NL8700055A

NL8700055A - Hardbare dispersies.

Info

Publication number: NL8700055A
Application number: NL8700055A
Authority: NL
Original assignee: Dsm Resins Bv
Priority date: 1987-01-13
Filing date: 1987-01-13
Publication date: 1988-08-01
Also published as: EP0276029A2; EP0276029A3

Description

" 1*

JdH/MS/PMM/WCH/WP/ag DSM RESINS B.V.

Uitvinders: Dick A. Pons te Maassluis

Johannes B. van Hout te Rotterdam -1- (15) PN 5621

HARDBARE DISPERSIES

De uitvinding heeft betrekking op een hardbare dispersie op basis van een in water gedispergeerd polymeer van één of meer ethyle-nisch onverzadigde monomeren met een gemiddeld molecuulgewicht tussen 2 x 1Q5 en 2 x 10^ dalton, emulsiestabilisatoren en/of emulgatoren.

5 US-A-4244850 beschrijft een dergelijke dispersie waarbij via radicaalpolymerisatie epoxy- of carboxylgroepen bevattende ethylenisch onverzadigde monomeren worden gepolymeriseerd met monomeren als ethyt(meth)acrylaat, vinylacetaat en etheen. Na de radicaalpolymerisatie wordt een carboxyl of epoxygroep bevattende ethylenisch onver-10 zadigde verbinding toegevoegd, waarbij onder invloed van een quater-nair ammoniumzout als katalysator een epoxy-carboxylzuur reactie plaatsvindt. Deze kopoelingsreactie vindt plaats bij verhoogde temperatuur (80a) gedurende 30 minuten. Op deze wijze worden ethylenisch onverzadigde groepen aan het polymeer gehecht, waardoor de polymeren 15 kunnen kruisvernetten. De koppelingsreactie is echter tijdrovend.

Daarbij is er het risico dat door de verhoogde temperatuur, de radi-caatreactie voortgaat, en de aan het polymeer te hechten ethylenisch onverzadigde groepen vroegtijdig reageren.

Het doel van de uitvinding is het verschaffen van een derge-20 lijke dispersie, die gemakkelijker en meer bedrijfszeker bereid kan worden. Dit wordt volgens de uitvinding bereikt doordat het polymeer groepen bevat volgens formule I of II

( 'l Q R5 R6 0

(R*)n - C - R1 - C - C - 0 - P - (0)D - r3 I

» I I, I' P

25 Q' OH R7 0R2 k / m 870 0 -2- (15) PN 5621 Γ Q R5 r6

(R^)n -C- R1-C-C-N-R3 II

Q' OH R7 r2 m 5 waarbij: m = 1 of 2 n = 2 - m p = 0 of 1 waarbij Q-Q' de polymeerketen voorstelt en waarbij r1 een organische groep voorstelt met 1-10 C-atomen, R2 en R^ hetzelfde of verschillend 10 H, of een organische groep met 1-15 C-atomen voorstellen waarbij ten

minste R2 of R^ een groep bevat volgens formule III

0 R8 r9 II I ' .n

- C - C = c - R10 III

' waarbij r8 en R9 onafhankelijk van elkaar H of een organische groep

15 voorstellen met 1-4 C-atomen en waarbij R10 h, CI-C4 alkyl, C0NR11, of COOR^ voorstelt, waarbij R^ Cj-C^2 alkyl voorstelt, of waarbij ten minste R2 of R^ een groep bevat volgens formule IV

R8 R9 - r12 --- c - c - r13_ iv 20 waarbij de groep direct of via R^2 of via R^ gebonden is, aan fosfaat, fosfonaat of amine, waarbij R8 en R9 bovengenoemde betekenis hebben en waarbij de fenylgroep verder met C-| —C4 alkyl-groepen gesubstitueerd kan zijn, en waarbij R12 0f R^8 C1-C12 alkyl voorstelt, en waarbij R^, R5, r6 en R7 hetzelfde of verschillend kunnen zijn en 25 H, C1-C4 alkyl of C^-C-jg aryl voorstellen.

IJS-A-4107013 beschrijft UV-hardbare dispersies met allyl-groepen in de zijketens van de polymeren. Allylgroepen zijn echter minder reactief dan acrylaatgroepen, waardoor de hardingstijd langer is dan bij de dispersies volgens de uitvinding.

30 NL-A-7507052 beschrijft UV-hardbare dispersies met acrylaat groepen in de zijketens. Deze dispersies bevatten echter polymeren met 8 7 Ο Ij 0 :· ; -3- (15) PN 5621 een relatief laag molecuulgewicht en een relatief hoog zuurgetal, waardoor geen coatings met goede eigenschappen worden verkregen.

In de dispersies volgens de uitvinding is r1 in formule (I) of (II) bij voorkeur 5 0 Π - C - 0 - r14 - V of 0

- C - N - RU - VI

waarbij R14 een organische groep voorstelt met 1-5 C-atomen.

10 Meer in het bijzonder stelt r14 -CH2- voor.

R2 of r3 is bij voorkeur een groep volgens formule VII of VIII, 0 r8 II t

- C - C a CH2 VII

0 R»

It I

15 -C-C-0-C-C=C VIII

waarbij R^ bovengenoemde betekenis heeft.

Het polymeer waarop de dispersie is gebaseerd bevat normalerwijze 1-50 gew.% van de groep volgens formule I of II, bij voorkeur 3-30 gew.% en meer in het bijzonder 5-20 gew.%.

20 Een groep volgens formule I of II wordt bij voorkeur verkre gen door in een eerste stap 1-30 gew.%, bij voorkeur 2-20 gew.%, ethy-tenisch onverzadigd en epoxy bevattend monomeer te laten polymeriseren met andere ethylenisch onverzadigde monomeren. Als ethylenisch onverzadigd en epoxy bevattend monomeer kunnen bijvoorbeeld worden toege-25 past: glycidylacrylaat, glycidylmethacrylaat, diglycidylfumaraat, diglyeidylmaleaat, diglycidylcrotonaat, diglycidylitaconaat, digLyci-dylcitraconaat, glycidylcinnamaat, 1-(3,4-oxiraan)butaan(meth)-acrylaat, 1-(3,4-oxyraan)cyclohexaan(meth)acrylaat en bisΠ1-(3,4-oxiraan)butaanüfumaraat.

30 Na de radicaalpolymerisatie wordt een fosfaat-, fosfonaat- of amineverbinding toegevoegd, of mengsels hiervan die tenminste een organische rest met een acrylaatderivaat, of een andere α"β onverzadigde verbinding zoals fumaarzuur of een styreenderivaat bevat. Deze 87 0 0' % -4- (15) PN 5621 verbindingen reageren bij kamertemperatuur zeer snel met de aanwezige epoxygroepen, ook zonder katalysator. Voorbeelden hiervan zijn (meth)acrylfosfaat, bis(meth)acrylfosfaat, (meth)acrylfosfonaat, bis(meth)acrylfosfaat/ (meth)acrylfosfonaat, bis(meth)acrylfosfonaat, 5 (meth)acrylamine, bis(meth)acrylamine, N/N,,N'-tris(meth)acrylethaan-diamine, 1-(2-hydroxy,3-acrylaat)propanylfosfaat, of -fosfonaat bisC1-(2-hydroxyl, 3-acrylaat)propanylfosfaat, of -fosfonaat 1-(2-hydroxyl, 3-methacrylaat)propanylfosfaat, of -fosfonaat bisC1-(2-hydroxyl, 3-acrylaat)propanylfosfaat, of -fosfonaat, 10 N,N',N'-trisC1-(2-hydroxyl, 3-methacrylaat)propanyU ethaandiamine, styreenfosfonaat, α-methylstyreenfosfonaat, p-methylstyreenfosfonaat, ethylfumaraatfosfaat, bis(methylmaleaat)fosfaat, het reactieproduct van hydroxyethyl(meth)acrylaat met P2O5, en van hydroxyethylethylfu-maraat met P2O5.

15 Het polymeer bevat verder bij voorkeur 0,5-10 gew,% zuurresten die -na zoutvorming- een stabiliserende invloed hebben op de dispersie. Bij voorkeur bevat het polymeer 1-5 gew.% zuur.

Voorbeelden van monomeren met een zuurrest, die kunnen worden gecopolymeriseerd zijn acrylzuur, methacrylzuur, fumaarzuur, maleïne-20 zuur, crotonzuur en itaconzuur.

Bovengenoemde monomeren kunnen samen met ethylenisch onverzadigde monomeren die verder geen functionele groep bevatten gepoly-meriseerd worden. Deze zijn bij voorkeur alkylacrylaten, alkyl-methacrylaten, dialkylmaleaten, dialkylfumaraten, vinylesters zoals 25 vinylacetaat, vinylpropionaat, vinylbutyraat, vinylpivalaat, vinyl-2-ethylhexoaat, vinylstearaat, vinyllauraat, vinylversataat, vinylethers, vinylchloride, alkenen zoals etheen, propeen, isobuteen, butadieen, styreen, vinyltolueen, a-methylstyreen, p-methylstyreen en/of acrylonitril.

30 Maast deze monomeren kunnen nog andere, hydroxylgroepen bevattende monomeren zoals N-methylol(meth)acrylamide, hydroxy-ethyl(meth)acrylaat, N-butoxy(meth)acrylamide en hydroxypropyl-(meth)acrylaat in ondergeschikte hoeveelheden worden toegepast.

Ook kunnen tot 10 gew.% meervoudig onverzadigde verbindingen 35 worden toegepast zoals triallylcyanuraat, divinylbenzeen, divinyl- 870 0 05 5 /} -5- (15) PN 5621 maleaat, divinyladipaat, vinylcrotonaat, ethyleenglycoldiacrylaatester en andere di- en tri-acrylaatesters.

Het polymeer kan verder nog groepen bevatten met emulgerende en hechtlngsverbeteringende eigenschappen.

5 Het polymeer wordt meestal bereidt door middel van emulsie- polymerisatie, waarbij voor deze reactie geschikte katalysatorsystemen worden toegepast bijvoorbeeld persulfaten, waterstofperoxide, organische peroxiden en azoverbindingen, al dan niet in combinatie met reduktiemiddelen. De temperatuur tijdens de reactie Ligt meestal 10 tussen 20 en 90aC, maar kan tussen -15ac en 100QC liggen, waarbij bij temperaturen beneden 0«C antivriesmiddelen zullen moeten worden toegevoegd.

Tijdens de polymerisatie kunnen ook andere verbindingen zoals ketenregelaars als mercaptanen of buffers als bicarbonaat aanwezig 15 zijn.

De dispersie bevat verder nog emulsiestabilisatoren en/of emulgatoren. Als zodanig worden Liefst anionische of non-ionische verbindingen toegepast, voor een optimale emulgerende werking worden bij voorkeur mengsels toegepast. Voorbeelden van dergelijke verbindingen 20 zijn zouten van alkylcarbonzuren, alkylsulfaten, alkylsulfonaten, atkylfosfaten, alkylaminen, alkylarylsulfonaten, alkylpolyethyleen-glycolethers, alkylarylpolyethyleenglycolethers, alkylethersulfaten, alkylpolyethyleenglycolethercarbonzuren, alkylpolyethyleenglycolether-fosfaten en alkylarylpolyethyleenglycolesters van zwavelzuur en fos-25 forzuur en alkylarylpolyethyleenglycolethers van ethercarbonzuur. Ook kunnen stabilisatoren worden toegepast met een ethylenische onver-zadiging zodat deze kunnen worden meegepolymeriseerd tijdens de radi-caalpolymerisatie.

Het polymeer heeft een gemiddeld molecuulgewicht tussen de 30 200.000 en 2.000.000; bij een lager molecuulgewicht heeft de coating vervaardigd met een dispersie op basis van zo'n polymeer slechtere eigenschappen met name wat betreft watervastheid en mechanische eigenschappen. Een hoger molecuulgewicht dan 2 x 10^ is technisch moeilijk realiseerbaar, met name ook, omdat de dispersie instabiel kan 35 worden.

P ~ r ·'. ·.,; ' ,· ·- · „ v

•V

-6- (15) PN 5621

De samenstelling volgens de uitvinding kan bijzonder voordelig onder invloed van licht worden gehard. Hiertoe wordt bij voorkeur een UV-licht gevoelig initiatorsysteem omvattende dispersie toegepast.

5 De fotoinitiatoren kunnen de gebruikelijke homolytische en via protonabstractie radicalen genererende verbindingen zijn. Normalerwijze wordt een systeem toegepast dat tussen 200 en 1000 nm gevoelig is, bij voorkeur tussen 200 en 500 nm. Een goed overzicht van de mogelijk te gebruiken fotoinitiatoren staat in "UV, NEB curing for-10 mutations for printing inks, coatings and paint, Edited by Dr. R. Holman", uitgegeven door Sita Technology (Londen, Engeland). Voorbeelden van foto-initiatoren zijn o.a. benzofenon, met tertiaire amines of mercaptanen, benzil(ketaal), acetofenonderivaten en ben-zoinederivaten.

15 Het kan voordelen hebben een mengsel toe te passen van de bovenbeschreven polymeren met relatief laag-moleculaire acrylaat-bevattende verbindingen. Bij voorkeur worden acrylaatgroepen bevattende verbindingen toegepast. Het molecuulgewicht hiervan ligt meestal tussen dé 300 en 6.000, bij voorkeur tussen 580 en 3.000. Een derge-20 lijk acrylaat-prepolymeer kan alifatiseh, of aromatisch, di- of mono-functioneet (meth)acrylaat, allyl of acrylamide ethylenisch onverzadigd zijn. Het prepolymeer kan gebaseerd zijn op polyesters, polyolen, urethanen, melamine, epoxy, acryl en silicon oligomeren die bij voorbeeld een molecuulgewicht tussen 200 en 2800 hebben. Bijvoor-25 beeld kunnen worden gebruikt: 1,3-butaandioldi(meth)acrylaat, ethyleenglycoldi(meth)acrylaat, bisfenol-A-di(meth)acrylaat penta-erythritoltri(met)acrylaat, propaandioldi(meth)acrylaat, trimethylol-propaantri(meth)acrylaat, geëthoxy- of gepropoxyleerd bisfenol-A-di-(meth)acrylaat, allyl(meth)acrylaat, diallyl(met)acrylaat, diallylfu-30 maraat, diallylmaleaat, melamineacrylaten, triallyltriazine, vinyl-trialkoxysilaan, triallylcyanuraat, 1,6-hexaandioldi(meth)acrylaat en divinylbenzeen, triallylisocyanuraat. Andere voorbeelden zijn het reactieprodukt van een hoofdzakelijk OH-getermineerde polyester op basis van maleinezuuranhydride en diethyleenglycol en (meth)acrylzuur, 35 een fenolformaldehyde preoolymeer met een molecuulgewicht van ongeveer V" ««*» ft i-, £ƒ •r'* » : ‘ ' ' f · * * * »! S. ; ’r, X* ^ 1« -7- (15) PN 5621 1000, en suikers, cellulose en zetmeelderivaten, met (meth)acrylzuur of met glycidyl(meth)acrylaat, Ook bijzonder voordelig kan het reac-tieproduct van epoxy getermineerde prepolymeren met (meth)acrylzuur worden toegepast.

5 De samenstelling volgens de uitvinding kan tezamen met een lichtgevoelig initiatorsysteem en indien gewenst de gebruikelijke toeslagstoffen bijzonder voordelig worden toegepast als coating voor textiel, hout, papier, steen etc.

Indien de dispersie wordt toegepast voor coatings, die flexi-10 bel ..«.eten blijven bij kamertemperatuur, wordt bij voorkeur een polymeer toegepast met een glasovergangstemperatuur (Tg) kleiner dan 20oc, meer in het bijzonder kleiner dan One.

De uitvinding zal nader worden toegelicht aan de hand van de volgende voorbeelden, zonder daartoe beperkt te zijn.

15 Voorbeelden I-XI en vergelijkingsexperimenten A-Z

Dispersies 1-7 werden vervaardigd door een vijf uur durende radicaalpolymerisatie bij 80oC-85oc. Op 1000 delen monomeer werden 30 delen 1Q % natriumpersulfaat als katalysator, 33 delen van een 30 % oplossing van het natriumzout van nonylfenot-4eo-sulfaat (eo: 20 ethyleenoxyde), en 17 delen van een 30 X oplossing van het natriumzout van lauryl-3eo-sulfaat toegepast. De pH werd met natriumhydroxide op 4,5-6,5 gesteld. Als monomeren werden butylacrylaat (BA), methyl-methacrylaat (MMA), ethylacrylaat (EA), methacrylzuur (MAA) en glyci-dylmethacrylaat (GMA) in de verhoudingen volgens tabel 1 toegepast. De 25 Tg was Oac voor dispersies 1-4 en -20nc voor dispersies 5-7.

TABEL 1

Dispersies BA_MMA_EA MAA GMA

1 520 420 - 20 40 2 510 370 20 100 30 3 485 295 - 20 200 4 - 130 750 20 100 5 680 260 - 20 40 6 660 220 - 20 100 7_ 635 145_=_20 200 'f " Ü ii 5 ’ -8- (15) PN 5621 *

Mengsels volgens tabel 2 werden bij kamertemperatuur aan de dispersies 1-7 toegevoegd zoals weergegeven in tabel 3. Steeds werden 100 delen dispersie met een vast stof gehalte van 50% gemengd met mengsels waarvan de hoeveelheid tussen haakjes aangegeven staat.

5 TABEL 2

Mengsel delen________- 1* 250 ethanol 50 benzofenon

50 Darocure 1173 R

10 125 water 2 250 acrylzuur ' 36 nonylfenol-26eo 3 250 reactieproduct van hydroxyethylmethacrytaat en P2°5 36 nonylfenol-26eo 15 4 250 tertiair-butylaminoethylmethacrylaat 36 nonylfenol-26eo 5 50 β-styreenfosfonzuur _200_ethanol______ * lichtgevoelig initiatorsysteem 20 TABEL 3

Experiment dispersie__mengsel_ A 1 B 1 1(5) C 1 1(5); 2(2,3) 25 I 1 1(5); 3(2,3) p. 1 r·. Π ft 5 S? "ï 'V J' 4:* ¥ Μ -9- (15) PN 5621 TABEL 3 vervolg

Experiment dispersie_mengsel_ D 2 - E 2 1(5) 5 F 2 1(5); 2(5,7) II 2 1(5); 3(5,7) G 3 - H 3 1(5); J 3 1(5); 2(2,3) 10 III 3 1(5); 3(2,3) K 4 - L 4 1(5) H 4 1(5); 2(2,3) N 4 1(5); 2(5,7) 15 IV 4 1(5); 3(2,3) V 4 1(5); 3(5,7) VI 4 1(5); 4(2,3) VII 4 1(5); 4(5,7) VIII 4 1(5); 5(10) 20 P 5 <5 5 1(5) R 5 1(5); 2(2,3) IX 5 1(5); 2(2,3) S 6 - 25 T 6 1(5) U 6 1(5); 2(5,7) X 6 1(5); 3(5,7) W 7 Y 7 1(5) 30 Z 7 1(5); 2(11,4) XI _7_ 1(5); 3(11,4) 8700055 ‘ -10- (15) PN 5621 *·

Hierna werd steeds een 0,2 mm dikke film vervaardigd op glas, die gedurende 5 min. bi5 100«*C in een oven werd gedroogd. De film werd vervolgens verder niet (a), of 1, 3 of 6 keer op een lopende band onder twee UV lampen doorgevoerd. De toegevoerde energie was bij 1 5 keer 3,5 J/cm^ (b), bij 3 keer 10 J/cm^ (c) en bij 6 keer 20 J/cm^ (d). Op ieder van de zo verkregen films is een acetonbesten-digheidstest uitgevoerd, welke behelst, dat een watje gedrenkt in ace-ton met een druk van ongeveer 2 kg over de film wordt gewreven. Indien de film binnen 100 keer niet geheel is beschadigd wordt een cijfer 10 gegeven voor de (ten dele) intacte film. Hierbij betekent 1: slecht, en 5: uitstekend.

Resultaten zijn weergegeven in tabel 4.

TABEL 4

Experiment___Acetonbestendigheidstest na:_ 15____a_b_c_d_ A 35 30 30 35 B 30 40 30 45 C 15 20 20 30 I 15 > 100 (1) > 100 (2) > 100 (3) 20 D 60 85 90 95 E 90 100 > 100 (1) > 100 (1) F 15 15 50 95 II 90 > 100 (1) > 100 (3) > 100 (3) G 15 15 15 15 25 H 15 35 30 10 J 15 50 100 > 100 (1) III 15 > 100 (2) > 100 (4) > 100 (4) 8 7 C 0 0 f- 5 W 3 -11- (15) PN 5621 TABEL 4 vervolg

Experiment_ Acetonbestendigheidstest na;_ __a_b_c_d__ K 35 25 40 55 5 L 20 35 35 40 M 35 35 50 65 N 20 35 30 60 IV 55 > 100 (1) > 100 (2) > 100 (2) V 25 > 100 (2) > 100 (2> > 100 (3) 10 VI 15 95 95 > 100 (1) VII 25 75 > 100 (1) >100 (1) VIII 75 75 > 100 (1) > 100 (1) P 15 40 30 30 Q 45 80 75 80 20 R 20 50 35 70 IX 40 > 100 (1) >100 (1) > 100 (2) S > 100 (1) > 100 (2) > 100 (2) > 100 (2) T > 100 (1) > 100 (1) > 100 (1) > 100 (1) U 35 35 70 90 25 X 50 > 100 (2) > 100 (3) > 100 (4) U 85 > 100 (1) > 100 (1) > 100 (2) Y 95 > 100 (1) > 100 (2) > 100 (2> Z 35 95 > 100 (1) > 100 (1) XI > 100 (1) > 100 (3) > 100 (3) > 100 (4) 30 Uit bovenbeschreven experimenten blijkt dat het toevoegen van acryl· zuur bij het epoxygroeoendragend polymeer weinig of soms zelfs een negatieve invloed heeft op de resultaten van de acetontest. Daarentegen blijkt uit de voorbeelden I-XI een duidelijke verbetering na het toevoegen van een α-β ethylenisch onverzadigde groep dragend fosfaat, 35 fosfonaat of amine derivaat, en het daarna met UV-licht vernetten van deze mengsels.

f-W / - (- *. W» ; i η n

Claims

1. L I , Q' OH R7 OR2 m 10. f R5 r6 (R4)n -C-R1“C-C-N-R3 II I I l_ I Q* OH R7 R2 k K waarbij: m = 1 of 2 15 n = 2 - m p = 0 of 1 waarbij Q-Q' de polymeerketen voorstelt en waarbij R1 een organische groep voorstelt met 1-10 C-atomen, R2 en R3 hetzelfde of verschillend H, of een organische groep met 1-15 C-atomen 20 voorstellen waarbij ten minste R2 of R3 een groep omvat volgens formule III

0 R8 r9 H I I in - C - C = C - R'° III waarbij r8 en R^, onafhankelijk van elkaar, H of een organische 25 groep voorstellen met 1-4 C-atomen en waarbij R10 \\f C1-C4 alkyl, CONR^ of COOR^ voorstelt, waarbij R^ Cj-C^ alkyl voorstelt, of volgens formule IV 87 0 0 0 5 5 w J, -13- (15) PN 5621 R8 r9 - R1J_- C = C - R13 - IV Xö? waarbij de groep (IV) direct of via R^2 of R^ gebonden is, aan fosfaat, fosfonaat of antine, waarbij R8 en r9 bovengenoemde bete-5 kenis hebben en waarbij de fenylgroep verder gesubstitueerd kan zijn met C1-C4 alkylgroepen en waarbij R12 0f R^ CI-C12 alkyl voorstelt, en waarbij r4, r5^ r6 en r7 hetzelfde of verschillend kunnen zijn en H, C1-C4 alkyl of C6”C10 aryl voorstellen.

1. Hardbare dispersie op basis van een in water gedispergeerd polymeer van één of meer ethylenisch onverzadigde monomeren met een gemiddeld molecuulgewicht tussen 2 x 105 en 2 x 10^ dalton/ emulsiestabilisatoren en/of emulgatoren met het kenmerk, dat het 5 polymeer groepen bevat volgens formule I of II * > 0 f5 (R4)n - C - r1 -C-C-O-P- (0)D - r3 i

2. Dispersie volgens conclusie 1, met het kenmerk, dat R1 een groep 10 voorstelt volgens formule V of VI: 0 Μ Λ, - C - 0 - R1* - V 0 - C - N - R14 - VI 15 waarbij R^4 een organische groep voorstelt met 1-5 C-atomen.

3. Dispersie volgens een der conclusies 1-2, met het kenmerk, dat R^ of R^ een groep voorstelt volgens formule VII 0 1/ - C - C = CH2. VII

4. Dispersie volgens een der conclusies 1-2, met het kenmerk, dat R2 of r3 een groep voorstelt volgens formule VIII 0R8 n « I - CH - R9 - 0 - C - C = CH2 VIII waarbij R8 en R9 bovenbeschreven betekenis hebben.

5. Dispersie volgens een der conclusies 2 of 4, met het kenmerk, dat R9 -CH2” voorstelt.

6« Dispersie volgens een der conclusies 1-5, met het kenmerk, dat het polymeer voor 1-50 gew.% groepen volgens formule I of II omvat.

7. Dispersie volgens conclusie 6, met het kenmerk, dat het polymeer 30 3-30 gew.% groepen volgens formule I of II omvat. 8"V Λ Λ t\ «" Γ” / 0 ü u. 3 & * -14- (15) PN 5621 i »

8. Ultra-violet licht hardbare coatingsamenstelling gebaseerd op een dispersie volgens een der conclusies 1-7, een foto-initiator-systeem en desgewenst gebruikelijke toeslagstoffen.

9. Samenstelling volgens conclusie 8, met het kenmerk, dat de disper- 5 sie tevens een prepolymeer bevat met een molecuulgewicht tussen 300 en 6000, dat ten minste twee ethylenisch onverzadigingen bevat.

10. Samenstelling volgens conclusie 9, met het kenmerk, dat het prepolymeer ten minste 3 eindstandige acrylaatgroepen omvat.

11. Werkwijze voor de bereiding van een dispersie waarbij in een radi caal polymerisatiestap ethylenisch onverzadigde monomeren worden gepolymeriseerd, met het kenmerk, dat ten minste een deel van de monomeren naast een onverzadiging een epoxygroep omvat, waarbij na afloop van de radicaalpolymerisatie een fosfaat, fosfonaat of 15 amine wordt toegevoegd dat ten minste een acrylaatgroep of ander α-β onverzadigde groep omvat, en men deze monomeren bij een temperatuur tussen 5 en 50«C laat reageren met epoxygroepen.

12. Werkwijze voor het coaten van textiel door textiel te impregneren met een hardbare dispersie, met het kenmerk, dat een dispersie 20 wordt toegepast volgens een der conclusies 1-10, water wordt ver dampt en het geïmpregneerde textiel met UV-licht wordt bestraald.

13. Polymeer van één of meer ethylenisch onverzadigde monomeren met een gemiddeld molecuulgewicht tussen 2 x 10^ en 2 x 10^ dalton, emulsiestabilisatoren en/of emulgatoren met het kenmerk, dat het 25 polymeer groepen bevat volgens formule I of II zoals hierboven aangegeven.

14. Dispersie, samenstelling en werkwijze zoals hoofdzakelijk beschreven in de beschrijving en voorbeelden.

8. C fi n k ·!