donderdagmiddag 13:00 uur
na een lange televisie-sessie ben ik er klaar mee
en besluit hem iets anders aan te bieden
een hele vrije donderdagmiddag ligt voor ons
"zullen we knutselen?" vraag ik enthousiast
nog licht beledigd vanwege de ongewenste televisie-stop
kijkt hij me fronsend aan
"dan wil ik verven" antwoordt hij
en voegt er vervolgens nog snel aan toe:
"met echte verf"
omdat hij weet dat ik hem het liefst aan de kindvriendelijke
waterverf zet
hij bedoelt dus de Echte Grote Tubes Acryl...
Ik haal de verf, en hij pakt de placemat
dit moet gaan lukken denk ik
hij heeft ook al heel handig een dekseltje gepakt en wil nu
de kleuren kiezen en zelluf uit de tubes knijpen
Ik leer hem dat een mussenpoepje genoeg is om mee te beginnen
en hij knijpt eigenwijs en met wat verhoging
een meeuwenflats op het dekseltje
we kibbelen wat en lachen uiteindelijk om de verschillende
benamingen van hoopjes verf, en met een
"zo, nu kun je gaan verven" zet ik hem aan het werk
althans dat denk ik..
minutenlang staart hij naar het lege stuk papier
dept zijn kwast in de verf
en smijt hem vervolgens neer
"jij moet het doen" roept hij boos
"ik kán helemaal niet verven"
ik ontdek hier een leermoment
en stort me er op pedagogisch verantwoordelijke wijze
helemaal in
"vind je het misschien een beetje moeilijk, om een beginnetje te maken?"
vraag ik liefjes, zijn boze wenkbrauwen negerend
"wil je soms dat mama jou een beetje helpt?"
hij gromt me wat toe, en ik geef hem een schone kwast in zijn handje
met de opdracht gewoon eens te beginnen met een rondje
dan zien we vanzelf wat het gaat worden..
nog een klein beetje na-miepend want koortserig
begint hij te verven
het wordt een geel rondje,
en met wat toevoegingen blijkt er een kuiken te zijn geboren ;)
nu heeft hij de smaak te pakken
geconcentreerd gaat hij verder,
een olifant moet erbij,
dus mengen we wit met zwart, dan krijg je olifantengrijs
ik lach om zijn verwondering;
hij dacht dat er geen grijs was...
met weer een ietsje hulp
staat er een olifant, alleen...
hij staat wat vreemd in perspectief met het kuiken
we besluiten unaniem
dat de olifant springt..
over het kuiken
want hij wil er langs, de olifant
maar het kuiken gaat niet opzij
"spring maar over me heen" zegt het kuiken
maar de olifant durft niet, hij denkt dat ie het niet kan...
"wel ja, joh" zegt het kuiken, "dat kun jij vast wel,
gewoon doen!"
dan neemt de olifant een aanloop
en hij springt, héél hoog
wel tot in de wolken
over het kuiken heen...
"joepie" zegt het kuiken lachend,
"het is je gelukt!"
uiteindelijk komen we tot de conclusie
dat hij wél kan verven ;)
zelfs met een klein beetje koorts
maar volgens mij heeft hij de meeste lol gehad
aan het schoonwassen van de kwasten
en het dekseltje
dat denk ik zomaar...