Tuinieren op zandgrond

Onze Japanse esdoorn op stam (Acer palmatum 'Dissectum Atropurpureum') is nog steeds de duurste plant die ik ooit gekocht heb. Meer dan negentig gulden telde ik er ruim twintig jaar geleden voor neer. Zonder blikken of blozen, terwijl ik normaal gesproken toch niet met geld smijt. Het bleek een goede investering want hij steelt nog steeds de show in onze tuin. Het is ook de enige plant die vanuit onze vorige tuin is meeverhuisd.  Normaal gesproken is dit type esdoorn een wat vormeloze struik met afhangende takken die meer in de breedte dan in de hoogte groeit. Een trage groeier die, na héél veel jaren, uiteindelijk een hoogte bereikt ruim anderhalve meter. Geen plant voor ongeduldige tuiniers!  De mijne is door de onderstam een stuk hoger geworden en heeft een fraaie parasolachtige vorm. Het blad is donkerrood en diep ingesneden (dissectum wil zeggen fijn verdeeld). De gevleugelde nootjes die erin komen (samara's noemen ze die) zijn ook donkerrood. In het najaar verkleurt h...

Na (weer) een warme en droge zomer begint het een vertrouwd beeld te worden in veel tuinen: boerenhortensia's waar lakens overheen gespannen zijn of die met een parasol worden beschermd tegen de zon. Wordt het niet eens tijd om daarmee te stoppen?  Onze zomers beginnen hoe langer hoe meer een mediterraan karakter te krijgen. We krijgen steeds vaker te maken met droge perioden en tropische temperaturen. Misschien moeten we het eindelijk maar eens onder ogen zien: de boerenhortensia, hoewel een prachtige plant, trekt dat niet. Zeker niet op kurkdroge zandgrond.  Misschien moeten we gewoon een andere keuze maken voor onze tuinen? Dan kunnen we zelf weer lekker onder die parasol gaan zitten. Want, laten we eerlijk zijn, ook de meeste tuiniers trekken het niet in de zon bij een temperatuur van 35 °C 😓. Van dit klimaat houdt de boerenhortensia  De boerenhortensia, Hydrangea macrophylla, is een heester voor koele en vochtige klimaten. De oorspronkelijke wilde vorm is afkomstig ...

  'Was het maar weer voorjaar' is een verzuchting die je onder tuiniers in de wintermaanden vaak hoort. Onze (groene) vingers jeuken om weer aan de slag te gaan, maar het weer werkt meestal niet mee. Voor bijen is de winter nog veel moeizamer want ze kunnen niet, zoals wij, lekker bij de warme kachel gaan zitten.  Honingbijen overwinteren in de bijenkast. Als het te koud wordt om te vliegen vormen ze een wintertros. In het midden van de tros zit de koningin. Zij wordt verwarmd door de omringende bijen die warmte opwekken door hun vleugeltjes te bewegen.  Wilde bijen vormen meestal geen volken. Ze leven alleen. Daarom worden het ook wel solitaire bijen genoemd. Wilde bijen overwinteren onder de grond. Ze maken gangen van zo'n 30 tot 40 centimeter diep. Diep genoeg om vorstvrij te overwinteren. Zodra de temperatuur richting de vijftien graden gaat, vliegen de bijen weer uit. Op zonnige winterdagen kun je ze alweer zien vliegen op zoek naar nectar en stuifmeel. Hommels ...

Kleine wintergroene glimmende blaadjes, lieve witte bloempjes in het voorjaar en vuurrode bessen in het najaar die door vogels graag gegeten worden. Wat kan daar mis mee zijn? Maar wist je dat de dwergmispel (Cotoneaster) een invasieve exoot is? Dwergmispels vind je overal in Nederland. In tuinen maar vooral ook in plantsoenen en ander openbaar groen. Het zijn sterke struiken die weinig nodig hebben om te overleven. In onze tuin stonden er sinds jaar en dag enkele dwergmispels onder de notenboom. Op gortdroge grond in bijna volledige schaduw. Zelfs daar overleefden ze. Alhoewel, niet van harte, want veel tier zat er niet in de struikjes.  Onlangs kocht ik een nieuwe dwergmispel (Cotoneaster horizontalis) als onderbeplanting voor de Tetrapanax Rex in mijn voortuin. Toen ik de soortnaam googelde, ontdekte ik dat mijn nieuwe aanwinst volgens de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit een invasieve exoot is 😱. Waarom kun je die plant dan toch kopen? Dat vind ik raar. Als een plant een...