Toto - Isolation (1984)

Ach wat maakt het uit. Het zangwerk is gewoon top waardoor alles klopt aan dit album

Mening is veranderd. Heerlijk nummer nu ik er aan gewend ben!
Alle nummers zijn wat mij betreft dus prima in orde.

Dit album wint het qua stevigheid ( lees: het gave soleerwerk van Lukather) van de laatste plaat

Vind het voor deze plaat ook heel moeilijk om twee favoriete tracks aan te wijzen. Staan zoveel lekkere songs op.

Voor jou één gaaf album?? Zo ja dan is natuurlijk een 5.0 je oordeel

Mijn moeder had deze opstaan in de auto, dus ik dacht: Ga hem ook weer eens luisteren.
Ik las al eens ergens in een interview dat dit album een 'fan-favourite' is geworden, juist omdat het een minder bekend album is, totaal anders van stijl en omdat Fergie er nu niet meer is, is-ie alleen nog maar interessanter geworden (er is tenslotte geen herhaling meer van mogelijk).

Mijn favorieten zijn Mr. Friendly (vooral vanwege het intro), Endless en Isolation. Heerlijke jaren 80 die -okay toegegeven- achterhaald is, maar af en toe nog best eens beluisterd mag worden en zeer gewaardeerd bovendien!

Ik ben benieuwd of er nog iets live gespeeld gaat worden van Isolation. Ik meen dat het nummer Isolation nog te horen is op de Falling in Between Live?
In ieder geval denk ik dat Joseph Williams de hele hoge noten niet gaat halen, maar mogelijk kunnen ze dat overlaten aan een achtergrond-zangeres om die stukken op te vangen?
Op 'Lion' klinkt Frederiksen ook bijna vrouwelijk vind ik, dus kan best vind ik!

Nummer 3 t/m 7 is puur genot

Toch wel een lekkere CD dit. Heb 'm jaren nauwelijks geluisterd, was niet zo m'n ding. Maar gisteren weer eens aangezet, als voorbereiding op Ziggo Dome morgen, en het is me nog nooit zo goed bevallen!

Dat geldt voor het hele album uitgezonderd misschien Lion.
Helaas moet ik het concert van Toto a s. zondag in Enschede alsnog laten schieten

Lion is dan juist weer mijn favoriet op dit album.
Leuk hoe smaken kunnen verschillen

Weet iemand hoe de Rock Candy remasters van Isolation, The Seventh One, Turn Back, Hydra, Toto, Fahrenheit en IV klinken?

Hun hardste album?? Ik denk het wel Steve trekt alle registers open, heerlijk!!

Hun hardste? Welnee. Deze nog nooit beluisterd zeker?

Dat gezegd hebbende vind ik deze Isolation wel een van de lekkerste Toto-plaatjes. Lukather is hier inderdaad goed op dreef en de meeste songs bewandelen met verve de dunne lijn tussen (gepolijste) hardrock en poppy refreinen, met soms ook proggy invloeden. De nummers zitten gewoon goed in elkaar, en ondanks de betrekkelijk korte speelduur van de afzonderlijke songs zitten er vaak ook heel smakelijke instrumentale passages in. En Fergie Fredriksen is een AOR-zanger van de buitencategorie die hier op de toppen van zijn kunnen presteert. Jammer dat hij maar één plaat heeft gemaakt met Toto.

Ik heb het altijd vreemd gevonden dat dit album een relatieve flop werd na het megasucces van Toto IV. Komt volgens mij vooral door verkeerde single-keuzes: achtereenvolgens Stranger in town en How does it feel. Terwijl juist een voor dat doel ongebruikt nummer als Endless bulkt van de hitpotentie...

Dit album wordt door de kenners wel op één na hoogst gewaardeerd!

Kimball werd de band uitgebonjourd vanwege onhandelbaar gedrag. De beste man rook (en snoof) aan het succes en werd een blok aan het been van de overige heren. Fergie Frederiksen vulde de vacante positie in en doet dat naar behoren.

Carmen is een aardige opener, uptempo en Frederiksen die laat horen welk bereik hij heeft. Het nummer biedt genoeg variatie en fraaie overgangen om te blijven boeien.

De opvolger heeft mij altijd wel kunnen bekoren, een typische Toto song uit de jaren 80, dominante keyboard stukken, een funky ritme en prima gezongen. Een lekker nummer.

Stranger In Town gezongen door Lukather met een kamerbreed refrein doet mij dan weer wat minder. Alsof het kan dienen voor een foute actiefilm uit hetzelfde decennium. Het is mij allemaal net even te cheesy.

Fergie gaat af en toe flink de hoogte in met zijn stem op Angel Don't Cry om evengoed flink af te wisselen in stemgebruik. Het stuwende ritme maakt het een van de betere songs op de schijf. Het is tevens een van de meer stevigere tracks en dat bevalt goed.

Lukather neemt de vocalen weer voor zijn rekening in How Does It Feel, een blauwdruk van een ballad waarvan er nog zoveel zouden volgen in het oeuvre van de band. Een redelijk nummer waarbij ik moet zeggen dat alles net binnen de lijntjes blijft. De lijn tussen kitsch en kunst is wel erg dun.

Endless, een hoogtepunt op het album. Alles klopt wat mij betreft aan deze song. De overgangen, de zangpartijen, het toewerken naar een heerlijk pakkend refrein. Frederiksen vind ik trouwens een uitstekend zanger, jammer dat het bij 1 plaat is gebleven met Toto.

De titelsong is degelijk, wederom een stuwende ritmesectie waarbij Lukather af en toe goed geplaatste solo's plaatst. Wederom valt op hoe goed de heren weten waar hun kracht ligt, allemaal in dienst van de song maar mooi om te zien hoe elk bandlid genoeg ruimte krijgt om zijn stempel te kunnen drukken.

Mr. Friendly is niet helemaal mijn song. Frederiksen zingt het voor mijn gevoel net even een octaaf te hoog en dat maakt het luistergenot er niet beter op. Hoewel het niet slecht is pakt het mij niet.

De volgende titel laat mij ook niet overstag gaan. Change of Heart voelt richtingloos aan en lijkt meer een onuitgewerkt idee met een refrein waar de heren volgens mij niet zo goed wisten hoe ermee om te gaan.

Holyanna, volgens mij onder Toto fans nog wel een populaire song weet mij ook niet te verassen. Zo gaat de plaat voor mij toch een beetje als een nachtkaars uit.

De combinatie van Frederiksen en een aantal puike nummers maken Isolation echter tot een genietbare schijf. Nogmaals jammer dat het bij 1 plaat is gebleven.

Tussenstand:

1. Toto
2. Isolation
3. IV
4. Hydra
5. Turn Back

Ik kan je echt totaal niet volgen wat betreft Change of heart. Richtingloos en onuitgewerkt zijn nou niet gelijk termen die ik met dit nummer associeer. Maakt verder niet uit hoor maar als er één nummer is op dit album waarop ze helemaal 'los' gaan dan is het nou net dit nummer. Althans, zo beleef ik het.

Met Change of Heart heb ik het gevoel dat ze zoekende zijn naar de juiste lijn, los gaan ze zeker maar op de een of andere manier vind ik de song als geheel niet echt heel fijn klinken.

Stranger in Town heb ik altijd een wat kinderachtig nummer gevonden, vergelijkbaar met The Invisible man van Queen, misschien de minste track van het album voor mij.

Persoonlijk vind ik Turn Back hun meest hard rockende plaat. Dit is hun beste AOR plaat naar mijn oordeel. Een foutloze collectie sterke songs, lekker strak gespeeld en met fantastische melodieën en zanglijnen. Frederiksen is een prima zanger maar niet mijn persoonlijke favoriet. Zeer sterke plaat van dit beruchte gezelschap! 4,5 ster. Het wordt tijd dat de Toto catalogus eens geremasterd wordt incl bonustracks etc.