Big Thief - Double Infinity (2025)

Na een eerste casual luisterrondje ben ik nog niet gegrepen door deze nieuwe worp van Big Thief.
Het algoritme van Spotify speelt direct na afloop enkele jummers van de vorige plaat en dit doet me direct weer opveren en grijpt m’n aandacht net zoals het deed toen ze uitkwamen.
Ik ga zeker nog wat meer pogingen wagen. Big Thief stelt zelden teleur dus wellicht moet ik m’n tanden hier nog even inzetten.

En de opvolger is ook al af:

Big Thief reveal they have already made their next album: "It's not what you expect"

Tegengeluid!

Happy With You, lievelings van deze - m.i. - wederom magistrale plaat.

Dit blijft toch een aparte band. Na een paar keer luisteren had ik dit al min of meer afgeschreven. Saai.
Toch bleef ik het geregeld afspelen en dan zit het in je hoofd geramd.

Nadat Max Oleartchik de band heeft verlaten en de (live) bezetting iets veranderd is, lijkt ook de sound iets verschoven te zijn. Dragon New Warm Mountain I Believe in You is wat mij betreft tot nu toe hun magnus opus en helaas zijn ze een beetje van die meer america sound verschoven. Hier krijgen we meer rustigere folkrock nummers die soms bijna spiritueel aanvoelen zoals op bijvoorbeeld Grandmother. Daardoor merk ik dat sommige nummers een beetje aan me voorbij kabbelen zoals het titelnummer en No Fear. Toch blijft Big Thief van hoge kwaliteit en valt er genoeg te genieten, Los Angeles is dan bijvoorbeeld weer zo'n schitterend nummer. Deze worp zal zeker niet mijn tot mijn favoriete Big Thief platen gaan horen, maar is nog altijd wel goed.

Wat kan het toch bijzonder en mooi zijn. Toen ik op Youtube een hele poos geleden de live versie van Incomprehensible tegen kwam, was ik helemaal ondersteboven. Ik keek hierdoor enorm uit naar het nieuwe album. Bij het uitkomen van de single vond ik deze een stuk minder dan de live versie. Op het moment van uitkomen van het gehele album heb ik deze wel 20 keer beluisterd (minimaal) en het pakte maar niet. Daarna weggelegd en op het moment ben ik 600km onderweg op de Camino del Norte en ineens: boem, klikt het. Het blijft toch bijzonder hoe het werkt. Sommige albums hebben tig luisterbeurten nodig om de poorten helemaal te openen.

Mooi maar ook een beetje saai.

Ik begrijp het enthousiasme rondom Big Thief niet zo goed - het voelt voor mij toch als de dertiende Amerikaanse indieband in een dozijn. Sommige nummers, waaronder Incomprehensible, zijn best wel aardig, maar ook behoorlijk saai. Andere nummers zijn ronduit irritant; de wiebelige piepstem van de zangeres voelt toch vooral als een stoorzender in een dromerig-bedoeld (?) album. Ik ben deze weer gauw vergeten.

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #16 BIG THIEF - DOUBLE INFINITY

‘Incomprehensible’ vind ik een van de beste songs van het jaar – ik was bij de release dan ook benieuwd of ze dit niveau de rest van de plaat zouden kunnen volhouden. Ik moet toegeven dat ze daar niet helemaal in slagen, maar toch is het nog erg goed uitgedraaid. Waar ik bij andere Big Thief-platen in de juiste stemming moet zijn om ernaar te kunnen luisteren, is ‘Double Infinity’ een album dat ik bij elke setting kan opleggen. De jamsessie-vibes zorgen voor een enorm relaxte sfeer en de sound is wijds en tegelijkertijd toch intiem. Enkel die repetitieve tekst van ‘Happy With You’, daar ben ik niet zo zot van.