ME00942B - Integralna vrećica u kontejneru, oblikovana duvanjem, koja ima jednu tačku za pričvrščivanje, postupak za njenu proizvodnju i alat za njenu proizvodnju - Google Patents

Abstract

Pronalazak je jedan integralno oblikovan duvanjem kontejner (2) sa vrećicom koji se može dobiti oblikovanjem duvanjem jedne ubrizgavanjem oblikovane višeslojne predforme (1).   Kontejner   (2)   sa   vrećicom obuhvata   jedan   unutrašnji   sloj   (21)   koji obrazuje vrećicu i jedan spoljni sloj (22) koji obrazuje kontejner, jedan jedinični otvor (5), koji povezuje zapreminu definisanu vrećicom (21) sa atmosfero m . Kontejner dalje obuhvata najmanje jedan ventil (3) na jednoj graničnoj površini, koji ventil povezuje graničnu površinu između unutrašnjeg i spoljnjeg sloja atmosferom, pri čemu je vrećica (21) pričvršćena na spoljni sloj (22) u bar jednoj tački (7) udaljenoj od jediničnog otvora (5) i ventila (3) na graničnoj površini.

Description

Oblast pronalaska

Ovaj se pronalazak odnosi u celini na nove razvoje u raspodeli kontejnera sa vrećicom a, naročito na sredstva za pričvršćivaanje kesice na kontejner u najmanje jednoj tački da bi se stabilizovala u toku skupljanja posle upotrebe. Takođe se odnosi na postupak i na alat za proizvodnju pomenutog kontejnera sa vrećicom.

Osnove pronalaska

Kontejner sa vrećicom, poznat i kao boca sa vrećicom ili kao kutija sa vrećicom zavisi od geometrije spoljnjeg suda, svi ovde rasmotreni izrazi u opsegutermina kontejner sa vrećicom, spadaju u okvir termina kontejner sa vrećicom, predstavljaju grupu pakovanja za raspodelu tečnosti koja se sastoji od jednog spoljnjeg kontejnera koji ima jedan otvor do atmosfere, i koji sadrži jednu sklopljivu unutrašnju vrećicu priključenu na pomenuti kontejner i otvorenu prema atmosferi u području pomenutog otvora. Sistem mora imati bar jedan otvor za ventilaciju kiji povezuje atmosferu sa područjem između unutrašnje vrećice i spoljnjeg kontejnera kako bi se kontrolisao pritisak u pomenutom području radi pritiskivanja unutrašnje vrećice a time i raspodelila tečnost koja se tu nalazi.

Uobičajeno je bilo - i još uvek je - da se kontejneri sa vrećicom proizvode sa posebno izrađenom unutrašnjom vrećicom koja ima specifičan sklop za zatvaranje grla i jednim pripremljenim kontejnerom (obično u obliku boce). Vrećica se umeće u otvor potpuno obrazovane boce i tu se pričvršćuje pomoću sklopa za zatvaranje grla, koji sadrži jdan otvor prema unutrašnjosti vrećice i koji povezuje prostor između vrećice i boce sa atmosferom; primeri takvih konstrukcija se nalaze, na primer, u USA3484011, USA3450254, USA4330066 i USA4892239. Ove vrste kontejnera sa vodicom imaju prednost što se mogu više puta koristiti, ali su veoma skupe i teške za izradu.

Skorašnja dostignuća usmerena su na proizvodnju"integralnim duvanjem oblikovanih vrećica u kontejnerima'' čime se izbegavaju komplikovani radovi na uklapanju vrećice u kontejner. Kod oblikovanje duvanjem jedna polimerna višeslojna predforma u jednom kontejneru sadrži jedan unutrašnji sloj, tako da je prianjanje između unutrašnjih i spoljnih slojeva ovako proizvedenog kontejnera dovoljno slabo da se lako razdvoje po uvođenju nekog gasa u graničnu površinu.''Unutrašnji sloj'' i ''spoljni sloj''

mogu sa sastojati od samo jednog sloja ili od više slojeva, ali se u svakom slučaju mogu lako identifikovati, u krajnjem slučaju posle razdvajanja. Ova tehnologija sadrži mnoge izazove, pa su predlagana brojna alternativna rešenja.

Višeslojna predforma može biti izrađena dubokim izvlaćenjem ili ubrizgavanjem (vidi: USA6238201, JAP10128833, JPA9208688, USA6649121). Ako prvi postupak ima prednost u produktivnosti, drugi je poželjniji kada se zahteva preciznost zidova, tipično kod kontejnera za sipanje napitaka.

Predforma za proizvodnju integralnih duvanjem oblikovanih kontejnera sa vrećicama jasno se razlikuje od pretformi za izradu duvanjem oblikovanih višeslojnih kontejnera, pri čemu razni slojevi kontejnera nisu namenjeni za razdvajanje zbog debljine slojeva. Kontejner sa vrećicom sastoji se od spoljnjeg strukturnog omotača koji sadrži jednu savitljivu, sklopljivu vrećicu. Iz toga sledi da je spoljni sloj kontejnera znatno deblji od unutrašnje vrećice. Isti odnos se svakako može naći i kod predformi, koje su karakteristične po tome da je unutrašnji sloj znatno tanji od spoljnjeg sloja. Šta više, u nekim slučajevima predforma ima otvore za ventilaciju koji nikad ne nalaze u predformama za proizvodnju višeslojnih kontejnera (vidi: EPA1356915).

Obrazovanje elemenata za ventilaciju koji povezuju prostor ili međuprostor između vrećice i boce sa atmosferom ostaje kao jedan kritični korak u integralnim duvanjem oblikovanim kontejnerima sa vrećicama, pa je predlagano nekoliko rešenja u, na primer, USA5301838, USA5407629, JPA5213373, JPA8001761, EPA1356915, USA

6649121, JPA10180853. Jedan suvišan problem sa integralnim duvanjem oblikovanim kontejnerima sa vrećicom jeste izbor materijala za unutrašnje i spoljne slojeve koji se moraju birati prema striktnim kriterijumima kompatobilnosti u uslovima obrase s jedne

strane i, s druge strane, nesaglasnosti u uslovima prianjanja. Ovi kriterijumi se ponekad

teško mogu ispuniti u kombinaciji kako je dole prikazano. Toplotna svojstva materijala unutrašnjih i spoljnih slojeva treba da budu što je više moguće slična za stepen oblikovanja duvanjem, ali treba da se dovoljno razlikuju za izradu jedne integralne višeslojne predforme oblikovane ubrizgavanjem.

Pored toplotnih svojstava, treba obezbediti da unutrašnji i spoljašn slojevi obrazuju slabu međupovršinu kako bi se obezbedilo pravilno odvajanje unutrašnjeg sloja od spoljnjeg sloja posle posle upotrebe, JP2005047172 kaže da unutrašnji i spoljni spojevi treba da budu načinjeni od "međusobno neslepljivih sintetičkih smola".

Kako je međupovršina između unutrašnjeg i spoljšnjeg sloja neizbežno obrazovana duvanjem, čija jačina ne mora biti onoliko jednaka bi neko želeo, a zbog raznih pojava u toku stepena oblikovanja duvanjem, kao što su lokalni gradijenti toplote, različita rastezanja smole i brzine kretanja u u raznim tačkama posude, itd., razdvajanje unutrašnje vrećice od spoljnjeg sloja ne može se uvek perfektno kontrolisati. Zapaženo je da dva sloja mogu da se razdvoje na jednoj strani kontejnera sa vraćicom zbog lokalne slabosti međupovršine i, kako vrećjca počinje da se skuplja savijajući se asimetrićno i presavijajući se sa rizikom obrazovanja džepova punih tečnosti odvojenih od otvora

kontejnera. Ako se to dogodi, kontejner sa vrećicom više se ne može koristiti mada još uvek ima znatnu količinu tečnosti.

JP4267727 predlaže da se unutrašnji i spoljni slojevi fiksiraju na svojim donjim krajevima a da pri tome ne objašnjava kako da se to izvede. U japanskom modelu JP7048519, jedan kraj jednog višestruko istiskivanog PARISONA je odsečen tako da su obrazovane međusobno povezane nabranosti, i fiksira se struktura kroz jedan dodatni uređaj pre oblikovanja duvanjem. USA6649121 predlaže da se unutrašnja vrećica pričvrsti na spoljni sloj obrazovan na dnu unutrašnjeg sloja predforme koja treba da bude oblikovana duvanjem u kontejner sa vrećicom, jedno ispupčenje koje odgovaraj rupi obrazovanoj u dnu spoljneg sloja i zahvata mehanički na spoljnu površinu spoljnjeg sloja. Čini se da se ova geometrija održava tokom celog procesa oblikovanja duvanjem ograničavanjem aksijalnog istezanja donje površine kontelnera usmeravajući naniže jednu izduženu šipku.

Višestruki istiskivači, kako su opisani u pomenutom japanskom modelu, ne omogućuju kontrolu debljine istog zida kao kad se koriste predforme obrazovane ubrizgavanjem, a što se zahteva kod primene u oblasti održavanja normalnog pritiska napitka u kontejnerima sa vrećicom. Rešenje predloženo u USA6649121 odnosi se na kontejnere sa vrećicom kod kojih se tečnost koja se nalazi u vrećici ispušta smanjenjem pritiska u vrećici ispušta smanjenjem pritiska u vrećici i ne dozvoljava da se tečnost ispušta ubrizgavanjem gasa pod pritiskom u tački granične površine između unutrašnjeg i spoljnjeg sloja pošto ispust unutrašnjeg sloja nije predviđen da zahvati hermetički spoljnju površinu spoljnjeg sloja. U stvari, rešenje predloženo u USA6649121 zahteva da vazduh mora da se probije kroz šupljinu između ispusta i kroz zid sa rupom da kompenzuje rastući pad pritiska zbog obrazovanja otvora između unutrašnjeg i spoljnjeg sloja na izvlačenju tečnosti vakuumiranjem i rezultujućim skupljanjem vrećice.

Iz napred rečenog proizilazi da ostaje potreba u struci za jedan integralni duvanjem oblikovan kontejner sa vrećicom koji omogućuje kontrolisana razdvajanje unutrašnje vrećce od spoljnjeg kontejnera nakon ubrizgavanja gasa pod pritiskom na njihovu graničnu površinu.

Kratak sadržaj pronalaska

Ovaj je pronalazak definisan u priloženim nezavisnim zahtevima.

Poželjna rešenja definisana su u zavisnim zahtevima. Posebno se ovaj pronalazak odnosi na jedan integralni duvanjem oblikovan kontejner sa vrećicom koji se može dobiti oblikovanjem duvanjem jedne ubrizgavanjem oblikovane višeslojne predforme. Kontejner sa vrećicom obuhvata jedan unutrašnji sloj koji obrazuje kontejner, i jedan jedini otvor koji povezuje zapreminu definisanu vrećicom sa atmosferom. Kontejner dalje obuhvata bar jednu graničnu površinu sa otvorom za ventilaciju koji povezuje graničnu površinu sa otvorom za ventilaciju koji povezuje graničnu površinu između unutrašnjeg i

spoljnjeg i spoljnjeg sloja sa atmosferom, pri čemu je vrećica pričvršćena na spoljni sloj najmanjeza jednu tačku sa jedinstvenog otvora.

Takođe se odnosi na proces za proizvodnju jednog kontejnera sa vrećicom kako je napred opisan, koji sadržsledeće stepeme

obezbediiiti jednu polimernu predformu koja sadrži dva sloja;

dovesti predformu na temperaturu oblikovanja duvanjem;

oblikovati duvanjem ovako zagrevanu predformu da bi se obrazovao kontejner sa vrećicom;

pri čemu se u toku p rocesa unutrašnja vrećeica vezuje spoljnim slojem na her jednu tačku udaljenu od otvora kontejnera sa vrećicom.

Pričvršćivanje se može realizovati kroz lokalno poboljšanje mehaničkog, fizičkog ili hemijskog lepljenja između unutrašnjeg i spoljnjeg sloja, ili njihovom kombinacijom.

Lokalno pojačanje lepljenja može se obezbediti jednim alatom za oblikovanje duvanjem koji sadrži, na primer, neko udubljenje ili ugnuće u kojima se unutrašnji i spoljni slojevi zahvataju u toku procesa oblikovanja duvanjem i tako postaju međusobno spojeni.

Udubljenje ili ugnuće mogu se obezbediti u alatu za oblikovanje duvanjem umetanjem u njih produžene ivice koja definiše pomenuto udubljenje ili ugnuće. Kada se završi operacija oblikovanja duvanjem sa ugrađenom produženom ivicom ugrađenom u alat za oblikovanje duvanjem, ostvarena je čvrsta veza između unutrašnjegi spoljnjeg sloja a dodatno se produžena ivica lako pričvršćuje na kontejner.

Kratak opis crteža

Slika lA je jedan šematski poprečni presek koji predstavlja jedno prvo izvođenje jedne predforme prema ovom pronalasku i kontejner sa vrećicom dobijen posle njegovog oblikovanja duvanjem.

Slika lB je jedanšematski poprečni presek koji predstavlja jedno drugo izvođenje jedne predforme prema ovom pronalasku i kontejner sa vrećicom dobijen posle njegovog oblikovanja duvanjem.

Slika 2 je šematski prikaz jednog alata za oblikovanje duvanjem sa kontejnerom sa vrećicom.

Detaljan opis pronalaska

Sa pozivom na priložene slike lA i lB, prikazan je jedan integralan duvanjem oblikovan kontejner (2) sa vrećicom i jedna predforma (1)&(1') za njegovu izradu. Predforma (l) sadrži jedan unutrašnji sloj (l l) i jedan spoljni sloj (12) spojene bar na nivou područja (6) suženja jednom graničnom površinom (prikazano sa desne strane). Područje između unutrašnjeg sloja (ll) i spoljnjeg slpja (12) može se sastojati od jedne granične površine (14) kada su oba sloja u međusobnom dodiru ili sadrže jedan međuprostor (14') povezan bar sajednkm ventilom (3) za provetravanje. Pomenuti ventil ventil (3) ima jedan otvor (4) za vezu sa atmosferom.

Mnogi su oblici otvora za ventilaciju izvedeni i nije kritično koji će oblik biti izabran. Ipak je poželjno da otvor za ventilaciju bude postavljen uz otvor (5) predforme i usmeren koaksijalne sa njim, kako je prikazano na slici l. Poželjno je da otvor za ventilaciju ima oblik klina čija je šira strana na nivou otvora (4) i koja postaje sve tanja kako se sve dublje probija u posudu, sve dok se dva sloja ne dodirnu da bi napravili jednu graničnu površinu (14) bar na nivou područja suženja. Ova geometrija omogućuje efikasniju ponovljivije odvajanje slojeva unutrašnje vrećice posle korišćenja kontejnera sa vrećicom. Kontejner može da sadrži jedan ili više otvora za ventilaqciju ravnomemo raspoređenih oko ivice otvora kontejnera sa vrećicom. Pogodno je da se postavi nekoliko otvora koji omogućuju da granična površina unutrašnjeg sloja (21) i spoljnjeg sloja (22) kontejnera (2) sa vrećicom posle duvanja ispušta ravnomernije gas pod pritiskom kroz pomenute otvore. Poželjno je da pretforma sadrži dva otvora za ventilaciju na ivici otvora posude, izvedena dijametralno suprotno jedan prema drugom. Još bolje, tri, a najbolje četiri otvora za ventilaciju, ravnomemo raspoređena po ivici otvora.

Predforma se može sastojati od jednog sklopa od dve odvojene predforme, (ll) i (12), proizvedene nezavisno jedna od druge a potom sklopljene tako da se unutrašnja predforma (ll) ugradi u spoljnu predformu (12). Ovo rešenje omogućuje veliku skobodu u projektovanju područja suženja i otvora za ventilaciju, kao i izbora materijala koji sačinjavaju svaku komponentu predformi. Alternativno, to može biti jedna integralna predforma dobijena ubrizgavanjemjednog sloja preko drugog sloja. To drugo izvođenje ima prednost u odnosu na sjklopljene predforme jer nema stepen sklapanja i potrebna je samo jedna proizvodna stanica za izradu predformi. Ali, sa druge strane, projektovanje otvora za provetravanje je ograničeno, a temperature topljenja unutrašnjeg i spoljnjeg sloja moraju biti pažljivo usaglašene koji će se sloj prvi ubrizgati; uobičajeno je da sloj koji se prvi ubrizgava zahteva višu temperaturu topljenja.

Unutrašnji i spoljni sloj od predforme (l) mogu se sastojati od razčićitih materijala ili od istoga materijala. U slučaju da se koriste različiti materijali, moraju se ispuniti neki zahtevi, zavisno od procesnih parametara od oblikovanja ubrizgavanjem, kao i kod oblikovanja duvanjem kontejnera sa vrećicom. Svakako je važno da se oba

materijala moraju obrađivati na isti način i da neće obrazovati suviše jaku graničnu površinu koja se inače ne bi zadovoljavajuće razrešila kod ubrizgavanja gasom na graničnom površinom.

Altematicno i iznenađujuće, dobri se rezultati mogu ostvariti sa predformarna pri čemu se i unutrašnji i spoljni sloj sastoje od istog materijala. Naročito u slučaju integralnih, prekomernih predformi, obično se veruje da se bolji rezultati dobijaju sa polu-kristalnim polimerima.

Za isti se polimer smatra da je u dodiru sa obe strane pranične površine između unutrašnjeg i spoljnjeg sloja u sledećim alučajevima:

unutrašnji i spoljni sloj su od istog naterijala (n.pr.:PETun.PETspolj. bez obzira na specifičan stepen svakog od PET-a), ili

unutrašnji i spoljni sloj sastoje se od mešavine ili kopolimera koji imaju bar jedan zajednički polimer, pod uslovom da da je pomenuti polimer na graničnoj površini, dok je različit polimer u suštini izostavljen iz pomenute granične površine (na.pr., (0,85 PET+0,15PA6)un.(0,8 PET+=,2PE)spolj.

Prisustvo male količine aditiva u jednom sloju ne smatra se kao promena materijal, sve dok se dok se granična površožina značajnije ne menja.

Poželjni materijali predforme i za komtejner sa vrećicom prema ovom pronalasku jesu poliestri kao što su PET, PEN, PTT, PTN, poliamidi kao što su PA6, PA66, PAll, PA12, poliolefini kao PE, PP, EVOH; polimeri koji se razlažu pod dejstvom bakterija kao što su poliglikol acetat (PGAc), polilaktična kiselina (PLA), i kopolimeri i njihove mešavine. U slučaju da se za unutrašnje i spoljašnje slojeve koriste različiti slojevi, njihove optimalne temperature za oblikovanje duvanjem ne bi trebalo da se međusobno

razlikuju za više od 70 e, verovatno 40 e, najverovatnije l o e, a idealno treba da imaju

istu temperaturu za oblikovanje duvanjem.

Dva sloja, (ll) i (12) predforme mogu se povezati jednom graničnom površinom (14) ktroz u suštini celu unutrašnju površinu spoljnjeg sloja. Obrnuto, oni mogu biti razdvojeni preko većeg dela tela predforme jednim međuprostorom (14) koji sadrži vazduh i koji je povezan sa bar jednim ventilom (3) u međuprostoru. Ovo drugo izvođenje može se lakše ostvariti kada se koristi jedan sklop predformi projektovan tako da je unutrašnja predforma čvrsto pričvrščena na spoljmu predformu u području (6) suženja i da se na taj način može obrazovati značajan međuprostor (14) između unutrašnjeg sloja (ll) i spoljnjeg sloja (12).

Kontejner (2) sa vrećicom prema ovom pronalasku dobijen je ostvarenjem jedne predforme kako je napred opisano; dovođenjem unutrašnjeg i spoljnjeg sloja od pomenute predforme na temperaturu oblikovanja duvanjem; pričvršćivanjem ovako zagrejane predforme na nivo suženog područja sa sredstvom za pričvršćivanje u alatu za oblikovanjeduvanjem, i oblikovanje duvanjem ovako zagrejane predforme da bi se

obrazovao kontejner sa vrećicom, tako da je unutrašnji sloj lokalno pričvrščžćen na

spoljni sloj na lokaciji (7) udaljenoj od područja suženja kontejnera sa vrećicom.

Untrašnji sloj (21) i spoljni sloj sloj (22) ovako dobijenog lontejnera sa vrećicom povezani su jedan sa drugim jednom graničnom površinom (24) u suštini cele unutrašnje površine spoljnog sloja. Pomenuta gtanična površina (24) povezana je sa atmosferom kroz ventile (3), koji su održali svoju originalnu geometriju kroz proces oblikovanja duvanjem pošto je područje sužavanja predforme, gde su postavljeni ventili učvršćeni nekim sredstvom za pričvršćivanje i nisu se se istezali u toku duvanja.

Bitno je da se granična površina (24) između unutrašnjeg sloja (21) i spoljnjeg sloja (22) oslobodi posle duvanja gasa pod pritiskom kroz ventile na dosledan i obnovljiv način. Uspeh ove operacije zavisi od više parametara, naročito, jačina lepljenja granične površine, broj, geometrija i raspodela ventila, pritisak ubrizganog gasa, i stabilnost unutrašnje vrećice. Ovo poslednje se može značajno poboljšati učvršćivanjem unutrašnjeg sloja na spoljni sloj na mestu udaljenom od područja suženja i otvora kontejnera sa vrećicom, tako da se granična površina izmedu spoljnjeg i unutrašnjeg sloja neće osloboditi u pomenutoj tački pričvršćivanja posle ubrigavanja vazduha pod pritiskom u jednoj tački granične površine. Na taj način je vrećica pričvršćena u dve međusobno razdvojene tačke jedna od druge: područje suženja i tačka pričvršćivanja. To omogućuje bolju kontrolu sklopljivosti vrećice, štjo je bitno za pouzdan i ponovljiv rad kontrjnera sa vrećicom.

Pričvršćivanje unutrašnjih slojeva na spoljne može se obezbediti nekim lokalnim poboljšanjem mehaničkog, fizičkog ili fizičkog lepljenja. Mehaničko lepljenje uključuje svaku graničnu povrđinu između unutrašnjih i spoljnih slojeva u svim razmerama počev od makrosopskih mehaničkih spajanja do obrazovanja krista kao i molekulama uzajamna difuzija prekogranične površine, sve pojave poznate stručnjacima. Fizičko i hemijska prianjanja takođe su dobro prostudirana i obuhvataju disperzivbe sile (na primer London i Kiton (London and Keton) sile), interakcija na bazi kiseline (ponekad nazvane kao polarne snage), hidrigenske veze i kovalentne veze.

Svi, osim makroskopskog spajanja, od pomenutih mehanizama spajanja zavisni su od temperature i mogu se lokalno unaprediti, na primer kontrolišući lokalne temperature granične površine u tački gde se želi izvršiti pričvršćenje. U slučaju sklopova predformi, jedan se lepak može naneti na željenu tačku pričvršćivanjapre ugradnje unutrašnje predforme u spoljnu predformu. Lepak mora biti otporan na temperaturu oblikovanja duvanjem i dovoljno rastegljiv da se nože dovljno razvući sa predformom posle duvanja.

Makroskopsko spajanje se može postići koristeći jedan alat za oblikovanje duvanjem koji ima neko udubljenje ili utisnuće na željenoj tački za pričvršćivanje, najbolje na dnu kontejnera kako je prikazano na slici l. Posle oblikovanja duvanjem, zagrejana predforma se širi a unutrašnji i spoljni slojevi ulaze u udubljenje. Ugao, obrazovan zidom otvora sa okolnim zidom tela kontejnera može biti veći ii jednak do 90 stepeni, u kom slučaju je jedna tačka za pričvršćivanje obrazovana povećanim trenjem

između unutrašnjeg i spoljnjeg sloja na nivou ovako proizvedene izbočine ili, alternativno, ugao može biti manji od 90 stepeno, u kom je slučaju mehaničko spajanje ova dva sloja oblikovano kao zakivak.

Poželjno je da šipka za istezanje potiskuje predformu nadoJe u toku procesa oblikovanja duvanjem da bi se ostvarilo uzdužno istezanje i omogućio dobar kontakt predforme sa zidom alata na željenoj tački pričvrščivanja.

U slučaju ugla, , formiranog zidom udubljenja sa zidom koji okružuje telo kontejnera, on je manji od 90 stepena, a mehanički sklop dvaju slojeva oblikovan je kao zakivak, tako da pričvršćivanje ima jedan izrez. Obrazovanje ovog izreza može se postići na nekoliko načina, od kojih su neki opisani u daljem tekstu.

Prema prvom postupku, izrez se može obrazovati korišćenjem alata za oblikovanje duvanjem koji ima dve polutke kalupa koje su samo delimično zatvorene na mestu udubljenja, pri čemu bočni zidovi polutki na mestu udubljenja definišu jedan negativ tačke za pričvršćivanje koja treba da bude ostvarena. Pretforma se gura nadoJe u udubljenje pomoću šipke koja se isteže, pri čemu se obe polutke kalupa pomeraju jedna ka drugoj da bi potpuno zatvorile kalup, tako da obrazuju jedan izrez.

Prema jednom drugom postupku, koristi se jedan alat za oblikovanje duvanjem koji ima aksijalno pomerljive šiljke koji se mogu uneti u šupljinu kalupa tokom oblikovanja duvanjem.

Prema još jednom drugom postupku, alat za oblikovanje duvanjem sa polutkama kalupa definiše negativ udubljenja za učvršćivanje koje će biti urađeno. Predforma je ugurana u šupljinu pomoću pritiska fluida primenjenog tokom njenog oblikovanja duvanjem. U ovom postupku, može se koristiti jedna šipka na istezanje, koja se zaustavi ili u položaju udaljenom od šupljine ili u položaju koji se pruža u šupljinu. U poslednjem alučaju, preporučljivo je da se uzme šipka koja se isteže i koja je obezbeđena jednim središnjim kanalom za oticanje tečnosti i bočnim otzorima na njegovom udaljenom kraju (kraj se pruža u alat za oblikovanje duvanjem) koji se pruža u udubljenje tokom istezanja, tako da se deo fluida uzet za istezanje predforme vodi kroz kanal za tečnost i bočne otvore da bi se olakšalo istezanje predforme u udubljenju a naspram unutrašnjeg zida šupljine kalupa koja definiše udubljenje.

Slika 2 prikazuje jedan alat za oblikovanje duvanjem opremljen jednom produženom ivicom koja obuhvata pomenuto udubljenje ili ulegnuće kod željene tačke priključenja. Ta produžena ivica umetnuta je u alat za oblikovanje duvanjem pre oblikovanja predforme, tako da se posle oblikovanja duvanjem predforma širi a unutraš nji i spoljni sloj zahvataju u pomenuto udubljenje. Na taj način, ostvareno je željeno makroskopsko mehaničko spajanje a dodatno je jedna produžena ivica ugrađena na kontejner. U slučaju da je udubljenje definisano produženom ivicom naznačeno za stvaranje jedne tačke pričvršćivanja u obliku zakivka, tačka pričvršćivanja može se uspešno ostvariti pomoću pritiska fluida koji potiskuje materijal predforme u udubljenje. Oba postupka, primena šipke koja se isteže i šipke koja se ne isteže, mogu se koristiti.

Neko sredstvo za deblokiranje može se primeniti na graničnu površinu na jednu ili na obe površine unutrašnjeg ili oba sloja, koji treba obrazuju graničnu površinu kontejnera sa vrećicom. U slučaju da je spoljni sloj nanet ubrizgavanjem na unutraš i sloj, sredstvo za deblokiranje može se naneti na spoljnu površinu unutrašnjeg sloja pre oblikovanja spoljnjeg sloja. Svako sredstvo za deblokiranje koje se može naći na tržištu i koje je najbolje prilagođeno materijalu koji se koristi za predformu i koji se otporan na temperaturu topljenja, kao što je silikonska ili na bazi PTFE sredstva za deblokiranje (na primer Freekote), mogu se koristiti. Sredstvo za deblokiranje može se primeniti neposredno stavljanja predformi u uređaj za oblikovanje, ili se predforme mogu dobijati kao ranije obrađene.

Primena sredstva za deblokiranje posebno je naročito korisno u vezi sa projektovanjem unutrašnjeg sloja. U stvari, smanjenje smetnji zbog jačine lepljenja olakšava razdvajanje unutrašnjeg sloja od spoljnjeg sloja i tome se smamjuje naprezanje koje se javlja na unutrašnjem sloju kod razdvajanja, jer takav unutrašnji sloj može biti prijektovan da budeveoma tanak i savitljiv bez opasnosti da unutrašnji sloj bude oštećen kod razdvajanja. Očigledno je da je gipkost unutrašnje vrećice ključni parametar za raspodelu tečnosti a pri tome se mogu ostvariti smanjenja rtrokova preko ušteda na mterijalu kada se unutraši sloj može projektovati da bude veoma tanak.

Claims (16)

1. Jedan integralni duvanjem oblikovan kontejner sa vrećicom koji se može dobiti oblikovanjem duvanjem jedne ubrizgavanjem oblikovane višeslojne predforme, pri čemu pomenuti kontejner sa vrećicom sadrži: jedan unutrašnji sloj koji obrazuje vrećicu i jedan spoljni sloj koji obrazuje lontejner; jedan pojedinačni otvor koji povezuje zapreminu definisanu vrećicom sa atmosferom; i bar jednu graničnu površinu sa oduškom koji povezuje graničnu površinu između unutrašnjeg i spoljnjeg sloja sa atmosferom, pri čemu je vrećica pričvršćena na spoljni sloj u bar jednoj taćki udaljenoj od pomenutog jednog otvora i graničnu površinu sa ventilom.

2.Kontejner sa vrećicom prema zahtevu l, naznačen time, što je tačka pričvrčšćivanja dobijena lokalnim poboljšanjem hernijskog ili fizičkog spajanja između unutrašnjeg i spoljnjeg sloja.

3.Kontejner sa vrećicom prema zahtevu l, naznačen time, što je tačka pričvršćivanja dobijena lokalnim poboljšanjem mehaničkog spajanja između unutrašnjeg i spoljnjeg sloja.

4.Kontejner sa vređicom prema zahtevu 3, naznačen time, što je mehaničko prianjanje lokalno poboljšano izbočinom obrazovano i sa unutrašnjim i sa spoljnim slojem.

5.Kontejner sa vrećicom prema zahtevu l, naznačen time, što su unutrašnji i spoljni sloj načinjeni od različitih materijala.

6.Kontejner sa vrećicom prema zahtevu l, naznačen time, što su unutrašnji i spoljnji sloj načinjeni od istog materijala.

7.Kontejner sa vrećicom prema zahtevu l, naznačen time, što su unutrašnji i spoljni sloj načinjeni od materiala biranih od PET, PEN, PTT, PA, PP, PE, HDP, EVOH, PGAc, PLA, i njihovih kopolimera ili njihovih mešavina.

8. Kontejner sa vrećicom prema zahtevu l, naznačen time, što je bar jedan ventil oblika jednog klina sa širom stranom na nivou njegovog otvora i koji postaje sve tanji kako dalje prodire u posudu, sve dok se unutrašnji i spoljni sloj ne sretnu da obrazuju jednu graničnu površinu.

9.Kontejner sa vrećicom prema zahtevu l, naznačen time, što je više od jednog ventila raspoređeno oko ivice otvora kontejnera sa vrećicom.

10. Proces za proizvodnju kontejnera sa vrećicom prema ma kom od prethodnih zahteva, koji sadrže sledeće stepene: obezbediti jednu ubrizgavanjem oblikovanu polimernu predformu koja sadrži dva sloja; dovesti pomenutu predformu na temperaturu oblikovanja duvanjem; i oblikovati duvanjem zagrejalu predformu da bi se obrazovao komtejner sa vrećicom; pri čemu je, u toku procesa, vrećica učvršćena spoljnjem sloju na bar jednoj tački udaljenoj od pomenutog jedinog otvora.

11.Proces prema zahtevu l O, naznačem time, što je tačka ucvrscenja dobijena lokalnom termičkom kontrolom slojeva da bi se pojačalo hemijsko ili fizičko lepljenje između unutrašnjeg i spoljšnjeg sloja.

12.Proces prema zahtevu 10, naznačen time, što je tačka učvršćivanja dobijena lokalno poboljšanim mehaničkim lepljenjem između unutrašnjeg i spoljšnjeg sloja.

13.Proces prema zahtevu 12, naznačen time, što je mehaničko lepljenje lokalno poboljšano jednom izbočinom obrazovanom sa unutrašnjim i spoljnim slojevima koji zahvataju jedno udubljenje oblikovano u alatu.

14. Kalup za izradu duvanjem oblikovan kontejner sa vrećicom koji ima jedan unutrašnji sloj koji obrazuje vrećicu i jedan spoljni sloj koji obrazuje kontejner; jedan jedini otvor koji povezuje zapreminu defisanu vrećicm sa atmosferom; ibar jednu graničnu površinu sa ventilom koji povezuje graničnu površinu između unutrašnjeg i spoljnjeg sloja sa atmosferom, pri čemu ovaj kalup sadrži: bar jednu tačku pogodnu za obrazovanje jedne za ucvrsctvanje između unutrašnjeg i spoljnjeg sloja nakon oblikovanja duvanjem pomenutog kontejnera, pri ćemu je pomenuta tačka postavljena daleko od otvora kontejnera.

15.Kalup prema zahtevu 14, naznačen time, što je pomenuto sredstvo pogodno za obrazovanje mehaničkog prianjanja između unutrašnjeg i spoljnjeg sloja i što obuhvata jedno udubljenje.

16.Kalup prema zahtevu 14, naznačen time, što jr pomenuto sredstvo pogodno za poboljšanje fizičkog ili hemijskog lepljenja između unutrašnjeg i spoljnjeg sloja obuhvata specifično sredstvo za grejanjs postavljeno u željeno područje učvršćivanja.