NL8006841A - Tand voor een aanstampeenheid. - Google Patents

Description

λ- *-

Tand voor een aanstarapeenheid.

De uitvinding heeft betrekking op een tand, die behoort bij een aanstarapeenheid, die zodanig is aangebracht aan een drager, dat hij omhoog en omlaag kan worden bewogen, zodat hij in zijn omhoog gebrachte stand via zijn achterrand samenwerking 5 mogelijk maakt met een eerste munitie eenheid, en in zijn omlaag gebrachte stand via zijn binnenoppervlak de doorgang mogelijk maakt van een tweede munitie eenheid, waarbij het dan mogelijk is dat een eerste gedeelte van de tand in aanraking is met een overeenkomstig gedeelte van het andere deel van de aanstarapeen-10 heid voor het duidelijk bepalen van de omhoog gebrachte stand.

In een laadstelsel voor een stuk geschut, bij voorbeeld een veldhouwitser, is het bekend een sneller laden voor afzonderlijke laadmunitie te bereiken met behulp van een laadschaal voor de granaat en dergelijke, welke laadschaal vanaf de zijde naar 15 binnen kan worden gezwaaid en een aanstampkop, die eveneens vanaf de zijde naar binnen kan worden gezwaaid en is uitgevoerd voor het ontvangen van een lading of zaklading en ook naar binnen kan worden gezwaaid achter het projectiel wanneer de laadschaal zijn naar binnen gezwaaide stand heeft ingenomen, en coaxiaal 20 verplaatsbaar is ten opzichte van de laadschaal ten einde het in de ziel van de loop aanstampen door middel van de aanstampkop mogelijk te maken.

De bekende aanstarapeenheid is hierbij zodanig uitgevoerd, dat voor zijn gedeelte, dat de lading of zaklading draagt, hij de 25 tand draagt, die omhoog en omlaag kan worden bewogen en in feite een verlenging vormt van het draaggedeelte. De tand is hierbij uitgevoerd om zodanig werkzaam te zijn, dat hij in zijn omhoog 8 0 0 6 8 4 1 2 gebrachte stand via zijn achterzijde de verplaatsing tot stand brengt van de granaat over de laadschaal bij de beweging van de aanstampeenheid ten opzichte van de laadschaal, en hij in zijn omlaag gebrachte stand het mogelijk maakt de in de aanstsunpeen-5 heid geplaatste zaklading naar zijn binnenzijde te leiden om achter de granaat in de ziel van de loop te worden geplaatst.

Als gevolg van het feit, dat het mogelijk moet zijn het betrekkelijk zware projectiel zelfs bij zeer hoge elevaties (bij voorbeeld 60° en meer) van het vuurwapen snel te versnellen, 10 zijn de spanningen, die optreden in de aanstampeenheid en zijn verschillende onderdelen in samenhang met het aanstampen, zeer hoog, hetgeen het verlagen meebrengt van de aanstampsnelheden en/of betrekkelijk snel op elkaar volgende onderhoudstussenpozen.

Het hoofddoel van de uitvinding is het oplossen van dit 15 vraagstuk, waarbij de maatregel, die kenmerkend kan worden beschouwd voor de nieuwe tand is, dat het eerste gedeelte aan de tand een eerste krachtopheffend middel draagt, dat in de omhoog gebrachte stand van de tand in aangrijping is met een overeenkomstig tweede middel aan het tweede gedeelte asm het andere 20 deel van de aanstampeenheid, zodat de spanningen, die optreden in de tand bij zijn samenwerking met de eerste munitie eenheid, in belangrijke mate direkt worden overgebracht naar het andere deel van de aanstampeenheid en niet via zijn drager.

In verdere ontwikkelingen van de uitvindingsgedachte is 25 voorgesteld, dat alle spanningen direkt worden overgebracht naar de aanstampeenheid, waarbij hierna verdere asmwijzingen worden gegeven voor de wijze waarop de tand moet worden ingesteld onder een hoek ten opzichte van de andere onderdelen van de aanstampeenheid, zodat slechts een aangrijppunt wordt ver-30 kregen op het achteroppervlak van de granaat en dergelijke, en zodanig, dat dit aangrijppunt zich bevindt bij de onderste punten van het achteroppervlak. Bij deze verdere ontwikkelingen zijn tevens de details in beschouwing genomen van het ontwerp van het krachtopheffende middel en het ontwerp van de tand ten 35 einde een geleiding te bereiken van de zaklading tot op zijn 8 0 0 68 4 1 «r 4 3 plaats in de ziel van de loop.

De maatregelen echter, die 'in hoofdzaak kunnen worden beschouwd als kenmerkend voor de onderhavige tand, zijn te ontlenen aan het onderscheidend kenmerk van de conclusie 1.

5 Door de overeenkomstig de uitvinding voorgestelde maat regelen wordt een doeltreffende bescherming bereikt voor één van de levensonderdelen van de aanstampeenheid, te weten de drager voor de tand, die omhoog en omlaag kan worden bewogen.

Door de voorgestelde hoekstanden van de tand in zijn omhoog 10 gebrachte stand, voorgesteld in samenhang met de verdere ontwikkelingen, wordt de drager nog doeltreffender beschermd. Het aangrijppunt is ver naar beneden en niet naar buiten aan het vrije einde van de tand.

In samenhang met deze verdere ontwikkeling is eveneens 15 voorgesteld, dat de tand is uitgevoerd met een wrijvingsopper-oppervlak of een naad voor de zaklading. Dit wrijvingsoppervlak of deze naad is zodanig aangebracht, dat nadat de aanstampeenheid de zaklading in de ziel van de loop heeft geplaatst achter het projectiel, het de zaklading naar achter trekt gedurende 20 zijn beweging naar de achterkant, gedurende welke beweging de zaklading tot in samenwerking komt met een afstrijker, aangebracht in de kulasring, en van de eenheid en zijn naar beneden gebrachte tand wordt afgetrokken. Op deze wijze wordt de zaklading gedwongen tot in zijn voordeligste stand te komen tegen 25 het binnenoppervlak aan van de kruisschroef grendel, wanneer deze is gesloten nadat de aanstampeenheid is verwijderd en uit de weg bewogen. De uitvinding wordt nader toegelicht aan de hand van de tekening, waarin: fig. 1 een vertikaal aahzicht is, gedeeltelijk in door-30 snede, van onderdelen van de aanstampeenheid met zijn tand in de omhoog gebrachte stand en in samenhang met een laadschaal, gedeeltelijk weergegeven, waarin een granaat, gedeeltelijk weergegeven, is aangebracht, waarbij ook onderdelen zijn weergegeven van een zaklading in de aanstampeenheid, 35 de figuren 2a - 2d in verschillende aanzichten en door- 8006841 k sneden details tonen van het ontwerp van de tand, en de figuren 3a - 3d in verschillende aanzichten 'en doorsneden de andere onderdelen tonen van de aanstampeenheid, waarmee de tand moet samenwerken, welke andere onderdelen zijn bestemd 5 om te worden bevestigd aan en tot een geheel gevormd met een aanstampkop.

Aangezien het laadstelsel, waarmee de uitvinding kan worden gebruikt, algemeen bekend is, worden alleen de onderdelen van het stelsel, waarop de uitvinding direkt betrekking heeft, 10 hier gedetailleerd beschreven.

In figuur 1 toont het verwijzingscijfer 1 een deel van een laadschaal, die zich bij de achterste delen van een vuurmond bevindt. De laadschaal kan op zij worden gezwaaid ten einde het aanbrengen mogelijk te maken van een eerste munitie eenheid in 15 de vorm van een granaat 2 en dergelijke in een naar buiten gezwaaide stand, en ook om het mogelijk te maken een zodoende aangebrachte granaat naar binnen te zwaaien tot in het verlengde van de hartlijn van de ziel van de loop. De reden voor het op zij zwaaien is, dat de laadschaal niet mag deelnemen aan de 20 terugstoot bewegingen van de vuurmond.

Het verwijzingscijfer 3 toont delen van een aanstampeenheid, die eveneens tot in de verlenging kan worden gezwaaid vanuit een weggezwaaide stand, waarin een tweede munitie eenheid, bij voorbeeld een zaklading wordt aangebracht. Bij zijn naar 25 binnen zwaaien moet de aanstampeenheid een stand innemen achter de granaat, waarbij de aanstampeenheid bovendien coaxiaal verplaatsbaar is ten opzichte van de laadschaal. Bij zijn beweging ten opzichte van de laadschaal, komt de eenheid in samenwerking met het achteroppervlak van de granaat, en plaats de granaat in 30 de ziel van de loop met een betrekkelijk hoge aanstampsnelheid, k - 6 m/s. Deze samenwerking vindt plaats via een tand 5 aan de eenheid, die zodanig wordt gedragen, dat hij omhoog en omlaag kan worden bewogen in de andere delen van de aanstampeenheid bij het voorste gedeelte daarvan. In beginsel vormen de delen 3 een 35 neusgedeelte van een langwerpige aanstampkop, die op zichzelf 8 0 0 68 4 1 * 5 bekend is, en die is aangeduid door A, waarbij het neusgedeelte door middel van klinknagels, lassen, enzovoorts kan worden vastgezet.

Bij de voornoemde samenwerking neemt de tand de omhoog 5 gebrachte stand in, weergegeven in figuur 1, waarbij de samenwerking plaatsvindt via de achterzijde 5a van de tand.

Wanneer de eenheid de granaat tot op zijn plaats heeft bewogen in de ziel van de loop, wordt de eenheid teruggetrokken, waarbij de tand bij de beweging, die plaatsvindt op grond van 10 zijn ophanging in de andere delen van de eenheid, tracht naar voren te vallen naar zijn omlaag gebrachte stand. De tand is bestemd om de zaklading af te remmen wanneer deze naar voren schuift in de aanstampeenheid om tot stilstand te komen tegen het achteroppervlak van de granaat of tegen de tand, indien deze 15 niet volledig naar beneden is bewogen..

De lengte van de zaklading kan verschillend zijn,, waarbij ook een aantal zakladingen achter elkaar op de aanstampeen-heid kan worden geplaatst. Aangezien het hierbij van belang is om te verzekeren, dat het achterdeel van de zaklading altijd 20 dicht bij het binnenoppervlak is van een schroef- of wiggrendel, die behoort tot de vuurmond, is het essentieel, dat de zaklading kan worden teruggetrokken naar de plaats van dit oppervlak in het geval dat de lengte van de zaklading of zakladingen kleiner is dan de afstand vanaf het achteroppervlak naar het achter-25 oppervlak 2a van de granaat in de ziel van de loop. Hiervoor is de tand uitgevoerd met een wrijvingsnaad 5h.

Evenals het andere deel van de aanstampeenheid, geeft de tand een gootvorm. Ook de achterzijde 5a van de tand heeft een gootvorm, maar is overigens recht. De omhoog gebrachte stand, 30 weergegeven in figuur 1, is hierbij zodanig, dat de achterzijde 5a enigszins naar achter helt, zodat een hoek Of tussen de achterzijde en het binnenoppervlak van de laadschaal 90° enigszins overschrijdt. Deze hoek kan hierbij tussen 92° en 100° liggen, in het bijzonder tussen 93° en 98°. In de afgebeelde uitvoerings-35 vorm is deze hoek ongeveer 95°, hetgeen een aangrijphoek vanβ 8006841 6 geeft tussen de achterzijde 5a en het achteroppervlak 2a van de granaat van ongeveer 5°·

Dit geeft de voordelen van het hebben van een laadaan-grijppunt 6 voor de eenheid tegen het achteroppervlak 2a. Dit 5 lage aangrijppunt wordt samengevoegd met een opricht beveiliging 7, aangebracht in het laadstelsel en zich uitstrekkende in lengterichting van de granaat. Deze opricht beveiliging voor de granaat maakt het mogelijk dat de aangrijphoek en zodoende het lage aangrijppunt gedurende het gehele aanstampen kan worden 10 behouden. De tand wordt gedragen in een draaileger in de andere delen van de aanstampeenheid, waarbij het dragende draaileger in figuur 1 is aangeduid door 8.

De figuren 2a en 2b beogen ondermeer de naar beneden gebrachte stand te tonen van de tand, waarbij in figuur 2a de 15 terugtrekwerking voor de zaklading k is weergegeven. De zaklading, die betrekkelijk zacht is, past zich aan het binnenoppervlak van de tand, waarbij de naad 5b dan in de zaklading dringt en tracht de zaklading terug te trekken bij de achterwaartse beweging van de eenheid en de tand.

20 Aan zijn bovenste achterranden is de gootvormige tand uitgevoerd met de gedeelten 5c en 5d. Bij deze gedeelten en de bovenste achterranden zijn kracht opheffende middelen aangebracht in de vorm van nokken 5e en 5^· De gedeelten 5c en 5d kunnen samenwerken met bijbehorende gedeelten 3a en 3b aan het 25 andere deel van de aanstampeenheid, welke overeenkomstige gedeelten bijbehorende kracht opheffende nokken hebben, waarvan er één is weergegeven door 3c in figuur 2a. In de omhoog gebrachte stand volgens figuur 1, zijn de kracht opheffende nokken aan de betreffende gedeelten in aangrijping met elkaar. Het op-30 heffende oppervlak 5g aan de kracht opheffende nok 5f en 5e, die in aangrijping is met het bijbehorend oppervlak 3d aan de nok 3c, wordt dan weggedraaid vanaf het dragende draaileger 8, hetgeen twee voordelen geeft, doordat het geen rand of hoek heeft, die in de stof kan haken van de zaklading, en doordat het de hoek 35 geeft, zodat het dient als een geleiding en ontlasting wanneer 8006841 4- « 7 de tand langs het oppervlak 3d van de kracht opheffende nok .naar boven gaat. Deze opheffende oppervlakken zijn eveneens schuin geplaatst ten opzichte van de hoofdrichting van de betreffende bovenste rand, waardoor een optimaal opheffen naar het andere 5 deel van de aanstampeenheid wordt verkregen voor de krachten, werkzaam op de tand in samenhang met het aanstampen, welke krachten een hoofdrichting hebben overeenkomstig de pijl F in figuur 1.

Doordat de kracht opheffende nok zijn opheffende opper-10 vlakken 3d en 5g in de omhoog gebrachte stand met elkaar in aanraking heeft, worden de aanstampkrachten direkt overgebracht naar de andere delen van de aanstampeenheid, zodat zij dus geen belasting veroorzaken op het dragende draaileger 8, hetgeen betekent, dat daaraan een lange levensduur kan worden gegeven.

15 De tand heeft twee dragende delen 5H ®n 5i* die zich uitstrekken over een dragend deel 3e aan het andere onderdeel van de aanstampeenheid, welke dragende delen op bekende wijze dragende gaten hebben voor het dragende draaileger 8. De omlaag gebrachte stand van de tand wordt bepaald door samenwerking met 20 een voorste rand 3e en een oppervlak 5n. aan de achterdelen van de tand. De tand kan dus een verlenging vormen van de aanstampeenheid, zelfs wanneer de tand daaronder geen steun heeft.

Zoals weergegeven in figuur 2d, staat het betreffende kracht opheffende oppervlak 5g schuin ten opzichte van de lood-25 lijn op het bovenste randoppervlak 5k. Deze helling is 10 - 20°, in het bijzonder ongeveer 15°- Het binnenoppervlak van de goot-vormige tand kan worden beschouwd als bestaande uit een binnenoppervlak 51 van het eerste deel, welk oppervlak schuin naar beneden staat gezien vanaf de drager over ongeveer 10°, verder 30 een binnenoppervlak 5m van een recht tweede deel, en een binnenoppervlak 5o van een derde dwars- of vertikaal deel, dat overgaat in een binnenoppervlak 5p van een vierde deel, dat schuin naar beneden loopt vanaf het dwarsoppervlak naar de punt van de tand. Door de twee laatst genoemde oppervlakken wordt de naad 35 5b gevormd. Gezien ten opzichte van de vertikale lijn door de 8006841 8 drager, staat het bovenste randoppervlak 5k onder een hoek ^ = ongeveer 50° schuin, waarbij het bovenoppervlak, dat de nok 5f vormt, een hoek ^ heeft van ongeveer *f0°.

De helling van het vlak 51 en ook de helling van het vlak 5 3e, zijn aangebracht ten einde het mogelijk te maken een betrek kelijk zware pen 8 toe te passen. Dit is gedaan ten einde de dikte van het materiaal laag te houden, omdat de eis bestaat, dat het mogelijk moet zijn zelfs zakladingen met de grootste diameters samen met de aanstamp tand in te brengen. Bij voorbeeld 10 een zieldiameter van 158,5 waarvoor de maximale zakladingdia-meter 155i5 is. Omdat de drager slechts een klein gedeelte van de omtrek omvat, heeft deze geen negatieve uitwerking indien de dikte van het materiaal wordt vergroot voor het verkrijgen van een sterkere pen. De zaklading wordt slechts enigszins inge-15 knepen op het betreffende punt langs zijn omtrek.

Gezien in het horizontale vlak overeenkomstig gifuur 2b, is de tand bovendien naar zijn punt versmeid, hetgeen bijdraagt tot de samenknijp werking op de betreffende zaklading, die moet worden teruggetrokken in de ziel van de loop. De uitstekende 20 zijranden eindigen hierbij op een afstand vanaf de punt van de tand, welke afstand een kwart tot een derde is van de lengte van de tand. Dit binnenoppervlak van het vierde deel van de tand wordt zodoende ontwikkeld, waarbij de gehele betreffende punt van de tand massief is, hetgeen het naar beneden bewegen van de 25 tand naar de naar beneden gebrachte stand vergemakkelijkt.

Wanneer de aanstampeenheid uit de ziel is verwijderd na het aanstampen in samenhang met het wegzwaaien naar de zijdelingse stand, vindt een samenwerking plaats tussen de tand en een vaste klamp en dergelijke in het laadstelsel, die de tand 30 naar boven drukt tot in zijn omhoog gebrachte stand, enzovoorts-De andere betreffende delen van de aanstampeenheid zijn gedetailleerd weergegeven in de figuren 3a - 3d- Deze delen hebben een gootvormig binnenoppervlak 3g» dat overigens recht is met uitzondering van het binnendeel, dat schuin staat vanaf de 35 drager 3e met ongeveer 5°. De hoeken, die overeenkomen met de 8006841 I *· ¢- « 9 hoeken ^ en J* in de figuren 2a en 2d zijn hierbij aangeduid met ^ en Indien^' = 50° is ^5°, waarbij indien^"= ^0°, C2 = 55°« De helling van het voornoemde opheffende oppervlak, ier aangeduid met 3h, is dezelfde als de helling van het opper-5 vlak 5g· Hierbij moet worden opgemerkt, dat de aanbrenging van de opheffende nokken aan de betreffende zijde in het onderhavige geval gelijk is.

De volgens de uitvinding voorgestelde constructie eenheid omvat weinig en eenvoudige onderdelen, die gemakkelijk in een 10 fabriek kunnen worden vervaardigd en samengesteld. Deze onderdelen kunnen dan gemakkelijk tot een eenheid worden gevormd in een betreffend laadstelsel in samenhang met de vervaardiging in de fabriek of buiten in het terrein.

Het is duidelijk, dat veranderingen en verbeteringen 15 kunnen worden aangebracht zonder buiten het kader van de uitvinding te treden.

8006841

Claims (10)

1. Tand, behorende bij een aanstampeenheid, die zodanig is aangebracht aan een drager, dat hij omhoog en omlaag kan worden bewogen, zodat hij in zijn omhoog gebrachte stand samen- 5 werking mogelijk maakt via zijn achterrand met een eerste munitie eenheid, en in zijn omlaag gebrachte stand doorgang mogelijk maakt van een tweede munitie eenheid via zijn binnenoppervlak, waarbij het mogelijk is dat een eerste gedeelte, aangebracht aan de tand, in aanraking is met een bijbehorend gedeelte, aan-10 gebracht aan de eenheid voor het duidelijk bepalen van de omhoog gebrachte stand, met het kenmerk, dat het eerste gedeelte (5c, 5d) een eerste kracht opheffend middel (5e, 5f) draagt, dat in zijn omhoog gebrachte stand in aangrijping is met een bijbehorend tweede middel (3d, 3f) aan het tweede gedeelte, zodat de 15 spanningen (F), die optreden in de tand bij zijn samenwerking met de eerste munitie eenheid (½) in hun geheel of althans grotendeels direkt worden overgebracht naar het andere deel van de aanstampeenheid en niet via de drager (8).

2. Tand volgens conclusie 1, waarbij zowel de tand als 20 het andere deel van de aanstampeenheid inwendig gootvormig zijn, waardoor de tand aan zijn bovenste randen twee eerste gedeelten heeft, die kunnen samenwerken met twee tweede gedeelten, die zich bij de bovenste randen bevinden van het andere deel van de aanstampeenheid, met het kenmerk, dat de eerste en tweede kracht-25 opheffende middelen de vorm hebben van opheffende nokken, aangebracht aan de bovenste randen, welke nokken in de omhoog gebrachte stand van de tand in aanraking zijn met elkaar, waarbij een oppervlak(5g) aan de betreffende opheffende nok aan de tand is weggebogen van de drager (8). 30

3· Tand volgens conclusie 1 of 2, met het kenmerk, dat deze in zijn omhoog gebrachte stand is ingericht om over niet meer dan 90° omhoog te worden gebracht ten opzichte van het andere deel van de aanstampeenheid.

4. Tand volgens conclusie 3, met het kenmerk, dat deze 35 in zijn omhoog gebrachte stand is uitgevoerd om tussen 92° en 100° 8006841 -β- -» omhoog te worden gebracht ten opzichte van de eenheid, in het bijzonder tussen 93° en 98°·

5· Tand volgens een der conclusies 2-^, met het kenmerk, dat deze aan zijn voorste deel is voorzien van een naad (5b), 5 door middel waarvan de tweede munitie eenheid (k) kan worden teruggetrokken wanneer de aanstampeenheid naar achter beweegt.

6, Tand volgens conclusie 5» met het kenmerk, dat de naad (5b) is gevormd door middel van een verdikking van het materiaal aan het vrije einde van de tand. 10

7· Tand volgens een der voorgaande conclusies, met het kenmerk, dat het binnenoppervlak daarvan een oppervlak (51) van het eerste deel omvat, dat schuin naar beneden loopt gezien vanaf de drager (8), verder een oppervlak (5m) van een recht gootvormig tweede deel in verbinding met het oppervlak van het 15 eerste deel, en een oppervlak (50) van een derde deel onder een steile hoek ten opzichte van het oppervlak van het tweede deel, dat dient als een draagoppervlak voor de tweede munitie eenheid bij de achterwaartse beweging (R) van de aanstampeenheid.

8. Tand volgens conclusie 7» met het kenmerk, dat het oppervlak van het eerste deel tussen 7° en 12° in het bijzonder ongeveer 10° schuin staat ten opzichte van de drager (8).

9. Tand volgens een der conclusies 2-8, met het kenmerk, dat het oppervlak (5g) aan de opheffende nok van de tand schuin 25 staat ten opzichte van de loodlijn op de bovenste rand (5k) van de tand, waarbij de helling tussen 10° en 20° ligt, in het bijzonder ongeveer 15° is.

10. Tand in hoofdzaak zoals in de beschrijving beschreven en in de tekening weergegeven. 8 0 0 68 4 1