NL8006927A - Transcodeerschakeling. - Google Patents

Description

*Vje < * το 1319

Titel : Transcodeerschakeling.

De uitvinding heeft betrekking op een transcodeerschakeling, en in het bijzonder op een transcodeerschakeling voor het ontkeren van de faze van een van de twee signaalccanponenten van een in amplitude kwadratuur gemoduleerd signaal.

5 Het in amplitude kwadratuur moduleren van een draaggolf met twee voudige zijbandonderdrukking (QDSSC-AM, hierna QAM) wordt gebruikt voor het overbrengen van kleurverschilsignalen R-Y en B-Y in zowel de NTSC-als de PAL-kleurentelevisiestelsels, en is eveneens voorgesteld voor het overbrengen van positieverschilsignalen L-R en F-B in kwadrafonische 10 stereostelsels (zie in het algemeen "IEEE Transactions on Broadcast en Television Receivers”, vol. BTR-19, no. november 1973). Omdat de draaggolf in QAM wordt onderdrukt, is het nodig, dat hij in een ontvanger wordt geregenereerd teneinde de oorspronkelijke kleur (of positie-) verschilsignalen synchroon te kunnen waarnemen en terugwinnen. Voor het 15 vergemakkelijken van dit regenereren, bevat het QAM-signaal in zowel de UTSC- als de PAL-kleurentelevisiestelsels, een hulpdraaggolfsalvocompo-nent van enkele perioden met een hulpdraaggolffrequentie, overgebracht gedurende het "achterportaal" interval van het horizontale synchronisatie-tijdvak. In de voorgestelde kwadrafonische overbrengstelsels kan het re-20 genereren van de draaggolf worden verschaft door middel van een onafgebroken overgebracht loodssignaal met een laag niveau, voorzien van een voorafbepaalde frequentie en een voorafbepaald fazeverband met de hulpdraaggolf.

Het is bekend, dat een geregenereerde hulpdraaggolf kan worden ge-25 bruikt voor het zodanig bewerken van een analoog QAM-signaal, dat de faze van een van de twee verschilsignaalcomponenten wordt omgekeerd. Een manier voor het tot stand brengen hiervan bestaat uit het vermenigvuldigen van het QAM-signaal met een van een passende faze voorzien frequentie-vergelijkingssignaal met tweevoudige hulpdraaggolf, zoals bijvoorbeeld 30 weergegeven in het Amerikaanse octrooischrift 3.968.51^. Deze benadering heeft echter de produktie tot gevolg van drievoudige hulpdraaggolffre-quentieprodukten in het uitgangssignaal, welke produkten nogal moeilijk door zeven zijn te verwijderen.

Een alternatief voor de 'Vermenigvuldiger’’-benadering is de "de-35 modulator-remodulator”-techniek, geopenbaard in het Amerikaanse octrooi- 8 0 069 2 7 - 2 - schrift ^.200.881. Hierbij worden de analoge QAM-signaalcomponenten synchroon gedemoduleerd tot een basisband, waarbij de polariteit van éên ba-sisbandcomponent is geïnverteerd, waarna (na het zeven van de basisband) beide componenten worden geremoduleerd op bijbehorende in kwadratuur sa-5 menhangende hulpdraaggolven. De moeilijkheid met deze benadering is, dat het zeven van de basisband het gebruik vereist van betrekkelijk hoogwaardige ketenelementen, die de afmeting van de transcodeerschakeling vergroten en de kosten daarvan verhogen, en de constructie in een geïntegreerde ketenvorm nogal bemoeilijken.

10 De uitvinding is volgens een aspect gericht op het voldoen aan de behoefte aan een transcodeerschakeling, die de met het zeven van een basisband samenhangende moeilijkheden vermijdt, en waarbij in beginsel ongewenste produkten van het transcoderen optreden bij een frequentie, die groter is dan driemaal de frequentie van de hulpdraaggolf.

15 Overeenkomstig een aspect van de uitvinding, bevat een transco— deerschakeling voor het amkeren van de faze van een van de twee signaal-componenten van een in amplitude kwadratuur-gemoduleerd signaal, middelen voor het produceren van monsters van de amplitude van de hulpdraaggolf op momenten, die overeenkomen met elke askruising van elk der 20 signaalcomponenten, verder middelen voor het naar keuze inverteren van afwisselende monsters, en middelen voor het uit de geïnverteerde en niet-geïnverteerde monsters weer construeren van de hulpdraaggolf.

De uitvinding is volgens een onderaspect gericht op het voldoen aan de behoefte aan een transcodeerschakeling voor het cmzetten van een 25 ehrominantiesignaal met een eerste vorm in een soortgelijk signaal met een tweede vorm, waarbij een van de vormen overeenkomt met genormaliseerde PAL-chrominantie en -hulpdraaggolfsalvofazering, en de andere overeenkomt met een norm, zoals NTSC of de ,,NTSC-vormige"-norm, voorgesteld in het genoemde Amerikaanse octrooischrift U.200.881.

30 Overeenkomstig een verder aspect van de uitvinding, kan de omzet ting tussen de chrominantiesignalen met de hiervoor geschetste vormen worden vergemakkelijkt door het met tussenpozen beletten van de omkering van de polariteit van afwisselende monsters.

De uitvinding wordt nader toegelicht aan de hand van de tekening, 35 waarin : fig. 1, 2 en 3 blokschema's zijn van uitvoeringsvormen van de transcodeerschakeling; 8 0 0£ö27.

» * «ι» 3 ~ fig. 4 een golfvormdiagram is voor het verduidelijken van "bepaalde aspecten van de werking van de transcodeerschakelingen volgens fig. 1— 3; fig. 5 een blokschema is van een videoschijfspeler, waarbij de transcodeerschakeling wordt toegepast, gewijzigd voor het verschaffen van omzetting van het chrominantiesignaal; en fig. 6, 7 en 8 blokschema1 s zijn van uitvoeringsvormen van de chrcminantietranscodeerschakeling.

In fig. 1 zijn een bemonsterd- en houdketen 10, een monsterinver-^ teerketen 12 en een onderdoorlaatzeefketen 1U in deze volgorde cascade geschakeld tussen een QAM-ingangsaansluiting 16 en een uitgangsaanslui-ting 18 van de transcodeerschakeling. Een ingangsaansluiting 20 voor een vergelijkingshulpdraaggolf is verbonden met de ingang van een fazeverstel-keten 22, die aan de uitgang daarvan is verbonden met een regel- of ope-^ nende ingang van de bemonster- en houdketen, en via een deler 2k eveneens met een openende of regelingang van de monsterinverteerketen.

In transcodeertoepassingen, waarbij het QAM-signaal een analoge vorm heeft, kan de bemonster- en houdketen 10 een gebruikelijk ontwerp hebben. Een passende uitvoering is een overbrengpoort, ingericht voor het 20 laden van een houdcondensator met het QAM-signaal, wanneer de poort is geopend, welke lading wordt vastgehouden wanneer de poort is dichtgedrukt.

Het is echter niet nodig, dat de houdtijd gelijk is aan het totale tijdvak, dat de poort is dichtgedrukt. De bemonster- en houdketen kan met andere woorden, indien gewenst, worden teruggesteld op een bepaald ver-25 ...

geiljkingsniveau, voorafgaande aan het nemen van een monster. Andere passende bemonster- en houdketens, gekenmerkt door een verbeterde nauwkeurigheid, een verminderde lensopeningtijd en een tot het minimum beperkte insteltijd, zijn bijvoorbeeld beschreven in "Applications of Operational Amplifiers - Third Generation Techniques" door J. S. Graeme, 50 .

uitgegeven door McGraw-Hill Book Company m 1973, biz. 132 - 139·

Het doel van de bemonster- en houdketen 10 is het produceren van monsters van de amplitude van het QAM-signaal, gelegd aan de aansluiting 16 op momenten, die overeenkomen met elke askruising van elk der twee in kwadratuur samenhangende componenten van het QAM-signaal. De reden, dat 35 ....

monsters worden genomen bij askrui smgen van de component signalen is, dat juist op dat moment de QAM-signaalamplitude nauwkeurig gelijk is aan die van een van zijn twee afzonderlijke componenten. Het belang hiervan kan 8 0 06 9 2 7 - k - kan beter worden begrepen bij een beschouwing van de golfvorm B van fig. h. Hierbij vertegenwoordigt de signaalgolfvorm R het QAM-signaal aan de aansluiting 16. welk signaal de resulterende vectorsam is van de twee signaalcomponenten U en V. De component U is weergegeven als een sinus-5 golf met een eenheidsamplitude, waarbij de component V is weergegeven als een kwadratuur samenhangende sinusgolf met een halve amplitude-eenheid, die met 90° naijlt op U. Omdat in de kwadratuurmodulatie, de U- en V- componenten altijd met 90° in faze verschillen, vertegenwoordigt elk van R genomen monster, wanneer U gelijk is aan nul, de polariteit en de grootte 10 van alleen de V-component. Op soortgelijke wijze vertegenwoordigt elk van R genomen monster wanneer V door een nulkruising gaat, de polariteit en grootte van alleen de U-component van R.

Het doel van de fazeverstelketen 22 is het nauwkeurig regelen van het tijdstip waarop de monster- en houdketen 10 wordt geopend, zodat 15 de geproduceerde monsters afwisselend de U- en V-component en vertegenwoordigen van R. De ingang naar de fazeverstelketen 22 is een geregenereerde vergelijkingshulpdraaggolf met viermaal de frequentie van de QAM-hulp-draaggolf. Wanneer het QAM-signaal een televisiechraminantiesignaal is, is het vergelijkingssignaal op gebruikelijke wijze in faze gegrendeld met 20 de kleurenhulpdraaggolfsalvocomponent van het chraminantiesignaal. Wanneer het QAM-signaal wordt gebruikt voor het overbrengen van een positiever-schilsignaal, zoals reeds vermeld, is de vergelijkingshulpdraaggolf in •faze gegrendeld op een veelvoud van de loodssignaalfrequentie voor het zodoende hebben van een vast fazeverband met de hulpdraaggolf en een fre-25 quentie van viermaal de hulpdraaggolffrequentie.

De fazeverstelketen 22 (die kan bestaan uit een gebruikelijke voorijl- of naijlschakeling) moet in een zodanige mate worden versteld, dat overgangen (of pieken) van de in faze verschoven vergelijkingshulp-draaggolf met viervoudige frequentie (ltf ) samenvallen met askruisingen

SC

30 van de QAM-signaalcomponenten. Indien de geregenereerde hulpdraaggolf deze eigenschap vertoont na frequentievermenigvuldiging, kan de fazeverstelketen 22 worden weggelaten. De golfvormen A en B van fig. b tonen het voorkeursfazeverband tussen de U- en V-componenten van R en de uitgang van de fazeverstelketen 22. Op te merken is, dat bij even genummer-35 de, positieve overgangen (tQ, tg, t^ enz.) van de in faze verstelde vergelijkingshulpdraaggolf (golfvorm A), de U-component van R gelijk is aan nul, en de V-component gelijk is aan R. Bij alle oneven genummerde 8 0 05927 i Λ - 5 - positieve overgangen (t^, t^, enz»), is de V-ccmponent gelijk aan nul en de U-component van R gelijk aan R.

Zoals weergegeven in de golfvorm C, produceert de "bemonster- en Goudketen monsters van de component U met een breedte W en monsters 5 van de component V met breedte Het is niet nodig, dat W gelijk is aan lif . In gevallen, waarin bet gewenst kan zijn de betreffende ampli-tuden van U en V te veranderen, kan dit in feite tot stand worden gebracht bij het afzonderlijk in impulsbreedte moduleren van de monsters, zoals bijvoorbeeld door het veranderen van de houdtijd van de bemonster- m 10 en houdketen 10 . Het is derhalve een kenmerk van de uitvinding, dat naast het cmkeren van de faze van een van de QAM-signaalccmponenten zonder het veranderen van de andere, tevens de amplitude van een van de QAM-signaalcomponenten onafhankelijk van de andere kan worden veranderd.

15 In gevallen waarin het' gewenst is met grote nauwkeurigheid de betreffende grootten van de ïï- en V-componenten aan te. houden, verdient het de voorkeur W gelijk te stellen aan W in nlaats van als alternatief het op schaal brengen van de amplituden van de monsters in verhouding tot de verschillen in en W . Anders gezegd kan een bepaald verband 20 tussen U en V worden gehandhaafd door het regelen van twee parameters van de monsters, te weten de hoogte en de breedte. Door het gelijkhouden van het produkt van deze parameters voor zowel U als V, is het bij het weer construeren van het QAM-signaal mogelijk nauwkeurig de oorspronkelijke amplitudeverbanden tussen U en V te bewaren en tegelijkertijd de 25 faze van een van de componenten om te keren. Dit kan overeenkomstig een verder aspect van de uitvinding worden bereikt door het handhaven van een gelijke versterking door de cascadeschakeling (10, 12, 1¾) voor de U- en V-monsters en het gelijk laten zijn van en W^. In gevallen, waarin de amplituderegeling door de modulatie van de monsterbreedte niet no-30 dig is, en waarin een maximale cmzetversterking bij het weer construeren van het bemonsterde signaal gewenst is, verdient het de voorkeur, dat de monsterbreedte voor zowel U als V in hoofdzaak gelijk is aan een kwart van de QAM-hulpdraaggolffrequentie, hetgeen hetzelfde is als êên volledig tijdvak van de vergelijkingshulpdraaggolffrequentie Uf . Indien dit 35 wordt gedaan, is er geen verblijfstijd op het nulniveau tussen de monsters, als in de golfvorm C, maar wordt in plaats daarvan, een traptrede-golfvorm geproduceerd, waarbij de amplitude van elk monster gelijk blijft 8 0 06 9 2 7 - 6 - totaan het moment van de volgende 'bemonstering.

De golfvorm D toont de verhing van de monsterinverteerketen 12, die onder regeling door de verdeelketen 2b de polariteit inverteert van afwisselende monsters, geproduceerd door de bemonster- en houdketen 10.

. 5 Zoals reeds uiteengezet, vertegenwoordigen alle even genummerde monsters alleen, de V-component van E, cmdat zij worden genomen wanneer U gelijk is aan nul. De verdeler 2b verdeelt het vergelijkingshulpdraaggolfsignaal

van 1+f door twee voor het zodoende leveren van een openend signaal met SO

de frequentie 2f aan de inverteerketen 12. Omdat de keten 12 wordt ge-sc 10 opend met een frequentie van nauwkeurig de helft van de bemonsterings-frequentie (kt ), wordt elk tweede monster (V) geïnverteerd, maar wor-

SC

den de tussenliggende monsters (U) niet geïnverteerd.

Om te verzekeren, dat het gewenste monster wordt geïnverteerd (in dit geval V) verdient het de voorkeur, dat de verdeler 2b op passende 15 wijze wordt gestart gedurende het starten van de werking van de trans-codeerschakeling, of dat als alternatief middelen zijn aangebracht voor het ookeren van de faze van zijn uitgang met betrekking tot de golfvorm A. Wanneer het QAM-signaal een televisiechrominantiesignaal is, is het van voordeel dit starten (d.w.z. terugstellen, vooraf instellen, enz.) 20 van de verdeler 2b uit te voeren gedurende het kleurenhulpdraaggolfsalvo-interval, omdat op dat moment nauwkeurige vectorverbanden bekend zijn. Als alternatief kan het starten éénmaal worden uitgevoerd gedurende elk tijdvak van het QAM-signaal, zoals hierna beschreven.

De onderdoorlaatzeefketen 1b verschaft de middelen waarmede de 25 QAM-hulpdraaggolf weer kan worden geconstrueerd uit de geïnverteerde (Y) en niet-geïnverteerde (ü) monsters, geproduceerd aan de uitgang van de inverteerketen 12. Thans verwijzende naar de golfvorm E van fig. b, zijn de componenten U en V weergegeven als afgevlakte, afzonderlijke sinus-golven, die het gevolg zijn indien de U- en V-camponenten worden gezeefd 30 door afzonderlijke onderdoorlaatzeefketens. Indien de U- en V-monsters op deze wijze worden geschéiden en afzonderlijk worden gezeefd, kunnen de gezeefde uitgangen worden gesommeerd voor het verschaffen van de daaruit voortvloeiende vector H, die overeenkomt, zoals is te onderkennen in vergelijking met de golfvorm B, met het oorspronkelijke QAM-signaal, waarbij 35 de faze van één component (V) is omgekeerd.

Er bestaan drie belangrijke moeilijkheden bij de benadering van het afzonderlijk zeven van elke component voor het weer construeren van 8 0 05 3 2 7 * * - T - QAM-signaal. Ten eerste is het nodig middelen te voorzien voor het sturen van afwisselende monsters naar hij "behorende zeef hetens, hetgeen hij de eis van twee zeefketens, de kosten verhoogt en toevoegt aan de ingewikkeld-'heid van de tramscodeerschakeling. Ten tweede kannen verschillende ver-5 sterkingen of verliezen in de zeefketens het uit evenwicht brengen tot gevolg hehhen van het oorspronkelijke amplitudeverband tussen U en V.

Ten. derde zijn de zeefketenuitschakelfrequenties, die nodig zijn, minder dan tweemaal de hulpdraaggolffrequent ie (2f ), hetgeen het vraagstuk van het zeven nog ingewikkelder maakt. Het behoeft geen betoog, dat onge-10 wenste transcodeerprodukten met twee-voudige frequentie bij het zeven nog moeilijker zijn te verwijderen dan de ongewenste produkten met drievoudige hulpdraaggolffrequentie, kenmerkend voor de hiervoor besproken "vermenigvuldiger” of "modificatie" schakeling voor het zonder basisband transcoderen van een QAM-signaal.

15 Alle voornoemde moeilijkheden kunnen worden opgeheven door het gebruik van een enkele onderdoorlaatzeefketen 1¾ voor het weer construeren van het QAM-signaal. Omdat slechts éên zeefketen aanwezig is, worden de U- en V-componenten op gelijke wijze behandeld voor wat betreft zowel de amplitude als de faze. Bovendien kan de zeefketenuitschakelfrequentie 20 het tweevoudige zijn van die van de benadering met sommering van twee zeefketens, waarbij de uitsehakelfrequentie hoger kan zijn dan die, nodig voor het verwijderen van drievoudige frequentieprodukten uit de modifi-catietranscodeerschakeling. In de praktijk treedt het laagste dominerende, ongewenste transcodeerprodukt op bij de bemonsteringsfrequentie van vier-25 maal de hulpdraaggolffrequentie, zodat dus de afmeting van de zeefketen, de nauwkeurigheid van de uitsehakelfrequentie en de eisen aan de keer-bandhelling, alle zijn verminderd.

Fig. 2 toont toont een manier waarop de monster.invert eer keten 12 van fig. 1 kan worden uitgevoerd en gekoppeld met de verdeler 2k, de be-30 monster- en houdketen 10 en de onderdoorlaatzeefketen ih. Meer in het bijzonder is de uitgang van de verdeler 2k verbonden voor het regelen van een enkelpolige tweestandenschakelaar 30. Bij wijze van voorbeeld kan de schakelaar 30 een paar overbrengpoorten omvatten, geregeld door de zuivere (q) en gecomplementeerde (Q ) uitgangen van de verdeler 2k.

• 35 In de stand N (gebruikelijk of niet-inverterend), verbindt de schakelaar 30 de uitgang van de bemonster- en houdketen 10 met de ingang van de onderdoorlaatzeefketen 1U. In de stand H (omgekeerde polariteit of inver 8 0 069 2 7 - 8 - terend), koppelt de schakelaar 13 de uitgang van de "bemonster- en houd-keten 10 met de ingang van de onderdoorlaatzeefketen 1¼ via een inverterende versterker 32.

De algemene werking van de transcodeerschakeling van fig. 2 is 5 in· hoofdzaak dezelfde als volgens de "bespreking van fig. 1, waar "bij de schakelaar 30 en de inverterende versterker 32 de werking uit voer en van de monsterinverteerketen 12. De moeilijkheid met de uitvoering van fig.

2 is, dat plotselinge veranderingen in spanning kunnen optreden aan de uitgang van de bemonster- en houdketen 10 (zie golfvorm C van fig. h).

10 Teneinde deze spanningsveranderingen met stapwerking zonder moeilijkheden mogelijk te maken verdient het de voorkeur, dat de versterker 32 een zvenksnelheid en een insteltijd vertoont, die verwaarloosbaar zijn in vergelijking met de monsterbreedte, omdat anders de door de versterker 32 gaande V-monsters, kunnen worden vervormd.

15 De uitvoering van fig. 3 vermindert de eisen met betrekking tot • de zwenkfrequentie en de insteltijd voor de versterker 32 door het plaatsen daarvan in een gedeelte van de transcodeerschakeling, waar de signalen ononderbroken zijn in plaats van gescheiden. Meer in het bijzonder is de inverterende versterker 32 aan zijn ingang verbonden met de ingangs-20 aansluiting 16 en aan zijn uitgang met de ingang van een tweede bemonsteren houdketen 3^. De openende of regelingang van de keten 31* is verbonden met de uitgang van de fazeverstelketen 22, zodat de twee bemonster- en houdketens gelijktijdig werkzaam zijn, waarbij het enige verschil is, dat de ene (10) niet geïnverteerde monsters neemt van het QAM-signaal, 25 terwijl de andere (3^) geïnverteerde monsters neemt. De schakelaar 30 is dan afwisselend werkzaam voor het kiezen van de gebruikelijke (N) of omgekeerde (R) monsters, die dan door de onderdoorlaatzeefketen 1¾ op de hiervoor beschreven wijze weer worden geconstrueerd voor het verschaffen van het getranscodeerde QAM-uitgangssignaal.

30 Teneinde een in hoofdzaak gelijke bewerking te verzekeren van de U- en V-componenten is het gewenst, dat het produkt van de versterking en de monsterbreedte van de keten 10 gelijk is aan dat van de keten 3^·. Zoals afgeheeld in fig, 3, behoeft alleen de ketenversterking in evenwicht te worden gebracht, omdat beide ketens dezelfde bemonsteringsim-35 pulsbreedte ontvangen. Dit is echter niet essentieel voor het bereiken van een evenwichtige behandeling van de U- en V-componenten, waarbij de bemonsteringsimpulsen, indien gewenst, verschillende breedten kunnen 8 0 06 5 2 7 y 4 - 9 - hebben, en de versterkingen van de bemonster- en houdketens eveneens kunnen verschillen. Het in evenwicht "brengen kan, zoals reeds uiteengezet, tot.stand worden gebracht door het gelijkstellen van het produkt van de monsterbreedte en -versterking door êén baan gelijk aan die van de andere 5 baan. Het is verder wenselijk, dat middelen (bijvoorbeeld naijlvereffenaars) zijn aangebracht voor het vereffenen van de fazeverschuiving of -naijling door de twee signaalbanen teneinde een maximale nauwkeurigheid te verzekeren bij het opwekken van de zuivere en geïnverteerde monsters.

Fig. 5 toont de wijze waarop de transcodeerschakeling kan worden 10 gewijzigd voor het omzetten van een chrominantiesignaal, waarin de faze van de U- en V-kleurversehilhulpdraaggolfcomponenten van lijn-tot-lijn gelijk is in een signaal, waarin de faze van de V-ccmponent van lijn-tot-lijn wisselt. Fig. 5 toont eveneens een gewenste werkwijze voor het koppelen van de transcodeerschakeling met een videoschijfspeler voor het pro-15 duceren van genormaliseerde PAL-uitgangsvideosignalen van videoschijfre-gistraties, zoals voorgesteld in het Amerikaanse octrooischrift k.200.881.

Er zijn drie uitspringende kenmerken van dit bekende PAL-regis-treren van belang voor de videoschijfspeler van fig. 5* De eerste is, dat de PAL-irulpdraaggolf wordt "ontschakeld", d.w.z. dat de per lijn wisseling 20 van de gebruikelijke faze van de V-component van de chrominantiêhulpdraag-golf voor het registreren wordt belet. Ten tweede wordt de frequentie van de chrcminantiehulpdraaggolf in frequentie lager verschoven vanaf de gebruikelijke U,h-3 MHz tot ongeveer 1,52 MHz, en in feite ''begraven" in de luminantieband. Ten derde wordt het chrominantiehulpdraaggolfsalvo 25 geregistreerd bij een gelijkblijvende fazehoek van U5° ten opzichte van de U- en V-hulpdraaggolven, zodat het hulpdraaggolfsalvo in hoofdzaak gelijke U- en V-eomponenten vertoont,

In fig. 5 is de transcodeerschakeling uitgevoerd voor het verschaffen van een lijn-voor-lijn omkering van de chrominantie V-component 30 bij de frequentie van de begraven hulpdraaggolf. Dit wordt tot stand gebracht voorafgaande aan de tijdbasiscorrectie en omkering van de hulpdraaggolf naar het PAL-stelsel. Omdat het hulpdraaggolfsalvo gelijke U- en V-eomponenten bevat, wordt het PAL- "heen-en-weer zwaaiende" hulpdraaggolfsalvo automatisch gevormd door de transcodeerschakeling bij het met 35 tussenpozen omkeren van de V-component.

Op te merken is, dat indien het hulpdraaggolfsalvo geen V-component heeft, zoals in het HTSC-stelsel, omkering van de V-componentfaze 8 0 03 9 2 7 - 10 - geen invloed heeft op de faze van het hulpdraaggolfsalvo. Indien het gewenst is de "beginselen van de uitvinding toe te passen hij het omberen van een chrominantiesignaal met fazering van het NTSC-hulpdraaggolfsalvo naar een salvo van een PAL-formaat, is het derhalve nodig op passende 5 wijze de werking te veranderen van de transcodeerschakeling gedurende ... het hulpdraaggolfsalvo-interval. Dit kan hij wijze van voorbeeld tot stand worden gebracht door het voorzien van middelen voor het in faze verschuiven van het chrominantiesignaal over 45° gedurende het hulpdraaggolf salvo-interval, waardoor een hulpdraaggolfsalvofazering tot stand 10 wordt gebracht, zoals beschreven in het Amerikaanse octrooischrift 4.200.881, hetgeen, zoals reeds uiteengezet, automatisch wordt omgezet in de PAL- heen-en-weer zwaaiende hulpdraaggolfsalvovorm, wanneer de faze van de V-component wordt veranderd. Dit wordt gedetailleerder besproken in samenhang met het voorbeeld van fig. 8.

15 De videoschijfspeler in fig. 5 omvat een draaitafel 50 voor het draaien van een videoschijf 52, en een aftastoverdrager 54 voor het van de schijf terugwinnen van video-informatie. Bij wijze van voorbeeld wordt aangenomen, dat de speler is bestemd voor gebruik met een registratie, waarin informatie is opgeslagen in de vorm van topologische veranderingen, 20 en wordt teruggewonnen door het waarnemen van capaciteitsveranderingen tussen de overdrager 54 en registratie 52. Het is echter duidelijk, dat de transcodeerschakeling kan worden gebruikt in samenhang met andere soorten schijfspelers, lintspelers, kamera-uitrusting, beeldopslageenhe-den, overbrengstelsels, enz. Bij wijze van voorbeeld is aangenomen, dat 25 de schijf 52 is geregistreerd met video-informatie volgens het formaat van het voornoemde Amerikaanse octrooischrift. 4.200.881.

De uitgang van de overdrager 54 is gekoppeld met de ingang van een aftastomzetterketen 56, die een capaciteit-naar-spanningscmzetter omvat, die aapspreekt op capaciteit sveranderingen tussen een naald in de over-30 drager 54 en de registratie, die wordt afgespeeld, voor het produceren van een FM-uitgangssignaalspanning, die de geregistreerde informatie vertegenwoordigt. Passende ketens voor het toepassen van de capaciteit-naar-spanningsomzetting van de aftastketen 56 zijn algemeen bekend. Zie bijvoorbeeld de Amerikaanse octrooischriften 3.783.196, 3.972.064 en 3.711.641.

35 De FM-videodemodulatorketen 58 zet het door de aftastketen 56 gepro duceerde FM-signaal om in een video-uitgangssignaal. De op de schijf geregistreerde videosignalen zijn in een "begraven hulpdraaggolf" (BSC) formaat 8 0 06 3 2 7 - 11 - in plaats van het gebruikelijke NTSC formaat. Zoals uiteengezet in het Amerikaanse octrooisehrift 200.811(zie tevens het Amerikaanse octrooi-schrift 3.872.1+98), wordt in het BSC formaat chrominantie-informatie vertegenwoordigd door een kleurenhulpdraaggolf met de algemene vorm, zo-5 als toegepast in het algemeen bekende NTSC formaat. De chrominantiecom-ponent in het BSC formaat bevindt-zich;échter niet in het hoge einde van de luminantiesignaalvideoband, zoals in NTSC, maar is in plaats daarvan begraven in een onderste gedeelte van de videoband. Een voorbeeld van de hulpdraaggolffrequentiekeuze is in de nabijheid van 1,52 MHz, waarbij de 10 kleurenhulpdraaggolfzijbanden zich over + 500 kHz daaomheen uitstrekken, en de luminantiesignaalband zich duidelijk boven de hoogste kleurenhulp-draaggolffrequentie uitstrekt (bijvoorbeeld tot 3 MHz).

De FM-demodulator 58 kan bij wijze van voorbeeld een impulsteller zijn of een fazegrendellus (PLL). Een passende impuls-tellende FM-demodu-15 lator is geopenbaard in het Amerikaanse octrooisehrift 1+.038.686. Een FM-demodulator in de vorm van een fazegrendellus is beschreven in het Amerikaanse octrooisehrift 1+.203.13^.

Het samengestelde videosignaal, geproduceerd door de FM-demodulator 58 wordt gescheiden in luminantie en chrominantiecomponenten door 20 middel van een kamzeefketen 60 met regelbare middenfrequentie. Voorbeelden van dergelijke zeefketens zijn gegeven in de Amerikaanse octrooischriften 3.966.6ΐσ en 1+.195.309.

De reden voor het gebruiken van een regelbare kamzeefketen (in plaats van een zeefketen met een vaste frequentie) is het tot een maximum 25 opvoeren van de doelmatigheid van het zeven door het veranderen van de middenfrequentie van de zeefketen overeenkomstig de tijdbasisfouten, die aanwezig kunnen zijn in het videosignaal. Dit vereist het leveren van een regelsignaal met een betrekkelijk hoge frequentie aan de zeefketen 60 voor het bedienen van klokstuurketens, die de snelheid regelen van ladingover-30 dracht in een CCD-naijllijn in de zeefketen. Dit hoogfrequente signaal is 4 er een van vijf uitgangssignalen, geproduceerd door de stuursignaalgene-rator 62.

De generator 62 heeft ingangsaansluitingen 6h en 66 voor het respectievelijk ontvangen van het BSC chrominantiesignaal en het luminantie-35 signaal, geproduceerd door zeefketen 60, en uitgangen 68, 70, 72, Jh en 76 voor het respectievelijk produceren van een lijnfrequentiesignaal f , a een hulpdraaggolfsalvosleutelsignaal BK, een geregenereerd.vergelijkings- 8 0 0S32 7 - 12 - bülpdraaggolfsignaal (1,52 MHz), een vergelijkingssignaal van viermaal de imlpdraaggolffrequentie k en een vergelijkingssignaal van achtmaal de imlpdraaggolf frequentie 8· fgg^,. De aansluiting 66 is verbonden met de ingang van de synchroondetector 80, die horizontale synchroni-5 satie-impulsen waarneemt, aanwezig in het lnminantiesignaal en synchronisatie—impulsen levert met de horizontale lijnfrequentie f^ aan de uit-gangsaansluiting 68 en aan de ingang van de hulpdraaggolfsalvosleutel-generator 82. De generator 82 produceert een uitgangshulpdraaggolfsalvo-sleutelimpuls BK gedurende het hulpdraaggolfsalvo-interval van het hori-10 zontale synehronisatietijdvak. De hulpdraaggolfsalvosleutelimpuls wordt geleverd aan de openende ingangsaansluiting van de fazedetector 8b en aan de uitgangsaansluiting T0.

De uitgang van de detector 84 is via een cascadeschakeling van een onderdoorlaatzeefketen 86, een in spanning geregelde oscillator 88, 15 een deler 90 en een deler 92 verbonden met een van zijn twee fazever-gelijkingsingangen, waarvan de andere is verbonden met de aansluiting 6b voor het zodoende vormen van een op een aantal uitgangshulpdraaggolfsal-r vo’s afgestemde, vermenigvuldigende faze-gegrendelde lus. De uitgangen van VCO 88, de deler 90 en de deler 92 zijn respectievelijk verbonden 20 met de aansluitingen 78, 7^ en 72.

De fazedetector 8U vergelijkt de faze van de hulpdraaggolfsalvocom—-ponent van het chraminantiesignaal, geleverd aan de aansluiting 6b, met de gedeelde uitgang van VCO 88, en produceert een foutsignaal, dat wordt gezeefd door de zeefketen 86 (die eenvoudig kan bestaan uit een foutspan-25 ninghoudcondensator), en als een negatief terugkoppelsignaal wordt gelegd aan de VCO 88 voor het tot een minimum beperken van fazefouten.

Omdat de uitgang van VCO 88 door twee wordt gedeeld door de deler 90, en door vier door de deler 92, is de VCO 88 dus werkzaam (indien in faze gegrendeld) bij een frequentie van achtmaal de hulpdraaggolfsalvofre-30 quentie, welk hoogfrequente signaal via de aansluiting 78 wordt geleverd aan de regelingang met de middenfrequentie van de kamzeefketen 60. Omdat de VCO 88 altijd in faze is gegrendeld op een veelvoud (X8) van het begraven hulpdraaggolfsalvosignaal op elk moment dat basisfouten in het hulpdraaggolfsalvo aanwezig zijn in de VCO-uitgang. De terugkoppeling 35 naar de zeefketen 60 is van een zodanige zin, dat zijn middenfrequentie wordt veranderd in een zodanige mate, dat zowel zijn luminantie als chrominantie doorlaatbanden gecentreerd blijven rond de luminantie en 8 0 06 9 2 7 -13- chrominantie spectra wanneer tijdbasisfouten optreden voor het zodoende tot een maximum opvoeren van de doeltreffendheid van het zeven. De aansluitingen jk en 72, die zijn verbonden met de respectievelijke uitgangen van de delers 90 en 92, ontvangen geregenereerde begraven hulpdraaggolf- 5 vergelijkingsfrequenties van respectievelijk U fgg^ en f^^.

Het is een kenmerk van de videoschijfspeler van fig. 5, dat de stuursignaalgenerator 62 in een eendelige uitvoering een bron verschaft met vijf stuursignalen, die worden gebruikt voor het regelen van drie werkingen van de speler. Een signaal wordt geleverd aan de zeefketen 60, m 10 zoals hiervoor opgemerkt, voor het tot een maximum opvoeren van de doeltreffendheid van het zeven. Zoals thans gedetailleerd wordt besproken, worden drie van de signalen geleverd aan de transcodeerschakeling 90 voor het regelen van de chrominantiefaze-cmzetting, en wordt een ander signaal geleverd aan een tijdbasiscorrigeerketen 100 voor het regelen 15 van zowel de- tijdbasiscorrectie als de frequentie-omzetting van het chro-minantiesignaal.

De transcodeerschakeling 90 is soortgelijk aan de transcodeerschakeling van fig. 3, maar is in twee opzichten gewijzigd. Een van de wijzigingen omvat de toevoeging van middelen voor het met tussen-20 pozen beletten van de werking van de schakelaar 30. De andere omvat middelen voor het starten van de deler 2k. De schakelaar 30 wordt met tussenpozen belet door een EN-poort 35, die is aangebracht tussen de uitgang van de deler 2k en de regel- of openende ingang van de schakelaar 30, en wordt voorzien van regelsignalen met een halve lijnfrequentie fg/2 vanaf 25 de uitgang van een andere deler 36. De ingang van de deler 36 is verbonden met een andere ingangsaansluiting 38 van de transcodeerschakeling, welke aansluiting is verbonden met de uitgangsaansluiting 68, waar het lijnfrequentiesignaal fg. wordt geproduceerd. Het starten (of het met tussenpozen vooraf instellen) van de deler 2k wordt verschaft door een 30 middel van een toegevoegde impulsvormketen 37 (bijvoorbeeld een mono- stabiele schakeling), die aan zijn ingang (via de toegevoegde aansluiting 4θ is verbonden met de uitgangsaansluiting 72 van de generator 62, en aan zijn uitgang met een voorconditioneeringang (d.w.z. de vastzet-, instel- of terugstelingang) van de deler 2k. De deler 2b is bij voorkeur 35 van de soort, die vooraf kan worden geconditioneerd,(d.w.z. direkt worden ingesteld of teruggesteld) zonder rekening te houden met de toestand van het signaal aan zijn klokingang.

8 0 08 9 2 7 - Ill· -

Tijdens "bedrijf van het tot nu toe "beschreven gedeelte van de speler, produceren de kamzeefketen 60 en de stuurs ignaalgener at or 62 uitgangssignalen, zoals hiervoor "beschreven. Het chrominantie-uitgangs-signaal wordt geleverd aan de ingang 16 van de transcodeerschakeling 90, 5 waarbij het viervoudige geregenereerde en begraven vergelijkingshulp-draaggolfsignaal (b f^^) wordt geleverd aan de aansluiting 20. De inverterende versterker 32, de twee bemonster- en houdketens 10 en 3^ en de fazeverstelketen 22 zijn op de hiervoorbeschreven wijze werkzaam, waarbij de keten 10 niet-geïnverteerde monsters produceert van het chro-10 minantiesignaal, en de keten 3^· geïnverteerde monsters produceert van het chrominantiesignaal, waarbij elk bemonsteringstijdstip plaats vindt op een moment, dat gelijk is aan de U- en V-askruisingen, waardoor elk tweede monster een U (of -U) monster vertegenwoordigt en tussenliggende monsters een V (of -V).

15 Het horizontale eindfrequentiesignaal f^ wordt gedeeld door twee in de deler 36, die een signaal met een halve lijnfrequentie f^/2 levert aan de M-poort 35· Gedurende afwisselende televisielijnen wordt de EH-poort 35 voorbereid voor het leveren van het signaal met de tweevoudige hulpdraaggolfVergelijkingsfrequentie 2 f^gC aan de schakelaar 30, waar-20 bij deze poort gedurende tussenliggende lijnen het 2fggC signaal blokkeert en de schakelaar 30 in zijn gebruikelijke (ST) stand houdt. Gedurende de tussenliggende lijnen worden derhalve alleen de monsters van de keten 10 geleverd aan de zeefketen 11+, waarbij, aangezien hun polariteit onveranderd is, de zeefketen 1^ een meer geconstrueerd chraminan-25 tiesignaal versehaft aan de uitgang 18, welk signaal gelijk is aan dat, geleverd aan de ingang 16. Gedurende echter de afwisselende lijnen, wanneer de poort 35 is geopend, kiest de schakelaar 30 afwisselend geïnverteerde en niet-geïnverteerde monsters van het chrominantiesignaal, zodat om de hiervoor uiteengezette redenen de faze van een van de U- of 30 V-chrominantiecomponenten aan de uitgang van de zeefketen 1¼ omgekeerd is ten opzichte van zijn faze aan de ingangsaansluiting ]6.

De keuze van welk der U- en V-camponenten in faze moet worden omgekeerd op afwisselende lijnen is van belang voor de juiste weergeving van een uitgangssignaal met PAL formaat. Zoals reeds vermeld bij het be-35 spreken van fig. 1, kan worden verzekerd, dat een gewenste component in faze wordt omgekeerd door het op juiste wijze starten van de deler 2b.

Van de twee werkwijzen voor het uitvoeren van het starten, zoals reeds 8 0 069 2 7 - 15 - vermeld, verdient het de voorkeur dit met tussenpozen uit te voeren. Een voorkeurssnelheid van het met tussenpozen vooraf conditioneren is eenmaal gedurende elke hulpdraaggolfperiode. In de transcodeerschakeling 90 wordt deze werking verschaft door de impulsvormketen 37, die hij wijze . 5 van voorbeeld kan bestaan uit een differentiërende of een monostabiele schakeling.

Er wordt aan. herinnerd, dat het fgSC signaal aan. de aansluiting 72 in faze is gegrendeld aan de hulpdraaggolfsalvocomponent van het chromi-nantiesignaal, en dat deze vergelijking onafgebroken beschikbaar is. De 10 impulsvormketen 37 produceert dus ononderbroken impulsen met een vast verband tot het hulpdraaggolfsalvo. Deze impulsen worden als vooraf instellende signalen gelegd aan de deler 2k, zodat de uitgangstoestand van de deler 2k de schakelaar 30 de uitgang doet kiezen van de bemonster- en houdketen 10', wanneer de 7-component zich op een askruising bevindt. Het . 15 eerste kloksignaal, geleverd aan de deler 2k na het starten doet dus de schakelaar 30 de V-eamponent kiezen wanneer de U-ccmponent gelijk is aan nul. Indien de deler 2h voor een oneven aantal kloksignalen zou falen.. in zijn trekkerwerking, zou de impulsvormketen 37 de deler onmiddellijk her-circuleren wanneer zijn trekkerwerking terugkeert naar gebruikelijk. Cm -20 voor de hand liggende redenen heeft het voor een even aantal kloksignalen falen in trekkerwerking natuurlijk geen verlies van synchronisatie tot gevolg.

De overige elementen van fig. 5 omvatten een tijdbasiscorrigeer-en frequentievertaalketen 100, en een sommeerketen 110. De keten 100 25 heeft een ingangsaansluiting 101 voor het ontvangen van het hulpdraaggolf-salvosleutelsignaal BK van de stuursignaalgenerator 62, verder een tweede ingangsaansluiting 102 voor het ontvangen van het chrominantiesignaal met PAL formaat, geproduceerd aan de uitgangsaansluiting 18 van de transco-deerschakeling 90, en een uitgangsaansluiting 109 voor het leveren van een 30 in frequentie vertaald en tijdbasis gecorrigeerd, PAL uitgangssignaal aan een ingang van de sommeerketen 110. De andere ingang van de keten 110 is verbonden voor het ontvangen van het luminantie-uitgangssignaal, geproduceerd door de zeefketen 60 voor het zodoende verschaffen van een samengesteld video-uitgangssignaal van PAL formaat aan de uitgang van de keten 35 110.

Uit de voorgaande bespreking is te herinneren., dat het video-uitgangssignaal van de speler tijdbasisfouten bevat, en dat een van de 8 0 03 92 7 - 16 - drie werkingen van de stuur signaalgenerator 62 "bestaat uit het verschaffen van een 8Xf^g^ signaal» dat deze tijdhasisfouten bevat, aan de kamzeef-keten 60 voor het veranderen van zijn middenfrequentie in verhouding tot de fouten voor het zodoende tot een maximum opvoeren van de doeltreffend-5 heid van het zeven. Deze bewerking heeft echter geen enkele uitwerking op de tijdhasisfouten, die aanwezig zijn aan alle vijf uitgangen van de generator 62, alsmede in het chrominantiesignaal, geproduceerd door de zeef-keten 60. Omdat echter de chrominantiefouten en de stuursignaalfouten gezamenlijk veranderlijk zijn, is er geen belemmerende of nadelige invloed 10 np de werking van de transcodeerschakeling 90. Het belang hiervan is, dat wanneer de transcodeerschakeling wordt gebruikt in een video-inrichting van een willekeurige soort (lint, schijf, studio, overbrenging), die tijd-basiscorrigeermiddelen bevat, er twee keuzemogelijkheden zijn. De eerste is, dat wanneer de transcodeerschakeling de tijdbasiscorrigeerschakeling 15 in de videobewerkingsketen voorafgaat, deze moet worden voorzien van stuursignalen met tijdhasisfouten, evenredig aan de kleurenhulpdraaggolfsalvo-fouten in het chrominantiesignaal. Andere keuzemogelijkheid is, dat wanneer het chrominantiesignaal in tijdbasis is gecorrigeerd (of anderszins gestabiliseerd of gehersynchroniseerd), voorafgaande aan het leggen daar-20 van aan de chrominantietranscodeerschakeling, de aan de transcodeerschakeling geleverde stuursignalen moeten zijn verkregen uit het gecorrigeerde hulpdraaggolfsalvosignaal. Indien aan deze twee beginselen de hand wordt gehouden, brengt de transcodeerschakeling minimale fazeverschilfouten tot stand in de videobewerkingsketen voor het zodoende verschaffen van 25 een maximale kleurenzuiverheid. Dit is in het bijzonder belangrijk met betrekking tot het NTSC-transcoderen, omdat in het NTSC stelsel fazever-sehilfouten in de chrominantiehulpdraaggolf veranderingen vertegenwoordigen in kleurtoon, welke veranderingen niet optisch of elektronisch kunnen worden uitgemiddeld, zoals in het PAL overbrengstelsel. Amplitudeverschil-30 fouten, een bron van het Hanover staaf- of jalouzie-effeet in het PAL stelsel, kunnen tot een minimum worden beperkt indien de juiste voorzorgsmaatregelen worden getroffen bij het vervullen van de versterking in de U- en V-signaalbanen door de transcodeerschakeling, zoals hiervoor vermeld.

Thans kerende naar de details van de keten 100, vergelijkt de faze-35 detector 103 na het openen daarvan door het BK signaal, de uitgang van een PAL oscillator 10U (ongeveer U,h-3 MHz) met een door een doorlaatzeefketen gezeefd product van de hulpdraaggolfsalvoccmponent van het getranscodeerde 8 0 06 9 2 7 - 17 - chrominantiesignaal aan de aansluiting 102, vermenigvuldigd met de uitgang van een in spanning geregelde oscillator 105, voorzien van een nominale middenfrequentie gelijk aan de som van de begraven hulpdraaggolf-frequentie (1,52 MHz) en de PAL frequentie (U,!+3 MHz). Indien een tijd-5 basisfout aanwezig is, levert de detector 103 een corrigeersignaal via de onderdoorlaatzeefketen 106 aan de oscillator 105 in.de zin van het corrigeren daarvan. De vermenigvuldiger 108 kan een gebruikelijke balansmodulator of menger zijn, waarbij de banddoorlaat van de bandzeefketen 107 moet zijn gecentreerd op de genormaliseerde PAL hulpdraaggolf van 10 2+,l*3 MHz.

. De transcodeerschakeling van fig. 6 is soortgelijk aan die van fig. 1, maar bevat drie wijzigingen voor het verschaffen van omzetting van een chrominantie-ingangssignaal, voorzien van een UTSC hulpdraaggolf-' · fazering. Twee van de wijzigingen zijn dezelfde als in de transccdeer- 15 schakeling 90 van fig. 5, te weten de toevoeging van een EM-poort 35 en deler 36 voor het met tussenpozen beletten van polariteitsomkeringen van de monsters.bij elke tweede horizontale lijn, en de toevoeging van een ' vormketen 37 voor de hulpdraaggolffrequentie-impuls voor het met tussenpozen vooraf instellen of starten van de deler 2b cm te verzekeren, dat 20 de inverteerketen 12 op juiste wijze is gesynchroniseerd voor het zodoende alleen inverteren van de V-component van het chrominantie-ingangssignaal.

De derde wijziging omvat een schakelaar 601 en een fazeverschui-vingsketen 602, aangebracht tussen de chrominantie-ingangsaansluiting 16 25 en de ingang van de bemonster- en houdketen 10, en geregeld door een hulpdraaggolfsalvosleutelsignaal, geleverd aan een andere ingangsaansluiting 603 voor het zodoende verschuiven van de faze van het chrominantiesignaal over ^5° gedurende het kleurenhulpdraaggolfsalvo-interval, (maar niet gedurende het actieve video-aftastinterval). Bij voorkeur is 30 de b^ verschuiving in een richting voor het herfazeren van het hulp-draaggolfsalvo onder een hoek van 135° ten opzichte van de as van het B-Y kleurenverschilsignaal, zoals beschreven in het Amerikaanse octrooi-sehrift k.200.811. Op deze wijze wordt het HTSC chrominantiesignaal voor zover het de fazering van het hulpdraaggolfsalvo betreft, omgezet in 35 het uit dit Amerikaanse octrooischrift bekende signaal voorafgaande aan de chrominantie-omkering naar het PAL formaat. Met uitzondering van deze met tussenpozen plaatsvindende fazeverschuiving gedurende het hulp- 3 0 06 9 2 7 -18- draaggolfsalvo-interval, is de ketenverking dezelfde als besproken in samenhang met fig. 5.

De f azever s chuivingsket en is in dit voorbeeld toegepast door het direkt verbinden van éên pool A van de schakelaar 6θ1 met de chrominan-5 tie—ingangs aansluiting 16. De andere pool B is gekoppeld met de aansluiting 16 via de schakeling 602 voor het over 1*5° in faze verschuiven. De schakelaar 601 ontvangt hulpdraaggolfsalvosleutelsignalen, geleverd aan de aansluiting 603 vanaf een bron (niet weergegeven), waarbij, wanneer het sleutelsignaal aanwezig is, deze schakelaar de pool B koppelt aan de 10 ingang van de bemonster- en houdketen 10. Wanneer het sleutelsignaal afwezig is, koppelt de schakelaar 601 de pool A aan de keten 10, waardoor de hulpdraaggolfsalvocomponent van het ÏÏTSC signaal (dat gewoonlijk geen 7-component heeft) wordt omgezet in een van de normen volgens het Amerikaanse octrooischrift U.200.811 ,(welke gelijke U— en V-camponenten 15 hebben), en die op zijn beurt wordt bewerkt door de rest van de schakeling tot PAL vorm, zoals hiervoor beschreven.

Het is niet nodig, dat het hulpdraaggolfsalvosleutelsignaal, geleverd aan de aansluiting 603, alleen het hulpdraaggolf salvo-int erval bevat. Het kan bijvoorbeeld zich uitstrekken over het gehele horizontale 20 synchronisatie-interval, indien gewenst, omdat informatie gedurende dat tijdvak niet zichtbaar wordt weergegeven op een televisiemonitor. De faze-verschuivingsschakeling 602 kan een gebruikelijke voorijl- of naijlscha-keling zijn of kan bestaan uit een vertragingslijn met een lengte, die gelijk is aan een-achtste van de bulpdraaggolfperiode. In ieder geval is 25 de fazaversehuiving noodzakelijkerwijze een functie van de hulpdraaggolf-frequentie, zodat aangepaste veranderingen of verstellingen moeten worden aangebraeht om verschillende hulpdraaggolffrequenties te kunnen bewerken.

Hulpdraaggolffrequentie-omzetting kan worden uitgevoerd door gebruikelijke zwevingsketens, voorafgaande aan het leggen van een chrami-30 nantiesignaal aan de aansluiting 16 of tussen de uitgang van de schakelaar 601 en de ingang van de keten 10 of na de chrominantie-omzetting (d.w.z. aan de uitgangsaansluiting 18, zoals in fig. 5)· Voor elk dezer drie keuzemogelijkheden, moeten de parameters van de elementen 602, 22, 37 en 1U in overeenstemming worden gekozen met de hulpdraaggolffrequen-35 tie, zodat alle fazeverschuivingen en banddoorlaten voldoen aan de hier-voorbeschreven eisen.

Fig. 7 toont de wijze waarop de transcodeerschakeling van fig. 6 8 0 05 9 2 7 - 19 - lean -worden gewijzigd voor het cmzetten van een chrcminantie-ingangs-signaal met PAL formaat in een chrominantie-uitgangssignaal met UTSC formaat. Zoals reeds uiteengezet, is de feitelijke keuze van de hulp-draaggolffrequentie willekeurig, d.w.z. dat deze ^,^3 MHz (PAL), 3,58 MHz 5 (HTSC) kan zijn of een willekeurige andere passende waarde (hijvoorbeeld 1,52 MHz, zoals in het Amerikaanse octrooischrift if·.200.811. De wijziging omvat het verbinden van de ingang van de pool A en de fazever-schuivingsketen 602 met de uitgang 18, en het leggen van het PAL chromi-nantie-ingangssignaal aan de ingang van de bemonster- en houdketen 10.

* 10 Tijdens bedrijf zijn de transcodeersehakelingselementen tussen - de aansluitingen 16 en 18 werkzaam op de hiervoorbeschreven wijze voor . het amkeren van de faze van de V-ehrominantiecamponent op afwisselende lijnen. Omdat de V-component zelf van lijn-tot-lijn in het PAL stelsel wisselt, wordt derhalve het signaal, geproduceerd aan de uitgangsaan-15 sluiting 18, omgezet in een signaal volgens het .Amerikaanse octrooischrift if-.200.8l Γ met hulpdraaggolfsalvofazering. De andere opstelling van de schakelaar 601 en de keten 602 verschuift de faze van het hulp-draaggolfsalvo over if-5° tot in lijn met de -(B-Y)-as (NTSC) zonder de "ontschakelde" chrominantiefaze te veranderen gedurende het actieve 20 aftastint erval.

Hoewel de onderhavige beginselen zijn afgeheeld in samenhang met het bewerken van analoge QAM-signalen, gelden zij ook voor het transcoderen van gedigitaliseerde QAM-signalen. In fig. 1 bijvoorbeeld kan de werking van de bemonster- en houdketen 10 worden uitgevoerd met digitale 25 middelen, zoals een gegevensgrendel, een register, een omzetter voor analoog naar digitaal en dergelijke. Omkering van het bemonsterde digitale QAM-signaal kan gemakkelijk worden uitgeroerd door bijvoorbeeld het complementeren van het tekenbit van het monster (wanneer de gegevens in een vorm zijn met tekengrootte), zodat de inverteerketen 12 kan wor-30 den uitgeroerd door middel van een non-equivalentie-element. Andere veranderingen* en wijzigingen kunnen worden aangebracht, zoals het vervangen van de bemonster- en houdketen 10 door een omzetter voor analoog naar digitaal, uit gevoerd voor het bemonsteren van het QAM-signaal op de momenten, beschreven in samenhang met fig. k, en het inverteren van de 35 digitale monsters met passende rekenkundige middelen (bijvoorbeeld het reeds vermelde non-equivalentie-element), en het dan leggen van het signaal aan een omzetter van digitaal naar analoog (in plaats van de zeefke- 8 0 06927 η 20 ^ ten 1¾} ten behoeve van'het. veer construeren van liet QAM-signaal.

Fig. 8 toont de wijze waarop de transeodeerschakeling van fig. 1 ' op-de hiervoorbeschreven wijze kan worden gewijzigd. Zoals is te zien, zijn de elementen 10, 12, en ik vervangen door een omzetter 810 voor ana-5 loog naar digitaal, een t ekenb it invert eer ket en 812 en een omzetter 8lU voor digitaal naar analoog, die dezelfde werkingen uitvoeren als de vervangen elementen. Wanneer bet QAM-signaal een televisiechrominantiesig-naal is, moeten middelen (zoals een M-poort en een deler, enz.) zijn voorzien van bet met tussenpozen beletten van de werking van de teken-10 bit invert eer ket en, zoals bij de hiervoor besproken voorbeelden van de uitvinding.

8 0 0592 7

Claims (9)

1. Transcodeerschakeling voor het omkeren van de faze van een van de twee signaalcomponenten van een in amplitude kwadratuur gemoduleerde hulpdraaggolf, gekenmerkt door eerste middelen (10) voor‘het produceren van monsters van de amplitude van de hulpdraaggolf op momenten, die 5 overeenkomen met elke askruising van elk der signaalcomponenten, verder • door tweede middelen (30) voor het inverteren van de polariteit van afwisselende monsters, door derde middelen (1U) voor het weer construeren van de hulpdraaggolf uit de geïnverteerde en niet-geïnverteerde monsters, en door vierde middelen (35) gekoppeld met de tweede middelen 10 voor het verschaffen van een regelsignaal voor het beletten van de werking van de tweede middelen wanneer het regelsignaal een eerste niveau heeft, en het mogelijk maken van de werking van de tweede middelen wanneer het regelsignaal een tweede niveau heeft.

2» Transcodeerschakeling volgens conclusie 1 met het kenmerk, dat 15 de vierde middelen voor het opwekken van het regelsignaal, middelen bevatten voor het met tussenpozen veranderen van het niveau daarvan, waarbij het tijdvak van het regelsignaal tussen elke verandering in niveau aanzienlijk langer is dan het tijdvak tussen opeenvolgende askruisingen..

3. Transcodeer schakeling volgens conclusie 1 met het kenmerk, dat 20 de eerste middelen, bemonster-'en houdmiddelen omvatten, voorzien-van een eerste ingang voor het ontvangen van het in amplitude kwadratuur gemoduleerde ingangssignaal, verder van een tweede ingang voor het ontvangen van een bemonsteringssignaal en van een uitgang voor het produceren van de monsters, en middelen voor het leveren van het bemonsteringssig-25 naai aan de bemonster- en houdmiddelen met een frequentie van viermaal de frequentie van de hulpdraaggolf.

4. Transcodeer schakeling volgens conclusie 3 met het kenmerk, dat de vierde middelen, middelen bevatten voor het delen van het bemonsterings— signaal door een factor'twee en voor het leveren van het daaruit voort-30 vloeiende signaal met de helft van de frequentie aan de tweede middelen voor het regelen van het invert eren van de polariteit van de afwisselende monsters.

5. Transcodeerschakeling volgens conclusie 1 met het kenmerk, dat de tweede middelen, ketenmiddelen omvatten voor het produceren van ge- 35 ïnverteerde monsters, verder schakelmiddelen, die in een eerste toestand 8 0 0 6 9 2 7 - 22 - aanspreken voor het koppelen van de door de eerste middelen geproduceerde monsters aan de derde middelen, en in een tveede toestand aanspreken voor het koppelen van de geïnverteerde monsters tussen de ketenmiddelen en de derde middelen, waarbij de vierde middelen de toestand van de 5 schakelmiddelen veranderen met een frequentie van de helft van de bemon-steringsfrequentie.

6, Transcodeerschakeling volgens conclusie 5 met het kenmerk, dat de ketenmiddelen een inverterende versterker omvatten, verbonden tussen een uitgang van de eerste middelen en een ingang van de schakelmiddelen. 10

7· Transcodeerschakeling volgens conclusie 5 met het kenmerk, dat de eerste middelen een eerste bemonster- en houdketen omvatten., waarbij de ketenmiddelen een inverterende versterker omvatten voor het inverteren van de in amplitude kwadratuur gemoduleerde hulpdraaggolf, en een tweede bemonster- en houdketen, gesynchroniseerd met de eerste bemonster- en 15 houdketen voor het produceren van geïnverteerde monsters van de uitgang van de inverterende versterker voor het leggen daarvan aan de schakelmiddelen.

8. Transcodeerschakeling volgens conclusie 1, waarbij het in am plitude kwadratuur gemoduleerde signaal de chrominantieccmponent omvat 20 van een kleur ent elevisiesignaal, met het kenmerk, dat de vierde middelen, middelen bevatten, die aanspreken op een lijnsynchronisatiecomponent -· -van het televisiesignaal voor het beletten van de bediening van de tweede middelen gedurende afwisselende lijnintervallen.

9- Transcodeerschakeling volgens conclusie 1 voor een yideoveer- 25 geefinrichting, die een bron met samengestelde videosignalen bevat, verder een zeefketen voor het scheiden van het samengestelde signaal in een lu-minantiecomponent en een chraminantiecamponent, welke laatste een paar in kwadratuur samenhangende kleurverschilccmponenten Y en V omvat met een niet-visselende faze, en een hulpdraaggolfsalvocamponent, voorzien van 30 een fazehoek van in hoofdzaak k^° met betrekking tot een van deze componenten, waarbij de transcodeerschakeling het chrominantiesignaal amzet in PAL vorm en ketenmiddelen bevat voor het combineren van de luminantie-en omgezette ehrominantiesignalen voor het verschaffen van een PAL uitgangssignaal met het kenmerk, dat het omzetten wordt verschaft zonder 35 het demoduleren van de basisband, doordat de eerste middelen, middelen bevatten voor het bemonsteren van het chrominantie-ingangssignaal met een frequentie van viermaal een bepaalde hulpdraaggolf frequent ie, welke be- 8 0 069 2 7 ** 23 monsteringsmomenten plaats vinden op momenten, die overeenkomen met de askruisingen yan de U— en Ύ-compcnenten, waarbij de tweede middelen de polariteit yan afwisselende monsters gedurende elk ander horizontaal aftastinterval omkeren, en de derde middelen een chrominantie-uitgangs-5 signaal weer construeren uit de geïnverteerde en niet-gelnverteerde monsters. m 8 0 0SS27