Pia G.'s Reviews > Tartüf

oyunun en sevdiğim yanı, gerçeği en başından beri görenlerin beklenmedik anlarda çıkması: mariane’in dadısı dorine, cléante gibi aklı başında karakterler, hatta elmire.. özellikle kadın karakterler oyunda çok güçlü çizilmiş. tartuffe’ün gerçek yüzünü ortaya çıkaran da elmire oluyor zaten. bu yönüyle oyun, sınıf farkına ya da cinsiyete göre değil de düşünebilen ve sorgulayabilen insanlara değer veriyor. ve bu, gerçekten çok güzel bir detay!

molière’in o gözlem gücü ve zekâsı o kadar etkileyici ki oyun hem eğlenceli hem de düşündürücü. aradan yüzlerce yıl geçmesine rağmen hâlâ çok tanıdık.. çünkü bugün de tartuffe gibi rol yapanlar var ve hâlâ orgon’lar da var, hiç sorgulamadan inanan gözü kapalı güvenenler ne yazık ki hâlâ aramızda.

finalde kral gelip her şeyi çözüyor ancak o dönemi düşününce bu da anlaşılır molière oyunu kilise ve saray baskısından kurtarmak için böyle bir son yazmak zorunda kalmış çünkü tartuffe gibi sahte dindarları eleştirmek o zamanlar pek kolay değildi. yine de bu final olmasa da olurdu bence..