Ik wacht al zo lang op het allergie onderzoek bij het UMCU dat ik begin vorige week ineens schrok dat ik er deze week al naar toe moet. Twee keer zelfs, de dinsdag en de donderdag. En dan ook nog een keer de week erop. 

Ik wil best een keer zelf met de trein reizen, zoals ik bij de intake in september al deed, maar zo veel dagen bij elkaar is een hele belasting voor een long covid lijf. 

Daarom meldde ik me in november aan bij Automaatje.

Ik kreeg laatst een berichtje van een oude blogvriend met de vraag wat er gebeurd was met mijn schilderblog. Misschien herinner je je nog dat ik nogal geschrokken was van het enorme bot-verkeer dat ineens op mijn schilderblog plaatsvond. Ik heb toen de meeste blogjes daar weggehaald. En ja, het stopte.

Laatst heb ik iets gedaan wat ik lange tijd vermeden heb. Een terugblik op mijn vorige huis in Zeist. Waarom ik het vermeed, was omdat ik daar niet zo prettig ben weggegaan. Straks in februari is het 13 jaar geleden dat ik naar Deventer verhuisde voor een nieuwe start. En hoewel ik soms denk dat ik terug wil, heb ik hier ook inmiddels een verleden opgebouwd. 

Maar je moet toch een keer dat wat je vermijdt onder ogen zien.

Na drie blogberichtjes over de sneeuw is er ook wel wat anders te melden. Terwijl het buiten guur en glad is, is er binnen genoeg te doen. Na wat schoonmaak- en opruim-werkzaamheden lonkte verf en papier weer. Ik heb mezelf wel wat aangedaan: witte bloemen op wit papier. We zullen zien.

Geen mooie foto's van Deventer in de sneeuw, maar Deventer in de prut. 

Ik waagde me vandaag weer buiten want er waren genoeg schone stukken straat te zien. Dooi. Het regende zelfs. Mooie plaatjes zijn het niet. Er komt weer een vorstperiode aan, met of zonder sneeuw, we zullen zien. Even naar buiten en mijn rondje doen was heerlijk.

Ik wil naar buiten. De stad in. Een kopje koffie drinken.

Ja, maar buurvrouw zegt dat er verraderlijke gladde stukken zijn, ijslaagjes onder de sneeuw.

Doe niet zo tuttebellig, dat beetje sneeuw.

Vriendin appt dat ze twee keer op dezelfde knie is gevallen en nu met een ijszak op haar knie op de bank zit. 

Ja, maar.....