NL8303564A - Inrichting voor het weergeven van informatie van een optisch uitleesbare registratiedrager. - Google Patents

Description

* i * i Λ ft EHN 10.804 1 N.V. Philips' Gloeilanpenfahrieken te Eindhoven.

Inrichting voor het weergeven van informatie van een optisch uitleesbare registratiedrager.

De uitvinding heeft betrekking op een inrichting voor het weergeven van informatie van een optisch uitleesbare registratiedrager waarop digitale informatie is opgeslagen in de vorm van een spoor van optisch detecteerbare gebiedjes die af gewisseld warden door tussenis gebiedjes omvattende: een optisch stelsel voor het projecteren van een lichtbundel op de registratiedrager, ten minste twee optische detektoren die in de door de registratiedrager gemoduleerde bundel zijn gelegen zodanig, dat bij 10 korrekte spoorvolging beide detektoren synraetrisch ten opzichte van de afbeelding van het spoor zijn gelegen, een signaalopwekkingsschakeling voor het als funktie van de door de optische detektoren gedetekteerde lichthoeveelheid opwekken van ten minste een eerste en een tweede detekties ignaal, en 15 een regels ignaalgeneratar voor het genereren van ten minste een signaal dat een maat is voor de ligging van de trefplaats van de lichtbundel ten opzichte van het spoor.

Een dergelijke inrichting is o.a. bekend als de in de handel verkrijgbare "ccrrpact-disc-digital audio"-speler die is beschreven in 20 "Philips Technical Review'!, Vol. 40, 1982, No. 6, het gehele marnier, welk gehele nummer in deze aanvrage wordt geacht te zijn cpgencmen als referentie, alsook uit bijvoorbeeld Japanse octrooiaanvrage nr. 56-49094.

Bij de bekende inrichtingen worden op analoge wijze uit de van de plaat afkomstige digitale signalen diverse regelsignalen afgeleid 25 die vaak een erg lage signaal/ruisverhouding vertonen alsook vaak onnauwkeurig zijn omdat de regelinformatie verstoord is door het onregelmatige datasignaal.

De uitvinding beoogt bij een inrichting van het in de aanhef genoemde type de opwekking van de regelsignalen te verbeteren ai heeft 30 daartoe als kenmerk, oscillatormiddelen voor het leveren van een kloksignaal, 8303564 EHN 10.804 2 * * « een analoog-naar-digitaal anzetter die door de oscillator-middelen geklokt wordt voor het net het klöksignaal bemonsteren van de detektiesignalen zowel tijdens het aftasten van de optisch detékteer-bare gebiedjes als tijdens het aftasten van de tussengebiedjes, 5 detektiemiddelen voor het identificeren van de monsters als zijnde afkomstig van óf een optisch detekteerbaar gebiedje óf van een tussengebiedj e, signaalscheidingsmiddelen voor het op konmando van de detektiemiddelen scheiden van de monsters genomen tijdens aftasting van de 10 optisch detekteerbare gebiedjes en de monsters genomen tijdens aftasting van de tussengebiedjes.

De inrichting volgens de uitvinding heeft als nader kenmerk, dat detektiemiddelen verder zijn ingericht ten behoeve van hebdetek-teren van één manster per optisch detekteerbaar gebiedje en één monster 15 per tussengebied je voor zowel de monsters afkomstig van het eerste detekt ies ignaal als de monsters afkomstig van het tweede detekt ies ignaal, waarbij genoemd klöksignaal gelijk is aan of een veelvoud is van de bitfrequentie.

Door het selekteren van één monster telkens varieert de 20 momentane bemonsterfrequentie na selektie overeenkomstig de nonentane informaties ignaalfrequentie waardoor overspraak van spektrale karponenten van dat informatiesignaal naar die geselekteerde monsters minimaal is.

Deze inrichting volgens de uitvinding heeft verder als kenmerk, dat de detektiemiddelen zijn ingericht voor het detekteren van dat ene 25 monster uitsluitend wanneer de optisch detekteerbare gebiedjes en tussengebiedjes langer zijn dan een voorafbepaald aantal perioden van de klokfrequentie.

Door deze maatregel wordt bereikt, dat de Invloed van de optische overdrachtsfunctie, dat is de amplitude van het uitgelezen 30 signaal als funktie van de lengte van de optisch detekteerbare gebiedjes, qp de geselekteerde monsters minimaal is.

Een voorkeursuitvoeringsvorm van een inrichting volgens de uitvinding wordt gekenmerkt, doordat de signaalscheidingsmiddelen omvatten: eerste, tweede, derde en vierde géheugenmiddelen waarbij de 35 van het eerste detektiesignaal afkomstige monsters aan de eerste en tweede géheugenmiddelen worden toegevoerd, de van het tweede detektiesignaal afkomstige monsters aan de derde en vierde géheugenmiddelen worden toegevoerd, de eerste en derde geheugenmiddelen door de detektie- 8303564 PHN 10.804 3 middelen uitsluitend worden ingeschakeld bij detektie van genoemd ene manster wanneer dat afkcmstig is van een tussengebiedj e en de tweede en vierde geheugenmiddelen door de detektiemiddelen uitsluitend worden ingeschakeld bij detektie van genoemd, ene monster wanneer dat 5 afkomstig is van een optisch detecteerbaar gebiedje.

Een nader kenmerk van deze voorkeursuitweringsvcrm is, dat een eerste regelsignaal wordt gewennen uit het verschil van de inhoud van de eerste ei derde geheugenmiddelen en dat een tweede regelsignaal wordt gewonnen uit het verschil van de inhoud van de tweede en 10 vierde geheugenmiddelen gekorrigeerd als funktie van het verschil tussen de inhoud van de eerste en derde geheugenmiddelen.

Voor wat betreft het winnen van dat tweede regelsignaal kan die inrichting nader worden gekenmerkt, doordat het tweede regelsignaal wordt gewonnen volgens de formule: IS _(S - b) - ftf (a - b) waarin a, a, b respektievelijk b de inhoud van de eerste, tweede, derde respektievelijk vierde geheugenmiddelen zijn.

Voor wat betreft de detektiemiddelen kan de voorkeursuitvoeringsvorm nader warden gekenmerkt, doordat de detektiemiddelen 20 omvatten telmiddelen die telkens bij een overgang tussen een optisch detekteerbaar gebiedje en een tussengebiedj e gestart wordt ai die is ingericht voor het tellen in het ritme van het kloksignaal en het genereren van een stuursignaal van de eerste en derde geheugenmiddelen bij het bereiken van een voarafbepaalde telstand wanneer een tussen-25 gebiedje wordt afgetast en een stuursignaal voor de tweede en vierde geheugenschakeling bij het bereiken van die voorafbepaalde telstand wanneer een optisch detekteerbaar gebiedje wordt afgetast, waarbij de van het eerste en tweede detektiesignaal afkomstige monsters een voorafbepaald aantal klckperioden vertraagd aan de geheugenmiddelen worden 30 toegevoerd.

De voorkeursuitvoeringsvorm van de inrichting volgens de uitvinding kan verder gekenmerkt worden, doordat een derde detektiesignaal wordt gevormd uit de sem van door de twee buitenste deeldetek-toren ontvangen lichthoeveelheden, dat overeenkomstig het eerste en het 35 tweede detektiesignaal bemonsterd wordt, welke monster evenzo worden toegevoerd aan vijfde geheugenmiddelen die overeenkomstig de eerste en derde geheugenmiddelen door de detektiemiddelen warden ingeschakeld, en dat een fokusfoutsignaal wordt verkregen volgens de formule: 8303584 FHN 10.804 4 * 4 a + b - 2c waarin a, b resp. c de inhoud van de eerste, derde respectievelijk vijfde géheugenmiddelen zijn.

De uitvinding zal nader worden toegelicht aan de hand van 5 de tekening, waarin: figuur 1 het blokschema van een uitvoeringsvorm van een inrichting volgens de uitvinding toont, figuur 2 een uitvoeringsvorm van de detektor 19 van de inrichting volgens figuur 1 toont, 10 figuur 3 enkele diagrarmen ter verklaring van de werking van de detektor volgens figuur 2 toont, figuur 4 een uitvoeringsvorm van een deel van de schakeling 37 (figuur 1) ter opwekking van de regelsignalen RE, FE ei CE toont, figuur 5 een diagram ter verklaring van de werking van de 15 inrichting volgens figuur 6 toont, figuur 6 een uitvoeringsvorm van dat deel van de schakeling 37 (figuur 1) ter levering van het signaal SL tocnt, figuur 7 een diagram ter verklaring van de werking van de schakeling volgens figuur 8 toont, 20 figuur 8 een uitvoeringsvorm van de fasedetektor 58 (figuur 1) toont, figuur 9 een uitvoeringsvorm van de oscillator 18 (figuur 1) toont, figuur 10 een variant van een deel van de oscillator volgens 25 figuur 9 toont, figuur 11 een diagram ter verklaring van de werking van de schakeling volgens figuur 12 toont, en figuur 12 een uitvoeringsvorm van dat deel van de schakeling 37 (figuur 1) dat de signalen TL, DO en HEL levert, toont.

30 Figuur 1 toont een inrichting volgens de uitvinding.

Hierin is schematisch een doorsnede van een plaatvormige registratie-drager 1 weergegeven. Deze omvat een substraat 2 met daarin een sporen-struktuur omvattende putten 3 ai spiegels 4. Deze reliëf vormige sporen-struktuur is bedekt met een reflékterende laag 5 ai een doorzichtige 35 beschermlaag 6. De in de reliëf vormige sporenstruktuur vervatte informatie wordt uitgelezen doordat een door een laser 7 gegenereerde laserbundel via een lenzenstelsel 8 op de sporen wordt geproj ekteerd en gefokusseerd, waarbij de gereflékteerde bundel vla een halfdoorlatende 8303564 «- · » PHN 10.804 5 spiegel 9 en een bundelsplitser 10 wordt geprojekteerd op vier in rij gelegen optische detektaren Ha, 11b, 11c en 11d. De door die foto-detektoren geleverde s tronen worden met behulp van een stroom-spannings-anzetter 12 in de signaalspanningen , V2, en V4 omgezet.

5 Ten behoeve van een goede uitlezing wordt de fokussering van het lenzenstelsel 8 op verder niet getoonde wijze geregeld, daartoe gestuurd door een fokusregelsignaal IE'. Ten behoeve van de radiale volging wordt de treftplaats van de laserbundel in radiale richting bestuurd op kotmando van een radiaal regelsignaal RE*. Deze regeling is 10 een fijnregeling. Een grofregeling wordt verkregen door (op niet nader getoonde wijze) het hele optische stelsel 7, 8, 9, 10, 11 in radiale richting te verplaatsen op kcntnando van een regelsignaal CE'.

De regelsignalen CE', RE' en FE' worden gewonnen uit de signaalspanningen V-j, V2, en V^. Hiervoor zijn nodig, behalve de som 15 V.j + V2 + + V4 ten behoeve van de winning van het hoogfrequente data signaal, het signaal (V^ + V^) - (V2 + V^) voor het signaal. EE' ai het signaal (V<j + V2) - (V^ + V^) voor het signaal CE' en het signaal RE'.

Deze regelsignalen kunnen alle gegenereerd worden door uit te gaan van drie signalen A’, B' en C’ die door kombinatie van de signalen 20 en gewonnen worden. In dit uitvoeringsvoorbeeld is dat verband als volgt: A' = + V2 B' = V + V4 C = V, + V4 25 De voorgaand beschreven kcrabinatie van de signalen , V2, ei V4 vindt plaats door middel van matrix 13. Deze kombinatie heeft tot voordeel dat slechts drie signalen in plaats van vier signalen gedigitaliseerd hoeven te worden waardoor een lagere klokfrequentie nodig is wanneer deze signalen in serie gedigitaliseerd worden. Hiertoe worden 30 de signalen A', B' en C' door middel van een multiplexer 14 in serie geplaatst, in een analoog-digitaal omzetter 15 gedigitaliseerd en door middel van een demultiplexer 16 weer naar parallel omgezet in de korres-ponderende digitale monsters A, B en C. De multiplexer 14, de analoog-digitaal omzetter 15 en de demultiplexer 16 ontvangen kloksignalen van 35 een kloksignaalgeneratieschakeling 17 die de benodigde kloks ignalen in onderling korrekte faserelatie levert op kotmando van een oscillator 18, zodanig, dat de monsters A, B en C synchroon met de bitfrequentie van het datasignaal geleverd worden.

8303554 > » · PHN 10.804 6

Voor het opwekken van de diverse regelsignalen is het van belang om het datasignaalspektrum zoveel mogelijk te onderdrukken. Dit geschiedt door monsters te kiezen synchroon met het datapatroan (pitten ai spiegels) zodat de momentane bemonsteringsfrequentie gelijk wordt aan de momentane g frequentie van het datasignaal. Hiertoe wordt per put (3) én per spiegel (4) één monster uit elk van de monsters A, B en C gekozen en om zo weinig mogelijk last te hebben van de optische overdrachtsfunktie van de uitle-zing (de signaalamplitude is een funktie van plaats van de laserbundel met betrekking tot de putten en is zwakker aan de randen van de putten) 10 worden uitsluitendr monsters gekozen van putten en spiegels die langer zijn dan een bepaald aantal klokperioden, in dit voorbeeld langer dan vijf klokperioden. Hiertoe wordt met een detéktor 19 (die in figuur 2 nader wordt toegelicht) aan een uitgang 20 een impuls gegenereerd wanneer het zesde monster in één put gedetekteerd wordt en aan een uitgang 21 15 een impuls wanneer het zesde monster in één en dezelfde spiegel gedetekteerd wordt. De detektor 19 ontvangt aan een ingang 22 de kloksignalen van oscillator 18 en aan een ingang 23 de met schakeling 24 geëgaliseerde digitale son van de signalen A en B die met opteller 25 is verkregen.

De monsters A, B en C worden elk individueel met vertragings-2o netwerken 26, 27 resp. 28 vertraagd over drie klokperioden (^) van oscillator 18, geëgaliseerd met egalisatoren 29, 30 resp. 31 en toegevoerd aan houdschakelingen 32 en 33, 34 en 35 resp. 36. De houdschake-lingen 32, 34 en 36 worden geklokt met het signaal aan uitgang 21 van detéktor 19 ’en de houdschakelingen 33 en 34 met het signaal aan uitgang 25 20. Aan de uitgangen 38, 40 resp. 42 van de houdschakelingen 32, 34 resp.

36 verschijnt dan tijdens elke spiegel die langer is dan vijf perioden het derde monster a, b resp. c van de monsters A, B resp. C en aan uitgangen 39 resp. 41 van houdschakelingen 33 resp. 35 verschijnt dan tijdens élke put die langer is dan vijf klokperioden het derde monster 3Q a resp. b van de monsters A resp. B.

Hierbij zij opgemerkt dat het in principe ook mogelijk is om de keuzen van het monster te laten afhangen van de lengte van de put of spiegel, bijvoorbeeld door bij lange putten en spiegels steeds het middelste monster te nemen.

35 De signalen a, a, b, b en c worden aan een verwerkingsschakeling 37 toegevoerd (die nader is toegelicht aan de hand van de figuren 4, 6 en 13) die aan uitgangen 43, 43 resp. 45 de signalen EE, CE resp. FE levert alsmede aan uitgangen 46, 47, 48 respéktievelijk 49 een signaal 8303564 t PHN 10.804 7 TL dat spoorverlies aangeeft, een signaal DO dat signaaluitval ("drop-out") aangeeft, een signaal HEL dat een te laag niveau van het hoog-frequente datasignaal aangeeft en een signaal SL dat een beslissingsnivean ten behoeve van de datasignaalverwerking is. De signalen RE7 GE en EE worden S met digitaal-analoog cmzetters 50, 51 en 52 in een analoog signaal omgezet en vervolgens met versterkers 53, 54 en 55 versterkt tot de analoge regelsignalen RE', CE' en EE' te behoeve van fokus- en spoorvolgregeling.

De door middel van opteller 25 en egalisator 24 gewonnen som van de signalen A + B wordt behalve aan detektor 19 ode toegevoerd aan 10 een kemparator 56, waaraan ook het beslissingsnivean SL wordt toegevoerd cm het digitale datasignaal te herstellen en toe te voeren aan een uitgang 57 alsook aan een fasevergelijkschakeling 58 die de fase van de monsters A + B vergelijkt met de fase van het op de registratiedrager 1 aanwezige datasignaal en aan een uitgang 59 een signaal dat een maat 15 is voor die fase levert alsmede aan een uitgang 60 een signaal dat een maat is voor de asymmetrie van het signaal A + B t.b.v. schakeling 37 levert, hetgeen nader zal worden toegelicht aan de hand van figuur 8.

Het fasefputsignaal aan uitgang 59 stuurt via een laagdoorlaatfilter 61 de oscillator 18.

20 Figuur 2 toont een uitvoeringsvoorbeeld van de detektor 19 in de inrichting volgens figuur 1 en figuur 3 toont een aantal diagranmen ter verduidelijking van de werking van de schakeling volgens figuur 2.

Bij de schakeling volgens figuur 2 wordt het signaal A + B afkomstig van egalisator 24 via een ingang 23 toegevoerd aan een hoogdoorlaat-25 filter 62 cm de laagfrequente kcnponenten te verwijderen opdat het digitale datasignaal met een eenvoudige kemparator 63 kan worden hersteld.

Van het blokvormige datasignaal worden de flanken gedetekteerd met behulp van een schakeling 64, bijvoorbeeld een differentiator. Deze flank-detektor start telkens een teller 65 die de klokimpulsen (afkomstig van 30 oscillator 18) aan zijn ingang 22 telt, telkens vanaf het door de inpulen van flankdetektor 64 bepaalde moment. Met behulp van een dekodeerschakeling 66 wordt telkens een bepaalde telstand, in dit voorbeeld gelijk aan zes, uitgedekodeerd. De inpulsen bij het bereiken van telstand 6 worden aan EN-poorten 67 en 68 toegevoerd. Boort 67 ontvangt 35 tevens het herstelde datasignaal aan een inverterende ingang en poort 68 aan een niet-inverterende ingang. Hierdoor verschijnt aan uitgang 21 een impuls bij de telstand "zes” tijdens een positief datasignaal (3c) en aan uitgang 20 een impuls bij de telstand "zes" tijdens een negatief 3303564 --"-·-* ψ* * ΕΗΝ 10.804 8 * datasignaal.

Ter toelichting toont figuur 3a een stuk van een dataspoor qp de registratiedrager met putten 3 en daartussen spiegels 4. Figuur 3b toont de verkregen monsters A + B behorende bij het spoor volgens figuur 5 3a. Figuur 3c toont het herstelde datasignaal na kanparator 63, wat bij beandering een blokvormig signaal is met een periode overeenkomstig de lengte van de putten en spiegels. Figuur 3d toont de bij de flanken van dat datasignaal gevormde startpulsen voor teller 65 die de pulsen van het. kloksignaal volgens figuur 3e telt. Bij telkens de telstand "zes" wordt 10 een impuls af gegeven door de teller 65 en voor een positief datasignaal (fig. 3c), dat is tijdens een spiegel, verschijnt een impuls aan uitgang 21 (figuur 3f) en voor een negatief datasignaal, dit is tijdens een put, verschijnt de impuls aan uitgang 20 (figuur 3g). De over drie klokperio-den vertraagde signalen A, B en C worden hiermee bemonsterd. Zo toont 15 figuur 3h het over drie klokperiodei vertraagde signaal A waarvan het derde monster van elke spiegel langer dan vijf klokperioden in houdscha-keling 32 (figuur 1) wordt vastgehouden (signaal volgens figuur 3i) en het derde monster van elke put langer dan vijf klokperioden in houd-schakeling 33 wordt vastgehouden (signaal volgens figuur 3j).

20 Figuur 4 toont een uitvoeringsvoorbeeld van dat deel van schakeling 37 (figuur 1) dat uit de signalen a, a, b, b en c de regelsignalen RE, CE en FE vormt.

Het radieel foutsignaal RE kan gevormd worden door het verschil te nemen tussen de door beide ter weerszijde van een tangentiële symme-25 trielijn gelegen helften van detektor 11 (fig. 1), dus enerzijds 11a + 11b en anderzijds 11c en 1 ld. Van belang is dus het signaal A - B en wel ter plaatse van de putten oftewel na bemonstering tijdens alleen lange putten het signaal a - b. Doordat bij een verplaatsing van het objéktief (8, 9) ten opzichte van het deelprisma 10 de lichtbundel niet symmetrisch 30 meer qp dat deelprisma valt, ontstaan verschillen tussen de signalen a en b die niet het gevolg zijn van spoorvolgfouten. Daar deze asymmetrie ook tijdens de spiegels optreedt-: is deze eveneens aanwezig in het signaal a - b. Door het signaal a - b aan te passen aan de amplitude in de putten, dus te vermenigvuldigen met (a + b)/ (a + b), zijnde de 35 verhouding tussen de signaalamplituden tijdens de putten ei tijdens de spiegels kan de invloed van de asymmetrie qp het signaal a - b bepaald worden. Het gekorrigeerde radiale foutsignaal wordt dan: re =; - E-(a - b> ,f±|> 8303564 • « '# EHN 10.804 9

In de schakeling volgens figuur 4 wordt dit digitale signaal RE aan uitgang 43 gerealiseerd door met aftrekschakelingen69 en 70 de signalen a-bena-bte maken, met optelschakelingen 71 ai 72 de signalen a + b en a + b, vervolgens met deler 74 het signaal (a + b) / (a + b), met 5 inverter 75 het signaal -(a + b) / (a + b), met vermenigvuldiger 76 het signaal -(a ?b) (a + b) / (a + b) en tenslotte reet opteller 77 het signaal BE volgens vcorrtoemde uitdrukking.

Het radiële fputsignaal BE wordt gebruikt cm de afbeelding van de laserbundel precies het spoor te doen volgen bijvoorbeeld door ver— 10 plaatsing in radiële zin van het lenzenstelsel 8, hetgeen voomoemde asynmetrie tot gevolg heeft.

Een signaal dat een maat is voor die asynmetrie kan dus gebruikt worden cm het gehele optische stelsel in radiale richting voort te bewegen cm de scheefstand te gevolge van de radiale volging te minimals liseren. Dit signaal CE hiervoor is het signaal a - b dat aan de uitgang van de aftrekschakeling aanwezig is ai uitgevoerd wordt naar uitgang 44.

Het signaal CE verzorgt als het ware een "grofregeling" terwijl het signaal RE een "fijnregeling" verzorgt.

Uit het verschil tussen de door de detektoren 11a en 11d ener-20 zijds en 11b en 11c anderzijds gedetecteerde straling tijdens de spiegels is een korrektiesignaal FE voor de fokussering van de laserbundel op de spiegels te verkrijgen. Dit signaal dat in analoge vorm gevormd wordt door het signaal (V2 + V^) - (V^ + V^) tijdens de spiegels is uitgedrukt in de monsters a, b en c; 25 FE = a + b - 2c.

In de schakeling volgens figuur 4 wordt dit signaal FE aan uitgang 45 verkregen door het signaal c aan ingang 42 met vermenigvuldiger 73 te verdubbelen en vervolgens met aftrekschakeling 78 van het signaal a + b aan de uitgang van opteller 71 af te trekken.

3Q In de inrichting volgens figuur 1 wordt het datasignaal A + B toegevoerd aan een vergelijker 56 on het datasignaal te herstellen. Hierin worden de monsters A + B vergeleken met een beslissingsniveau SL dat aan uitgang 49 van de schakeling 37 ter beschikking staat. Dit beslissingsniveau SL dient zo te zijn, dat het herstelde datasignaal 35 nauwkeurig gelijk is aan het puttenpatroon qp de plaat. Zoals figuur 5 toont, beweegt het signaal A + B zich tussen de niveaus a+bena + b zijnde de waarde van het signaal A + B bij het derde monster van lange spiegels resp. putten. Een eerste benadering van een beslissingsniveau 8303564 PHN 10.804 10 SL is halverwege tussen die niveaus a + b en a + b dus: SL = % (a + b + a + b).

Deze benadering is alleen korrekt indien het signaal A + B synmetrisch is voor wat betreft het verloop tijdens spiegels resp. putten, hetgeen 5 niet altijd het geval is. Het niveau dient dus gekorrigeerd te worden met een faktor θ( die een maat:is voor de asymmetrie van het signaal A + B. Voor het genereren van die faktor wordt naar de figuren 7 en 8 verwezen.

Figuur 6 toont een uitvoer ingsvoorbeeld van dat deel van de 10 schakeling 37 dat het beslissingsniveau SL genereert. Met een opteller 77 wordt de son van de monsters a, a, b en b bepaald en met behulp van deler 80 gehalveerd. De aldus verkregen waarde ½ (a + a + b + b) dient nog met een faktor o( vermenigvuldigd te worden ter korrektie van asyirme-trieën. Echter vermenigvuldiging met die faktor Ophoudt in dat er een 15 snelle vermenigvuldiger toegepast moet worden cm relatief snelle variaties van % (a + b + a + b) te verwerken. Gunstiger is het cm in plaats van met de faktor 0< met een faktor (1 + e) te vermenigvuldigen hetgeen neerkant qp het optellen met opteller 81 van een fraktie van het uitgangssignaal van tweedeler 80 bij dat uitgangsssignaal.

20 Deze fraktie e wordt met vermenigvuldiger 82 gerealiseerd. De faktor e wordt via een laagdoorlaatfilter 83 uit uitgang 60 van de faservergelijk-schakeling 58 (figuur 1) verkregen. Dit heeft tot voordeel dat de vermenigvuldiger 82 niet snel hoeft te zijn cmdat de faktor e relatief langzaam varieert in vergelijking met de waarde h (a + b + a + b).

25 Bovendien heeft deze oplossing als voordeel dat zodra er na het in werking stellen van de regeling de niveaus a + bena + bna één lange pit en één lange spiegel bekend zijn er een redelijk betrouwbaar beslissingsniveau SL = ½ (a + b + a + b) aan uitgang 49 verschijnt nog voordat de korrektiefaktor e bekend is.

30 Figuur 8 toont een uitvoeringsvoorbeeld van de schakeling 58 (figuur 1) voor het genereren van een signaal dat een maat is voor de faseafwijking van het kloksignaal ten opzichte van de op de plaat geregistreerde data en een signaal dat een maat is voor de asynmetrie van het signaal A + B en dat aan de schakeling van figuur 6 moet warden toege-35 voerd ter korrektie van het beslissingsniveau SL. De schakeling volgens figuur 8 wordt toegelicht aan de hand van figuur 7 waarin (A + B)n _ ^ en (A + B)n twee opeenvolgende monsters van het signaal A + B toont die ter weerszijde van het beslissingsniveau SL zijn gelegen.

8303564 PHN 10.804 11

Wanneer verondersteld wordt, dat het analoge signaal,waarvan de monsters (A + B)^ 1 en (A + B)n twee monsters- zijn, tussen die monsters lineair verloopt, dan kan door lineaire interpolatie het snijpunt Pn met dat beslissingsniveau worden bepaald.

5 De relatieve afwijking van dit snijpunt P ten opzichte van is gelegen n een narent dat precies'' midden tussen de momenten waarop de monsters (A + B)n _ 1 en (A + B)n zijn gelegen, is dan een maat voor het momentane faseverschil tussen het klöksignaal waarmede de momenten waarop de monsters (A + B )n en (A + B)n _ ^ zijn gesyrK*rcniseerd en de randen 10 van de putten 3 en dus het momentane faseverschil met bitfrequentie van het geregistreerde datasignaal. Dit klöksignaal is in figuur 7 met Sc v^ergegeven en het faseverschil met Q^. Ter plaatse van de bij de andere rand van de putten 3 behorende doorsnijding P^ van het beslissings-niveau SL tussen de monsters (A + B)m en (A + B)m _ 1 kan op dezelfde 15 wijze een momentaan faseverschil bepaald worden.

De scm Qp + is nu een maat voor de gemiddelde faseafwijking van beide flanken en dus een maat vooor de fasefcut van de klokoscilla-tor 18 terwijl het verchil tussen de fasefouten Qp en een afwijking van het beslissingsniveau SL ten opzichte van het gewenste niveau is.

20 Btmers stijgt het niveau SL, dan neemt toe en af en neemt het

verschil in positieve richting toe. Voer een daling van niveau SL

beneden het gewenste niveau wordt dat verschil negatief.

Het verschil Qp - is dus een maat voor de korrektiefaktor e ten behoeve van de schakeling volgens figuur 6. Door lineaire inter-25 polatie is het faseverschil Qn en £^ als volgt te bepalen: - (A + B)n _ 1 + (A+B)n - 2SL en

-aQp = (A + B)m _ (A + B)m - 2SL

waarin a een faktor is die bepaald wordt door de helling van de inter-30 polatielijn en dus evenredig is mét de amplitude van het uitgelezen datasignaal. Met behulp van de schakeling volgens figuur 8 worden de gewenste signalen opgewekt. De monsters A + B worden aan een ingang 84 toegevoerd die verbonden is met een inrichting 85 die het monster over één klokperiode 't/ vertraagt zodat ter weerszijde van die inrichting 35 bij een doorsnijding van het niveau SL tijdens een positieve flank de monsters (A + B)m en (A + B)m _ ^ staan en bij die doorsnijding tijdens een negatieve flank de monsters (A + B)n en (A + B)n _ ^. Aan een ingang 89 wordt het door de schakeling volgens figuur 6 gegenereerde beslis- 8303564

Ψ V

ΕΉΝ 10.804 12 · singsniveau SL toegevoerd. Dat beslissingsniveau SL wordt tesamen met het signaal aan ingang 84 toegevoerd aan een vergelijker 86 die een uitgangssignaal geeft wanneer het signaal aan ingang 84 groter is dan het beslissingsniveau SL en tesamen met het vertraagde signaal op de 5 uitgang van vertragingsnetwerk 85 aan een vergelijker 87 die een uitgangssignaal geeft wanneer het beslissingsniveau SL groter is dan het signaal aan de uitgang van het vertragingsnetwerk 85. De uitgangssignalen van beide vergelijkers 86 ai 87 worden toegevoerd aan een EN-poort 90 en een NIET-EN-poort 91, zodat de EN-poort 90 een signaal geeft 10 bij een doorsnijding van het beslissingsniveau SL tijdens een positieve flank en NIET-EN-poort 91 bij de doorsnijding van het beslissingsniveau SL tijdens een negatieve flank. Met een opteller 88 worden signalen ter weerszijde van het vertragingselement 85 bij elkaar opgeteld en vervolgens wordt hiervan met aftrekschakeling 93 het met vermenigvul-15 diger 92 verkregen dubbele van het beslissingsniveau SL afgetrokken.

Dit verkregen resultaat wordt met een houdschakeling 94 bemonsterd op kcmmando van poort 90 en met een houdschakeling 95 op karmando van poort 91 zodat aan de uitgang van houdschakeling 94 het signaal gelijk aan ai.Qn staat en aan de uitgang van poort 95 een signaal gelijk aan -a 20 staat. Deze signalen worden metaffrékschakeling 97 afgetrokken zodat aan uitgang59 daarvan een signaal gelijk aan atQ^ + Q^) staat oftewel het gewenste signaal dat een maat is voor de faseafwijking van de klok 18 met welk signaal oscillator 18 via laagdoorlaatfilter 61 wordt bijgestuurd opdat het kloksignaal een vaste faserelatie vertoont met het 25 geregistreerde datasignaal. De signalen aan de uitgangen van de beide houdschakelingen worden met opteller 96 opgeteld zodat aan uitgang 60 daarvan een signaal gelijk aan aCQ^ - Q ) staat oftewel het signaal dat een maat is voor de asymmetrie. Dit signaal.' wordt aan een inrichting voor het genereren van het drempelniveau (figuur 6) toegevoerd zodat 30 een regellus ontstaat; die de hoogte van het drempelniveau zodanig stuurt dat het signaal - Q^) naar nul gaat oftewel het faseverschil Qn (figuur 7) gelijk gaat worden aan het faseverschil Q^.

De aan uitgangen 59 en 60 verschijnende signalen zijn evenredig met de amplitude van het signaal A + B. Dit heeft als belangrijk 35 voordeel, dat gedurende signaaluitvalsstoringen ("drop-outs") de gegenereerde signalen gelijk aan nul warden zodat de oscillator 18 alsook inrichting van figuur 6 geen signaal ontvangen i.p.v. een relatief hoog stoorsignaal wat vaak bij gebruikelijke fasedetektoren het geval is.

8303564 EHN 10.804 13

De met de flanken van het datasignaal op de plaat gekoppelde klokfrequentie blijkt in de praktijk niet ecg stabiel te zijn doch een variatie (jitter) van ongeveer 50 nsec. te vertonen. De klokoscillatar 18 (figuur 1) dient deze "jitter" zo nauwkeurig mogelijk te kunnen vol-5 gen; in de praktijk blijkt een volgnauwkeurigheid van 10 a 15 nsec.

(op een periodeduur van + 200 nsec.) voldoende.

Figuur 9 toont een uitvoeringsvoorbeeld van de oscillatorscha-keling 18 die deze volgnauwkeurigheid vertoont. Het van het laagdoor-laatfilter 61 afkomstige fasefoutsignaa 1 wordt met afrondingscircuit 100 10 gedeeld in m stappen die korresponderen met de volgnauwkeurigheid van 10 a 15 nsec. (een stap van 10 nsec. op een kloksignaal met een periode van 200 nsec. kont overeen met een fasefout van 18°). Het restant r van de deling wordt toegevoerd aan een opteller 101, die door een terug-voerlus via een vertragingsnetwerk 102 met een vertraging van één klok-15 slag ^ (= 200 nsec.) als akkunulator is geschakeld zodat de afrondings-fouten r geakkumuleerd worden. Telkens wanneer de akkumulatie één hele stap heeft cpgeslagen wordt deze in opteller 103 bij het uitgangssignaal m van het afrondingscircuit 100 opgeteld. Het uitgangssignaal van die opteller 103, dus de afgeronde fasefout, stuurt het deeltal van een 20 instelbare deler 105 die het uitgangssignaal van een vaste oscillator 104 deelt. Daar een stap van 10 nsec. op een gewenst kloksignaal met een periode van ongeveer 200 nsec. neerkant op van de periode van dat kloksignaal, kan uitgegaan worden van een signaal met een frequentie van ongeveer 100 irfiz en een deler die rond de waarde 20 instelbaar is.

25 Aan uitgang 99 van die deler verschijnt dan een kloksignaal met een periode in de orde van 200 nsec. (+ 5 Mhz) die instelbaar is in stappen van ongeveer 10 nsec..

Een variant van schakeling van figuur 9 wordt toegelicht aan de hand van figuur 10. Hier ontvangt een ingang 106 het in stappen afge-30 ronde fasefcutsignaal (van opteller 103 in de schakeling volgens figuur9).

De schakeling omvat een vaste oscillator 107 die op ongeveer de gewalste frequentie (nominaal 4,31 Mhz) is af gestemd. Het uitgangssignaal van die oscillator wordt via n vertragingsnetwerken 108^ t/m 108n geleid die elk een vertraging gelijk aan de gewalste stapgrootte vertalen 35 dus 10 a 15 nsec.. De totale vertraging van de n netwerken moet overeenkomen met één periode van het kloksignaal, waartoe het uitgangssignaal van het laatste netwerk 108n met fasevergelijker 109 wordt vergeleken met het uitgangssignaal van oscillator 107. Het uitgangssignaal van de 8303564 ·* * EHN 10.804 14 fasevergelijker 109 stuurt via een integrator 110 de vertragingstijd van de netwerken 108 zodat deze tesamen precies één periode van het klok-signaal vertragen. Voor de vertragingsnetwerken 108 zijn aftakkingen 111^ t/m 111n aangehracht. Het afgeronde fasefoutsignaal aan ingang 106 5 vrordt aan een akkumulator 112 toegevoerd die via een τπιΐ·Ηρΐι^«1τ 113 afhankelijk van de inhoud van die akkuinulator uitgang 99 met één van de aftakkingen 111 verbindt. De akkumulator 112 keert telkens na n tel-stappen pp zijn beginstand terug. Het is dan ook voordelig on n = 16 te kiezen zodat, een vier-bits teller gebruikt kan warden.

10 Via akkumulator 112 wordt afhankelijk van de grootte van de fasefout een van de aftakkingen 111 gekozen. Bij een voortschrijdend faseverschil (dus een ongelijkheid tussen de gewenste klokfrequentie aan uitgang 99 en de frequentie van oscillator 107) zal dus uitgang 99 via de multiplexer 113 in stappen afhankelijk van de fasefout en dus het 15 frequentieverschil langs de aftakkingen 111 schrijden en telkens na n stappen vooraan opnieuw beginnen hetgeen geen diskontinuïteit geeft cmdat n-stappen precies overeenkomt met één periode van het uitgangssignaal. De fase en de frequentie van het signaal aan uitgang 99 is dus het resultaat van fasemodulatie van het signaal van oscillator 107 welke 20 fasemodulatie in diskrete stappen van 360/n° plaats vindt.

Figuur 12 toont een uitvoeringsvoorbeeld van dat deel van schakeling 37 (figuur 1) dat de signalen TL, DO en HEL levert, waarbij figuur 11 enkele mogelijke storingen tijdens het weergeven van de data van een plaat illustreert. In figuur 11 is uitgezet het verloop van 25 de signalen a + b (de scm van de monsters a en b, die tijdens lange spiegels zijn genomen) en de a + b (de scan van de monsters a en b die tijdens lange putten zijn genomen). De gebieden V tenen de waarden van die signalen tijdens ongestoorde weergave..In gebied I is sprake van spoorverlies. Het signaal a + b afkomstig van de spiegels verandert niet 30 terwijl het signaal a + b sterk toeneemt cmdat er meer licht reflekteert van tussen de sporen. In gebied II is sprake van een vingerafdruk.

De reflektie van zowel putten als spiegels vermindert én beide signalen zijn kleiner geworden. In gebied III is sprake van een "zwart“-signaal-uitval ("drop-out") waarbij zowel van de spiegels als van de putten geen 35 licht reflekteert en dus het signaal a + b ên het signaal a + b nul wordt. Een dergelijke signaaluitval kan bijvoorbeeld optreden bij. het plaatselijk ontbreken van de reflekterende laag 5 van de plaat. In gebied IV is sprake van een "wit"-signaaluitval ("drop-out") waarbij het signaal a + b 8303564 - ·Τ .Μ ΡΗΝ 10.804 15 gelijk wordt aan het signaal a + b, hetgeen bijvoorbeeld optreedt: bij het plaatselijk ontbreken van putten op de plaat.

Een bruikbaar kriteriura voor het' vaststellen van een signaal-uitvalsstoring is het kriterium dat de hoogfrequente s ignaalanplitude, 5 dit is het verschil tussen het signaal ter plaatse van een spiegel en ter plaatse van een put oftewel indien beperkt tot monsters gedurende lange putten en spiegels, het signaal (a + b) - (a + b) in bepaalde mate af neemt. In de schakeling volgens figuur 12 wordt hiertoe net opteller 115 de son van de signalen a en b bepaald en met opteller 116 de som van 10 de signalen a en b terwijl net aftrekschakeling 116 het verschilsignaal (a + b) - (a + b) wordt verkregen. Cta de af val van dit signaal te detecteren wordt met een laagdoorlaatfilter 117 het gemiddelde van dit signaal bepaald wat in korparator 118 wordt vergeleken met de momentane waarde van dat signaal. Is die momentane waarde minder dan bijv. 15% van de 15 gemiddelde waarde, dan wordt een signaal (DO) aan uitgang 47 gegeven.

Daarnaast wordt met een kcmparatar 119 bepaald of het momentane signaal (a + b) - (a + b) minder dan bijv. 50% van de gemiddelde waarde is en wanneer dat zo is, een signal (HEL) aan uitgang 48 af gegeven ten teken dat het datasignaal weggevallen is. Dit signaal HEL wordt dus behalve 20 tijdens signaaluitval (situaties ΙΓΕ en IV in figuur 11) ook bij bijvoorbeeld vingerafdrukken (situatie III) en spoorverlies (situatie I) afgegeven.

Qndat het zijn kan, dat bijvoorbeeld tijdens vingerafdrukken de verstoring minder ernstig is, is de tijdkcnstante van het filter 117 25 relatief klein zodat het gemiddelde (a + b) - (a + b) relatief snel afneemt bij bijvoorbeeld een vingerafdruk (situatie II) zodat bij langdurige verstoringen het signaal HEL weer verdwijnt. Bij signaaluit-valsstoringen volgens situaties II ei IV is dat niet geoorloofd.

Daarom wordt met het signaal DO de tijdkcns tante van filter 117 naar 30 een aanmerkelijk grotere waarde cmgeschakeld gedurende die storingen.

Tijdens verstoringen waarbij het signaal dus afneemt tot een niveau tussen 15 en 50% van het ongestoorde niveau werkt filter 117 met een kleine tijdkonstante en tijdens verstoringen waarbij het signaal tot beneden 15% afneemt met een grote tijdkonstante.

35 Teneinde spoorverlies te detekteren wordt bepaald of het signaal tijdens de putten (a + b) groter is dan een bepaalde fraktie 0( (bijvoorbeeld 0,5) van het signaal tijdens de spiegels (a + b) oftewel: 1 8303564

> I

PHN 10.804 16 a + b>o( (a +b).

Ondat echter vooral de sterkte van het signaal (a + b)in de putten afhankelijk . is van de plaatkwaliteit alsook omdat deze signalen afhankelijk zijn van bijvoorbeeld de laser intens iteit moet teneinde de detektie 5 onafhankelijk van die parameters te maken, de faktoro^ afhankelijk zijn van die parameters door deze afhankelijk van de modulatiefaktor te kiezen. Die modulatiefaktor is bijv. het gemiddelde van de gemiddelde waarde van het signaal a + b en de gemiddelde waarde van het signaal a + b.

In de inrichting volgens figuur 12 wordt hiertoe van de signalen a + b en 10 a + b aan de uitgangen van de optellers 115 resp. 116 met laagdoorlaat-filter 120 resp. 121 in de gemiddelden bepaald en daarvan weer de son met scmmator 122. Het signaal a + b aan de uitgang van opteller 115 wordt met deler 123 gehalveerd en vervolgens met vermenigvuldiger 124 met het uitgangssignaal van deler 122 vermenigvuldigd. Het uitgangssignaal van 15 die vermenigvuldiger 124 wordt in kcmparator 125 met het uitgangssignaal a + b van opteller 116 vergeleken welke dus een uitgangssignaal geeft volgens voomoemd kriterium a + b>c< (a + b) met oi. = ½χ A gemiddelde

_ η L

van (a + b)+ gemiddelde van (a + b) l . Daar aan dit kriterium ook de signaaluitvalsstoring volgens situatie IV voldoet, wordt dit signaal in 20 een EN-poort 126 gekcmbineerd met het inverse van het signaal DO zodat aan uitgang 46 een signaal TL verschijnt dat uitsluitend indikatief is voor situatie I.

25 1 8303554 35

Claims (9)

0 PHN 10.804 17 Ccadusies:

1. Inrichting voor het weergeven van informatie van een optische uitleesbare registratiedrager waarop digitale informatie is opgeslagen in de vorm van een spoor van optisch detekteerbare gebiedjes die af gewisseld worden door tussengebiedjes omvattende: 5 een optisch stelsel voor het projekteren van een lichtbundel cp de registratiedrager, tenminste ~ twee optische detektoren die in de door de registratiedrager gemoduleerde bundel zijn gelegen zodanig, dat bij korrekte spoor-volging beide detektoren syirmetrisch ten opzichte van de afbeelding van 10 het spoor zijn gelegen, een signaalopwekkingsschakeling voor het als funktie van de door de optische detekoren gedetekteerde lichtboeveelheid opwekken van ten minste een eerste en een tweede detektiesignaal, en een regelsignaalgenerator voor het genereren van ten minste 15 een signaal dat een maat is voor de ligging van de trefplaats van de lichtbundel ten opzichte van het spoor, gekenmerkt,door oscillatormiddelen voor het leveren van een kloksignaal, een analoog-naar-digitaal omzetter die door de oscillator- 20 middelen geklokt wordt voor het met het kloksignaal bemonsteren van de detektiesignalen zowel tijdens het aftasten van de optisch detekteerbare gebiedjes als tijdens het aftasten van de tussengebied jes, detektiemiddelen voor het identificeren van de monsters als zijnde afkomstig van óf een optisch detekteerhaar gebiedje óf van een 25 tussengebiedj e, signaalscheidingsmiddelen voor het cp ketrmando van de detektiemiddelen scheiden van de monsters genomen tijdens aftasting van de tussengebiedjes.

2. Inrichting volgens conclusie 1, gekenmerkt, doordat de 30 detektisniddelen verder zijn ingericht ten behoeve van het detekteren van één monster per optisch detekteerhaar gebiedje en één monster per tussen- gebiedje voor zowel de monsters afkomstig van het eerste detektiesignaal als de monsters afkomstig van het tweede detektiesignaal,waarbij genoemd kloksignaal gelijk aan of een veelvoud is van de bitfrequentie. 35

3. Inrichting volgens conclusie 2, met het kenmerk, dat de detektiemiddelen zijn ingericht voor het detekteren van dat ene monster uitsluitend wanneer de optisch detekteerbare gebiedjes en tussengebiedjes langer zijn dan een voor afbepaald aantal perioden van de klokfrequentie. 8303554 s-5 t PHN 10.804 18

4. Inrichting volgens conclusie 3/ met het kenmerk, dat designaal-scheidingsmiddelen omvatten: eerste, tweede, derde en vierde geheugen-middelen waarbij de van het eerste detektiesignaal afkomstige monsters aan de eerste en tweede geheugenmiddelen worden toegevoerd, de van het 5 tweede detektiesignaal afkomstige monsters aan de derde ai vierde geheugenmiddelen worden toegevoerd, de eerste ai derde geheugenmiddelen door de detéktiemiddelen uitsluitend worden ingeschakeld bij detektie van genoemd ene manster wanneer dat afkomstig is van een tussengebied je en de tweede en vierde geheugenmiddelen door de detektiemiddelen 10 uitsluitend worden ingeschakeld bij detektie van genoemd ene monster wanneer dat afkomstig is van een optisch detekteerbaar gebiedje.

5. Inrichting volgens conclusie 1, 2 of 3 waarbij het eerste detektiesignaal representatief is voor de door één van beide detektoren ontvangen lichthoeveelheid en het tweede detektiesignaal representatief 15 is voor de door de andere van beide detektoren ontvangen lichthoeveelheid, met het kenmerk, dat een eerste regelsignaal wordt gewonnen uit het verschil van monster van beide detektiesignalen afkomstig van tussengebied-jes, dat een tweede regelsignaal wordt gewonnen uit het verschil van monsters van beide detektiesignalen afkomstig van optisch detekteerbare 20 gebiedjes welk verschil gekorrigeerd wordt als funktie van het verschil van monsters van beide detektiesignalen afkcmstig van tussengebiedjes.

6. Inrichting volgens conclusie 4, waarbij het eerste detektiesignaal representatief is voor de door één van beide detektoren ontvangen lichthoeveelheid en het tweede detektiesignaal representatief is voor de 25 door de andere van beide detektoren ontvangen lichthoeveelheid, met het kenmerk, dat een eerste regelsignaal wordt gewonnen uit het verschil van de inhoud van de eerste en derde geheugenmiddelen ai dat een tweede regelsignaal wordt gewonnen uit het verschil van de inhoud van de tweede en vierde geheugenmiddelen gekorrigeerd als funktie van het verschil 30 tussen de inhoud van de eerste en derde geheugenmiddelen.

7. Inrichting volgens conclusie 6, met het kenmerk, dat het tweede regelsignaal wordt gewonnen volgens de formule: - b) - f-±-g (a - b) waarin a, a, b respektievelijk b de inhoud van de eerste, tweede, derde 35 respektievelijk vierde geheugenmiddelen zijn.

8. Inrichting volgens conclusie 4, 6 of 7, met het kenmerk, dat de detektiemiddelen omvatten telmiddelen die telkens bij een overgang 8303564 • * ΡΗΝ ΤΟ.804 19 tussen een optisch detekteerbaar gebiedje en een tussengebiedje gestart voedt en die is ingericht voor het tellen in het ritme van het klok-signaal en het genereren van een stuursignaal van de eerste en derde geheugenmiddelen bij het bereiken van een voorafbepaalde telstand wanneer 5 een tussengebiedj e wordt afgetast en een stuursignaal voor de tweede en vierde geheugensciiakeling bij het bereiken van die voorafbepaalde telstand wanneer een optisch detekteerbaar gebiedje wordt afgetast, waarbij de van het eerste en tweede detektiesignaal afkomstige monsters een voorafbepaalcL' aantal klokperioden vertraagd aan de geheugenmiddelen 10 worden toegevoerd,

9. Inrichting volgens conclusie 4, 6, 7 of 8, waarbij elk van de optische detektoren is opgesplitst in twee deeldetektoren ten einde een fokusfoutsignaal te verkrijgen, met het kenmerk, dat een derde detektiesignaal wordt gevormd uit de son van door de twee buitenste deeldetektoren 15 ontvangen lichthoeveelheden, dat overeenkomstig het eerste en het tweede detektiesignaal bemonsterd wordt, welke monsters evenzo worden toegevoerd aan vijfde geheugermiddelen die overeenkomstig de eerste en derde geheugermiddelen door de detektiemiddelen worden ingeschakeld, en dat een fokusfoutsignaal. wordt verkregen volgens de formule: 20 a + b - 2c vaarin a, b resp. c de eerste, derde respectievelijk vijfde geheugenmiddelen. zijn. 25 1 8303564 35