Czerpiąc doświadczenia z prac innych punktów terenowych zajmujących się badaniem wędrówek ptaków, uznaliśmy za stosowne prowadzenie prac obrączkarskich w pobliżu jednej z dużych rzek, jakie przepływają przez tereny Polski południowo-wschodniej. Wybór padł na Wisłę w pobliżu miejsca, gdzie San ma swoje ujście - a więc stosunkowo daleko od łańcucha Karpat. Pierwszy jesienny obóz zorganizowaliśmy w 1986 roku w pobliżu miejscowości Zawichost. Firmowany był on wówczas przez Koło Przyrodników Studentów Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 1987 - 1989 prace przenieśliśmy do miejscowości Słupcza - o kilka kilometrów dalej na południe - gdzie trwały przez kilka kolejnych sezonów. Wybór Wisły jako miejsca, w którym przelot ptaków powinien mieć zdecydowany charakter nie miał jednak pełnego odzwierciedlenia w wynikach. Spotęgowało to nasze przekonanie, że gdzieś dalej na południe, w sercu gór, jest miejsce, które jest tym właściwym dla Karpat. 

W latach 1995 do 1998 pokonaliśmy olbrzymie odległości wzdłuż większości rzek przepływających przez polską część Karpat - zarówno na terenie Bieszczadów jak i Beskidu Niskiego. Wiosną 1998 roku rozpoczęliśmy prace w nowym miejscu - tym razem nad Sanem, w miejscowości Ulucz. Rozległa, oddalona od siedlisk ludzkich dolina rzeczna wydawała się być idealną drogą dla migrujących ptaków, tym bardziej że znajdowała się tuż za ostatnim pasmem północnej części Bieszczadów. Początkowe liczby obrączkowanych ptaków wydawały się potwierdzać trafność wyboru, jednakże ukształtowanie terenu ujawniło nam negatywne strony. Krótki bo około czterotygodniowy sezon wiosenny trzy razy przerywany był przez olbrzymią powódź jaka wówczas miała miejsce. Średnio raz na tydzień obóz był zwijany i rozbijany od nowa. Było to więc kolejne miejsce, z którego musieliśmy zrezygnować.

Następna próba odbyła się jesienią 1998 roku i była próbą bardzo odważną. Zdecydowaliśmy się na prowadzenie prac jesiennych w samym sercu Beskidu Niskiego nad rzeką Wisłoką, w miejscowości Myscowa. Ukształtowanie terenu oraz występująca tam roślinność wskazywały na atrakcyjność terenu, jednakże mieliśmy bardzo duże obawy przed rozległym, silnie zalesionym terenem w środku gór. Na decyzję niebagatelny wpływ miała wreszcie dosyć nietypowa roślinność (jak na brzegi górskiej rzeki). Rozległą kamienistą dolinę Wisłoki porastają w tym miejscu niskie łozy, idealne do odłowu ptaków. Pomysł okazał się trafny. Atutem terenu stała się również rozległa dolina Wisłoki, która - patrząc od północy - jest ostatnim tak niskim fragmentem przed łańcuchem polskiej części Karpat w tej okolicy.

W pierwszym sezonie (jesień 1998) zaobrączkowaliśmy blisko 2000 ptaków, pomimo ograniczonej liczby sieci oraz mocno niesprzyjających warunków atmosferycznych. Zachęceni wynikami zdecydowaliśmy się na kontynuacje prac w następnych sezonach.

Zaobrączkowanie w 1999 roku blisko 3500 ptaków, złapanie wielu gatunków przekraczających liczebność kilkuset osobników w sezonie czy wreszcie schwytanie takich rzadkości w Beskidzie Niskim jak świstunka żółtawa czy pierwiosnek z obrączką z Estonii pozwoliło nam podjąć decyzję o wyborze Myscowej jako miejsca regularnych prac Akcji Carpatica.