Recent reviews by 𝐑ɛϙʊɨɛʍΛռɢɛℓ

Honestly, don’t go into Crown Champion: Legends of the Arena with high expectations, or you’ll probably end up disappointed. The game has an interesting premise, but the execution feels a bit "half baked."

The biggest issue is how incredibly repetitive it gets. While training gladiators and throwing them into the arena is fun for the first hour, it quickly turns into a loop where you feel like you're doing the exact same thing over and over. It eventually becomes nothing more than a tedious grind. Also, the UI is pretty bad; it has the vibe of an early 2000s browser game and isn't user friendly at all.

The graphics and animations are well below today’s standards, which is somewhat expected for this genre, but the RNG (luck factor) is what really kills the fun. It can be so unfair that a gladiator you’ve spent hours on carefully building up their stats can die in a completely ridiculous way. When luck starts to outweigh strategy, it really kills the motivation to keep playing.

In short: if you catch it on a deep sale and just want to kill some time, it might be worth a look. But if you’re looking for a deep management sim or a satisfying sense of progression, you’ll likely be let down. With much better alternatives out there, I wouldn't pay full price for this.

I've been playing Smart Factory Tycoon for a while now, and honestly, it’s a great time killer for fans of the genre. At first glance, the graphics might remind you of a mobile game, but once you dive in, you realize there’s a pretty solid logistics and management system under the hood. It’s the classic "start in a garage, end up with a giant factory" story, but this time you’re managing robots instead of human workers.

The main hook is that you’re focused on robot and energy management. Instead of worrying about employee breaks or salaries, you have to keep an eye on battery levels, maintenance costs, and the factory’s total power consumption. You need to design the production line so that everything flows smoothly from raw materials to final packaging. Progressing through the tech tree to unlock new robot abilities is definitely the most addictive part.

Of course, it’s not perfect. Sometimes the robot AI can be a bit frustrating. For example, a robot might ignore a perfectly good charging station right next to it and head for one on the other side of the factory, only to run out of power halfway there. These little logic glitches can mess up your production chain occasionally, but they don't totally ruin the fun.

The market tracking adds a nice layer of strategy too. You can’t always sell your products for a high price. Sometimes you have to hoard stock in the warehouse and wait for the market to peak, or sell at a loss when you're desperate for quick cash. This makes it feel like a real business simulation rather than just a "machine-placing" game.

Overall, it’s ideal for anyone who wants to relax in the evening and build a robotic empire without getting bogged down by overly complex systems. It used to be a paid game, but since it’s now free, I definitely recommend adding it to your library and giving it a shot if you’re into these kinds of games.

If you grew up watching Initial D, shifting imaginary gears at 4 AM while "Eurobeat" blasted in your headphones, or binge watching those grainy, low res Japanese touge videos on YouTube; man, Initial Drift Online is your straight ticket back home. But let’s be real, get one thing straight before you step in: this game won’t be nice to you.

Forget the comfort of Forza where you can just "rewind" your mistakes. And forget that Need for Speed arcade style where you bounce off walls and defy physics. Here, it’s just you, your wheel (or your keyboard, if you’re struggling), the endless scream of your tires, and those ruthless guardrails constantly winking at you. One millisecond late? A bad counter steer? It’s over, buddy; you’re now related to that guardrail, and you’ll be best friends with the trees at the bottom of the cliff.

When it comes to tuning, there’s no "just throw money at it and get the best engine" deal. You have to mess with every single setting. You can live out that classic JDM soul from the rims to the wings, but the real magic is under the hood. Even the smallest suspension tweak changes how you dive into a corner. Sometimes you’ll find yourself spending more time killing hours in the garage than actually racing, just to build your own legend.

The online community is surprisingly chill. Instead of those types in other games trying to ram you at every corner, you find people here who are actually in love with this culture. You’ll see a guy pull up next to you after you’ve smashed into a rail just to say, "Bro, you went into that corner too hot, back up your braking point a bit." That vibe in the servers, and the feeling of a midnight convoy with total strangers, is something else.

Graphics aren’t exactly mind blowing, I’ll give you that. But in the pitch-black darkness of Akina, with "The Top" blaring while you’re sliding through those narrow passes, you don't even notice the graphics. The car handling might make you go "what kind of mess is this?" and swear at first; but the moment you figure out the weight transfer and nail a perfect corner, the rush is unlike anything else.

In short: it’s a game with soul that humbles anyone claiming to "know everything about drifting," requires serious patience, but pays off big. If you’ve got your tofu ready, come on through see you at the top of Akina.

It is free for now.

Free until November 24. It’s time to return to groundbreaking melee action and brutal carnage, with the apocalyptic End Times version of the war-torn world of Warhammer Fantasy Battles.

World of Warships'in Steam'de 8. yıl dönümü! Steam'le ilgili her şeyi almak için bu kutlama amaçlı ürün paketini açın: Steam kalıcı kamuflajı, kutusu, birlik işareti ve bayrağı artı 3 günlük Warships Premium Hesabı artı Steam Kedisi kalıcı kamuflajı veren bir görev.

BioShock deneyimim, Atlantik Okyanusu'nun ortasında, şiddetli bir fırtınanın ortasında bir uçak kazasıyla başladı. Enkazdan sağ kurtulduktan sonra, beni okyanusun derinliklerine, Rapture adlı bir su altı şehrine götüren bir deniz fenerine sığındım. Bu andan itibaren, alıştığım gerçekliğin tamamen dışında bir dünyaya adım atmış oldum.

Rapture, Andrew Ryan adlı bir vizyoner tarafından 1940'ların sonlarında inşa edilmiş, sözde bir ütopyaydı. Sanatın, bilimin ve bireysel özgürlüğün en üst düzeyde olduğu bir yer olarak tasarlanmıştı. Ancak, şehre vardığımda, ütopyanın distopyaya dönüştüğünü görmek beni derinden etkiledi. Genetik modifikasyonlar, yani "Plasmidler" ve onları üreten "ADAM" adlı bir madde, toplumu parçalamış, insanları "Splicer" adı verilen, akıl sağlığını kaybetmiş yaratıklara dönüştürmüştü.

Rapture'daki ilk anlarım, tam bir şok ve kafa karışıklığı haliydi. Etrafım yıkım, şiddet ve çılgınlıkla çevriliydi. Kendimi savunmak için bulduğum ilk araçlar, bir anahtar ve bir tabancaydı. Kısa süre sonra, Plasmidler hakkında bilgi edinmeye başladım ve kendime de birkaç tane enjekte ettim. Bu genetik modifikasyonlar bana telekinezi, elektrik ve pirokinetik güçler gibi olağanüstü yetenekler kazandırdı. Bu yeni yetenekler, Rapture'ın tehlikeli ortamında hayatta kalmam için gerekliydi.

Şehri keşfederken, Andrew Ryan'ın ses kayıtlarını buldum. Bu kayıtlar, Rapture'ın kuruluşundan çöküşüne kadar olan hikayesini anlatıyordu. Ryan'ın ideolojisi, bireycilik ve serbest piyasa ekonomisine aşırı bir inanç üzerine kuruluydu. Bu ideolojinin, şehrin çöküşünde önemli bir rol oynadığını gözlemlemek, oldukça düşündürücüydü.

Deneyimim boyunca, "Little Sister"lar ve onları koruyan devasa "Big Daddy"lerle defalarca karşılaştım. Little Sister'lar, ölülerden ADAM topluyorlardı. Onları kurtarmak veya ADAM'larını almak gibi ahlaki bir ikilemle karşı karşıya kaldım. Kurtarmak, daha az ADAM sağlıyordu ancak daha sonra bana ek ödüller kazandırıyordu. ADAM'larını almak ise, daha fazla ADAM veriyordu ancak ahlaki açıdan kabul edilemezdi. Bu seçim, deneyimin en etkileyici yönlerinden biriydi ve ahlaki kararların sonuçlarını düşünmeye zorladı.

Rapture'ı gezerken, şehrin farklı bölgelerini keşfettim: Medical Pavilion, Neptune's Bounty, Fort Frolic... Her bölge, kendine özgü bir atmosfere ve zorluklara sahipti. Farklı türde Splicer'larla karşılaştım ve her birine karşı farklı taktikler geliştirmem gerekti.

"Atlas" olarak bilinen bir karakterle iletişim kurdum. Atlas, ailesini kurtarmam için benden yardım istedi. Ona güvendim ve talimatlarını izledim. Ancak, daha sonra Atlas'ın aslında Andrew Ryan'ın en büyük düşmanı olan Frank Fontaine olduğunu öğrendim. Bu ihanet, deneyime yeni bir boyut kattı ve güven kavramını sorgulamama neden oldu.

Andrew Ryan ile yüzleştiğim an, deneyimin en çarpıcı anlarından biriydi. Ryan, beni golf sopasıyla öldürmemi emretti ve ben de ona itaat ettim. Bu sahne, özgür irade, kader ve itaat kavramlarını derinlemesine inceledi.

Sonunda, Fontaine'i yendim ve Rapture'dan kaçmayı başardım. Ancak, bu su altı şehrinde yaşadıklarım, beni derinden etkilemişti. Rapture'da tanık olduğum çöküş, ideolojik fanatizmin ve genetik müdahalenin tehlikelerini gözler önüne seriyordu.

BioShock, sadece bir oyun olmanın ötesinde, felsefi ve ahlaki soruları ele alan, unutulmaz bir deneyimdi. Rapture, unutulmaz bir mekân ve BioShock, unutulmaz bir deneyim olarak zihnime kazındı. Bu deneyim, oyunların sadece eğlence aracı olmadığını, aynı zamanda derin anlamlar ve mesajlar içerebileceğini bir kez daha kanıtladı.

GTA IV’ü tekrar oynamak, sanki eski bir arkadaşla buluşmak gibi. Yıllar önce ilk kez oynarken hissettiğim o heyecanı hala hatırlıyorum, ama bu sefer biraz daha sakin, biraz daha deneyimli hissediyorum. Liberty City’yi ilk kez keşfederken ne kadar büyülenmiştim, hatırlıyorum…

Şehri yürüyerek gezmek, her sokağı keşfetmek... Şimdi her köşe başını neredeyse ezbere biliyorum ama yine de her seferinde o eski heyecanı biraz olsun yakalayabiliyorum.

Niko’nun hikayesi de eskisi kadar vurucu. O geçmişiyle yüzleşmesi, peşinden gelen karanlıklar… Her defasında bir şeyleri daha derinlemesine anlıyorum.

Eskiden sadece aksiyonu sevip kovalamacalardan keyif alırken, şimdi biraz daha karakterlerin arka planlarına takılıyorum, diyaloglara daha dikkat ediyorum.

Ve tabii, o eski alışkanlıklar. Araba sürerken müzikleri açıp şehri gezmek, sanki hiç zaman geçmemiş gibi. Bir şey değişmemiş gibi geliyor, ama her şeyin arkasında çok daha fazla zaman geçiyor. Belki de eski bir oyunu tekrar oynamanın güzelliği de burada.

Yeni bir oyun gibi hissettirmiyor ama aynı zamanda tekrar keşfetmek, eskiden hoşlandığın şeylerin keyfini sürmek başka bir deneyim. Sanki hep oradaymışsın gibi.

Yeni Stalker'lar için küçük bir ipucuyla başlamak istiyorum. Umarım yardımcı olur.

İlk görevin sonunda tüm ekipmanınız çalınır. Bir kısmını saklamanın bir yolu vardır. Üçüncü sensör konumunda, küçük bir binanın hemen önünde olacaksınız. Sensörü yerleştirmeden önce, yana gidin, pencereden geçin ve ekipmanınızı sandığa yerleştirin. Ara sahneden sonra ekipmanınızı alabilirsiniz.

"Bölge çağırıyor..."

STALKER 2: Heart of Chornobyl - Ultimate sürümü yayınlandığında, hemen satın aldım. Peki, buna değer miydi?

Fiyatını düşündüğümüzde, verdiğim en iyi nadir kararlardan biri olduğunu düşünüyorum. Bildiğimiz gibi, dolar 40'a ulaştı, bu ayrı bir konu. Devam eden savaş ve Ukrayna halkının, Kiev ve Moskova'ya sahip olduklarını düşünen Putin ve Zelensky'nin neden olduğu zorluklar nedeniyle birçok gecikme anlaşılabilir. Ukraynalı geliştiriciler için savaş nedeniyle kendi stüdyolarını bırakıp yenisine geçmek ve oyunu geliştirmeye devam etmek kolay olmadı. Ekstra kaynaklar ve benzeri şeyler, geliştirme sırasında karşılaşılan zorluklardan sadece birkaçı. Geliştiricilerin muazzam bir baskı altında olduğunu kabul etmeliyiz. Biraz hoşgörü çok işe yarayacaktır. Proje duyurulduğundan beri çok abartılı reklam yapıldı ve Cyberpunk'ta ne olduğunu biliyoruz; ateşten çok duman vardı, ancak bu oyun öyle değil.

İşte asıl mesele; STALKER 2, türünde mükemmel bir oyun olmak için güçlü bir aday ve koşullara rağmen yılın oyunu adaylarından biri. Bu oyunu yalnızca STALKER hayranlarına değil, aynı zamanda bilimkurgu, hayatta kalma/kıyamet sonrası açık dünya temalarıyla ilgilenen herkese tavsiye ediyorum. Haritanın boyutu PUBG veya Far Cry 5 ile karşılaştırılabilir. Hikaye üçlemeyi takip ediyor (14 yıl geçtiğini düşünürsek) ve modern dünyada geçiyor. Çernobil bölgesinde yalnız bir stalker olan Skif olarak hayat buluyoruz. Çeşitli radyoaktif radyasyon türleri, anomaliler, doğaüstü güçler ve canavarlarla karşılaşıyoruz. Misyonumuz sadece hayatta kalmak değil, aynı zamanda bölgenin sırlarını ortaya çıkarmak ve hayatta kalmanın yollarını bulmak.

Silahların boyutu ve sesi şaşırtıcı derecede gerçekçi. Silah sesleri harika. Görseller, ortam, atmosfer ve aydınlatma hepsi etkileyiciydi. Terk edilmiş alanlarda yürümek, ganimet aramak ve gizli tehlikelere karşı dikkatli olmak, hepsi benzersiz bir atmosfer yaratıyor. Oyun gerçekten zor; yapay zeka taktiksel ve gerçekten aıllı, gerçekçi atışlar ve hiç ummadığınız saldırılar yapabiliyor.

Ciddi optimizasyon sorunları var. High ve Epic ayarları arasında FPS farkı yok. Grafiklerde, senaryolarda, geçişlerde veya harita yüklendiğinde düşüşlerde neredeyse hiç fark yok. Umarım bunu en kısa sürede düzeltirler çünkü bu kadar gecikmeden sonra bunun %100 olması gerekir. Makine oldukça zorlu ama en azından karşılığında bir şey alıyoruz çünkü Unreal Engine 5 sayesinde grafikler acımasız. Ancak bu onu oyun deneyiminden çok şey götüren zayıf optimizasyondan muaf tutmuyor.

Important for rhythm