ΤΟ ΕΛΑΤΗΡΙΟ

15 χρόνια ελατήριο(toelatirio.wordpress.com) και το μικροπεριοδικό λαϊκής τέχνης “η τζούρα” κυκλοφορεί στολισμένο με μπαλόνια και μπαμπάτσικο, έχοντας στα σωθικά της κοτζάμ νουβέλα.

Θέμα της (τι άλλο;): Η άνοδος και η αποκαθήλωση ενός ματαιόδοξου ηγεμόνα…

Μια παγωμένη νύχτα, η πιο γκρινιάρα κι αδέξια στο κυνήγι αγριόγατα βάζει σκοπό της ζωής της να ορίσει την μοίρα ολόκληρης της στέπας με απώτερο σκοπό την αποκλειστική της καλοπέραση.

Για να ικανοποιήσει την φιλοδοξία της γίνεται εφευρέτης, επινοεί όπλα, στήνει παγίδες, κάνει ρουσφέτια, συστήνει αστυνομικό σώμα(μέχρι και ΜΑΤ!), ιδρύει εκπαιδευτικά και χρημοτοπιστωτικά ιδρύματα και συμμαχεί με τον μεγαλύτερο αντίζηλό της για να εγκαθιδρύσει τον καπιταλισμό στα παγωμένα οροπέδια…

…Όλα αυτά μέχρι μια παράξενη ερώτηση να αρχίσει να πλανιέται σαν φάντασμα πάνω απ’ την σιωπή της στέπας: Άραγε επαναστατούν τα τρωκτικά;

Καλή ανάγνωση και καλή Λευτεριά…

*Τα κείμενα κάθε τεύχους της τζούρας, η οποία θα κυκλοφορεί, ανά άτακτα χρονικά διαστήματα, θα αναρτώνται και στο παρόν ιστολόγιο: toelatirio.wordpress.com, σε μορφή pdf, έτσι ώστε οποιοσδήποτε να μπορεί να τα εκτυπώσει. Κάνε λοιπόν απλά ένα κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο.

”η τζούρα” σε έντυπη μορφή συχνάζει, χωρίς αντίτιμο, στα παρακάτω βιβλιοπωλεία και στέκια:

καφενείο, κολεκτίβα εργασίας “το παγκάκι”, Γεωργίου Ολυμπίου 17-19, Κουκάκι

cafe-bar-βιβλιοπωλείο “Locomotiva”, Σολωμού και Μπόταση,Εξάρχεια

Βιβλιοπωλείο “Αλφειός, Χαριλάου Τρικούπη 22, Αθήνα

καφέ-βιβλιοπωλείο-στέκι “La Zone”, Σουλτάνη 17, Εξάρχεια

βιβλιοπωλείο “ο μετεωρίτης”, Φωκίωνος Νέγρη 68, Κυψέλη

αυτοοργανωμένη βιβλιοθήκη Νότιας Εύβοιας, Ταμυναίων 36, Αλιβέρι

Κυκλοφορεί απ’ τις Εκδόσεις Αλφειός

κείμενο: Το ελατήριο

εικαστικά: Stavros Kassis

επιμέλεια: Myrto Tapeinou

Κάποτε η Γη καταλαμβάνεται από μια εξωγήινη φυλή τεχνοκρατών, οι οποίοι υποστηρίζουν πως είναι “οι ειδικοί της ζωής” στο σύμπαν.

Μετατρέπουν την επιφάνεια του πλανήτη σε έναν απέραντο Παγετώνα για να συντηρούν την ψυχρή λογική τους μακριά από τα φυσικά ερεθίσματα ενός ολοζώντανου κόσμου. Τα δέντρα και τα αγρίμια εξαφανίζονται από προσώπου γης. Οι άνθρωποι βαφτίζονται “Σκιές” και γίνονται σκλάβοι των αποικιοκρατών.

Ο χρόνος κυλά και οι νέες γενιές υπηκόων δεν έχουν αντικρίσει ποτέ την φαντασμαγορική ποικιλομορφία της ζωής. Μέχρι που μια νύχτα, για κάποιον ανεξήγητο λόγο, εμφανίζονται οι πρώτες ρωγμές στον Παγετώνα. Οι Σκιές κοιτάζουν στο εσωτερικό τους κι αντικρίζουν το λησμονημένο, γήινο παρελθόν. Τα όνειρα επιστρέφουν στον ύπνο τους. Η παντοκρατορία των τεχνοκρατών κινδυνεύει από την σιωπηλή δύναμη της Τήξης.

Από το οπισθόφυλλο:

“…Κάτω απ’ τα πόδια μας, τρεχούμενα ρήγματα διαχωρίζουν ακατάπαυστα με εκκωφαντικούς κρότους, όμοιους με εκρήξεις μετεωριτών, την πέτρα από το νερό. Σαν τα κουφάρια των αρχαίων λιμνών να ανασταίνονται μαζί με τις όχθες τους, έπειτα από εκατοντάδες χρόνια γαλήνιου θανάτου.

“…Ομάδες υπαξιωματικών εξερευνούν καθημερινά το εσωτερικό των νεογέννητων σπηλαίων, κάτω απ’ τον Παγετώνα. Στα σπλάχνα τους ανακαλύπτουν τα νεκροταφεία του παρελθόντος.

Δαντελένιες αμμουδιές. Κατεψυγμένα πράσινα βρύα πάνω σε λειασμένους απ’ το κύμα ασβεστόλιθους. Κρυσταλλωμένα πορφυρά πέταλα λουλουδιών. Ασημένια ψάρια που ιριδίζουν στο ημίφως, μαζί με τα ακίνητα μάτια τους. Παγωμένα κορμιά αίλουρων, σχεδόν ανέγγιχτα απ’ τον χρόνο.

Όλα τους κείτονται κάτω απ’ τα θεμέλια της Μητρόπολης και μας φοβερίζουν με τη θριαμβευτική επιστροφή τους στην επιφάνεια…”

Καλή Ανάγνωση και καλή Λευτεριά!!!

“Το νεφέλωμα των ευχών”

Συγγραφέας: το ελατήριο

Επιμέλεια: Ελένη Τσιμπίδη

Εκδόσεις Αλφειός

Με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου σας προσκαλούμε σε μια ανοιχτή συζήτηση για την λογοτεχνία, την φαντασία και την πολιτική…

Για το βιβλίο θα μιλήσει εξωγήινος αντιπρόσωπος από τον πλανήτη Locomotiva, o συγγραφέας Ρωμανός και το έλασμα αυτοπροσώπως.

Θα ακολουθήσουν μουσικές από το ελατήριο και την παρέα του και ελπίζουμε και συζητήσεις.

”..Μια φορά κι έναν καιρό μια καταιγίδα από φιλοσοφικά αδιέξοδα πλημμύρισε τα μυαλά των ανθρώπων με απορίες… Θα μπορούσαν άραγε να αλλάζουν τακτικά όψεις δραπετεύοντας απ’ τις ευθύνες που κουβαλούσαν τα πρόσωπά τους; Θα ήταν εφικτό να συμπεριφέρονται στους μεταλλαγμένους κλώνους τους σαν να ήταν σκλάβοι τους; Θα δέχονταν ποτέ να μείνουν σε «έξυπνα» σπίτια-αστυνόμους αν επρόκειτο για την ασφάλειά τους; Θα στέκονταν ικανοί οι ιεραπόστολοί των θεών τους να ορίσουν την έννοια της αμαρτίας στο διάστημα, αντιμέτωποι με φιλειρηνικούς πολιτισμούς «άπιστων» χταποδιών;

Εκείνη τη φορά κι εκείνο τον καιρό συνέβη και κάτι άλλο, ακόμα πιο τρομερό. Ο ουρανός κι η θάλασσα αντάλλαξαν θέσεις στον κόσμο και το έκπτωτο φεγγάρι κρύφτηκε κυνηγημένο από κτηματομεσίτες σε μια σπηλιά του έναστρου βυθού.

Το νεφέλωμα των ευχών εξερευνά τα όρια μεταξύ των λαϊκών μύθων και της «επιστημονικής φαντασίας». Συνάμα αποτελεί την αλληγορική διατύπωση μιας αρχαίας ερώτησης. Τι είναι ο άνθρωπος; Μονάχα μια βιολογική οντότητα, υποταγμένη στην εκάστοτε πραγματικότητα, ή μήπως και ένα κομμάτι του συμπαντικού μυστηρίου, οπλισμένο με τις μοναδικές ευχές που σκαρώνουν οι επιθυμίες και η φαντασία του;…”

Άργησε αλλά κατάφερε να ξαναχνίσει! Το πέμπτο τεύχος του μικροπεριοδικού λαϊκής τέχνης “η τζούρα κυκλοφόρησε με μοναδικό εξώφυλλο από τον εικαστικό Σταύρο Κάσση και γραφιστική επιμέλεια από τον Τάκη(όπως πάντα…Θέλω Να Παραμείνω Ανώνυμος!)

Αυτή την φορά “η τζούρα” περιέχει μια ιστορία για τον ρατσισμό, την θρησκευτική μισαλλοδοξία, την κοινωνική, αλλά και την στριατιωτική καταστολή, καθώς η ατμόσφαιρα γύρω μας γίνεται ολοένα και πιο αποπνικτική.

Ήρωάς της είναι ο Μαύρος Κάιν. Ένα “βιβλικό” ανθρώπινο ον που αλλάζει χρώμα, φύλο και τρόπους αγώνα διασχίζοντας τους αιώνες κόντρα στον Θεό που θέλει να του επιβληθεί.

Όπως μας εκμυστηρεύεται κι ο-η ίδιος-α, ευλαβικά:

“…Κάποτε υπήρξα ο Ναβάχο σαμάνος που τώρα είναι αλκοολικός καθαριστής τζαμιών στον 69ο όροφο ενός ουρανοξύστη στο Σαν Φρανσίσκο.

Ακόμα πιο πριν ήμουν μια στήλη άλατος. Το απομεινάρι σκόνης απ’ το στήθος της ανυπάκουης Σάρας που σνίφαραν οι ιεραπόστολοι αρχάγγελοι Σου ψέλνοντας «αλληλούια» καταμεσής του αφρικάνικου αέρα, πάνω από σκελετωμένα βρέφη.

Δεν είμαι η Εύα ούτε ο Αδάμ, Κύριε. Είμαι το δαγκωμένο μήλο που θέλει να σφηνώσει στον λαιμό Σου!…”

Καλή ανάγνωση και καλή λευτεριά…

*Τα κείμενα κάθε τεύχους της τζούρας, η οποία θα κυκλοφορεί, ανά άτακτα χρονικά διαστήματα, θα αναρτώνται και στο παρόν ιστολόγιο: toelatirio.wordpress.com, σε μορφή pdf, έτσι ώστε οποιοσδήποτε να μπορεί να τα εκτυπώσει.

**”η τζούρα” σε έντυπη μορφή συχνάζει χωρίς αντίτιμο στα παρακάτω βιβλιοπωλεία και στέκια:

Βιβλιοπωλείο “Αλφειός, Χαριλάου Τρικούπη 22, Αθήνα

cafe-bar-βιβλιοπωλείο “Locomotiva”, Σολωμού και Μπόταση,Εξάρχεια

καφενείο, κολεκτίβα εργασίας “το παγκάκι”, Γεωργίου Ολυμπίου 17-19, Κουκάκι

αυτοοργανωμένη βιβλιοθήκη Νότιας Εύβοιας, Ταμυναίων 36, Αλιβέρι

1 χρόνος τζούρα!!!

Το μικροπεριοδικόν λαϊκής τέχνης “η τζούρα” γιορτάζει τα πρώτα του γενέθλια καθώς και το γεγονός πως πλέον τυπώνεται σε στέκια και καταλήψεις της χώρας, κρατώντας συντροφιά σε  όσους επιμένουν να ταξιδεύουν με ιστορίες.

Το κολάζ της εικόνας του εξωφύλλου το έκανε η Χριστιάνα Τ.Α.Π.  ή αλλιώς  Χ.Τ.Α.Π. ή Τ.Α.Π. ή ακόμα και Τ.Π.Δ.Η.Τ.Ν.Δ. (Τέλος Πάντων Δεν Ήξερα Τι Να Διαλέξω) ενώ, όπως πάντα, υπεύθυνος για την γραφιστική επιμέλεια της τζούρας είναι ο Τ.Θ.Ν.Μ.Α.(Τάκης Θέλω Να Μείνω Ανώνυμος). 

Η ιστορία με την οποία γιορτάζουμε αποπειράται να απαντήσει στα παρακάτω καίρια, υπαρξιακά και ενεργειακά ερωτήματα της πολυτάραχης περιόδου που διανύουμε:

Α) Υπάρχουν ιθαγενείς γυναίκες που υφαίνουν τους αστερισμούς της νύχτας πάνω σε κλαδιά βαθυγάλανων κάκτων;

Β) Ποια είναι τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα και οι ιδιαιτερότητες ενός ιπτάμενου, ιδεοψυχαναγκαστικού τσακαλιού;

Γ) Πόσο δύσκολο είναι να κατασκευάσει κανείς ένα αστρόπλοιο που χρησιμοποιεί ως καύσιμο τον στατικό ηλεκτρισμό που παράγεται από τα χάδια στις γάτες;

Δ) Πόσο μεγάλα είναι τα ονόματα των παιδιών της εξωγήινης φυλής Δ.Α.Τ.Ν.Π.Κ.Κ.Ε.Α.Ρ.Κ.Γ.Τ.Δ.Σ.Γ. (Δεν Αφήνουμε Τίποτα Να πέσει Κάτω Κι Έχουμε Αρκετά Ράμματα Και Για Την Δική Σου Γούνα), της σχολαστικότερης φυλής ινδιάνων στο γνωστό σύμπαν;

Ε) Αυνανίζονται οι Ανδρομεδιανοί Κόπτες;

Καλή ανάγνωση και καλή λευτεριά…

*Για να συνεχίσει να υπάρχει η έντυπη τζούρα, θα διαδίδεται πλέον με ελεύθερη συνεισφορά. Τα κείμενα κάθε τεύχους  θα αναρτώνται σε μορφή pdf και στο ιστολόγιο: toelatirio.wordpress.com, έτσι ώστε οποιοδήποτε στέκι ή αναγνώστης να μπορεί να τα εκτυπώσει δωρεάν. Επίσης θα έχεις πάντα την επιλογή να την διαβάσεις στο τζαμπέ εκεί που την βρήκες και να την αφήσεις στο ίδιο σημείο για τον επόμενο-η που επιθυμεί το ίδιο.

το τεύχος σε δωρεάν ηλεκτρονική μορφή στον παρακάτω σύνδεσμο:

Ο συγγραφέας “το ελατήριο” κι εκλεκτοί συνοδοιπόροι παρουσιάζουν την καινούρια συλλογή μύθων και παραισθήσεων του ελάσματος “Το νεφέλωμα των ευχών”- εκδόσεις Αλφειός και σας προσκαλούν σε μια ανοιχτή συζήτηση για την λογοτεχνία, την φαντασία και την πολιτική…

.”..Μια φορά κι έναν καιρόμια καταιγίδα από φιλοσοφικά αδιέξοδα πλημμύρισε τα μυαλά των ανθρώπων με απορίες… Θα μπορούσαν άραγε να αλλάζουν τακτικά όψεις δραπετεύοντας απ’ τις ευθύνες που κουβαλούσαν τα πρόσωπά τους; Θα ήταν εφικτό να συμπεριφέρονται στους μεταλλαγμένους κλώνους τους σαν να ήταν σκλάβοι τους; Θα δέχονταν ποτέ να μείνουν σε «έξυπνα» σπίτια-αστυνόμους αν επρόκειτο για την ασφάλειά τους; Θα στέκονταν ικανοί οι ιεραπόστολοί των θεών τους να ορίσουν την έννοια της αμαρτίας στο διάστημα, αντιμέτωποι με φιλειρηνικούς πολιτισμούς «άπιστων» χταποδιών;

Εκείνη τη φορά κι εκείνο τον καιρό συνέβη και κάτι άλλο, ακόμα πιο τρομερό. Ο ουρανός κι η θάλασσα αντάλλαξαν θέσεις στον κόσμο και το έκπτωτο φεγγάρι κρύφτηκε κυνηγημένο από κτηματομεσίτες σε μια σπηλιά του έναστρου βυθού.

Το νεφέλωμα των ευχών εξερευνά τα όρια μεταξύ των λαϊκών μύθων και της «επιστημονικής φαντασίας». Συνάμα αποτελεί την αλληγορική διατύπωση μιας αρχαίας ερώτησης. Τι είναι ο άνθρωπος; Μονάχα μια βιολογική οντότητα, υποταγμένη στην εκάστοτε πραγματικότητα, ή μήπως και ένα κομμάτι του συμπαντικού μυστηρίου, οπλισμένο με τις μοναδικές ευχές που σκαρώνουν οι επιθυμίες και η φαντασία του;…”

Φιλική Συμμετοχή : Θα ακολουθήσει ρεμπέτικη ανάσα με την πρώτη παγκόσμια εμφάνιση του σχήματος “Δρομείς” με τον Νίκο Σαλίγκαρο και τον Μήτσο Λαγό.

Καλή μας αντάμωση!

*Θερμή παράκληση του ελατηρίου: Να σεβαστούμε όλοι τον χώρο καθώς και το ωράριο και τις αντοχές των εργαζομένων.

κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία

Μια φορά κι έναν καιρό μια καταιγίδα από φιλοσοφικά αδιέξοδα πλημμύρισε τα μυαλά των ανθρώπων με απορίες… Θα μπορούσαν άραγε να αλλάζουν τακτικά όψεις δραπετεύοντας απ’ τις ευθύνες που κουβαλούσαν τα πρόσωπά τους; Θα ήταν εφικτό να συμπεριφέρονται στους μεταλλαγμένους κλώνους τους σαν να ήταν σκλάβοι τους; Θα δέχονταν ποτέ να μείνουν σε «έξυπνα» σπίτια-αστυνόμους αν επρόκειτο για την ασφάλειά τους; Θα στέκονταν ικανοί οι ιεραπόστολοί των θεών τους να ορίσουν την έννοια της αμαρτίας στο διάστημα, αντιμέτωποι με φιλειρηνικούς πολιτισμούς «άπιστων» χταποδιών;

Εκείνη τη φορά κι εκείνο τον καιρό συνέβη και κάτι άλλο, ακόμα πιο τρομερό. Ο ουρανός κι η θάλασσα αντάλλαξαν θέσεις στον κόσμο και το έκπτωτο φεγγάρι κρύφτηκε κυνηγημένο από κτηματομεσίτες σε μια σπηλιά του έναστρου βυθού.

Το νεφέλωμα των ευχών εξερευνά τα όρια μεταξύ των λαϊκών μύθων και της «επιστημονικής φαντασίας». Συνάμα αποτελεί την αλληγορική διατύπωση μιας αρχαίας ερώτησης. Τι είναι ο άνθρωπος; Μονάχα μια βιολογική οντότητα, υποταγμένη στην εκάστοτε πραγματικότητα, ή μήπως και ένα κομμάτι του συμπαντικού μυστηρίου, οπλισμένο με τις μοναδικές ευχές που σκαρώνουν οι επιθυμίες και η φαντασία του;

συγγραφέας: το ελατήριο

εκδόσεις αλφειός

επιμέλεια: ελένη τσιμπίδη

σχεδιασμός: ευθύμιος γάλλος

εικόνα εξωφύλλου: σταύρος κάσσης – βίλλυ βρακατσέλη

Στην αγαπημένη αφηγήτρια λαϊκών παραμυθιών Αγνή Στρουμπούλη για τις κουβέντες μας γύρω από έναν Διαρκή Ενεστώτα και στον Μπάμπη Παπαδόπουλο που με συνόδεψε με τις μουσικές του καθόλη τη διάρκεια της συγγραφής αυτού του βιβλίου…

Καλή ανάγνωση και καλή λευτεριά…

Αργήσαμε λίγο να κάνουμε την εμφάνισή μας αλλά είχαμε σημαντικό λόγο…Ένα βιβλίο ακόμα από το ελατήριο είναι στον δρόμο. Σύντομα νεώτερα…

Ακολουθεί απόσπασμα από το “ΝΕΦΕΛΩΜΑ ΤΩΝ ΕΥΧΩΝ”(μια ριψοκίνδυνη εξερεύνηση των ορίων μεταξύ των λαϊκών μύθων και της επιστημονικής φαντασίας) – εντός της άνοιξης από τις εκδόσεις αλφειός

..Μια φορά κι έναν καιρό, ο αέναος κύκλος του νερού έσπασε. Έτσι απρόσμενα όπως σπάει η τεντωμένη αλυσίδα ενός γερανού απ’ το βαρύ φορτίο που ο βιαστικός άνθρωπος κρέμασε απερίσκεπτα στον σιδερένιο γάντζο του. Η βροχή σταμάτησε να πέφτει στο διψασμένο χώμα. Το χιόνι έπαψε να είναι η λευκή κόμη των αρχαίων οροσειρών. Η λαίμαργη άμμος ρούφηξε μέσα της όλα τα ποτάμια μέχρι που το γάργαρο τραγούδι τους σταμάτησε να αντηχεί στις κοιλάδες. Τα δέντρα πέθαιναν όρθια και τα σπαρτά δεν βλάσταιναν. Τα λουλούδια φαγώθηκαν από κοπάδια πεινασμένων ζώων και ανθρώπων. Οι λιγοστοί σπόροι που απέμειναν αρπάχτηκαν με τη βία από τις πάνοπλες στρατιές των τελευταίων βασιλιάδων, οι οποίοι τους φύτεψαν στις αυλές των ανακτόρων τους.

Τότε ήρθε ο καιρός που τα νηστικά αγρίμια κατέβηκαν στις πολιτείες. Οι πάνθηρες κατέκλυσαν τις λεωφόρους ακολουθώντας τις γαζέλες που ξεδιψούσαν στα συντριβάνια κι έβοσκαν το ασθενικό κίτρινο γρασίδι των ιδιωτικών πάρκων αναψυχής. Οι αετοί έστησαν τις φωλιές τους στους ουρανοξύστες και επέβλεπαν απ’ τις ταράτσες τους δρόμους γυρεύοντας αρουραίους για να χορτάσουν. Οι πρίγκιπες και οι αφεντάδες εγκατέλειψαν τους αυλικούς τους και κλείστηκαν στα παλάτια τους μαζί με τις φρουρές τους. Οι φτωχοί άνθρωποι απέμεναν μόνοι τους, κλειδαμπαρωμένοι στα μικρά τους σπίτια, όταν έπεφτε ο ήλιος. Μονάχα τα παιδιά, οι φτωχοδιάβολοι, οι εργάτες, οι γελωτοποιοί και οι παραμυθάδες ξεμύτιζαν απ’ τις κρυψώνες τους τις νύχτες. Όλοι μαζί χόρταιναν τη φαντασία τους με αναμνήσεις και καινούργια όνειρα στις παλιές ακρογιαλιές, κοιτάζοντας τα αστέρια στον βυθό του ξαπλωμένου ουρανού…

το “γιορτινό” , εικοσασέλιδο τρίτο τεύχος του μικροπεριοδικού λαϊκής τέχνης η τζούρα μόλις κυκλοφόρησε με μοναδικό εξώφυλλο από τον τάκη(θέλω να παραμείνω ανώνυμος)

Η ιστορία που περιλαμβάνει στο τρίτο τεύχος της “η τζούρα” αποπειράται να απαντήσει στα παρακάτω πέντε θανάσιμα ερωτήματα:

1)Τι θα γινόταν αν ο ο καρπός του Τζόζεφ και της Μαρίας γεννιόταν στο μέλλον και δεν ήταν ο Μεσσίας, αλλά ένα κοριτσάκι χωρίς ιδιαίτερες μαγικές ικανότητες;

2)Πως θα ήταν ο κόσμος αν οι τρεις μάγοι ήταν οι ιδιοκτήτες του μεγαλύτερου χρηματοπιστωτικού ομίλου στην υφήλιο και ο Ηρώδης ο πρωθυπουργός μιας “δημοκρατικά” εκλεγμένης κυβέρνησης;

3)Ποια θα ήταν η πολιτική σας στάση αν ζούσατε στην επικράτεια ενός κράτους-λύκου, όπου κάθε νεογέννητο βρέφος χρωστά 45.000 δηνάρια με το που αντικρίζει το φως της ημέρας;

4)Πως μπορεί να συνδεθούν στα μυαλά των παιδιών μια ρήση του Ερρίκο Μαλατέστα για την ελευθερία με τους νόμους του Ομ και του Φάραντέι για τον ηλεκτρισμό;

5)Θα πιστεύατε στα θαύματα αν σας έλεγαν πως τα διέπραττε μια κολεκτίβα δεκατριών ανήλικων και ισότιμων αποστόλων που φαντάζονται και δρουν ελεύθερα, δίχως την ανάγκη ενός θεόσταλτου καθοδηγητή;

Καλή ανάγνωση και καλή λευτεριά…

*Τα κείμενα κάθε τεύχους της τζούρας, η οποία θα κυκλοφορεί, ανά άτακτα χρονικά διαστήματα, θα αναρτώνται και στο παρόν ιστολόγιο: toelatirio.wordpress.com, σε μορφή pdf, έτσι ώστε οποιοσδήποτε να μπορεί να τα εκτυπώσει.

**”η τζούρα” σε έντυπη μορφή συχνάζει ήδη στα παρακάτω βιβλιοπωλεία και στέκια:

Βιβλιοπωλείο “Αλφειός, Χαριλάου Τρικούπη 22, Αθήνα

cafe-bar-βιβλιοπωλείο “Locomotiva”, Σολωμού και Μπόταση,Εξάρχεια

καφενείο, κολεκτίβα εργασίας “το παγκάκι”, Γεωργίου Ολυμπίου 17-19, Κουκάκι