Maral's Reviews > آذر، ماه آخر پاییز

از اولین مواجهه‌ام با ابراهیم گلستان راضی بودم. از هفت داستانی که در این مجموعه بود آذر، ماه آخر پاییز، در خم راه و یادگار سپرده را واقعاً دوست داشتم و بقیه برایم معمولی بودند.
داستان‌ها مستقل هستند ولی می‌توانند به هم مربوط باشند و پیوسته شوند.
ردپای عدالت‌خواهی و تلاش برای رسیدن به عدالت و آزادی بیان در همهٔ داستان‌ها دیده می‌شود.
جمله‌های کوتاه و بریده‌بریده حس ترس و اضطرابی که در روند داستان وجود دارد را به مخاطب منتقل می‌کند.
تکرار جمله‌های کوتاه مخاطب را به فضای فکری راوی نزدیک‌تر می‌کند و کمک می‌کند که ذهن مشوش او را درک کند.
نکتهٔ جالب استفاده از واژه‌های زبان شیرازی و توی ذوق نزدنشان در آن بافت بود.