Billy Joel - The Stranger (1977)

Net voor 13 euro bij de Amsterdamse Fame gehaald, compleet belachelijk

Alles ziet er fantastisch uit, ik kende nummers als Just the Way You Are en Movin' Out al van mijn ouders maar de andere nummers en dan met name The Stranger en Scenes from an Italian Restaurant zijn prachtige nummers.

Alles wat Billy zingt komt aan, het valt me daarom ook op dat er nog maar 30 berichten zijn geplaatst want had dit album toch wat bekender ingeschat.

Ook interessant om het boekje waarin Billy zijn teksten schreef erbij te hebben. De live-nummers stellen ook niet teleur, de DVD moet ik vanavond eens gaan bekijken.


Zeker een artiest om meer van op te zoeken!

4,5*

Wisselvallige plaat helaas. Er staan ijzersterke popsongs op zoals The Stranger, Movin' Out en natuurlijk de suite Scenes. Los daarvan gaat (mijn insziens) Billy Joel toch wel érg de fout in op nummers als Get It Right the First Time, en Everybody Has a Dream (Only The Good Die Young en Vienna zijn ook op het randje), en vooral op Just The Way You Are (wát een productie). Dat dat dan ook meteen de grootste hit van deze plaat was, en Joels doorbraak... tja.

Wat stoort je precies aan Just the way you are?

. Kwaliteit boven kwantiteit. Veel albums van 50+ minuten kan je zo twee of drie nummers weghalen en een nog sterker geheel krijgen.

Dat is dan ook de kracht van dit album: geen nummer te veel. Het is nergens spectaculair, je krijgt nergens kippenvel en het is allemaal veiling binnen paadjes (MOR, AOR, hoe u wilt), maar al met al is het een kwalitatief hoogwaardige cd.

Scenes From an Italian Restaurant, één van de mooiste nummers die er is, inderdaad episch als Bohemian Rhapsody of Stairway to Heaven. Met een paar tempowisselingen en nummers in het nummers, als het ware.

Ik wil graag het nummer the stranger nomineren als meest teleurstellende track ooit.

Waar het nummer begint is iets heel erg veelbelovends (dat intro is zo mooi) vervalt het nummer na dat wonderschone intro in een enorm bedrog en een middelmatige track. Past totaal niet in de sfeer van dat mchtige intro.

Een grote teleurstelling.

Dat inro wordt overigens gebruikt in Hangover III bij een van de leukste scenes.

The Stranger is simpelweg het meesterwerk van Billy Joel. De plaat ademt een unieke mengeling van nostalgie, verdriet en vrolijkheid uit. Je proeft als het ware Manhattan rond 1977. Er staan een paar fantastische songs op, met als hoogtepunt Scenes From An Italian Restaurant. Als ik het hoor, wil ik ook daar gaan eten! A bottle of red, a bottle of white...

Movin' Out (Anthony's Song) is een dijk van een opener. Wel heel mooi zijn Just The Way You Are en bovenal You're Always A Woman To Me. En dat terwijl ik altijd vrij kritisch ben bij ballads. Maar niet bij deze. Speciale vermelding op deze plaat is er voor de prachtige piano. Die hoor je natuurlijk vaker terug bij Billy Joel, maar op deze plaat klinkt 'ie nog wat fraaier. Een topplaat!

Eens. The Stranger is het beste album van Billy Joel, geen slecht nummer op te bekennen, enkele van zijn allerbeste nummers staan erop (Italian Restaurant wordt terecht vaak genoemd), unieke sfeer, top voor in de avonduren. Op vinyl...

Kijk aan: daardoor kwam ik hier terecht, ik vond 'm terug op... vinyl.

Dat slot van het slotnummer. Niets minder dan schitterend!

Waarom staat er eigenlijk dat Everybody Has a Dream ruim 9 minuten duurt? Mijn versie duurt 6,5 minuut en dat is dezelfde speelduur die ik tegenkom op YouTube.

Is ondertussen gecorrigeerd.

Billy Joel levert in mijn ogen heel degelijk werk. Het is tevens een van de meest gevarieerde albums van de beste man. Just the Way You Are heb ik nooit echt goed kunnen hebben. She's Always a Woman dan weer wel. Voor deze plaat heb ik altijd een zwak gehad. Noem het sfeer, de typische jaren 70 koortjes of de kwaliteit van nummers als Vienna of Scenes die de plaat zijn meerwaarde geeft. Get It Right the First Time wordt vaak gezien als zwakke broeder, te kitsch of te kinderachtig, ik vind het een heerlijk nummer. Billy zingt wat verbetener en dat spreekt mij dan wel weer aan. Over de hele linie genomen is de plaat niet overal even sterk maar ik vermaak mij nog steeds prima met enkele uitschieters.

Van Billy Joel heb ik een hoge pet op als schrijver van allerlei prachtige songs, maar zijn stemgeluid valt niet echt bij mij in goede aarde, en dus kan ik dit album (dat door bijvoorbeeld Allmusic maar ook op dit forum zeer veel lof wordt toegezwaaid) niet tot mijn favorieten rekenen. Hoorde het album vanmiddag pas voor het eerst integraal, hoewel ik het al jaren in de kast heb staan. Zal het de komende weken nog eens beluisteren, maar voorlopig prefereer ik An Innocent Man, vanwege de doo wop-referenties denk ik.
Mooiste nummers op The Stranger zijn voor mij Just the Way You Are en She's Always a Woman.

Nee, sorry, dat zijn de bekendste, de mooiste zijn het titelnummer en Italian restaurant.

Wat een arrogantie. Smaken verschillen nu eenmaal.
Het kan ook zijn dat je aan een leesbril toe bent. Had namelijk geschreven: mooiste nummers zijn voor mij enzovoorts.

En vergeet Vienna niet.

Zijn beste album, vind ik.

Billy Joels beste, en meest complete album. Alle vingeroefeningen van de vorige albums komen op dit album samen. En dat moest ook wel, want zijn platenmaatschappij wilde niet met hem door als dit album niet zou gaan scoren.

De samenwerking met producer Phil Ramone en het inspelen van de nummers door zijn touringband werpen zijn vruchten af. Maar alles valt en staat natuurlijk bij de kwaliteiten van de songs. En die zijn voortreffelijk.

Joel laat diverse kanten van zichzelf zien: de perfecte gevoelige ballads (Just the way you are en She’s always a woman), verhalende nummers (Scenes ... en Vienna), gospel (Everybody had a dream), softrock (Movin’ out, Stranger, Good die Young en Get it right) en alle nummers zijn van een hoog niveau. Joel zou helaas nooit meer dit niveau voor een volledig album volhouden.

Mooi ook de reprise van het outro van The Stranger aan het einde van de plaat. Top album!

Een van de eerste platen die ik van Joel in bezit had en nog steeds beleef ik veel plezier aan deze schijf. Het zelfvertrouwen spat er vanaf, de composities zijn af en Billy heeft zijn muze gevonden. Er staan een handvol uitstekende composities op deze schijf; She's Always a Woman, Scenes, Only the Good Die Young en Get It Right the First Time, heerlijk. Met name de laatste song wordt weinig genoemd maar mag in mijn ogen wel wat op meer waardering rekenen. Prijsnummer is Vienna, wat een fantastische compositie is dat toch, met name het vocale gedeelte waar je goed kunt horen hoe Joel gegroeid is als zanger blijft tekenend voor mij. Het is jammer dat het titelnummer bij mij nooit wil ontbranden, op de een of andere manier mis ik een transitie of een bepaalde overgang maar blijft het wat steken in goede bedoelingen. De andere song; afsluiter Everybody Has a Dream duurt mij veel te lang en het gospelachtige karakter trekt mij ook niet zo.
Dat houdt in dat The Stranger tot nu toe het meest in balans is, de beste nummers kent en in tegenstelling tot zijn voorgangers over de hele linie vrij coherent in elkaar steekt. Mooie plaat hoor!

Tussenstand:

1. The Stranger
2. Streetlife Serenade
3. Turnstiles
4. Piano Man
5. Cold Spring Harbor

Best onbegrijpelijk dat afsluiter Everybody Has A Dream hier maar zo weinig stemmen krijgt. Zo'n mooi nummer met als encore het intro van The Stranger.
Ook She's Always A Woman is prachtig,warm en tijdloos.

Het album vind ik niet per se beter dan voorganger Turnstiles, maar is wel voller geproduceerd.

Ook hier is weer met de hoes geknoeid. De originele vinyl hoes heeft kleinere letters. Was nochtans ooit door mezelf gecorrigeerd naar de juiste hoes. Blijkbaar heeft de crew de strenge hoesnormen al lang laten varen. Toch jammer van al die hoesconflicten in het verleden.

zijn magnum opus. wat een beresterk album! mijn oom draaide het al in 1977, toen de elpee uit kwam.

Ik heb ook zo'n oom, maar die kon 'm pas draaien nadat de elpee was uitgekomen....

De live-cd uit de deluxe box is echt geweldig. De dvd met een live optreden is leuk, maar kort. Maar die live-cd is zeer gedreven en Joel op zijn best. Net als Songs In The Attic en Kohuept een must-have naast zijn studio albums.

‘No one understands a woman in her 20s like Billy Joel’: gen z finds solace in anti-hustle anthem Vienna | Billy Joel | The Guardian - theguardian.com

Absoluut het prijsnummer van dit album. Wordt met het jaar mooier.

The Stranger betekent zijn definitieve doorbraak, ook in Nederland en België. Een goed uitgebalanceerd album waarmee Billy Joel goed thuis is in uptempo-songs en subtiele ballads met krachtige, herkenbare stem. Overigens vind ik de titelsong en Scenes from an Italian Restaurant de hoogtepunten van dit album.