Οφείλουμε όλοι μαζί να καταδικάσουμε την τιμωρία, από όπου κι αν προέρχεται.
Μαμά, χωρίς αστερίσκους.
Οφείλουμε όλοι μαζί να καταδικάσουμε την τιμωρία, από όπου κι αν προέρχεται.
Μαμά, χωρίς αστερίσκους.
…ένα παιδικό βιβλίο. Είμαι σίγουρος ότι όλοι κάπως έτσι το κάνετε. Οι κάτω από τα 3, μην το παίρνετε προσωπικά οι υπόλοιποι. Ή και πάρτε το.
Ξεκινάς από μία τυχαία σελίδα./ Συνεχίζεις με μια τυχαία σελίδα./ Ξαναγυρίζεις πίσω, πάντα σε μία τυχαία σελίδα./ Προσπαθείς να πιάσεις το μπερδεμένο κουβάρι της ιστορίας από την αρχή./ Σου λείπουνε στοιχεία, γεγονότα./ Σου λείπουνε στ’ αλήθεια; /Φτάνεις στην τελευταία σελίδα. Γιατί δεν ξεκίνησες από εκεί;/ Τόσα πολλά γράμματα, τόσες λίγες εικόνες./ Ξαναγύρνα στην αγαπημένη σου σελίδα. Το ξέρω ότι δεν τη βρίσκεις. Ψάξε. Τσαλάκωσε ό,τι παρεμβάλλεται./ Τι, δεν έχεις αγαπημένη σελίδα; Εκεί που γίνεται ο μεγαλύτερος ντόρος –λύκοι, γουρούνια, κατσίκια, γιαγιάδες… στη μεγαλύτερη δυνατή συγκέντρωση- αυτή είναι η αγαπημένη σου σελίδα./ Μείνε εκεί, συγκεντρώσου στις εικόνες, ρούφηξε τα νοήματα, για περισσότερα από 5 δευτερόλεπτα./ Εντάξει./ Δεν θα σταθώ καν στο γεγονός ότι όλη την ώρα κράταγες το βιβλίο ανάποδα./ Τώρα, είσαι έτοιμος να ξεκινήσεις Ζωρζ Σαρή./ Ναι, με ένα ρο γράφεται./ Ναι, είναι γυναίκα.
Όπως καταλαβαίνετε, έχω περάσει πια κι εγώ στη μεριά των παιδιών που μιλάνε, έστω και με άπειρα εισαγωγικά. Ακολουθούν σκέψεις και συμβουλές προς συνομήλικους και όχι μόνο…