ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΣ ΜΑΡΙΑ!

 Ζωγραφίζω κάτι

και μου 'ρθε στο μυαλό

ότι αν στην κορόνα του βασιλιά

βάλουμε σχοινάκια και μπαλίτσες,

εύκολα μεταμορφώνεται σε κλόουν.

Βάζω στο μαγνητόφωνο

παλιά Ιταλικά τραγούδια

να δημιουργήσω μια φωλιά

κι από κει ν’ αγναντεύω τον κόσμο

με ασφάλεια.

Αυτό το πρωινό του Οκτώβρη

που τα μάτια υγραίνουν παράξενα.

Μια γουλιά καφέ

και πάμε για το  …επόμενο

 Κι οι φιλίες 

οι έρωτες

ψευδαίσθηση νίκης 

στον πόλεμο με τη μοναξιά 

Του άρεσαν οι δήμιοι!

Παθιάζονταν με τη σχέση που είχαν

με τη ζωή και το θάνατο.

Δεν ήξερε όμως, ο δόλιος,

ότι την εξουσία τους την έπαιρναν

από κεφάλια σαν το δικό του.

 Τι απόμεινε απ' τα παλιά καλοκαίρια; 

Τα τραγούδια των Ολύμπιανς και μια φέτα καρπούζι στο νιπτήρα 

Νόμιζα ότι είχα εννιά ζωές 

αλλά φεύγει η μία 

και δε βλέπω την άλλη να 'ρχεται. 

Η εποχή των τεράτων φίλε Αντόνιο!