Baxter (1989)

Vreemde film.

Een bullterriër gaat van eigenaar naar eigenaar en komt tenslotte terecht bij een jongen met een fascinatie voor Hitler en Eva Braun.

Het einde is te slecht voor woorden en de voice-over die gebruikt wordt voor de hond enorm irritant.

De 6,9 op Imdb is onbegrijpbaar.

Een hond met het denkvermogen van een mens!

Ik wist eerst totaal niet wat ik moest verwachten van de film maar de film pakte me meteen vanaf het begin. Ik vind het een super interessant en zelfs een geniaal idee om een drama vanuit de visie en de denkwijze van een hond (Bulterriër in dit geval) te maken.

Het acteerwerk is prima en de narrator (wat de stem van Baxter is) is ook prettig om naar te luisteren.

Uiteindelijk na vele emotionele verwaarlozing zorgt Baxter voor de dood van zijn baasje (gerechtigheid als je het mij vraagt oeps...hehehe). Dan komt ie bij een liefdevol gezin en heeft het daar erg fijn. (Voornamelijk met de vrouw).

Uiteindelijk komt hij in een ander gezin waarvan het jongetje geobsedeerd is met Hitler en hoe hij met zijn honden om ging.

In het begin was het al duidelijk dat Baxter af en toe wat duistere plannen heeft en gedurende de film worden de plannen steeds duisterder maar uiteindelijk is het Baxter die graag het goede wil doen en een trouwe hond wil zijn. Als het kind Baxter uiteindelijk verschrikkelijke dingen wil laten doen toont Baxter verzet maar dit krijgt een tragische wending....

Een mooie maar tragische film met helaas wel veel kleine stukjes verhaal die onbeantwoord blijven maar al met al toch wel een klein meester werkje!

"Een hond met het denkvermogen van een mens!" Maar helaas word de natuurlijke gehoorzaamheid van de hond Baxter zijn dood.....

☆4,0