The Armstrong Lie (2013)

Trailer (Youtube HD)

Eerste fragmenten Lance Armstrong Documentaire ‘The Armstrong Lie’ | Filmtakers

Naar mijn mening is Armstrong erg goed weggekomen met zijn straf. Sterke documentaire die iets te lang duurt. 3,5*

Erg goede documentaire over wat er allemaal gebeurt is. En wat een rollercoaster het uiteindelijk geworden is.

Echter is hij er wel erg goed vanaf gekomen in mijn visie.

Ik denk dat armstrong nooit geen spijt zal krijgen of hebben gehad van wat hij gedaan heeft. Hij zal waarschijnlijk wel beseffen dat er helemaal niks van hem geworden was als hij dit niet gedaan had. De stichting voor kanker patienten is wat hem aan de eind van de dag het klopje op zijn schouder gaf/geeft om hiermee door te gaan. Hij deed het tenslotte niet alleen voor zichzelf en heeft wel degelijk een hoop mensen verder geholpen.

Natuurlijk is het niet goed te praten wat hij sommige mensen heeft aangedaan ( de vrouw 10 jaar lang als leugenaar neer te zetten etc ). Echter snap ik wel waar hij vandaan komt. Wie zijn hun om te bepalen of ik het toegeef of niet. Iedereen gebruikte drugs ik deed het alleen op de best mogelijke manier.

Aan het einde van de rit is hij millionaire heeft hij een stichting lopen die miljoenen in onderzoeken hebben gestopt en is hij wereld beroemd.

Ik denk niet dat hij er veel over in zit.

Hoe dan ook blijf ik het een goeie renner vinden, en te denken dat in die tijd het halve peloton doping gebruikte. Het blijft een hele prestatie om 6 keer de tour te winnen ook al gebruik je doping. De andere renners uit de doping periode die toegaven dat ze gebruikte, hebben toch niet kunnen winnen ondanks de doping. En de wielersport zal altijd zo blijven dat er een paar tussen zitten die iets gebruiken. Gewoon alle renners doping onder toezicht van een arts, dan weet je zeker dat het gelijke strijd is.

Dat is een misvatting. Sporters gebruiken geen doping omdat ze anders zo moe worden ofzo, maar om een voordeel te krijgen ten opzichte van de concurrentie. Dat verandert niet een twee drie als je het open gooit. Sowieso is het ook zeker niet zo dat doping doping is en dat iedereen precies even veel voordeel ondervindt. EPO werkt niet bij iedereen even goed bijvoorbeeld. Renners met een van nature hoog vermogen tot zuurstofopname (dus talent) hebben er veel minder baat bij. En dan heb je nog het voordeel van vermogende renners tov 'arme' renners die altijd minder financiele middelen hebben, zeker bij nieuwe (en dus dure) producten.

Gewoon alle renners doping onder toezicht van een arts, dan weet je zeker dat het gelijke strijd is...

Hoeveel renners inmiddels zijn overleden door doping staat niet vast, maar het aantal jonge overleden renners met een hartstilstand is hoog. In deze lijst ontbreken nogal wat namen zoals Marco Pantani en Bert Oosterbosch, maar toch.

Lijst met overleden wielren...

Daarom onder toezicht van een arts. Ik bedoel het zal toch altijd een groot struikelblok blijven in de wielersport, nou dan maar allemaal. En ik begrijp ook wel dat niet iedereen daar voor is, maar zo denk ik erover. Maar om 3 weken lang voor in het peloton te rijden op een boterham met pindakaas dat kan niemand met het hoge tempo wat er tegenwoordig gefietst word. En nu laatst zag ik ook weer iets over een motor ineen fiets gebouwd, die je niet hoorde, en zo blijven ze altijd wel iets zoeken.

Een goede objectieve documentaire.

Nou , ik denk van wel.

Zijn leven is toch totaal om zeep?

Wat is er nu om zeep aan geholpen?

Iedereen gebruikte drugs hij was gewoon de beste valspeler.

Hij heeft tonnen aan mensen gemotiveerd om ook wat te doen, om voor zichzelf te strijden en positief te blijven kijken. Hij heeft het kanker fons enorme hoeveelheid geld gegeven door zijn stichting en heeft zelf ook enorme hoeveelheid geld op zijn bankrekening staan + hij heeft aardig wat huizen geloof ik. Geld zat in andere woorden.

Dat allemaal in 10 jaar tijd.

Ik denk dat die daar dik tevreden mee kan zijn.

@Gatygun: jij hebt het hier puur over geld.

Wellicht zal hij zich daarover nooit geen zorgen hoeven te maken.

Met het leven bedoelde ik niet het geld of zijn andere bezittingen.

Zijn leven op emotioneel vlak heeft er flink van langs gekregen, dat kan niet anders.

Zelfs Lance is maar een mens.

Begrijp me niet verkeerd, hij heeft gegokt en uiteindelijk verloren en krijgt nu wat hij verdiend

maar je kan mij niet wijs maken dat je hier gemakkelijk over heen stapt,

Zelfs meneer Armstrong niet.

Eerlijk gezegd had ik niet verwacht dat ik Lance na deze docu zo'n lul zou vinden.

Maar het is gewoon weer de typisch arrogante all American die de Europeanen wil laten zien dat hij boven de wet staat en ondertussen werkelijk iedereen, tot en met close vrienden en collega's en kankeroverlevers aan toe zwaar voor lul zet.

Erger kan eigenlijk gewoon niet.

Ik weet weinig van wielrennen en ik wil dit graag zo houden. Maar ik was wel geinteresseerd in deze docu omdat ik natuurlijk wel heb meegekregen dat Armstrong heel vaak de Tour gewonnen heeft. Wat je vervolgens ziet is dat Armstrong alles aanhaalt, het Amerikaanse volk, de kankeroverlevers waarvoor hij dit allemaal gedaan heeft. Vooral mooi om te zien hoe hij alle journalisten aanvalt wanneer ze hem vragen naar zijn dopinggebruik. Na het zien van deze film denk ik dat er veel meer is dan hij vertelt en veel meer gespeeld heeft dan hij doet vermoeden. Docu blijft verder redelijk neutraal (in hoeverre dat met dit onderwerp kan) en daardoor is het een mooi verhaal geworden. Alleen bijna jammer dat Armstrong (met zijn arrogante houding) eraan mee doet, wat een vent.

Deze duurde echt veel te lang, veel te veel gepraat, en ik kreeg het vermoeden dat ik naar twee oude vrienden zat te kijken die bij zaten te babbelen over hoe moeiljik het allemaal was geweest. Vermoeiend en veel te lang. Op zeker moment uit gezet.

Ben wel bevestigd in de hekel die ik al aan Armstrong had, die is alleen nog maar groter geworden.

Dat jullie 122 minuten de tijd nemen voor zo'n lucht kasteel!

dit ga je toch niet zien.. het is te veel eer voor die man.

Sinds wanneer mag je alleen stemmen als je een film helemaal hebt uitgekeken? Wat is dat voor onzin? Je ziet snel genoeg of een film wat is of niet. Daarbij weet jij ook niet wanneer ik hem heb uitgezet, of dat tien min na het begin was of bijvoorbeeld 10 min voor het einde. Beetje jammer dit djordy.

Ik zou niet weten waarom ik een film waar ik niets aan vind uit moet kijken..... Ik ga dan liever wat anders doen. Lijkt me ook niet zo raar trouwens. En als ruim anderhalf uur crap is maakt de laatste 15 minuten dat echt niet meer goed hoor.

Geen geweldige documentaire; het is dat halverwege de opnamen Lance Armstrong opeens zijn langdurige gebruik van doping toegaf, anders was dit een wel erg vlak portret geworden van de wielrenner die in 2009 een comeback wilde maken. Door het dopingschandaal kreeg regisseur Alex Gibney natuurlijk onverwacht een bijzonder verhaal in handen, maar de film blijft een beetje hinken op twee gedachten. Aan de ene kant wil Gibney niets liever dan Armstrong te zien winnen, aan de andere kant wil hij te weten komen waarom de wereldberoemde wielrenner zijn leugens zo lang en geraffineerd voor zich heeft weten te houden. Het resulteert in een onderhoudende maar niet helemaal bevredigende documentaire, mede te wijten aan het feit dat we Armstrong niet echt leren kennen. Hij blijft een mysterie.

Aardige docu en een meer dan een ontluisterend portret van een 'super'-egoïst. Dat er iets niet in de haak was met Armstrong, was me al duidelijk tijdens zijn 'zeges' in de TdF destijds, maar de beerput is nog veel malen groter.

Heb toch de indruk dat er meer in had gezeten. 3.5 *

Deze docu had ik indertijd ietwat gemist, maar door een combinatie van factoren kwam ik hem tegen - een kennis begon over iets in de afgelopen TdF, die hij nareisde - en toen ik hem vertelde dat ik de TdF al een tijd niet meer volg en waarom, keek hij wat glazig - dat snap ik dus niet, hoe ben je zo fanatiek over en gefascineerd door een sport, waar je dan nauwelijks de geschiedenis van kent.

Het is meer het onderwerp dat deze documentaire maakt dan iets in de stijl van vertellen of documenteren. Het roept de vergelijking op met The Program - die meer een film-achtige benadering kiest. Wellicht dat die vorm beter werkt in het verhalende opzicht nu het wat langer geleden is, aan de andere kant komt het ook wel weer erg sterk door om de échte gezichten weer eens te zien.

Armstrong blijft toch een fascinerend persoon met een absurd levensverhaal. En een schokkend voorbeeld van hoe groot de afstand tussen werkelijkheid en leugen is - en ook hoe systemisch de hele wielerwereld daarmee om ging. En nog steeds gaat, naar elke denkbare waarschijnlijkheid, want de snelheid van de renners is nog steeds onverklaarbaar hoog - precies zoals David Walsh lang geleden constateerde. Dan kan het dus niet anders dan dat er niets veranderd is. Anders, maar toch hetzelfde.

Het idee van topsport en doping blijft een interessant psychologisch fenomeen - hoe verklaar je dat iemand die willens en wetens doping gebruikt, daar wekenlang structureel mee bezig is, vervolgens zonder enige zichtbare wroeging bovenop een podium staat om de felicitaties in ontvangst te nemen. Hoe verklaar je dat iemand werkelijk alles aan elkaar liegt zonder ook maar een trillinkje rond de ogen. Ik kan dat alleen begrijpen door te denken aan de topsporter die alles, maar dan ook werkelijk alles aan de kant schuift voor het ene doel, en elke denkbare afleiding daarvan van zich af werpt. En daar komt dan nog een extra dimensie bij, want het is niet een uitzondering, een een-op-de-duizend die dat doet, nee, de hele topsport is er van verweven, en in de wielerij is domweg iedereen erbij betrokken.

Zelf volg ik het wielercircus al niet structureel meer sinds het schandaal rond Rasmussen, maar een paar minuutjes googlen geeft al duidelijk aan dat er niets veranderd is. Laat ik dan die cartoon maar even quoten:

<< Maman, c'est quoi ça là-haut? >>

<< La comète Vingegaard >>

<< pouah, elle va super vite! >>

Net als bij The Program ontsnapt me ook hier weer de verzuchting dat de enige manier om de sport schoon te krijgen wellicht is om er niet meer naar te kijken, geen aandacht meer aan te besteden. Dan verdwijnt de commercie, en krijgen de renners wellicht in hun hoofd dat het wat weinig zin heeft om alles aan elkaar te liegen en te bedriegen, en veel belangrijker dan dat - dat het geen zin heeft om hun gezondheid op het spel te zetten. Wellicht nadat het kapitalisme ver achter ons ligt en geld niet meer bestaat, zoiets.

This story isn't about doping, but a story about power

Afgelopen weekend ook nog effe dit docutje mee gepakt over Armstrong die op Netflix stond, en het blijft een interessant onderwerp waar ik reeds de boeken van Landis en Hamilton las en eind jaren '90 zelfs pro US Postal en pro-Armstrong was en ook nog een Livestrong armbandje om had. En een verbijsterend verhaal blijft dit toch qua omvang en nasleep.

En wat is het toch weer een leuke trip down memory lane, want het jaar van de eerste Tour winst was tevens het jaar dat ik de wielrennerij intensief begon te volgen. Van meet af van was duidelijk dat je 'voor' of 'tegen' deze man was en het twijfelachtig was of hij onder de dope zat. In de wielrennerij is iedereen verdacht, ook Pogacar rijd de afgelopen jaren bizarre wattages, maar is iemand pas schuldig als het daadwerkelijk bewezen is. Fijn is vervolgens de vele herkenning met ontiegelijk veel bekende namen, ploegen, tenues en bepaalde momenten zoals het Simeoni incident of de val van Beloki en is er de herkenning met het boek van bijvoorbeeld Hamilton. Boeiend is daarna het beeld van de jonge heethoofd uit Texas die op 16-jarige leeftijd al over meer wilskracht en power bezat dan menig mens in zijn gehele leven zal hebben. Hard is dan ook de neerwaartse spiraal met alle rampspoed en is een hersenoperatie toch een detail die ik niet wist. 'Uit het diepste diep roep ik tot u, Heer!'

En ik moet zeggen dat het beeld na die tijd van Armstrong nier bepaald lekker is met heel veel aantijgingen, rechtzaken, moddergooierij, en het beeld van de grootste narcist ooit, behoorlijk kracht bijgezet door Armstrong zelf die over lijken lijkt te gaan indien nodig. Het beeld van een absolute asshole en kwal is compleet. Van de andere kant, waarom richt de wereld zich zo op hem? Hoge bomen vangen veel wind, right, maar zoals Andreu reeds zei volgt Armstrong de regels en het milieu van het peleton. Hij doet niets anders maar slechts beter, want iedereen wordt gepakt van Ulrich to Basso, Contador en Landis maar Armstrong nooit. Feit is dat Armstrong van iedereen het meeste te verliezen had met al zijn sponsors en natuurlijk de foundation, dus de strijd om de boel bij elkaar te houden moet hij harder en slimmer vechten dan wie dan ook. Was het oké dan wat hij deed? Natuurlijk niet, hij overtrad de wet en regels, en moet daarvoor boeten, maar binnen het peleton en wat gebruikelijk was deed hij niets meer of minder. Het is geen rakettechnologie, iedereen deed het, je had het nodig, en zoals Mark Lotz ooit zei, die de dope in zijn groentela liggen had naast de broccoli, 'dat spul is het verschil dat ik mee kan doen of niet, dat ik belangrijker ben voor mijn ploeg, dat ik zeker ben van een contract volgend jaar'. De belangen zijn simpelweg te groot.

En dat dus ongeveer keer duizend voor Armstrong waarvan ik zoiets heb nu gaan we de echte Armstrong zien want is het een act, is het een narcist die nu zielig gaat zitten doen om toch weer zieltjes te winnen? En het antwoord blijkt van niet, want na de ietwat theatrale biecht en een aantal jaren later zit daar op het oog toch een ontspannen man die open en eerlijk is, zichzelf lijkt en helemaal niet zo verkeerd is maar te dicht langs de zon wilde vliegen. Armstrong blijkt in mijn beleving toch wel een ontzettend markant persoon die met of zonder doping, was die terugkeer dan wel clean, tot opmerkelijke dingen in staat was en lang niet alles op dope geschoven kan worden. Als iedereen clean geweest was had hij er mogelijk nog altijd bovenuit gestoken maar dat is voer voor discussie.

Zoals duidelijk mag zijn vind ik dit een uitermate interessante documentaire waar bij mij toch wel een heel ander gevoel na afloop blijft hangen rondom Armstrong en het vooral een fijne terugblik op boeiende jaren wielrennerij was.