Craig Armstrong - As If to Nothing (2002)

Armstrong moest zo nodig een boel gast artiesten erbij hebben. Niks mis mee op zich, maar het niveau van The Space Between Us wordt nergens gehaald. Zo is zijn viool arrangement bijdrage voor U2 en Massive Attack tracks duidelijk terug te horen. De instrumentale score achtige tracks zijn overweldigend van Miracle met de indringende vocale Mogwai, de electronische bliepende naar een climax Ruthless Gravity, Hymn 2 met Phototek bijdrage. Het zijn dus echter de bijdrages voor echte songs die vaak zo slecht zijn, tenminste sommige. Waltz, met herhalende teksten van Antye Greie-Fuchs, is qua orchestraties van Armstrong perfect, maar wekt na enige tijd irritatie op. Enkele songs zijn gewoon puur simpel, de reden waarom ik instrumentaal verkies boven textuele zaken zonder echte emotie. Laat een orkest maar de emotie in zijn eentje overbrengen. De mengeling met electronica gaat de componist weer perfect af. Selectief rip ik van mijn cd dan ook nog het meerendeel van tracks voor mijn mp3speler. Iets minder als zijn debuut solo album. Had ie nu maar iets minder gastartiesten gebruikt. 4.5 sterren

Voor King Crimson liefhebbers: Starless II is gebaseerd op een erg herkenbaar stukje uit het nummer Starless, te vinden op het album Red (1974).

Een geweldig nummer dat Starless. Kende het orgineel helemaal niet maar na het luisteren blijken het orgineel & II enorm op elkaar te lijken. Armstrong hoefde aan dit stukje perfectie niet veel te sleutelen.

Maakt het er overigens niet minder op. Het is wel vindik minder gerechtvaardigt dan bv. een orchestraties ofzo iets dergelijks die hij als dienst aan een andere heeft verleend. Heb mensen daar nog weleens over horen zeuren en direct de mond gesnoerd

Niet minder hoor dat zeker niet. Ligt er denk ik wel aan welke track je als eerste hoort. De orginele Stay van U2 bijv. vind ik helemaal niets vergeleken bij de track op dit album.

Voornamelijk mensen die van Massive Attack houden. Ben het met je eens qua U2. Overigens een klein nadeeltej naast enkele songs is dat Space Between Us meer orchestraal klonk. Daar zaten echt een paar puur orchestrale tussen. Ook is zijn mix van orchestraal en electronica een unicum en een van zijn handelsmerken.

Beetje off topic..... er komt gelukkig aan het eind van dit jaar genoeg nieuw CA materiaal op cd uit. Dit jaar is er nog niets orgineels uit op cd dus het werdt tijd.

Niet persee off topic hoor

het wordt tijd dat meer mensen ' craig armstrong ' gaan ontdekken , zijn muziek is hemels en prachtig , tegelijk pop maar ook symfonisch en zelfs klassiek , gewoon fenomenaal , voor alle liefhebbers van prachtige sfeermuziek

Een stevig op en neergaand album qua sterke en zwakke songs. Ofwel wordt er direct voor het hart en kippenvel gegaan door bijvoorbeeld songs als Wake Up In New York dat wordt gezongen door Evan Dando (frontman van The Lemonheads en ook verdienstelijk op zijn soloplaat Baby, I'm Bored), Amber en Finding Beauty die het zonder zang stellen en blij toe. Daar knelt het schoentje namelijk; waar Inhaler en Starless II (van King Crimson) nog goede songs zijn is het voor de rest wel op wat mij betreft. De meligheid wordt in songs als Snow, Sea Song en Let It Be Love net iets te dik uitgesmeerd en belanden hierdoor wat mij betreft aan de verkeerde kant van de lijn tussen ontroerend en melig. Ook Waltz wordt door de gesproken tekst vakkundig de nek omgewrongen, het viel te proberen want bij sommige songs van andere artiesten werkt dit namelijk wel. Stay van U2 heeft ook geen toegevoegde waarde op dit album en heeft alleen maar de functie om de hoop wat groter te maken want met zijn 14 songs is dit wel een lange zit zeker als pakweg de helft van de nummers te weinig voorstellen. Met een stevig ingekort album had hij beter kunnen scoren wat mij betreft.

Wake up in New York is zo fantastisch mooi, 1 van de mooiste liedjes die ooit gemaakt is, zeker met de prachtige melancholische zang van Evan Dando.
Kijk ook vooral het clipje op YouTube, zie hier. Zo bizar mooi, zeker als je in NY geweest ben, ik wil dan weer terug en terug en terug ......
https://www.youtube.com/results?search_query=wake+up+in+new+york

Over de artiest:
Craig Armstrong is een Schotse componist, arrangeur en producer, bekend om zijn film scores, solo albums en samenwerkingen met grote artiesten. Hij heeft gewerkt aan de muziek voor bekende films zoals 'Moulin Rouge!' en 'The Great Gatsby'. Armstrong staat bekend om zijn kenmerkende stijl die klassieke muziek combineert met elektronische elementen.

Over het album:
Het album As If to Nothing van Craig Armstrong is zijn tweede onafhankelijke studioalbum, uitgebracht in 2002. Het staat bekend om zijn ambient-sfeer en bevat een mix van verschillende muzikale stijlen. Armstrong werkt op dit album samen met diverse artiesten, waaronder Bono en Evan Dando. Het album combineert klassieke muziek met elektronische elementen en kenmerkt zich door rijke orkestraties en atmosferische soundscapes. Het wordt gewaardeerd voor zijn emotionele diepte en muzikale diversiteit.

Craig Armstrong's As If to Nothing" is derhalve een veelzijdig album dat begint met het onheilspellende Ruthless Gravity wat overgaat in het ingetogen Wake Up in New York. Het album verkent zoals aangegeven verschillende stijlen: van het ambient Miracle met Mogwai, tot de meer klassiek georiënteerde stukken Amber en Finding Beauty, die echter iets aan creativiteit missen. Waltz betovert met een hypnotiserende monoloog, terwijl Inhaler een krachtige onderbreking biedt. Snow biedt een poppy afwisseling, terwijl Starless II en Stay (Faraway, So Close!) de diversiteit van het album tonen. Het album sluit af met het prachtige Coral Ending, waarmee de reis vol variatie en emotie wordt afgerond.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl