Sixteen Horsepower - Folklore (2002)

Bestaat deze band nog? Of zijn ze uit elkaar?

Ze zijn uit elkaar. Ik meen dat ze begin dit jaar de brui eraan hebben gegeven.

Dit is eigenlijk een verzameling zeer eigenzinnige covers*. En ze klinken allemaal geweldig. Mijn favoriete release van 16 Horsepower.

*ook wel wat eigen werk links en rechts.

Mm vind het eigen werk van deze cd net wat fraaier eigenlijk. Speciale vermelding voor Blessed Persistance.
Al met al haalt deze het, mogelijk door de nadruk op , inderdaad eigenzinnige, covers het niet bij eerdere releases.Het mij veels te vrolijk klinkende Single Girl had imo bijvoorbeeld niet gehoeven

Ik heb deze plaat niet, maar 7 nummers ervan staan op een LIVE DVD die ik van ze heb. En die nummers zijn allemaal behoorlijk sterk (kippenvel bij Sinnerman, Blessed Persistence, Hutterite Mile en Flutter. Daaruit concludeer ik dat deze plaat behoorlijk ondergewaardeerd moet zijn op MuME. Ik ag in ieder geval naar het origineel op zoek.

Blessed Persistance is perfectie. Ook de erst us van hoog niveau. Andere albums maar eens beluisteren.
4,5

Wat is "hutterite mile" toch een prachtig nummer.
"outlaw song" is ook fantastisch , mooie tekst ook.
"blessed persistance" en "flutter" liegen er ook niet om.
De rest vind ik van wat mindere kwaliteit en "la robe a parasol" hadden ze van mij absoluut achterwege mogen laten.

Ooit in een ver verleden leerde ik 16HP kennen via een optreden in een uitzending van Twee Meter Sessies en ik was gelijk helemaal verkocht. Intense en meeslepende muziek, een combinatie van stevige rock en traditionele americana, onheilspellend en donker sfeertje en ietwat theatrale hel- en verdoemenis teksten.

Het eerste album dat ik kocht was Low Estate, en vervolgens Sackloth 'n Ashes. Deze twee albums zijn ook nog steeds mijn favoriete 16HP platen. Opvolger Secret South was na Low Estate een stuk toegankelijker en hiermee dreigden ze zelfs door te gaan breken naar een groter publiek. Single "Clogger" werd zelfs zo nu en dan gedraaid op TMF/MTV.

En toen kwam dit album, Folklore. En dat was even andere koek. Dit is zeker geen makkelijke en toegankelijke plaat. Ingetogen en donkere uitvoeringen van oude traditionals. Ik draai dit album niet vaak, en zeker niet helemaal. Daarvoor is het te wisselend van kwaliteit, naar mijn mening. Maar met name "Sinnerman", "Horse Head Fiddle", en opener "Hutterite Mile" zijn erg sterk.

Jammer dat ze niet meer bijeen zijn. Vooral live waren ze erg goed.
Maar ook David Eugene Edward's nieuwe bandje Woven Hand is het beluisteren waard, al zijn de stevige gitaarrock kantjes er wel vanaf.

Gaan we weer; smaken verschillen. Van alle platen van 16 horsepower blijft deze over. Ik weet ook niet precies waarom. Het klinkt wat minder gejaagd allemaal, wat meer ingetogen, wat warmer misschien. Berusting. Een van de meest onderschatte menselijke emoties.
Lekker donker ook. Of ligt dat aan de hoes?

goeie plaat van 16 horsepower , wel wat minder dan hun eerste platen maar nog altijd sterk, vooral outlaw song en blessed persistence zijn hemels .

Sluit me aan bij Beaster. Het sluitstuk van 16 Horsepower is niet hun beste, maar toch wel een prima plaat. Hier en daar een tikkeltje saai en te ingetogen. Geschikt voor een regenachtige herfstmiddag vol sombere overpeinzingen.

Maar 3 sterren?
Veel te laag Milestones, shame on me.

Fraaie plaat, met interessante interpretaties van traditionals. Geheel eigen stijl en behoorlijk eigenwijs.

het minste album van 16 HP, maar nog zó goed! er staan zero stevige nummers op en dat maakt deze minder dan de andere platen. een overgangsplaat naar woven hand.

De originele versie van Sinnerman van Nina Simone is wellicht een van de mooiste nummers ooit.
Voor het geval je die nog niet kent:

YouTube - Nina Simone - Sinnerman

Sinnerman is een traditional van rond 1900, de versie van Nina Simone is niet het origineel. Wel een sublieme versie natuurlijk.

Wist ik niet, schandalig

En eindelijk een vinyl release van deze Horsepower! Recordstore day only, maar hij is er, exclusief voor Nederland.

Deze plaat eigenlijk pas sinds kort ontdekt, terwijl ik 16 Horsepower toch al heel erg lang min of meer volg.. Vind het een ijzersterk album, donker, met erg mooie nummers. Vind Flutter echt een schitterend mooi nummer, echt zo'mn nummer waarbij je al na 5 seconden luisteren weet, ja dit is er weer zo 1, een parel.. Ik ga deze opzeker aanschaffen..

Mooie,intense en ingetogen plaat van 16 Horsepower die voor iets meer dan de helft bestaat uit covers en traditionals en een aantal eigen songs die weer meer dan de moeite waard zijn.De broeierige combinatie van Folk,Country en Rootsmuziek doet ook hier weer zijn werk waarbij de indringende en hier zelfs soms plechtige zang van David Eugene Edwards weer de kers op de taart is.
Folklore haalt het dan wel niet bij zijn voorganger Secret South,wat mij betreft het meesterwerk van de band maar is desondanks een mooi slotstuk van hun carrière.
De twee eigen songs,de opener Hutterite Mile en Flutter zijn buitengewoon sterk en de cover van de tradional Outlaw song (met prachtige tekst) is eenvoudigweg briljant.
De rest mag dan wel wat minder zijn maar is toch goed genoeg om van Folklore weer een geslaagd 16 Horsepower album te maken.
Vier sterren (zonder al te veel moeite).

Prachtige plaat..hun beste!

Wel grappig om te zien dat elk 16HP album wel door een of meerdere MuMe-ers als beste 16HP album wordt beschouwd..
Ik vind dat elk album van 16HP zijn sterke en minder sterke nummers bevat. Ik heb dus geen voorkeur voor een bepaald album. Op dit album zijn Hutterite Mile, Blessed Persistence, Beyond the Pale, Sinnerman en La Robe a Paraso zijn geweldige songs.
Single Girl en Horse Head Fiddle daarentegen hoeven van mij niet zo.
52e in de Oor jaarlijst 2002. Dat valt me enigszins tegen.
De 4,5 * die ik ooit had gegeven blijven staan ondanks twee mindere nummers..

Ik had geen haast om dit album te gaan beluisteren na het debuut en vooral het geweldige album Secret South ( hoort eigenlijk in mijn top 10 ), maar ben blij verrast want dit is absoluut een prima plaat. Niet alles is top, maar een makkelijke 4 van mij!

Op dit album staan een aantal covers die door 16HP op een eigen wijze zijn gespeeld.
Volgens mij staan er ook een paar eigen nummers op, maar dat weet ik niet zeker.

Wel wat minder dan hun reguliere albums, maar zeker een mooie toevoeging.

6 covers en 4 originele songs als ik het goed heb. Een prachtig album overigens, jammer dat DEE dit soort muziek niet meer maakt.

Najaar 2002. Het weer is grauw en de bible black-hoes van Folklore landt op de deurmat. De drie EP’s en drie langspelers van Sixteen Horsepower die al in mijn cd-rek stonden, hadden grote indruk gemaakt. Met deze vierde langspeler zou dat iets minder het geval zijn. Het album komt langzaam op gang en uptempo banjospel is schaarser dan voorheen. Folklore is bedachtzamer.

En toch. Met track 3 Blessed Persistence is het voor het eerst goed raak, tot op de dag van vandaag. Dankzij de cover van Alone and Forsaken ontdekte ik het werk van Hank Williams; het nummer was een draaideur naar country, een genre dat ik tot dan toe links had laten liggen. Idem voor het opgeruimde Single Girl, dat de toegang werd tot het werk van The Carter Family, die tevens zijn band heeft met Johnny Cash, van wie de reeks American Recordings in mei dat jaar dan eindelijk was doorgedrongen tot mijn oren en hart. Dit door het verschijnen van American IV: The Man Comes Around.

Omvergeblazen werd ik door de oude spiritual Sinnerman, vol bijbelse spot naar de mens vervuld van kwaad: ”Run to your grave, your grave will not hold you”. De voorbije weken draaide ik de cd weer regelmatig, denkend aan het actuele nieuws dat mij soms bereikt. Dan weet ik weer dat er meer is dan het ziedende kwaad in journaals.

En dan is er de malle uitsmijter La Robe à Parasol, mede gezongen met drummer Jean-Yves Tola. Een nummer van The Carriere Brothers, in 1977 verschenen op La La: Louisiana Black French Music kent een cajunoorsprong. Vanwege de Franse taal alleen al een buitenbeentje, tevens omdat het zo vrolijk is.

Live werd Sixteen Horsepower steeds harder. De combinatie van country met postpunk viel qua balans steeds meer in het laatste genre uit. Ik zag ze in die jaren in Tivoli, Utrecht en Paradiso, Amsterdam. Fascinerend: op naar Hoarse. Op Folklore is het vooral akoestisch en met z'n covers anders dan de voorgangers. En toch.