Fireside - Elite (2000)

Pas voor 1.99 uit een uitverkoopbak gevist. Kan mijn cassettebandje het raam uit.

Deze is echt heel heel heel mooi!
Eerst maakten ze skatepunk/emocore, toen wilden ze iets anders. Maar ze mogen elkaar eigenlijk helemaal niet zo graag. Toen heeft gitarist Pelle Gunnerfeldt (o.a producer van The Hives) in de studio maar wat geknutseld met gitaarpartijen, zanglijnen en andere dingen die ze hadden opgenomen. Het is daarom eigenlijk meer een soloplaat (een soort producersplaat van die Pelle). Heel afwisselend, heel veel sfeer en een echte groeiplaat!
Hij kwam uit in de tijd dat Radiohead (Kid A), Sigur Ros (Aegetis Byrjun) en Godspeed You Black Emperor! (Levez Vos Skinny Fists Comme Antennas To Heaven) het goed deden met experimentele, sfeervolle, vernieuwende muziek en deze Fireside ligt ook een beetje in dat straatje. Destijds kregen ze best veel aandacht in de media (Lola da Musica, Moordlijst etc.), maar vorig jaar kwam er een nieuwe uit en die werd overal afgekraakt. Die nieuwe is weer gewoon een bandalbum waarop ze opeens meer klinken als The Strokes en The Dandy Warhols. Toen was ook in mijn ogen de magie verdwenen, maar ik moet toegeven dat ik die plaat ook maar twee keer in een platenzaak geluisterd heb en daarna niet gekocht. Is er iemand die deze wel goed vind?

Ik vind het wel een lekkere plaat, maar idd veel minder goed dan Elite. Het is meer een lekkere rockplaat dan een album met epische proporties als Elite. Ik heb ze vorig nog eens live gezien en dat was wel een wat trieste vertoning: de zanger had er wel zin in, maar de rest van de band had volgens mij iets te veel gedronken de vorige avond...

Live is het inderdaad niet fraai. Die geluidsman verstaat zijn vak niet erg goed en inspiratie bij de bandleden is ook vaak ver te zoeken. Lowlands 2001 was trouwens wel aardig, maar datzelfde jaar in W2 vond ik het niks...
Maar ik begrijp uit interviews en dergelijke ook altijd dat ze elkaar gewoon niet mogen, waarschijnlijk heeft dat ermee te maken. Tegen wil en dank samen in een band, zoiets. Wel leuk om te lezen..

Kan Herman of iemand anders me vertellen of de soloplaten van Kristofer Astrom (de zanger) de moeite waard zijn?

Beetje late reactie (een half jaar na dato), maar ik hoor overal dat ie soloplaten erg goed zijn. Hij heeft net weer een nieuwe uit en die krijgt een superlovende reactie in PlatoMania. Moet die platen zelf nog 's luisteren, maar als ik eerdere berichtgeving hier over Elite lees, dan hoop ik eigenlijk dat die Pelle 's een soloplaat uitbrengt.

Elite blijft toch een prachtige plaat in ieder geval.

Dat zou ik maar niet gebruiken als graadmeter, want bijna alle besprekeningen in Platomania zijn behoorlijk lovend. Die schijfjes moeten wel verkocht worden natuurlijk.

O dat vind jij dus ook.
Altijd leuk om even te lezen, maar serieus nemen doe ik ze ook niet: inderdaad, er moet wel verkocht worden.

Ik lees het blaadje eigenlijk vrij zelden, dus dit was me niet zozeer opgevallen. Nu ik aan terugdenk kan ik me niet herinneren ook maar één enkele negatieve recensie te hebben gelezen in de laatste editie (behalve het feit dat ik het niet eens was met het feit dat ze Is This Desire? een mindere plaat van PJ Harvey vinden).

Een behoorlijk indrukwekkende plaat. Altijd fijn als een band zichzelf overstijgt, en met een compleet verassende plaat uit de hoek komt. Modern klassiekertje!

Na al die jaren nog altijd een topplaat. Alleen heb ik Fireside een paar geleden eens live meegemaakt. Ik kon toen haast niet geloven dat zij deze plaat gemaakt hebben. Zo slecht ... !

Was dat in de Melkweg? Was echt een erbarmelijk optreden...

ik heb ze wel een keer op Lowlands gezien, tijdens een daverend onweer. Was een heel bijzondere ervaring, de combinatie van deze muziek (ze speelden deze cd bijna integraal), elektrisch geladen lucht en een knetterend en heftig onweer.

Nooit live meegemaakt, maar dit album is echt een pareltje. Was er helemaal aan verkocht in 2000 en eind 2008 klinkt het nog steeds super. Zalig titelnummer ook.

Elite kreeg ik als verjaardagskado van een vriend die kennelijk dacht dat iemand met brede muzikale interesse dit wel kon waarderen... Ik weet het echter nog steeds niet met deze plaat. Elite is als moderne kunst; de één vind 't briljant, voor de ander is het onbegrijpelijke troep. Uit de reakties hierboven concludeer ik dat 't, live uitgevoerd, tot de laatste categorie behoort...
Even afgezien van de muzikale prestaties op deze plaat ben ik wel gecharmeerd van de produktionele foefjes en geluidjes die te horen zijn.

Wat is dit toch een vergeten parel! Ligt ook in de lijn met het werk van Motorpsycho rond die tijd.

Inderdaad. Al doet Motorpsycho mij soms aan Fireside denken in plaats van omgekeerd, omdat ik dit album al eerder kende.

De andere albums van Fireside raken me niet, maar dit album is een meesterwerk.
Na jaren heeft het bij mij nog steeds niet aan kracht ingeboet.
Een juweeltje

Zojuist uit de kringloop gehaald, beste 1 euro ooit uitgegeven. Titel nr is hallucinerend lekker.

(Eerder verschenen op jorros-muziekkeuze.nl)

Fireside, een Zweedse band die in 1992 is opgericht. Begonnen als post grunge band, maar dat was niet zo’n succes. Met dit album sloegen ze een andere weg in. Met meer succes. Dit album was destijds een kleine hype.

Het is altijd heerlijk om dit album weer te beluisteren. De band zet een heel eigen geluid neer. Mooie rifs, bijzondere rifs en soms ook moeilijke rifs. Het opent vrij rustig met Elevator Action, een melodieuze opener. Vervolgens slaat de vlam in de pan met het mooie Fernandez Must Die, waarvan vooral het instrumentele deel indruk maakt.

Nog aanstekelijker is de melodielijn van Thing On A Spring. Je kan niet stil blijven zitten. Een nummer wat zich in je hoofd nestelt en daar een tijdje blijft zitten. Het bijzondere ritme van Hals Und Beinbruch is even wennen. Twee maatsoorten door elkaar is altijd een dingetje voor de beweeglijke luisteraar. Desolator heeft een heerlijk rauwe rif

Prijsnummer is het titelnummer Elite. Geheel in instrumentaal en enorm opzwepend. Iets om in de auto met wat meer volume te beluisteren. Je vliegt haar huis. The Last V8 is een wat onopvallend nummer dat wat buiten de boot valt. Het is te gewoon.

Cisco Heat past weer in het plaatje dat Fireside met dit album neerzet. Een bijzondere rif al was het alleen maar door de manier waarop deze vorm wordt gegeven. Afsluiter Take A Down is lekker afwisselend. Een nummer waarin zelfs een accordeon een groot aandeel levert. Ook dit nummer is anders dan de rest van het album.

Samengevat een album met echt een eigen geluid dat best indruk maakte destijds. Ook op mij.

Getypt in de top 100 van...:

In 2000 verraste het tot dan toe heel door-de-weekse Zweedse emobandje Fireside met een plaat waarop ze zichzelf ver overtroffen. Elite is meer een ingenieuze gitaarplaat in de lijn van hun Noorse buren Motorpsycho (circa Blissard, Angels and Daemons At Play en Trust Us, kenners weten we nu genoeg). Ingenieuze rocknummers, waarvoor soms de tijd wordt genomen, gelardeerd met blaaspartijen (zoals het mooie einde van prijsnummer Thing On a String), toetsen, straatgeluiden, en een hele fijne melancholieke sfeer.

Aangekruist als favoriet:
1. Thing On a Spring
2. Elite

Ik had hun 1e 2 platen...beetje puber emo punk. Heb ze dan ook vd hand gedaan.
Maar Elite vond ik erg goed....staat dus nog in m'n kast. Ik vind vooral de gitaarpartijen op thing on a spring erg mooi