Argos's Reviews > Decameron

Boccaccio, 1348'de başlayıp, 1351'de bitirdiği Decameron'da salgın günlerinde Floransa’da yaşanılanları anlatır ve salgından kaçan yedisi kadın toplumun üst sınıfına ait 10 kişinin 10 gün boyunca anlatığı 100 öykü ile kitabını tamamlar. Kitapta her öyküye bir çizim eşlik ediyor.

Kitap yazıldığı çağın oldukça ilerisinde bir kitap, din baskısı, ruhban sınıfının rezillikleri, cinsiyet ayrımı sert bazen mizahi dille anlatılır. Yalan, aşk, açgözlülük, sevda, kibir, dostluk, kıskançlık, kurnazlık, cinsel dürtüler gibi insan davranış ve duyguları hikayelerin ana temalarını oluşturuyor. Hikayeler çok basit, bu nedenle çok hızlı okunuyor, çünkü cümleler ve içerikleri çok sade.

Kitabın önemi çevirmenin önsözde belirttiği gibi İtalyanca düz yazı geleneğini başlatması ve kendinden sonraki yıllarda etkili olmasıdır. Bir klasik olduğu için ve son okuduğum “Peynir ve Kurtlar” adlı kitapta adı sıkça geçtiğinden okuma gereksinimi duydum, ancak okumasaydım bir kaybım olmazdı. Yazarın Dante’nin çağdaşı olduğunu da hatırlatmakta yarar var.

Beni kitapta etkileyen belki de tek yer yazarın veba salgınını çok iyi anlattığı giriş bölümü oldu. Bu bölümde şu cümleler çok çarpıcı; “veba sal­gını, erkekler ve kadınlara öyle bir korku salmıştı ki, erkek kardeş erkek kardeşten, amca yeğenden, kız kardeş erkek kardeşten, dahası koca karısından kaçar olmuştu. En önemlisi, belki inanmayacaksınız, analar babalar çocukları sanki kendilerinin değilmiş gibi davranıyor, onları görmeye gitmiyor, yardım ellerini uzatmıyorlardı”.

Kitabın kapak düzenlenmesi kitabın içeriğine uymuyor, nihayetinde ne bir porno kitabı ne de Sade tarzında yazılmış erotik bir kitap değil.