ten minste de bovenste lip 10 van het profiel in de vervorming 20 opgenomen kan worden. De vervorming 20 kan bij het aanbrengen van het profiel fungeren als een geleiding voor het geleiden van de verplaatsing van het profiel 1 tijdens het tot stand brengen van de verbinding tussen het masker 2 en de drager 3. Doordat de opstaande rand van de vervorming een barrière vormt, wordt verschuiving van het profiel 1 eens aangebracht, tegengewerkt en draagt de vervorming 20 bij tot een stabiele en accurate fixering van de positie en houding van het lichaamsdeel van de patiënt om niet meer dan de beoogde bewegingsmogelijkheid toe te laten.

Een zicht op een onderkant van een voorkeursuitvoeringsvorm van een veel gebruikte drager 3 voor het ondersteunen van een patiënt vooral in protonen therapie wordt getoond in figuur 5. Op een positie tussen de rand 4 van de drager en opening 13 is aan de onderkant van de drager bij voorkeur een geleiding 11 voorzien voor het geleiden van de verplaatsing van het profiel 1 bij het tot stand brengen van de verbinding van het immobiliseringsmasker 2 met de drager 3, in het bijzonder voor het geleiden van de verplaatsing van de eerste onderste lip 5 op het profiel 1. Een voorkeursuitvoeringsvorm van de geleiding 11 heeft de vorm van twee tegenover elkaar liggende langwerpige protrusies of rails, waartussen de lip 5 op het profiel 1 verplaatsbaar is bij het tot stand brengen van de verbinding. Eens de verbinding tot stand gebracht werken de protrusies een verplaatsing van de lip 5 in een richting langsheen de rand 4 tegen en dragen aldus bij tot een stabiele en accurate fixering van de positie en houding van het lichaamsdeel van de patiënt. In plaats van de protrusies of rails 11 kan een alternatieve geleiding, bijvoorbeeld een gleuf of ieder ander door de vakman geschikt geacht alternatief gebruikt worden afgestemd op uitvoeringsvorm van de onderste lip 5.

De verbindingsmiddelen omvatten bij voorkeur een profiel 1 met eerste verbindingsmiddelen 21 aan een eerste zijde van het profiel waarlangs het profiel verbindbaar is met de drager 3, en tweede verbindingsmiddelen 22 aan een tweede zijde van het profiel 1 tegenover de eerste zijde waarlangs het profiel 1 verbindbaar is met het immobiliseringsmasker 2. De eerste verbindingsmiddelen 21 zijn voorzien om in de verbonden toestand in te grijpen op een buitenste rand van de drager. Dergelijke verbindingsmiddelen maken het mogelijk om een verbinding tussen het immobiliseringsmasker 2 en de drager 3 tot stand te brengen ook wanneer het profiel aan een hoge spanning onderworpen wordt. De eerste verbindingsmiddelen 21 grijpen bij voorkeur in dikterichting in op de buitenste rand van de drager. In een mogelijke uitvoeringsvorm oefenen de verbindingsmiddelen 21 een klemkracht uit op de drager. In een andere mogelijke uitvoeringsvorm oefenen de eerste verbindingsmiddelen 21 een klemkracht uit op de drager 3.

De eerste verbindingsmiddelen 21 omvatten bij voorkeur een bovenste lip 10 die voorzien is om zich in de verbonden toestand uit te strekken langsheen een bovenste vlak of zijde van de drager 14. Bij voorkeur wordt de bovenste lip 10 opgenomen in een overeenkomstige vervorming 20 langsheen het bovenste vlak 14 van de drager 3. Om een grotere krachtenoverdracht tussen het immobiliseringsmasker 2 en de drager 3 mogelijk te maken, strekt de bovenste lip 10 zich bij voorkeur in langsrichting langsheen de rand 4 van de drager 3 uit. De bovenste lip 10 kan bijvoorbeeld gebogen zijn om optimaal de vorm van het immobiliseringsmasker 2 te volgen, de bovenste lip 10 kan echter ook vlak en rechthoekig zijn of iedere andere geschikte vorm aannemen. De rand 33 van de bovenste lip kan bijvoorbeeld gebogen zijn om optimaal de vorm van de rand van het immobiliseringsmasker te volgen zoals getoond wordt in figuur 1. De bovenste lip 10 verhoogt de stabiliteit van het masker in de met de drager verbonden toestand, aangezien een kantelbeweging van het profiel tegengewerkt wordt.

De eerste verbindingsmiddelen 21 omvatten bij voorkeur eveneens ten minste één onderste lip 5 die voorzien is om zich in de verbonden toestand uit te strekken langsheen een onderste vlak of onderste zijde van de drager 31. Met meer voorkeur omvatten de eerste verbindingsmiddelen 21 een onderste lip 5 die op een naar de drager gerichte zijde voorzien is van een protrusie 15 die voorzien is om in de verbonden toestand in overeenkomstige verbindingsmiddelen op de onderste zijde van de drager 3 te grijpen. Bij voorkeur grijpt protusie 15 in een overeenkomstige opening 13 in de drager 3. De opening 13 kan zich doorheen de gehele dikte van de drager 3 uitstrekken of over een deel ervan. De eerste verbindingsmiddelen 21 omvatten verder bij voorkeur aan een eerste zijde van de onderste lip 5 een tweede onderste lip 6 die zich bij voorkeur in langsrichting langsheen de rand van de drager 3 uitstrekt. De eerste verbindingsmiddelen 21 omvatten verder bij voorkeur aan een tweede zijde van de onderste lip 5 tegenover de eerste zijde in dwarsrichting van de onderste lip 5, een derde onderste lip 7 die zich bij voorkeur in langsrichting langsheen de rand van de drager 3 uitstrekt. Bij een verend opgestelde lip 5 wordt op die wijze een eenvoudig losmaakbare verbinding tussen het profiel 1, in het bijzonder tussen het profiel en de drager 3 verschaft. De tweede en derde lip 6, 7 verhogen het gebruiksgemak van het profiel. De tweede en derde onderste lip 6, 7 kunnen eenzelfde of een verschillende vorm hebben, maar hebben bij voorkeur een overeenkomstige vorm. De tweede en derde onderste lip 6, 7 kunnen bijvoorbeeld gebogen zijn om optimaal de vorm van het immobiliseringsmasker te volgen, ze kunnen echter ook rechthoekig zijn of iedere andere geschikte vorm aannemen. De aanwezigheid van de tweede en derde onderste lip 6, 7 verhoogt de stabiliteit van het masker in de met de drager verbonden toestand, aangezien een kantelbeweging van het profiel 1 tegengewerkt wordt.

Het buitenste oppervlak van lip 5 bevat bij voorkeur verder een tweede lip 32 die een van de ruimte 9 weggerichte beweging door lip 5 tegenwerkt of zelfs verhindert.

De opening 13 kan centraal in de vervorming 20 opgesteld zijn, of asymmetrisch.

De ten minste één bovenste lip 10 en ten minste één onderste lip 5, 6, 7 van de eerste verbindingsmiddelen 21 zijn bij voorkeur op een afstand van elkaar opgesteld en met elkaar verbonden op een verbindingspositie 24. Daarbij wordt de eerste afstand tussen de ten minste één bovenste lip 10 en ten minste één onderste lip 5, 6, 7 bij voorkeur zodanig gekozen dat deze aan een eerste zijde van de verbindingspositie 24 voldoende groot is voor het opnemen van een deel van de drager 3 dat zich langsheen de rand 4 daarvan uitstrekt. De tweede verbindingsmiddelen 22 bevatten bij voorkeur eveneens een bovenste en een onderste lip 16, 17 die met elkaar verbonden zijn op de verbindingspositie 24. De bovenste en onderste lip 16, 17 zijn bij voorkeur op een tweede afstand van elkaar opgesteld die voldoende groot is voor het opnemen van het materiaal langsheen een rand van het immobiliseringsmasker. De eerste afstand kan gelijk zijn aan de tweede afstand of verschillend ervan. Verbindingspositie 24 verbindt de eerste 21 en tweede verbindingsmiddelen 22.

De eerste verbindingsmiddelen 21 voor het verbinden van het profiel met de drager, strekken zich bij voorkeur in een eerste richting uit ten opzichte van de verbindingspositie 24, in het bijzonder in de richting van de drager 3. De tweede verbindingsmiddelen 22 die het profiel 1 verbinden met het immobiliseringsmasker strekken zich bij voorkeur in tegenovergestelde richting ten opzichte van de eerste verbindingsmiddelen 21 en de verbindingspositie 24 uit, met name in de richting van het immobiliseringsmasker.

De drager 3 kan uitgevoerd zijn in ieder door de vakman geschikt geacht materiaal. De drager is bijvoorbeeld uitgevoerd als een plaat van koolstofvezels geïmpregneerd met een epoxyhars. Echter, andere materialen kunnen gebruikt worden.

Het profiel 1 kan in één geheel met het masker 2 uitgevoerd zijn of als een apart onderdeel. Bij voorkeur is het in één geheel met het masker 2 uitgevoerd om hogere trekkrachten op het masker te kunnen opvangen bij minimaal risico op loslaten van het profiel 1. Het profiel 1 kan in een ander materiaal uitgevoerd zijn dan het masker, zodanig dat voor ieder van beide onderdelen het materiaal gekozen kan worden dat optimaal afgestemd is op de functie die het vervult. Dit biedt bijvoorbeeld de mogelijkheid het materiaal voor het masker zodanig te kiezen dat het direct op de patiënt gevormd kan worden, en het materiaal voor het profiel 1 zodanig te kiezen dat het een optimale mechanische sterkte vertoont en minimale vervormbaarheid om een accurate en reproduceerbare positionering te verzekeren.

Geschikte materialen voor het vervaardigen van het immobiliseringsmasker zijn bijvoorbeeld thermoplastische elastomeren, thermoplastisch polyurethaan, thermoplastisch polyisopreen, thermoplastische polyesters, thermoplastische polyolefinen, Polyvinylchloride, polystyreen of een blend van twee of meer van deze materialen. Voorkeur genieten deze polymeren die een relatief lage softening temperatuur hebben waarbij het materiaal vervormbaar is, zodat ze bijzonder geschikt zijn voor het vervaardigen van immobiliseringsmaskers die direct op het te immobiliseren lichaamsdeel gevormd kunnen worden. Het te immobiliseren lichaamsdeel dient dan als matrijs voor het vormen van het immobiliseringsmasker. Voorbeelden van geschikte thermoplastische polyolefinen omvatten polyethyleen, polypropyleen of ethyleen-propyleen co-polymeren. Voorbeelden van geschikte thermoplastische polyesters omvatten polyethyleen vinyl acetaat, polyacrylaten of polymethacrylaat, polymere vetzure esters in het bijzonder poly-8-caprolacton bijvoorbeeld poly-6-caprolacton zoals beschikbaar bij Perstorp (UK) onder de merknaam Capa®. Voorkeur genieten de polymeren van de groep van thermoplastisch polyurethaan, isotactisch polypropyleen, copolymeren van ethyleen met 1-buteen, een copolymer van ethyleen met 1-octeen, poly-G-caprolacton, poly-G-caprolacton bevattend thermoplastisch polyurethaan, evenals mengsels van twee of meer van deze materialen. Poly-B-caprolacton geniet bijzondere voorkeur omwille van zijn laag smeltpunt en zijn vervormbaarheid bij temperaturen die door het menselijk lichaam verdragen kunnen worden.

Geschikte materialen voor het vervaardigen van de het profiel zijn ABS, polyoxymethyleen, polyamide of andere equivalente materialen.

Deze uitvinding heeft eveneens betrekking op een immobiliseringsmasker voor het immobiliseren van een lichaamsdeel van de patiënt in een vooraf bepaalde houding op een drager 3, waarbij het immobiliseringsmasker voorzien is van een profiel 1 zoals hierboven beschreven, voor het verbinden van het masker 2 met een drager 3 ter ondersteuning van een patiënt. Bij voorkeur is het profiel 1 aan het masker 2 bevestigd langsheen een rand van het masker 12, door de rand 12 van het masker op te nemen in de tweede ruimte 19 aan de tweede verbindingsmiddelen 22. Bevestiging kan plaatsvinden bijvoorbeeld door lijmen, door lassen, door middel van een mechanische verbinding of door iedere andere door de vakman geschikt geachte verbinding. Bij voorkeur wordt de verbinding tot stand gebracht door lijmen of lassen. Het profiel 1 is bij voorkeur zoals hierboven beschreven. Om een optimale positionering en immobilisering mogelijk te maken zullen langsheen de rand van het masker meestal meerder profielen 1 aangebracht zijn.

Deze uitvinding heeft verder betrekking op het profiel 1 voor het verbinden van een immobiliseringsmasker 2 met een drager 3, waarbij het masker 2 voorzien is voor het immobiliseren van een lichaamsdeel van een patiënt in een vooraf bepaalde houding op de drager. Het profiel 1 is bij voorkeur zoals hierboven beschreven.

Verbinden van een immobiliseringsmasker 2 met een drager 3 waarop een patiënt rust voor het immobiliseren van bijvoorbeeld het hoofd van de patiënt vindt plaats door het hoofd van de patiënt te bedekken met het immobiliseringsmasker dat naar de vorm van het hoofd van de patiënt gevormd werd. Wanneer gebruik gemaakt wordt van een immobiliseringsmasker waarop langsheen de rand een veelheid van profielen bevestigd zijn, wordt de verbinding tot stand gebracht door de rand 4 van de drager 3 op te nemen in de eerste ruimte 9 in het profiel 1 aan de zijde van de eerste verbindingsmiddelen 21, bij voorkeur ter hoogte van een verdieping 20 in de drager 3. Bij het tot stand brengen van de verbinding wordt het profiel meestal dwars ten opzichte van de rand 4 van de drager 3 in de richting van het midden van de drager 3 verplaatst. De verplaatsing van het profiel 1 kan gestuurd worden door de randen van de verdieping of vervorming 20 op de bovenste zijde van de drager 14 en door de geleiding 11 aan de onderkant 31 van de drager die de verplaatsing van de eerste lip 5 langsheen de onderkant 31 van de drager 3 geleidt tot de protrusie 15 op de eerste lip 5 in de overeenkomstige opening 13 in de drager grijpt.

Lijst van referentieciifers. 1. profiel 2. immobiliseringsmasker 3. drager voor patiënt 4. rand drager voor patiënt 5. eerste onderste lip 6. tweede onderste lip 7. derde onderste lip 8. 9. eerste ruimte 10. bovenste lip 11. geleiding 12. rand masker 13. opening in rand drager voor patiënt 14. draagvlak drager voor patiënt 15. protrusie op eerste onderste lip 16. bovenste lip tweede verbindingsmiddelen - 17. onderste lip tweede verbindingsmiddelen 18. 19. tweede ruimte 20. Vervorming in drager 21. eerste verbindingsmiddelen 22. tweede verbindingsmiddelen 23. 24. verbindingspositie 25. L-vormig profiel 26. immobiliseringsmasker 27. drager 28. gleuf in drager 29. EVA blok- 30. 31. onderkant drager 32. tweede lip 33. rand bovenste lip

Claims

CONCLUSIES.

1. Samenstel van een drager (3) voor het ondersteunen van een patiënt, een met de drager (3) verbindbaar immobiliseringsmasker (2) voor het immobiliseren van een lichaamsdeel van de patiënt op de drager (3) en verbindingsmiddelen (21, 22) voor het verbinden van de drager (3) met het immobiliseringsmasker (2), waarbij het immobiliseringsmasker vervaardigd is uit een thermoplastisch materiaal, waarbij de verbindingsmiddelen (21, 22) ten minste één profiel (1) bevatten dat aan een eerste zijde verbonden is met het immobiliseringsmasker (2) en aan een tweede zijde tegenoverliggend aan de eerste zijde eerste verbindingsmiddelen (21) bevat voor het verbinden van het immobiliseringsmasker (2) met de drager (3), waarbij de eerste verbindingsmiddelen (21) voorzien zijn om in de verbonden toestand in te grijpen op overeenkomstige verbindingsmiddelen langsheen de buitenste rand (4) van de drager (3) en waarbij de eerste verbindingsmiddelen (21) een bovenste lip (10) omvatten die voorzien is om zich in de verbonden toestand uit te strekken langsheen een bovenste vlak (14) van de drager (3), en een eerste onderste lip (5) die voorzien is om zich in de verbonden toestand uit te strekken langsheen een onderste zijde (31) van de drager (3) en in de overeenkomstige verbindingsmiddelen (13) langsheen de buitenste rand (4) van de drager (3) grijpen, waarbij de rand van de drager gehouden wordt tussen genoemde bovenste en onderste lip (10, 5).
2. Samenstel volgens één van de voorgaande conclusies, waarbij het immobiliseringsmasker (2) vervaardigd is uit een thermoplastisch materiaal, gekozen uit de groep, bestaande uit thermoplastische elastomeren, thermoplastisch polyurethaan, thermoplastisch polyisopreen, thermoplastische polyesters, thermoplastische polyolefinen, Polyvinylchloride, polystyreen of een blend van twee of meer van deze materialen.
3. Samenstel volgens conclusie 2, waarbij het immobiliseringsmasker (2) vervaardigd is uit thermoplastische polyesters.
4. Samenstel volgens 2 of 3, waarbij het immobiliseringsmasker (2) vervaardigd is uit geschikte thermoplastische polyolefinen, gekozen uit de groep van polyethyleen, polypropyleen of ethyleen-propyleen co-polymeren, gekozen uit de groep van polyethyleen vinyl acetaat, polyacrylaten of polymethacrylaat, polymere vetzure esters in het bijzonder poly-G-caprolacton, geschikt bevonden polymeren van de groep van thermoplastisch polyurethaan, isotactisch polypropyleen, copolymeren van ethyleen met 1-buteen, een copolymeer van ethyleen met 1-octeen, poly-G-caprolacton, poly-G-caprolacton bevattend thermoplastisch polyurethaan, evenals mengsels van twee of meer van deze materialen.
5. Samenstel volgens één van de voorgaande conclusies, waarbij het immobiliseringsmasker (2) vervaardigd is uit polymeren die een softening temperatuur hebben waarbij het materiaal vervormbaar is, zodat ze geschikt zijn voor het vervaardigen van immobiliseringsmaskers (2) die direct op het te immobiliseren lichaamsdeel gevormd kunnen worden, waarbij het te immobiliseren lichaamsdeel dient dan als matrijs voor het vormen van het immobiliseringsmasker (2).
6. Samenstel volgens één van de voorgaande conclusies, waarbij het immobiliseringsmasker (2) vervaardigd is uit poly-G-caprolacton.
7. Samenstel volgens één van de voorgaande conclusies, waarbij de eerste verbindingsmiddelen (21) op het profiel (1) en de buitenste rand (4) van de drager (3) complementaire, samenwerkende verbindingsmiddelen (4, 15) bevatten.
8. Samenstel volgens conclusie één van de voorgaande conclusies, waarbij de eerste onderste lip (5) verend is opgesteld.
9. Samenstel volgens één van de voorgaande conclusies, waarbij de eerste onderste lip (5) op een naar de drager (3) gerichte zijde voorzien is van een protrusie (15) die voorzien is om in de verbonden toestand in de overeenkomstige verbindingsmiddelen (13) langsheen de buitenste rand (4) van de drager (3) te grijpen.
10. Samenstel volgens conclusie 9, waarbij de overeenkomstige verbindingsmiddelen (13) langsheen de buitenste rand (4) van de drager (3) een opening (13) voor het opnemen van de protrusie (15) omvatten.
11. Samenstel volgens één van de voorgaande conclusies, waarbij de eerste verbindingsmiddelen (21) verder een tweede en derde onderste lip (6, 7) omvatten aan tegenover elkaar liggende zijden van de eerste onderste lip (5), waarbij de tweede en derde onderste lip (6, 7) voorzien zijn om zich langsheen de onderste zijde (31) van de drager (3) uit te strekken.
12. Samenstel volgens één van de voorgaande conclusies, waarbij op de onderste zijde (31) van de drager een geleiding (11) voorzien is voor het geleiden van de verplaatsing van de eerste onderste lip (5) naar de positie (13) waar de eerste onderste lip (5) in de drager (3) grijpt bij het tot stand brengen van de verbinding.
13. Samenstel volgens één der voorgaande conclusies, waarbij de drager (3) langsheen de rand (4) vervormd (20) is voor het opnemen van de bovenste lip (10).
14. Samenstel volgens één van de voorgaande conclusies, waarbij de bovenste lip (10) verlengd is in een richting die zich langsheen de rand (4) van de drager uitstrekt.
15. Immobiliseringsmasker voor het immobiliseren van een lichaamsdeel van een patiënt op een drager (3), waarbij het immobiliseringsmasker (2) een vel van een thermoplastisch materiaal bevat voor het opnemen van het te immobiliseren lichaamsdeel, en voorzien is van verbindingsmiddelen (21) voor het verbinden van het immobiliseringsmasker (2) met de drager (3), waarbij de verbindingsmiddelen ten minste één profiel (1) bevatten dat aan een eerste zijde eerste verbindingsmiddelen (5, 15, 21) bevat voor het verbinden van het profiel (1) met de drager (3), waarbij de eerste verbindingsmiddelen (5, 15) voorzien zijn om in de verbonden toestand in te grijpen in overeenkomstige verbindingsmiddelen langsheen de buitenste rand (4) van de drager (3), en aan een tweede zijde tegenoverliggend aan de eerste zijde tweede verbindingsmiddelen (22) voor het verbinden van het immobiliseringsmasker met het profiel (1), waarbij de eerste verbindingsmiddelen (5, 15, 21) voorzien zijn om in de verbonden toestand in te grijpen in overeenkomstige verbindingsmiddelen (13) langsheen de buitenste rand (4) van de drager (3) en waarbij de eerste verbindingsmiddelen (21) een bovenste lip (10) omvatten die voorzien is om zich in de verbonden toestand uit te strekken langsheen een bovenste vlak (14) van de drager (3), en een eerste onderste lip (5) die voorzien is om zich in de verbonden toestand uit te strekken langsheen een onderste zijde (31) van de drager (3) en in de overeenkomstige verbindingsmiddelen (13) langsheen de buitenste rand (4) van de drager (3) grijpen.
16. Immobiliseringsmasker volgens conclusie 15, waarbij de eerste verbindingsmiddelen (21) op het profiel (1) verbindingsmiddelen (5, 15) bevat die complementair zijn aan en voorzien zijn om samen te werken met overeenkomstige verbindingsmiddelen (13) langsheen een buitenste rand (4) van de drager (3).
17. Immobiliseringsmasker volgens conclusie 15 of 16, waarbij de eerste lip (5) verend is opgesteld.
18. Immobiliseringsmasker volgens één van de conclusies 15 - 17, waarbij de eerste onderste lip (5) op een naar de drager (3) gerichte zijde voorzien is van een protrusie (15) die voorzien is om in de verbonden toestand in de overeenkomstige verbindingsmiddelen (13) langsheen de buitenste rand (4) van de drager (3) te grijpen.
19. Immobiliseringsmasker volgens één der conclusies 15 tot en met 18, waarbij de eerste verbindingsmiddelen (21) verder een tweede en derde onderste lip (6, 7) omvatten aan tegenover elkaar liggende zijden van de eerste onderste lip (5), waarbij de tweede en derde onderste lip (6, 7) voorzien zijn om zich langsheen de onderste zijde (31) van de drager (3) uit te strekken.
20. Immobiliseringsmasker volgens één der conclusies 15 tot en met 19, waarbij de bovenste lip (10) verlengd is in een richting die zich langsheen de rand (4) van de drager uitstrekt.