Shaghayegh's Reviews > The Missing Piece

از سری ریویوهای غیبت صغری (خطر لو رفتن اثر)
سالیان سال روابط مختلف رو زیر نظر می‌گرفتم. وجه اشتراک خیلی‌هاشون در این بود که دنبال اینن تا جای خالی وجودشون پر بشه. شکستگی‌ها جوش بخورن. منافذ بسته شن. عقده‌ها سیراب شن. حفره‌ها پر شن. نیمه‌ی گمشده پیدا شه و اون پازل ناتمام بالأخره تموم شه. یه تصویر کامل بتونن بسازن که بشه به دیوار زد و نگاهش کرد.
حتی همین قطعه‌ی نصفه و نیمه هم میخواست یکی باشه تا بالاخره به کمال برسه و کامل بشه. اما وقتی هم رسید، دید این چیزی نیست که خواهانش بود. خب تو که این همه دنبالش گشتی، چرا وقتی در تو تنیده شد نخواستیش؟
این حکایت روابط اشتباه و از دم غلطه. خالق به زیبایی و سادگی از بیراهه‌های عشق و عاشقی میگه. و بخش بی‌بدیل ماجرا در انتها به اوج میرسه. که اون آدم رو پیدا کنی و بازم ببینی مشکل از جای دیگه آب میخوره؛ یعنی طرز نگاهت. تو میتونی بهترین پارتنر رو پیدا کنی اما تا وقتی تصورت از عشق این باشه که اون بینوا بخواد تمام چاله چوله‌هات رو پر کنه، بازم به نتیجه نمیرسی. باید خودت دست به کار شی. عشق میتونه بهبود ببخشه ولی از پس لطفی که نمیتونی در حق خودت کنی برنمیاد.