Op 14 jarige leeftijd belandde ik voor het eerst in het ziekenhuis waar ik noodgedwongen enkele weken moest verblijven en daar maakte ik toen kennis met de Welfare, dit waren dames die zich bezig hielden met patienten om ze creatief  bezig te houden. Sinds die dag was mijn wens en droom om met mensen creatief  bezig te zijn, maar in het leven loopt het vaak anders doordat je toch andere keuzes maakt. Door mijn rugproblemen (zo zie je maar dat alles is   voorbestemd) ben ik op zoek gegaan naar een andere tijdsbesteding en zoals te lezen in mijn profiel is dat ook gelukt. Maar een wens had ik nog en dat was een handwerkkamer waar ik alles kan opbergen en waar ik met vriendinnen gezellig kan handwerken en rondsnuffelen in mijn verzameling. Mijn kamer is klaar (alleen moet de computer er nog worden aangesloten dan is het compleet) jullie hebben al wat kunnen zien. Mijn vriendinnen zijn al enkele malen geweest en genieten net zoals ik, geniet mee.


     
Tijdens onze laatste middag werd ik weer verrast door Willy met een van haar juweeltjes die zijn gemaakt in 1870 waarvan ik al meerdere werkstukken heb mogen ontvangen. Dit is weer een dag met een gouden randje, Willy je weet dat ik dit koester, heel heel erg bedankt!

Onze grootouders waren beter voorbereid op "hun laatste reis" dan wij.

De bruid bracht vaak al doodshemden mee in haar uitzet. Ze lagen klaar in de linnenkast voor de begrafenis, die volgens vaste rituelen werd uitgevoerd met steun van buren en vrienden.

Tot aan de tweede wereldoorlog was het gebruik van een doodshemd heel gewoon, later werd het vervangen door een nieuwe pyama, het zondagse pak of jurk.

Gisteren was ik als introducé een middag naar "Kunst en Kitsch" geweest, georganiseerd door het Vrouwengilde van Heerlen. De lezing werd gehouden door Marijke van Roosmalen sinds 1984 werkzaam in de kunst en antiekwereld en enkele jaren gespecialiseerd in het uitvoeren van taxaties van porselein, glas, zilver, beelden, schilderijen, bijzondere voorwerpen en textiel (vooral het laatste was natuurlijk voor mij interessant). De meeste van mijn trouwe lezers weten dat ik antiek textiel verzamel en ik enkele jaren geleden op een antiekmarkt een geborduurd linnen hemd had gekocht. De betreffende verkoopster vertelde mij toen dat het uit Hongarije afkomstig was waar ik meteen mijn twijfels over had. Het is prachtig geborduurd, destijds heb ik al een bericht hier over gemaakt (staat op mijn oude weblog) en een oproep geplaatst over de herkomst. Er werd toen veel gereageerd maar niemand kon mij een aanwijzing geven over de herkomst en de oudheid van het hemd. Gelukkig zijn mijn vragen nu beantwoord, het hemd is gemaakt van handgeweven linnen, de banen van 33 cm zijn handmatig aan elkaar genaaid en het borduurwerk loopt mooi door, het is 150 jaar oud, afkomstig uit West Europa waarschijnlijk Duitsland. Zij raadde mij aan het hemd zorgvuldig op te rollen in zuurvrij papier zodat het goed bewaard blijft, zij was verrast en enthousiast om dit kledingstuk te mogen taxeren, willen jullie raden waar het voor diende?
Hier zijn heel wat uurtjes aan besteed en de waarde was meer als 10x het bedrag wat ik ervoor had betaald, als jullie weten waar dit kledingstuk voor diende schrijf dan een reactie. Onder degene met de goede inzending zal ik onderstaand speldenkussentje verloten. Reageren kan tot 19 September!

Het begin is gemaakt aan de gordijntjes op 12 draads stof, overdag werk ik hieraan vanwege het daglicht en s'avonds werk ik aan het hardangerkleed. Zo heb ik ook wat afwisseling.