What do you think?
Rate this book
Doran #2
Juniper
This prequel to "Wise Child" recounts the childhood and spiritual initiation of Juniper, who will in turn pass down the secret teachings of the "dorans" to Wise Child. Readers will again enjoy the details of herb-gathering, spell-casting and mystic rituals. An atmospheric story that will both satisfy confirmed fantasy fans and involve readers new to the genre."-- "Bulletin, Center for Children's Books.
208 pages, Mass Market Paperback
First published May 1, 1990
59 people are currently reading
5996 people want to read
About the author
Monica Furlong
43 books231 followersMonica Furlong was a British author, journalist, and activist, regarded as one of the Church of England's most influential and creative laypersons of the post-war period.
Her work often focused on religion and spirituality, with notable biographies of figures such as John Bunyan, Thomas Merton, Thérèse of Lisieux, and Alan Watts. She also explored subjects like the spiritual life of aboriginals, medieval women mystics, and the Church of England. Furlong was also known for her children’s novels, including the Wise Child series, which consists of Wise Child, Juniper, and Colman.
Furlong began her writing career in 1956 as a feature writer for Truth magazine and later worked as a religious correspondent for The Spectator and Daily Mail. She became an advocate for religious reform, particularly supporting women’s rights within the Church of England. In her first book, With Love to the Church (1965), she championed an inclusive Church. She continued to support the ordination of women in the 1980s and pushed for the appointment of women to senior Church positions.
Her autobiography, Bird of Paradise (1995), provides insights into her life and career. Furlong’s controversial experiences with LSD were shared in Travelling In (1971), which was banned from Church of Scotland bookshops. Throughout her career, Furlong wrote extensively on spirituality, reform, and religious figures, becoming a well-respected voice in both religious and literary circles.
Her work often focused on religion and spirituality, with notable biographies of figures such as John Bunyan, Thomas Merton, Thérèse of Lisieux, and Alan Watts. She also explored subjects like the spiritual life of aboriginals, medieval women mystics, and the Church of England. Furlong was also known for her children’s novels, including the Wise Child series, which consists of Wise Child, Juniper, and Colman.
Furlong began her writing career in 1956 as a feature writer for Truth magazine and later worked as a religious correspondent for The Spectator and Daily Mail. She became an advocate for religious reform, particularly supporting women’s rights within the Church of England. In her first book, With Love to the Church (1965), she championed an inclusive Church. She continued to support the ordination of women in the 1980s and pushed for the appointment of women to senior Church positions.
Her autobiography, Bird of Paradise (1995), provides insights into her life and career. Furlong’s controversial experiences with LSD were shared in Travelling In (1971), which was banned from Church of Scotland bookshops. Throughout her career, Furlong wrote extensively on spirituality, reform, and religious figures, becoming a well-respected voice in both religious and literary circles.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 319 reviews
May 22, 2007
Gorgeous book. When I read it as a kid, it blew me away--I'd had no idea that a book could give one such a magical experience. This was one of the definitive reads of my childhood and one of my first exposures to the fantasy genre.
July 19, 2012
I loved this book even more than I loved Wise Child. It made me want to learn about herbs. It made me want to learn how to use a spinning wheel. You know what? I did learn a bit about herbs, mostly how to cook with them. And I still think it would be badass if I owned a spinning wheel.
April 23, 2021
By 'atmospheric' the blurb writer means 'subtle.' Just as lovely as Wise Child. Either could be read first, tbh. Perfect for young girls who are wondering about the Pagan religion, but not anti-Christian at all. Women have their own strengths, their own perspectives... and their own initiations and apprenticeships. Science and magic, struggles and joy, life and death are all necessary parts of the whole... and health means balance.
Not that Furlong actually said anything of that. She just tells a story.
Not that Furlong actually said anything of that. She just tells a story.
February 18, 2016
This is the best book in the whole world. It was the best book in the world when I read it 119732933014 times as a child, and it is the best book in the world today after not having read it since at least half my life ago. I loved it every bit as much as I did when I was young; it was easy to see why I read it so often, and the ways in which it shaped me as a human being. Reading it again gave me chills in all the right places. I may have to just read it again every few weeks like I used to!
August 14, 2010
After suffering a bit from book ADD (you know, you pick book after book from your shelf and nothing is quite right) I figured the safest path for reading satisfaction was to pick up an old favorite. That’s how I found my way to Juniper, one of my first young adult books, first experienced when I was in middle school (which, I’m beginning to realize, was a pretty long time ago). It tells the story of a young girl named, Ninnoc, only child of King Mark of Cornwall. Ninnoc starts off the story living a privileged existence, and is a little spoiled as a result. She’s sent away to live with Euny, a wise woman, for a year and a day, to learn how become a doran, sort of a white/earth witch. When she returns to her home, she discovers that an evil sorceress is threatening the lives of her family and country. It will take all of her bravery and training to succeed.
It’s been over ten years since I read Juniper, and reading it again a comforting experience. I found I actually remembered little from my original reading experience (save for the scene Juniper/Ninnoc has to kill the pig. That one really sticks with me for some reason), so it was like I was experiencing certain parts for the first time. As someone who enjoys reading books where people learn how to practice magic, this book was really meant for me. Despite the fact that most people wouldn’t consider it fast paced, I found that I pretty much flew through it. One thing I didn’t pick up on my first reading is how Euny’s treatment of Juniper may, by today’s standards, be considered abusive. This was a bit of a shock. One thing I noticed while reading this book is how different young adult books are today, as opposed to when this was published (1990). The writing style is simpler and more concentrated (just what I needed), and the young characters seem very innocent when compared to say, The Hunger Games, which I also read this month. As a consumer of young adult lit, I found these trends to be very interesting.
Juniper is a nice read, with good solid writing and a likable heroine. I would recommend this book for anyone looking for a short but satisfying read of historical fantasy.
It’s been over ten years since I read Juniper, and reading it again a comforting experience. I found I actually remembered little from my original reading experience (save for the scene Juniper/Ninnoc has to kill the pig. That one really sticks with me for some reason), so it was like I was experiencing certain parts for the first time. As someone who enjoys reading books where people learn how to practice magic, this book was really meant for me. Despite the fact that most people wouldn’t consider it fast paced, I found that I pretty much flew through it. One thing I didn’t pick up on my first reading is how Euny’s treatment of Juniper may, by today’s standards, be considered abusive. This was a bit of a shock. One thing I noticed while reading this book is how different young adult books are today, as opposed to when this was published (1990). The writing style is simpler and more concentrated (just what I needed), and the young characters seem very innocent when compared to say, The Hunger Games, which I also read this month. As a consumer of young adult lit, I found these trends to be very interesting.
Juniper is a nice read, with good solid writing and a likable heroine. I would recommend this book for anyone looking for a short but satisfying read of historical fantasy.
March 7, 2015
I loved Juniper more than Wise Child when I was little, perhaps because Juniper is a book about a princess and I was a girl who liked princesses. But also, Juniper's petulance is much more understandable than Wise Child's, because it's much harder to be Euny's student. Well, it's difficult to learn from Zen masters (at least Euny never hits Juniper).
Furlong's writing is quite richly allusive, the gestures are effective at suggesting a world beyond the one on the page. I don't quite know why these books aren't as widely read as The Dark is Rising books (is it because they are about girls and because almost nothing happens in them?), or at least, not as widely discussed as those books are. Because I think that a lot of the stuff Cooper gets praised for doing, Furlong is actually better at. The books are very grounded, very embedded in their vision of the characters and what is means to be a person. There are also more characters in this one: Juniper has lots of friends (well, lots of friends for a very short book) even if many of them don't spend much time on the page.
I haven't gone back to check, but I think this differs a little from the growing-up story Juniper tells in Wise Child. Perhaps being kidnapped to Brittany happens later? Such adventure! It's certainly exciting enough as it is. The stakes are probably higher in Juniper - the stakes in Wise Child are very personal, which is important! But here the fate of a (very very small) place is at stake, too.
Furlong's writing is quite richly allusive, the gestures are effective at suggesting a world beyond the one on the page. I don't quite know why these books aren't as widely read as The Dark is Rising books (is it because they are about girls and because almost nothing happens in them?), or at least, not as widely discussed as those books are. Because I think that a lot of the stuff Cooper gets praised for doing, Furlong is actually better at. The books are very grounded, very embedded in their vision of the characters and what is means to be a person. There are also more characters in this one: Juniper has lots of friends (well, lots of friends for a very short book) even if many of them don't spend much time on the page.
I haven't gone back to check, but I think this differs a little from the growing-up story Juniper tells in Wise Child. Perhaps being kidnapped to Brittany happens later? Such adventure! It's certainly exciting enough as it is. The stakes are probably higher in Juniper - the stakes in Wise Child are very personal, which is important! But here the fate of a (very very small) place is at stake, too.
May 31, 2021
Rereading this from many years ago. Back then, I had initially read the author’s first book, Wise Child, and being so enamored and full of admiration for that, I probably didn’t give this gem it deserved due at the time. Glad I reread it, and will do the same with Wise Child soon too. Both books are targeted towards juveniles but what wonderful stories for everyone. Juniper is filled with old world customs, herbs and healing, conflicts, goodness, earthiness, and an insightful striving towards what is best. Hoping and expecting that Wise Child will live up to expectations with a reread too!
August 8, 2018
I loved this book just as much as Wise Child. It makes me want to have a giant loom and take up wool dying, spinning, and weaving. It makes me want to learn more about herbs and be a good, kind person. Monica Furlong writes childhood emotions that ring true. Once again, 10/10 for having everything in a book that Shannon could ask for -- witches, crafts, lessons, a strong guardian/child relationship, empathy, and an understandable antagonist.
August 22, 2021
Waarom heb ik dit boek nooit eerder gelezen voor jij met dit aanraadde, Hazel?
Nu ja, ik weet eerlijk gezegd wel waarom: omdat Lemniscaat altijd van mening is geweest dat lelijke, ultra-ouderwetse covers nu eenmaal beter zijn dan mooie, moderne covers. Met als gevolg dat ik altijd angstvalling met een grote boog rond de boeken van Monica Furlong heen ben gewandeld, ondertussen al twaalf jaar lang.
Een vergissing, zo blijkt. Maar ja, beter laat dan nooit. Bovendien: het is dit jaar - 2021 - dertig jaar geleden dat Juniper (dat in het Engels One Year and a Day heet, omdat titels altijd zo correct vertaald worden ook) verscheen, dus: feestje!
Bij van die oude(re) verhalen hou ik toch altijd mijn hart vast voor de stijl van het verhaal. Schrijfstijlen veranderen nu eenmaal, en helaas knap ik er soms wel eens op af - de reden waarom ik altijd gegruwd heb van Thea Beckman, bijvoorbeeld. En je merkt het wel, dit boek is iets anders geschreven dan wanneer het nu voor het eerst gepubliceerd zou worden. Maar desondanks heeft het de tand des tijds bijzonder goed doorstaan, je merkt het maar nauwelijks. Ook met dank aan de vertaalster, Anneke Koning-Corveleijn geloof ik, die mooi werk heeft geleverd - over het algemeen. Jammer dat er hier en daar wat komma's missen, waardoor de complexere zinnen... iets te complex worden en je kortstondig even de draad kwijtraakt. Maar verder: geen opmerkingen. Bijzonder goed gedaan.
Het verhaal telt maar een goeie 150 bladzijdes, en je moet dus niet verwachten dat er bijzonder veel gebeurt. En ook niet dat het bijzonder spannend is. Het doet me een beetje denken aan die films van Studio Ghibli, en dan met name aan My Neighbour Totoro - want daar gebeurt ook bijna niks van belang in - en Kiki's Delivery Service - want dat gaat ook over een heks. Maar dat zijn ook prachtige films, net zoals dit boek eigenlijk een klein pareltje is. Het is gewoon een verhaal over opgroeien, en over leren, zonder al te veel poespas. Soms zit het mooie net in de eenvoud, en niet in iets anders. Soms werkt dat gewoon, en Juniper is zo'n boek waar dat het geval is.
Verrast zul je dus niet vaak worden. Je ziet al van mijlenver aankomen wie hier de schurk is, je weet dat Juniper al die vragen voorgeschoteld krijgt van 'Welke kleur heeft de lucht?' en 'Hoeveel vogels zie je daar zitten?' omdat ze zo op de omgeving leert te letten en zo een heks - of 'doran' - wordt. Je weet hoe het met die hond zit. Enzovoorts. Maar, opnieuw: dat vond ik in het geheel geen probleem. Dit is een boek dat uit een tijd komt dat fantasyverhalen nog eenvoudig konden zijn en mensen konden aanspreken, en op de een of andere gekke manier dat nog steeds doet, ook al heb je het allemaal al eerder gelezen. (Vooral dat met die vragen, bijvoorbeeld. Ik ben er absoluut zeker van dat ik zo'n scène al eens eerder ergens gelezen heb, maar ik me begot niet meer herinneren waar en dat ergert me ontzettend. Als je het weet, laat het me weten alsjeblieft!)
De personages zijn ook wel tof. Juniper leer je echt kennen, je merkt hoe ze zichzelf en de wereld ontdekt, hoe ze openvouwt, tot ze volgroeid is op het einde van het verhaal. Een mooie evolutie. De andere personages mogen er ook best zijn, wat dat betreft, maar die zijn natuurlijk minder van tel. Eén dingetje viel me nog op: haar vader, de koning, heet Mark en heerst over Cornwall. Is dat nu toeval...? In Tristan en Isolde heet de koning - Tristans vader - ook Mark, en die heerst ook over Cornwall. Misschien is dat toeval, maar misschien ook niet - en als iemand die altijd hevig fan is geweest van Tristan en Isolde hoop ik stiekem van niet.
Alles goed en wel beschouwd ga ik dit boek niet de hemel in prijzen, daarvoor is het niet goed genoeg. Maar het is wel een boek dat nog steeds gelezen en goedgekeurd kan worden, ondanks, of misschien net dankzij, de eenvoud die erin schuilt, zelfs nog na dertig jaar. Ik ga zeker de andere boeken in de reeks lezen de komende dagen, heel erg bedankt dat je me deze hebt aangeraden, Hazel!
8/10
Nu ja, ik weet eerlijk gezegd wel waarom: omdat Lemniscaat altijd van mening is geweest dat lelijke, ultra-ouderwetse covers nu eenmaal beter zijn dan mooie, moderne covers. Met als gevolg dat ik altijd angstvalling met een grote boog rond de boeken van Monica Furlong heen ben gewandeld, ondertussen al twaalf jaar lang.
Een vergissing, zo blijkt. Maar ja, beter laat dan nooit. Bovendien: het is dit jaar - 2021 - dertig jaar geleden dat Juniper (dat in het Engels One Year and a Day heet, omdat titels altijd zo correct vertaald worden ook) verscheen, dus: feestje!
Bij van die oude(re) verhalen hou ik toch altijd mijn hart vast voor de stijl van het verhaal. Schrijfstijlen veranderen nu eenmaal, en helaas knap ik er soms wel eens op af - de reden waarom ik altijd gegruwd heb van Thea Beckman, bijvoorbeeld. En je merkt het wel, dit boek is iets anders geschreven dan wanneer het nu voor het eerst gepubliceerd zou worden. Maar desondanks heeft het de tand des tijds bijzonder goed doorstaan, je merkt het maar nauwelijks. Ook met dank aan de vertaalster, Anneke Koning-Corveleijn geloof ik, die mooi werk heeft geleverd - over het algemeen. Jammer dat er hier en daar wat komma's missen, waardoor de complexere zinnen... iets te complex worden en je kortstondig even de draad kwijtraakt. Maar verder: geen opmerkingen. Bijzonder goed gedaan.
Het verhaal telt maar een goeie 150 bladzijdes, en je moet dus niet verwachten dat er bijzonder veel gebeurt. En ook niet dat het bijzonder spannend is. Het doet me een beetje denken aan die films van Studio Ghibli, en dan met name aan My Neighbour Totoro - want daar gebeurt ook bijna niks van belang in - en Kiki's Delivery Service - want dat gaat ook over een heks. Maar dat zijn ook prachtige films, net zoals dit boek eigenlijk een klein pareltje is. Het is gewoon een verhaal over opgroeien, en over leren, zonder al te veel poespas. Soms zit het mooie net in de eenvoud, en niet in iets anders. Soms werkt dat gewoon, en Juniper is zo'n boek waar dat het geval is.
Verrast zul je dus niet vaak worden. Je ziet al van mijlenver aankomen wie hier de schurk is, je weet dat Juniper al die vragen voorgeschoteld krijgt van 'Welke kleur heeft de lucht?' en 'Hoeveel vogels zie je daar zitten?' omdat ze zo op de omgeving leert te letten en zo een heks - of 'doran' - wordt. Je weet hoe het met die hond zit. Enzovoorts. Maar, opnieuw: dat vond ik in het geheel geen probleem. Dit is een boek dat uit een tijd komt dat fantasyverhalen nog eenvoudig konden zijn en mensen konden aanspreken, en op de een of andere gekke manier dat nog steeds doet, ook al heb je het allemaal al eerder gelezen. (Vooral dat met die vragen, bijvoorbeeld. Ik ben er absoluut zeker van dat ik zo'n scène al eens eerder ergens gelezen heb, maar ik me begot niet meer herinneren waar en dat ergert me ontzettend. Als je het weet, laat het me weten alsjeblieft!)
De personages zijn ook wel tof. Juniper leer je echt kennen, je merkt hoe ze zichzelf en de wereld ontdekt, hoe ze openvouwt, tot ze volgroeid is op het einde van het verhaal. Een mooie evolutie. De andere personages mogen er ook best zijn, wat dat betreft, maar die zijn natuurlijk minder van tel. Eén dingetje viel me nog op: haar vader, de koning, heet Mark en heerst over Cornwall. Is dat nu toeval...? In Tristan en Isolde heet de koning - Tristans vader - ook Mark, en die heerst ook over Cornwall. Misschien is dat toeval, maar misschien ook niet - en als iemand die altijd hevig fan is geweest van Tristan en Isolde hoop ik stiekem van niet.
Alles goed en wel beschouwd ga ik dit boek niet de hemel in prijzen, daarvoor is het niet goed genoeg. Maar het is wel een boek dat nog steeds gelezen en goedgekeurd kan worden, ondanks, of misschien net dankzij, de eenvoud die erin schuilt, zelfs nog na dertig jaar. Ik ga zeker de andere boeken in de reeks lezen de komende dagen, heel erg bedankt dat je me deze hebt aangeraden, Hazel!
8/10
February 16, 2025
Dit is het tweede deel in de Heksenkind trilogie. Het eerste deel Heksenkind las ik vorig jaar. Eindelijk kwam ik eraan toe om het verhaal van Juniper te lezen en wat was het weer een genot! Om in de sfeer van het boek te blijven ga ik direct door met het lezen van het laatste deel in de serie, Colman. Echt een aanrader dit!!!
April 25, 2018
These books are really comforting.
May 5, 2023
Voorgelezen aan Juniper, ze vond het fantastisch.
October 20, 2024
An enjoyable, cozy reading experience with a rushed end. Would have loved a bit more on the magic system/usage and the extent of each doran's power. I will finish the series of course because I am a completionist.
December 31, 2025
Though I liked Heksenkind better, this was another lovely read.
July 2, 2022
Lovely children's fantasy.
November 14, 2025
A coming of age story about a princess who learns to use her magic. Absolutely lovely.
August 24, 2016
This is one of those books I am so grateful to have read as a child, because I get to nostalgically revisit it and remember all the wonderful things about it - while discovering new reasons to love it. I was never clear on the intended order of Juniper and Wise Child, but I read Juniper first and fell deeply in love with the style and the mood of this world. The descriptions are rich and colorful, the characters are believable and relatable, and the story is original and unlike anything else I've come across. The fantasy element is subdued and mature, and the writing is accessible to young readers but enjoyable to adults as well. Highly recommended.
November 13, 2024
I loved this book as a child and was surprised to find it out of print -- I had to order a used copy. Would love to see it made available on Kindle. This story is beautiful and meaningful and deserves to be shared.
March 30, 2008
3 stars simply because I liked Wise Child better. Juniper is still a wonderful read.
July 5, 2021
Again: alles wat ik denk en geloof is gebaseerd op deze boeken
December 23, 2018
In Juniper van Monica Furlong volgen we het verhaal van Ninnoc. Ze is de dochter van koning Mark en dus kan ze doen en laten wat ze wil. Tot haar vader haar naar Euny stuurt. Euny is Ninnocs meter en een doran, een wijze vrouw die magische krachten bezit. Het doel van haar verblijf bij Euny is simpel: ze moet tot doran worden opgeleid. Maar waarom wordt ze opeens naar Euny gestuurd om tot doran opgeleid te worden? Waarom krijgt ze daar de naam Juniper toegewezen? Waarom juist voor de periode van een jaar en een dag? Welke uitdagingen staan haar te wachten wanneer ze terugkeert naar huis? En wat heeft haar tante ermee te maken?
Ik lees graag boeken uit het fantasy-genre – Harry Potter, De Hobbit – ik lees ze allemaal graag. Dus toen ik op de achterflap de woorden ‘magische krachten’ en ‘heks’ zag staan, werd ik nieuwsgierig. De magische componenten komen eigenlijk vrij subtiel aan bod. Er is geen gezwaai met toverstokken, geen cliché van heksen met bezemstelen. De magie krijgt vorm door middel van gebeden en speciale lofzangen, bepaalde stenen en kristallen. Verder zijn er specifieke kruiden en een mantel die – op voorwaarde dat de doran hem zelf geweven heeft – je zal beschermen tegen kwade krachten wanneer je hem draagt. Het is interessant om te zien hoe de auteur deze wereld van magie wat anders voorstelt. En omdat het allemaal zo simpel is, krijg je ook niet echt het gevoel dat het heel onrealistisch of vergezocht is. Als lezer kan je de magie misschien wat vreemd vinden, maar het speelt een belangrijke rol voor het verdere verloop van de stand van zaken.
Minder goed vond ik de manier waarop het boek is opgesteld. Het verhaal op zich wordt mooi chronologisch verteld en je kan alles perfect volgen, daar valt niets op aan te merken. Ik heb het echter over de hoofdstukken en het vertelperspectief. Ten eerste zijn de hoofdstukken zeer kort. Elke keer er iets spannends of verrassends gebeurd, stopt het hoofdstuk abrupt. Dat kan vrij vervelend zijn. Dan is er het vertelperspectief. Ik ben het gewoon om boeken te lezen waarbij de auteur gebruikmaakt van een auctorieel vertelperspectief, de verteller weet alles en zo krijg je – als lezer – een compleet overzicht van alle gebeurtenissen. Bij Juniper gebruikt de auteur echter het ik-perspectief en wordt alles dus gezien uit het standpunt van het hoofdpersonage. Dat vond ik persoonlijk nogal irritant, maar het kan zijn dat jij – als lezer – daar anders over denkt.
Alle elementen komen aan bod om een goed verhaal neer te pennen: magie, vriendschap, complotten en verraad. En ik ben blij om te zeggen dat de auteur daar ook effectief in geslaagd is. Is het een van de beste boeken die ik ooit heb gelezen? Nee, maar dat wil zeker niet zeggen dat ik het slecht vond. Als je geïnteresseerd bent in magische elementen en personages die je ziet evolueren door het verhaal heen, dan is dit boek zeker een aanrader. Vind je het echter niet leuk om een verhaal te lezen met zeer korte hoofdstukken verteld in het ik-perspectief, dan is dit niet het goede boek voor jou.
Ik lees graag boeken uit het fantasy-genre – Harry Potter, De Hobbit – ik lees ze allemaal graag. Dus toen ik op de achterflap de woorden ‘magische krachten’ en ‘heks’ zag staan, werd ik nieuwsgierig. De magische componenten komen eigenlijk vrij subtiel aan bod. Er is geen gezwaai met toverstokken, geen cliché van heksen met bezemstelen. De magie krijgt vorm door middel van gebeden en speciale lofzangen, bepaalde stenen en kristallen. Verder zijn er specifieke kruiden en een mantel die – op voorwaarde dat de doran hem zelf geweven heeft – je zal beschermen tegen kwade krachten wanneer je hem draagt. Het is interessant om te zien hoe de auteur deze wereld van magie wat anders voorstelt. En omdat het allemaal zo simpel is, krijg je ook niet echt het gevoel dat het heel onrealistisch of vergezocht is. Als lezer kan je de magie misschien wat vreemd vinden, maar het speelt een belangrijke rol voor het verdere verloop van de stand van zaken.
Minder goed vond ik de manier waarop het boek is opgesteld. Het verhaal op zich wordt mooi chronologisch verteld en je kan alles perfect volgen, daar valt niets op aan te merken. Ik heb het echter over de hoofdstukken en het vertelperspectief. Ten eerste zijn de hoofdstukken zeer kort. Elke keer er iets spannends of verrassends gebeurd, stopt het hoofdstuk abrupt. Dat kan vrij vervelend zijn. Dan is er het vertelperspectief. Ik ben het gewoon om boeken te lezen waarbij de auteur gebruikmaakt van een auctorieel vertelperspectief, de verteller weet alles en zo krijg je – als lezer – een compleet overzicht van alle gebeurtenissen. Bij Juniper gebruikt de auteur echter het ik-perspectief en wordt alles dus gezien uit het standpunt van het hoofdpersonage. Dat vond ik persoonlijk nogal irritant, maar het kan zijn dat jij – als lezer – daar anders over denkt.
Alle elementen komen aan bod om een goed verhaal neer te pennen: magie, vriendschap, complotten en verraad. En ik ben blij om te zeggen dat de auteur daar ook effectief in geslaagd is. Is het een van de beste boeken die ik ooit heb gelezen? Nee, maar dat wil zeker niet zeggen dat ik het slecht vond. Als je geïnteresseerd bent in magische elementen en personages die je ziet evolueren door het verhaal heen, dan is dit boek zeker een aanrader. Vind je het echter niet leuk om een verhaal te lezen met zeer korte hoofdstukken verteld in het ik-perspectief, dan is dit niet het goede boek voor jou.
October 25, 2024
Een gekoesterde vriendin raadde me dit boek aan, omdat het haar zo geraakt had in haar jeugd. Toen ik in een tijdschrift van de kinderboekenweek las dat dit boek daarnaast bestempeld wordt als een jeugdklassieker, wist ik dat het tijd was om het een kans te geven. Klassiekers zijn ten slotte niet voor niets klassiekers. Deze klassieker is eigenlijk de prequel van "Het Heksenkind" een ander boek van Monica Furlong. Het vertelt over de ontstaansgeschiedenis van de heks Juniper. Hoe zij als kind opgroeide in een kasteel en dat kasteel verlaat om bij heks Euny in de leer te gaan.
Ik vond het boek wel goed, maar het deed minder met me dan gehoopt. Op een bepaalde manier is het boek toch redelijk oudbollig geschreven. Daarmee bedoel ik vooral dat alle eventen in het boek relatief opsommend worden verteld i.p.v. belevend, en dat alle emoties redelijk formeel worden benoemd zonder echt invoelend weergegeven te worden. Deze aspecten maakte het lezen van het boek nogal vlak. Het maakte ook dat het verhaal heel volwassen overkwam, minder als een kinderboek. De hoofdpersoon van het boek was kind, maar voelde niet als kind. Natuurlijk kunnen kinderen snel volwassen worden, maar het voelde een beetje gek om dit personage zo keurig te horen spreken en redelijk haar gevoelens te laten voelen. Waar is het gillen? Het weglopen? Eigenlijk miste ik het onredelijke kind. Zeker omdat de hoofdpersoon in het eerste hoofdstuk beschreven wordt als een enfant terrible, die anderen veroordeeld op vreemd zijn, veel kattenkwaad uithaalt en soms zelfs gemeen overkomt. Zodra ze bij de heks in de leer gaat, lijkt ze deze streken meteen afgeleerd te hebben.
Ik had persoonlijk ook veel moeite met de heks, Euny. Zij maakte zich eigenlijk openlijk schuldig aan kindermishandeling, namelijk verwaarlozing. Dat zij een jong kind liet verhongeren en verkleumen vond ik zelf erg heftig. Ook omdat hier misschien door het kind als onjuist gedrag naar wordt gekeken, maar niet door andere volwassenen in het verhaal wordt afgekeurd. Iedere keer als Euny weer op de pagina verscheen, was ik gefrustreerd.
Het verhaal was verder wel mooi. Het was goed te lezen en hield me bij de les, ook al was de vertelling dus een beetje droog. De locatie van het verhaal is buitengewoon. Ik was dol op de woeste omgeving van Cornwall. Juniper maakt ook vriendschappen met erg mooie mensen. De personages waren goed uitgewerkt.
Ik vond het boek wel goed, maar het deed minder met me dan gehoopt. Op een bepaalde manier is het boek toch redelijk oudbollig geschreven. Daarmee bedoel ik vooral dat alle eventen in het boek relatief opsommend worden verteld i.p.v. belevend, en dat alle emoties redelijk formeel worden benoemd zonder echt invoelend weergegeven te worden. Deze aspecten maakte het lezen van het boek nogal vlak. Het maakte ook dat het verhaal heel volwassen overkwam, minder als een kinderboek. De hoofdpersoon van het boek was kind, maar voelde niet als kind. Natuurlijk kunnen kinderen snel volwassen worden, maar het voelde een beetje gek om dit personage zo keurig te horen spreken en redelijk haar gevoelens te laten voelen. Waar is het gillen? Het weglopen? Eigenlijk miste ik het onredelijke kind. Zeker omdat de hoofdpersoon in het eerste hoofdstuk beschreven wordt als een enfant terrible, die anderen veroordeeld op vreemd zijn, veel kattenkwaad uithaalt en soms zelfs gemeen overkomt. Zodra ze bij de heks in de leer gaat, lijkt ze deze streken meteen afgeleerd te hebben.
Ik had persoonlijk ook veel moeite met de heks, Euny. Zij maakte zich eigenlijk openlijk schuldig aan kindermishandeling, namelijk verwaarlozing. Dat zij een jong kind liet verhongeren en verkleumen vond ik zelf erg heftig. Ook omdat hier misschien door het kind als onjuist gedrag naar wordt gekeken, maar niet door andere volwassenen in het verhaal wordt afgekeurd. Iedere keer als Euny weer op de pagina verscheen, was ik gefrustreerd.
Het verhaal was verder wel mooi. Het was goed te lezen en hield me bij de les, ook al was de vertelling dus een beetje droog. De locatie van het verhaal is buitengewoon. Ik was dol op de woeste omgeving van Cornwall. Juniper maakt ook vriendschappen met erg mooie mensen. De personages waren goed uitgewerkt.
August 10, 2025
Juniper
“The daughter of a king in Cornwall, Juniper (Ninnoc) enjoys the luxurious life of a medieval princess.”
The child befriends an owl (Moon) and seemingly has powers. Soon she is asked to move in with a magical woman. This book is very calm and not very long.
The princess is tasked with living in a hut. She is made to kill a pig for food. She learns with other women how to hone her craft (and with another apprentice named Euny) and gain the ability to heal. When she returns home, the castle is in a bad way. She is trying to become a doran, kinda of like a wise woman.
As her cousin Gamal (who wants to be a bard) and whose mother Meroot wishes him to become king, Juniper becomes aware of her place in life and the kingdom. A Grey Night is rumored to be about and possibly attack, and Gamal marrying Ninnoc is offered. Finbar is a little more enticing though. The two of them plan to kidnap Gamal (for his own safety) and prevent Ninnoc’s marriage.
The book does an excellent job of circling back to events. Gamal is saved but Ninnoc was wounded in the process. The kingdom gets a new heir, a prince! Ninnoc understands her place and is no longer bitter. Meroot returns to claim him but Gamal is alive and reveals he was kidnapped by Meroot! He plans to be a musician~
The ladies who trained Juniper are proud of her and we get a happy ending~
A cute little book for what it was. I thought it needed a bit more buildup or drama but that would have lengthed it. The writing is stinted at times but I enjoyed the characters.
“The daughter of a king in Cornwall, Juniper (Ninnoc) enjoys the luxurious life of a medieval princess.”
The child befriends an owl (Moon) and seemingly has powers. Soon she is asked to move in with a magical woman. This book is very calm and not very long.
The princess is tasked with living in a hut. She is made to kill a pig for food. She learns with other women how to hone her craft (and with another apprentice named Euny) and gain the ability to heal. When she returns home, the castle is in a bad way. She is trying to become a doran, kinda of like a wise woman.
As her cousin Gamal (who wants to be a bard) and whose mother Meroot wishes him to become king, Juniper becomes aware of her place in life and the kingdom. A Grey Night is rumored to be about and possibly attack, and Gamal marrying Ninnoc is offered. Finbar is a little more enticing though. The two of them plan to kidnap Gamal (for his own safety) and prevent Ninnoc’s marriage.
The book does an excellent job of circling back to events. Gamal is saved but Ninnoc was wounded in the process. The kingdom gets a new heir, a prince! Ninnoc understands her place and is no longer bitter. Meroot returns to claim him but Gamal is alive and reveals he was kidnapped by Meroot! He plans to be a musician~
The ladies who trained Juniper are proud of her and we get a happy ending~
A cute little book for what it was. I thought it needed a bit more buildup or drama but that would have lengthed it. The writing is stinted at times but I enjoyed the characters.
This entire review has been hidden because of spoilers.
August 3, 2023
Het was niet gepland om dit boek in één dag uit te lezen, maar op een of andere manier kon ik niet stoppen (en het is ook een stuk korter dan het andere deel dat ik las). Er zit iets heel fijns in deze boeken, iets rustigs, iets wijs (maar het is ook spannend). Ik ga het laatste deel Colman ook lezen.
Leerde deze serie kennen via de Grote Vriendelijke 100 lijst en Heksenkind
Als je ook wilt gaan lezen, de chronologische volgorde in de tijd is:
1. Juniper
2. Heksenkind
3. Colman
Maar het is in andere volgorde verschenen en daarin wordt meestal aangeraden om te lezen (al kan het ook prima op chronologische volgorde), verschijn-volgorde:
1. Heksenkind
2. Juniper
3. Colman.
Funfact: ik wilde ze zelfs kopen, maar... ze zijn niet meer verkrijgbaar en staan als drietal samen tweedehands voor... 135 euro online ':D nog even sparen.
Leerde deze serie kennen via de Grote Vriendelijke 100 lijst en Heksenkind
Als je ook wilt gaan lezen, de chronologische volgorde in de tijd is:
1. Juniper
2. Heksenkind
3. Colman
Maar het is in andere volgorde verschenen en daarin wordt meestal aangeraden om te lezen (al kan het ook prima op chronologische volgorde), verschijn-volgorde:
1. Heksenkind
2. Juniper
3. Colman.
Funfact: ik wilde ze zelfs kopen, maar... ze zijn niet meer verkrijgbaar en staan als drietal samen tweedehands voor... 135 euro online ':D nog even sparen.
November 19, 2024
I finished this on Friday at the airport. I confess I had not heard of Monica Furlong's stories until I read a Strategist article in their "Things I Can't Live Without series. Usually these are very "What can I shill" pieces, but this one was with Kate McKinnon and her list was extremely authentic.
She actually recommended Furlong's "Wise Child," but since this is the prequel I thought I'd start there.
Very good early Celtic story about a young girl who is to be a doran (if I spelled that wrong, lo siento, I did the audiobook!). Wonderful sense of time and place, I would have loved to read this when I was in middle school. I especially loved the parts about spinning, dyeing and weaving, but I'm a knitter - who has not yet started spinning, but never say never.
I look forward to reading "Wise Child" and "Colman" as well. I love an audiobook that is about 5 to six hours, so these are perfect for me, and the narration was top-notch.
She actually recommended Furlong's "Wise Child," but since this is the prequel I thought I'd start there.
Very good early Celtic story about a young girl who is to be a doran (if I spelled that wrong, lo siento, I did the audiobook!). Wonderful sense of time and place, I would have loved to read this when I was in middle school. I especially loved the parts about spinning, dyeing and weaving, but I'm a knitter - who has not yet started spinning, but never say never.
I look forward to reading "Wise Child" and "Colman" as well. I love an audiobook that is about 5 to six hours, so these are perfect for me, and the narration was top-notch.
October 22, 2025
—-
Tijdens het lezen
18
Met het heruitgeven had de uitgeverij minstens even de vertaling mogen nalopen en opfrissen. Als je alleen al de eerste zinnen vergelijkt, hebben deze helemaal níets van doen met de rijke, sfeervolle Engelse zinnen. Als ik willekeurig wat stukken lees, vind ik de vertaling erg beroerd gedaan - blij dat ik het origineel lees..!
155
‘’’He was ghosted’’, I said.’
Next time I myself am being ‘ghosted’ I’ll pretend the boy in question has actually wanted to take the spirit out of me so that he can control me, body and soul.
(But also that he has not succeeded in it, lol and the situation just turns out to be some major telecommunicative silence. Which is far better than being under the rule of a man that has wanted to take the spirit out of me anyway, let’s be honest!)
—-
Voor het lezen
Als kind te jong gelezen - ik vond het vreemd en moeizaam. Ik wil het graag lezen, dacht altijd dat het uit het Duits vertaald was (?!) en ga het hopelijk mooi vinden.
Heel benieuwd! Ik lees de oorspronkelijke, Engelse versie, van Juniper eerst (zijnde de prequel van Heksenkind/Wise Child).
Tijdens het lezen
18
Met het heruitgeven had de uitgeverij minstens even de vertaling mogen nalopen en opfrissen. Als je alleen al de eerste zinnen vergelijkt, hebben deze helemaal níets van doen met de rijke, sfeervolle Engelse zinnen. Als ik willekeurig wat stukken lees, vind ik de vertaling erg beroerd gedaan - blij dat ik het origineel lees..!
155
‘’’He was ghosted’’, I said.’
Next time I myself am being ‘ghosted’ I’ll pretend the boy in question has actually wanted to take the spirit out of me so that he can control me, body and soul.
(But also that he has not succeeded in it, lol and the situation just turns out to be some major telecommunicative silence. Which is far better than being under the rule of a man that has wanted to take the spirit out of me anyway, let’s be honest!)
—-
Voor het lezen
Als kind te jong gelezen - ik vond het vreemd en moeizaam. Ik wil het graag lezen, dacht altijd dat het uit het Duits vertaald was (?!) en ga het hopelijk mooi vinden.
Heel benieuwd! Ik lees de oorspronkelijke, Engelse versie, van Juniper eerst (zijnde de prequel van Heksenkind/Wise Child).
September 13, 2024
I don’t mind, and actually generally enjoy, magic/witchcraft in fantasy, but as a devout Christian I do have some lines I won’t cross when it comes to reading about occult rituals or actual pagan practices. This one toed the line for me on this issue to the point that I can’t really recommend it in good conscience to fellow believers.
Magic aside, I expected one thing (cozy potion making and foraging in the forest), got quite another (harsh survivalism), and then another…then another. The book kept taking turns that felt pretty jarring. In the end it sort of came together, but in the experience I felt pretty unsettled. The opposite of the cozy medieval fantasy vibes I was after.
I did absolutely love how it ended, though, with the protagonist facing her inner faults and choosing to use her powers for good and protection instead of self-aggrandizement.
Magic aside, I expected one thing (cozy potion making and foraging in the forest), got quite another (harsh survivalism), and then another…then another. The book kept taking turns that felt pretty jarring. In the end it sort of came together, but in the experience I felt pretty unsettled. The opposite of the cozy medieval fantasy vibes I was after.
I did absolutely love how it ended, though, with the protagonist facing her inner faults and choosing to use her powers for good and protection instead of self-aggrandizement.
September 2, 2018
I really like Juniper's point of view. I read this before Wise Child...I wonder if that matters
August 7, 2021
Sequel to Wise Child. Read it to my youngest children (9 and 10), they loved it, I found it a bit boring tbh.
August 20, 2024
Favoriete kinderboek serie van vroeger
Displaying 1 - 30 of 319 reviews