In de Kerstvakantie kun je allerlei dingen doen; buiten spelen, iets leuks doen met vrienden, je familie bezoeken. Of je kunt een film kijken!
Finny en Mac hebben samen met ons naar de film ‘Star Wars’ gekeken. Ze vonden hem erg spannend! De grote boef in de film heet ‘Darth Vader’. Volgens de muisjes ademde hij alsof hij zijn mond te vol had gestopt met kaas, haha!
Het allerleukste vonden de muisjes de ruimteschepen. Dat zou toch wat zijn; samen naar de sterren vliegen!
Jammer genoeg kan dat niet, maar Finny en Mac kunnen wel bouwen. En Lego heeft bouwpakketten van ruimteschepen. Tadaaa!
Finny en Mac zetten de Lego doos op tafel. Ze hebben natuurlijk al een keer iets gebouwd van Lego (kijk maar eens hier), maar dit is veel moeilijker. Zou het lukken om een ruimteschip te bouwen?
Wat zit er veel in de doos! Allerlei zakjes met verschillende steentjes.
Finny wil meteen beginnen, maar Mac leest (heel slim) eerst in het boekje hoe het moet.
Voor mensen is het niet moeilijk om zakjes open te maken. Muisjes moeten daar meer moeite voor doen. Kom op muizenmannen! Jullie kunnen dit samen. 1 – 2 – 3, trekken!!
Samen krijgen Finny en Mac zakje 1 open. Ze moeten zó hard trekken, dat ze allebei omvallen!
Ook het in elkaar drukken van de steentjes valt niet mee, maar Mac heeft een oplossing gevonden; hij stampt met zijn muizenpootjes op de steentjes. Net zolang totdat ze stevig vast zitten.
Al snel zit het eerste stuk in elkaar.
Het ziet er mooi uit, maar het lijkt nog niet echt een ruimteschip?
Finny en Mac zijn een beetje moe van al het puzzelen, trekken en stampen.
Ze gaan gewoon nog een keer een stukje film kijken. Niet in slaap vallen muisjes!
Met hun hoofdjes vol met de beelden van de film Star Wars, pakken Finny en Mac even later de draad opnieuw op.
Dit lijkt wel een raket?
Weer een stukje in het boekje lezen en dan pakken de muisjes een nieuw zakje uit.
Wat een boel kleine stukjes! Ik vind het knap dat Finny en Mac nog weten wat ze met al die stukjes moeten doen!
En even later….
Tadaaa! Het eerste, zelf gebouwde ruimteschip van de muizenbouwers is klaar!
De kerstboom staat, dus Finny en Mac kunnen aan de slag. Het cadeau van Ozosnel wordt in de doos door de woonkamer geschoven.
Als de muisjes onder de kerstboom staan, maken ze de doos open. Finny en Mac willen de trein rondjes om de kerstboom laten rijden, maar zou dat lukken? Samen gaan ze de rails leggen. Daar moet de trein straks overheen rijden.
Terwijl Mac het laatste stukje van de treinrails in elkaar zet, kijkt Finny nieuwsgierig naar alle spulletjes die onder de boom staan.
‘Kijk Mac, dit is PIEP leuk! Als de trein om de boom heen rijdt, lijkt het net alsof hij door een kerstdorp in de sneeuw rijdt. Tjoeke-tjoeke-tjoeoeoe!!!’
‘Kom Finny, help me met de treinwagons en de locomotief’, bromt Mac, ‘de rails liggen om de boom, maar we zijn nog niet klaar. De wagons moeten we op de rails tillen en de locomotief moet ik nog in elkaar schroeven. Dat kan ik niet alleen.’
Natuurlijk helpen de muizenmannen elkaar. Zo is elk klusje een piepje van een cent!
Zo, de locomotief zit ook in elkaar.
Alles staat nu op de rails.
Wat doet Finny nou?
Finny is bovenop een wagon gekropen.
‘Ik wil met de trein om het kerstdorp in de sneeuw rijden Mac. Tjoeke-tjoeke-tjoe-PIEP!’
Mac lacht en zwaait Finny na. ‘Goede reis Finny!’
Finny vindt het prachtig. ‘Wil je meerijden Mac?’ vraagt Finny. ’Dadelijk Finny. Zullen we eerst een foto maken met de trein?’
Zo gezegd, zo gedaan. De muisjes poseren zodat ik een foto kan maken, terwijl de trein voorbij raast. Ik denk dat dit de kerstkaart wordt voor de muizenfamilie en -vriendjes!
Als de foto klaar is, klimmen Finny en Mac samen op de trein. Mac gaat bovenop de locomotief zitten, want hij wil natuurlijk voorop rijden.
Wat een feest! De muisjes rijden rondjes totdat ze dol zijn.
Na al dat gedraai staan Finny en Mac niet meer zo stevig op hun pootjes. Ik ga de kerstkransjes even verstoppen, want volgens mij zijn de muisjes een beetje misselijk, hahaha!
Wat een goed cadeau van Ozosnel. Ik denk dat de trein nog heel veel rondjes zal rijden deze Kerst!
Toen Finny gisterenochtend uit zijn bedje kwam, kon hij zijn ogen niet geloven. Er staat een heel GROOT pakket voor de haard. Een pakket van Ozosnel (en Sint en Piet) voor Finny & Mac!
Finny loopt vlug naar Mac. ’Mac PIEP! Kom eens kijken, we hebben een GROOT cadeau gekregen!’
De muisjes kijken vol verbazing naar het ingepakte cadeau. Het is een beetje slordig ingepakt. Zou Ozosnel dat zelf gedaan hebben?
Ach, wat maakt het uit, het papier moet er toch af!
Finny & Mac beginnen allebei aan een verschillende kant aan het papier te trekken. Roetsj, roetsj, roetsj en…. het cadeau wordt zichtbaar!
Het is een… trein! En niet zomaar een trein; een KERSTtrein!
‘JoePIEP!’ juicht Mac. ‘Ik heb altijd al een trein willen hebben! Zullen we hem uit de doos halen Finny?’
Dat hoeft Mac niet nog een keer te vragen. Natuurlijk moet de locomatief als eerste uit de doos en Finny is de rails al goed aan het bekijken.
‘We gaan snel de rails leggen Mac’, piept Finny blij. ‘Misschien kunnen we straks rondjes om de kerstboom rijden!’
De trein gaat terug in de doos en het papier wordt opgeruimd. Goed gedaan muizenmannen! Jullie hebben nu wel een pepernoot verdiend. Als de kerstboom staat kunnen jullie gaan bouwen!
Als jullie Finny & Mac al een tijdje volgen, dan weten jullie dat ze een speciale band hebben met het paard van Sinterklaas; Ozosnel.
Ze hebben ooit de schoen van Ozosnel terug gevonden. En Ozosnel heeft ze zelfs een keer een kaartje gestuurd.
De Sint is weer in het land. Dat betekent dat Ozosnel er ook weer is. De muisjes zouden Ozosnel héél veel vragen willen stellen, maar het paard van Sinterklaas heeft het zó druk, dat dat niet lukt.
Dat wordt dus géén Muizenpraatjes podcast over Ozosnel…
Maar niet getreurd! Finny & Mac hebben hier iets op gevonden. Ze gaan met hun microfoons, recorder én een dik boek vól vragen naar een boerderij. Niet zo maar een boerderij natuurlijk. Het is een boerderij waar paarden wonen!
Omdat de muisjes Ozosnel goed kennen, zijn ze helemaal niet bang voor paarden. Ze lopen recht op de wei af waar een klein wit paardje met bruine vlekken staat.
‘Hallo klein paard, ik ben Finny. Wie ben jij?’ Finny en Mac houden hun microfoons klaar. Zou het paardje zin hebben in muizenpraatjes?
‘Hihihihihiiii, ik ben Pepsiiii!’ hinnikt het kleine paardje vrolijk. ‘En wie ben jij?’ Pepsi wijst met zijn neus naar Mac. Met zijn warme adem zou Pepsi Mac zó omver kunnen blazen.
‘Ik ben Mac! Finny en ik zijn grote vrienden van Ozosnel. Weet jij wie dat is Pepsi?’
‘Natuurlijk, hihihiii! Wie kent het beroemdste paard van de wereld nou niet?’ briest Pepsi.
Pepsi houdt wel van een gezellig praatje. Hij babbelt honderduit over vanalles en nog wat, maar het meest over… eten!
Hij vertelt over het gras, dat nu niet zo lekker meer is als in de lente. Hij vertelt over winterpenen die zo dik zijn als een mensenarm. En smakelijke bospeentjes die zo dun zijn als een muizenpootje. En appeltjes. En muesli. En paardenbrokjes. En vooral… dat hij véél te WEINIG eten krijgt!
Finny & Mac schudden met hun grijze hoofdjes. Schandalig! Waarom krijgt Pepsi niet meer te eten?
Opeens gooit Pepsi zijn kleine hoofdje omhoog. Hij lijkt te schrikken? Waarvan?
Oh! Ik zie het al! Er is een ander paard bij gekomen. Een prachtig, donkerbruin paard met een witte bles op zijn hoofd. Hij is net zo groot als Ozosnel. En… hij steekt zijn tong uit naar Pepsi? Waarom doet hij dat?
Finny & Mac willen daar natuurlijk meer van weten. Ze gaan met hun microfoons bij het grote paard staan.
‘Wie bent u?’ vraagt Finny. Finny is een beetje onder de indruk van het grote paard, daarom vraagt hij het heel beleefd.
Het grote paard lijkt een beetje te lachen. Voorzichtig komt hij dichterbij en snuift aan de muisjes.
‘Ik ben Udonis. Jullie moeten niet alles geloven wat Pepsi zegt hoor! Zal ik een geheimpje vertellen?’
De muisjes knikken enthousiast en roepen ‘Ja PIEP! Heel graag meneer Udonis!’ Dat wordt een spannende podcast!
‘Nou, die kleine Pepsi hier, dat is een ondeugend ventje! Hij probeert altijd te ontsnappen. En als dat lukt, rent hij de moestuin in. Of hij probeert in te breken in het voerhok.’
‘Eh, PIEP?’ fluistert Finny bedeesd. ‘Meneer Udonis, dat is toch niet raar als je buikje rammelt van de honger?’
Udonis begint te hinniken van het lachen.
‘Honger? We krijgen hier prima te eten, maar voor Pepsi is het nooit genoeg. Hij snoept graag. Hij kan niet stoppen. En dat is niet goed voor paarden.’
‘Wij hebben ook wel eens buikpijn na het eten van teveel kaasjes en taartjes hoor!’ piept Mac verontwaardigd. ‘Dan moet je gewoon even gaan liggen en UITbuiken!’
Udonis schudt zijn hoofd. ‘Nee muisjes, dat klopt misschien voor jullie, maar niet voor paarden. Als wij teveel eten, dan kunnen we hele erge buikkrampen krijgen. Dat noemen ze koliek. En dat is heel gevaarlijk voor paarden.’
Hmm… Finny & Mac snappen het niet helemaal. Maar Meneer Udonis lijkt heel serieus.
Opeens begint Udonis vrolijk te hinniken. ‘Ik heb een ideetje kleine muisjes. Als jullie op mijn rug klimmen, dan kunnen we een ritje maken!’
‘JoePIEP! Jaaa!’ roepen Finny &Mac in koor. Snel leggen ze alle podcast spulletjes aan de kant. Meneer Udonis helpt ze met zijn neus omhoog en niet veel later…. Zitten de muisjes prinsheerlijk op de grote Udonis!
Meneer Udonis loopt rustig door de wei. Hij zorgt ervoor dat de muisjes niet van zijn rug afvallen.
‘JoePIEP Meneer Udonis! Nu willen we het dak op!! Hop paardje HOP!!’ piept Mac.
Udonis begint te lachen. ‘Hihihiiiiii! Gekke muizen! Ik ben Pegasus het vliegende paard niet! Als jullie het dak op willen, dan moeten jullie dat aan Sinterklaas of Ozosnel vragen.’ Udonis schudt zijn manen en laat de muisjes langs zijn staart naar beneden glijden.
Als ze weer op hun eigen pootjes staan, maken Finny & Mac een dansje van plezier. ‘JoePIEP! Dat was geweldig! Dank u wel Meneer Udonis!’
Finny plukt nog wat viooltjes en klavertjes en legt die bij de stallen neer als bedankje voor Pepsi en Udonis.
Ik weet waar de muisjes van dromen vannacht. Jullie ook?
Finny heeft een geweldig idee; hij wil een podcast gaan maken!
Weet je wat een podcast is? Mac weet het niet, dus ik probeer het uit te leggen. Een podcast is een digitale radio-uitzending.
Als je een podcast maakt, dan kunnen mensen en muizen over heel de wereld naar jouw verhalen luisteren. Een podcast kun je via internet luisteren als je er zin in hebt. Bijvoorbeeld na een drukke dag. Als je lekker in je luie stoel zit. Of juist via een koptelefoon als je aan het wandelen bent.
Dus; je vertelt een verhaal of je interviewt iemand. Dit neem je allemaal op. Je zet het op internet en dan kan iedereen naar jouw verhalen luisteren.
‘Waarom zou iemand naar onze podcast luisteren Finny?’ Finny haalt zijn schouders op. Het antwoord op deze vraag is niet moeilijk: ‘Omdat er nog geen podcast van muisjes bestaat Mac, PIEP! Wij worden de eerste! En we noemen de podcast “Muizenpraatjes”!’
Hmmm… Mac wrijft over zijn snorharen. ‘Als we de eerste zijn, kunnen we wereldberoemd worden met onze podcast! JoePIEP! We gaan het gewoon DOEN Finny!’
Als je een podcast wil maken, dan moet je wel de juiste spulletjes hebben. Het duurde even, maar Finny en Mac hebben hun uitrusting bij elkaar:
Ik vind dat ze er ontzettend stoer uitzien!
Finny heeft een handmicrofoon. Mac een microfoon met een soort hengel, dat is handig als je niet zo dichtbij kunt komen. En Mac heeft ook de recorder. Daarmee kunnen ze het geluid opnemen.
Een koptelefoon hebben ze niet nodig; daar verkreukelen hun muizenoortjes alleen maar van!
Daar gaan Finny en Mac; het is tijd om hun eerste podcast op te nemen!
Finny zit vol met ideeën. Hij wil: – Een hert vragen of hij niet moe wordt van zo’n zwaar gewei – Aan een haas vragen waar de paashaas woont – De mieren vragen hoe ze zo goed suiker kunnen vinden – En… – En…
Finny houdt niet meer op met praten. Mac wordt er tureluurs van!
‘Finny!’ moppert Mac ‘Je jaagt alle dieren weg met al je gepiep! Zo lukt het niet om een interview te houden. Het hele bos loopt leeg. Alle beesten zitten in hun holletje met hun pootjes in de oren!’ Mac schudt met zijn hoofd. ‘Muizenpraatjes? Praatjesmaker zul je bedoelen!’
‘Weet je eigenlijk wel waar je naar toe gaat?’ vraagt Mac.
‘Jawel,’ piept Finny stoer, ‘ik heb een kaart! En ik heb gevonden wat ik zocht!’
‘We gaan die schapen daar in de verte interviewen. Ik wil weten waarom ze altijd allemaal tegelijk naar de kapper gaan. Krijgen ze dan korting?’
Mac kijkt Finny verbaasd aan. ‘Wat is dat voor een vreemde vraag? Ik zou wel willen weten waarom wol mij prikt.’ Nu is het Finny’s beurt om verbaasd te kijken. ‘Hoezo prikt? Schapenwol is lekker zacht!’ ’Nietes PIEP!’ roept Mac. ’Wélles PIEIEP!’ roept Finny boos.
Oh jee… Muizenmannen, doe eens rustig! Jullie maken de schaapjes bang!
‘Schaaaaaapjes!! Wie heeft er gelijk PIEIEIEP?’ piept Finny oorverdovend hard. Hij staat klaar met zijn microfoon om het antwoord van de schaapjes op te nemen.
Maar de schaapjes antwoorden niet…
Ze roepen in koor: ‘Bèèèè!!!!’ en zetten het op een rennen.
Ze laten Finny en Mac vol vragen achter.
Jullie moeten beter je best doen muisjes, anders gaat het niet lukken met jullie podcast.
Ik ben wel benieuwd geworden wat jullie van schapenwol vinden. Lekker zacht, zoals Finny? Of prikkelt en kriebelt schapenwol jullie huid, net zoals Mac?
Finny en Mac rennen met ons mee naar een bijzondere bestemming.
En die bestemming is… een kasteel!
Vol bewondering staren de muisjes naar het kasteel met zijn hoge toren en wapperende vlaggen.
En er is zelfs een brug over een diepe gracht!
Met hun riddermantels om en beschermd door hun schilden trippelen Finny en Mac over de brug.
‘Wat is die toren hoooog!’ piept Finny.
‘Zullen we omhoog klimmen Finny?’ piept Mac. ‘Ik denk dat we daar een heel mooi uitzicht hebben.’
Dat zijn véél trappen! Maar het is ze gelukt. De muisjes genieten van het prachtige uitzicht.
Vanaf de toren zie je de heuvels, de dikke muren en de brug waar de muisjes net overheen gelopen zijn. Wauw!
Finny en Mac zijn zó onder de indruk van het kasteel, dat ze zich als echte ridders gaan gedragen. Ze kijken in elk hoekje van het kasteel om te controleren of er geen vijanden zijn.
Boze ridders, tovenaars, draken en Kattenmormels opgelet: Ridders Finny en Mac zijn hier!
Oh jee, wat gebeurt er nu? Gaan de muisjes ineens met elkaar vechten? Nee toch?!
‘Pas op, boze Ridder!’ roept Finny met een zware stem (ik heb hem nog nooit zo laag horen piepen).
‘Ik bescherm dit kasteel met al zijn bewoners en goudgele kazen. Waag het niet om binnen te komen!’ Finny zwaait met zijn hellebaard* naar Mac.
*Een hellebaard is een stok met daar bovenop een soort bijl en een punt.
Mac is niet bang. Hij zwaait met zijn bijl naar Finny en roept: ‘Die kazen hebben jullie van onze muizen gestolen! Ik kom ze terug halen PIEP!‘
Het ziet er allemaal heel gevaarlijk uit, de muisjes die vechtend door het kasteel heen rollebollen.
Maar jullie hoeven je geen zorgen te maken hoor! Het was allemaal toneelspel. Niets is leuker in een kasteel dan fantaseren dat je een ridder bent. Of een prinses. Of tovenaar. Of hofnar!
Je krijgt wel honger van die ridderspelen, hihi!
Terwijl Finny en Mac op een stukje brood knabbelen, dagdromen ze van vuurspuwende draken en glinsterende schatten.
Hee, wacht eens even? Worden onze muizenridders in de gaten gehouden? Wat loopt daar voor groens? Is dat een….????
Finny & Mac beleven zoveel avonturen, dat ik soms niet snel genoeg ben met schrijven. Ik probeer de schade in te halen. Vandaag vertel ik over de terugkeer van de muisjes naar het Nederlands Openluchtmuseum. Hier en hier lees je de avonturen die ze daar eerder beleefden.
Finny en Mac zijn weer terug in het Nederlands OpenluchtMUISeum! Eh… ik bedoel natuurlijk Openluchtmuseum, hihihi!
Ze nemen een kijkje op verschillende plekken waar ze nog niet eerder zijn geweest, zoals dit postkantoor.
‘Oh… PIEP! Stempels! Ik ben gek op stempelen!’ roept Finny. ’Hoezo?’ Mac kijkt hem nieuwsgierig aan. ’Stempels zijn belangrijk!’ piept Finny. ‘Met een stempel in je paspoort kun je reizen. Als je iets heel goeds gedaan hebt, krijg je een stempel. Dus stempels zijn leuk!’ ’Hmmm…’ mompelt Mac, ‘ik weet het niet hoor, is een stempel niet ouderwets?’ ’Misschien wel,’ piept Finny, ‘maar voor een stempel heb je geen elektriciteit nodig. En de allermooiste stempels… die staan op kaas!’ De kraaloogjes van Mac beginnen te glimmen. ‘Ik denk dat wij een eigen stempel moeten maken. Dan kunnen we op alle kazen van de wereld zetten ‘AFBLIJVEN! DEZE IS VAN FINNY EN MAC!’’ ‘JoePIEP! Dat is een geweldig idee!’ piept Finny.
De muisje trippelen verder en zien bij ‘Café Tante Stien’ van alles op tafel staan. Jammer genoeg geen taartjes. Alleen een beetje bier. Finny ruikt voorzichtig aan het glas. Zijn snorharen trekken krom. ‘Brrrr… hoe kunnen mensen dit drinken? Geef mij maar aardbeienlimonade!’
Tijd om de tram te nemen naar een volgende bestemming in het museum. Pas op dat jullie niet overreden worden muizenmannen!
Waar zijn de muisjes nu terecht gekomen? In een bierbrouwerij?
Finny en Mac willen wel eens weten hoe bier gemaakt wordt.
Ze trippelen naar een plek waar de ingrediënten van bier staan.
‘Mmmm…’ bromt Mac goedkeurend, terwijl hij aan een hopbloemetje ruikt. ‘Dit ruikt heerlijk Finny! Misschien is bier toch wel lekker?’
‘Kijk! Dit is bier dat ze hier maken. Zullen we een flesje meenemen? Misschien hebben ze ook muizenflesjes?’ piept Mac. ‘Neeee!’ piept Finny, ‘zie je wat er op het etiket staat? Trammelant. En weet je wat trammelant betekent? Problemen! Wij willen geen problemen!’
Wat de muisjes blijkbaar ook niet willen, is schoon worden. Want als wij de wasserij bezoeken, zijn Finny en Mac in geen velden of wegen te bekennen.
Als ze maar niet met hun vieze pootjes over de stralend witte lakens gaan rennen. Die liggen daar om te drogen, dus pas op muizenmannen!
Gelukkig blijven de lakens wit, want Finny en Mac hebben iets anders op het oog.
Neeee, niet de molen.
Ook niet de scheepswerf, waar schepen worden gemaakt (al zijn de muisjes wel onder de indruk).
Iets anders heeft de aandacht getrokken van de muisjes; POFFERTJES!
‘JoePIEP! Eindelijk poffertjes!!’ juichen de muisjes in koor. ‘Met poedersuiker én boter!’
‘Pieperdepiep Mac, een poffertje is net zo groot als een muizenhoofd!’ Finny springt van ongeduld, terwijl Mac in een poffertje prikt met zijn vork.
Smakelijk eten muizenmannen!
Het Nederlands Openluchtmuseum is echt geweldig; ze hebben zelfs aardbeienlimonade. En ook nog eens met appels!!
Finny & Mac beleven zoveel avonturen, dat ik soms niet snel genoeg ben met schrijven. Ik probeer de schade in te halen. Vandaag vertel ik het avontuur dat de muisjes beleefden in Villa Borg, een luxe Romeinse villa in Duitsland.
‘Wauw!’ piept Finny. Zijn kraaloogjes glimmen. ‘Dit is een grote villa! Hier hebben vast héle rijke Romeinen geleefd!’
Finny & Mac poseren, zodat ik een foto van onze twee Romuizen kan maken. Ze doen net alsof het hun villa is, haha!
Een beetje onder de indruk van alle pracht en praal, marcheren de muisjes naar binnen.
Finny is helemaal in stijl gekleed voor dit bezoek. En stoere Mac ziet eruit als zijn beschermer.
‘Pieperdepiep!!’ fluisteren de muisjes zachtjes, als ze in de grote hal aankomen.
‘Als de hal al zo groot is, dan moet de voorraadkast nog véél groter zijn!’ piept Mac enthousiast.
‘Dan moeten we snel op zoek gaan naar die voorraadkast, joePIEP!’ piept Finny blij.
De muisjes rennen vliegensvlug naar de andere kamers, op zoek naar de grootste voorraadkast die ze ooit gezien hebben.
Maar wat is dit? Finny en Mac staan stokstijf op de drempel van een kamer. Ze kijken verschrikt en… ze grijpen weer naar hun neus?
Oh nee! In deze villa is alles groot, dus ook de wc… Hier staan zelfs 4 poepdozen naast elkaar!
Finny en Mac schudden hun bolletjes en lopen weg. Waarom zouden die Romeinen met zijn vieren naast elkaar op zo’n poepdoos gaan zitten? Het is misschien gezellig, maar brrr… die geur?
In de gigantische badkamer van de Romeinse villa gaat Finny zitten. Hij is in gedachten verzonken. Soms is het niet fijn om veel fantasie te hebben, zeker niet als je snorharen al krullen bij de gedachte aan een volle Romeinse wc.
‘Hee!’ klinkt het ineens in de verte. Finny en Mac kijken elkaar aan. ‘Joehoe! Ja, ik bedoel jullie!’ roept een piepstemmetje aan de overkant van het grote bad. Wat is dat voor een beest naast het standbeeld?
‘Ik ben Rattus Rattus, aangenaam!’
Finny en Mac hebben het niet zo op ratten, maar deze lijkt hier thuis te horen, dus ze groeten hem vriendelijk terug.
‘Romeinen waren geen stinkerds hoor!’ piept Rattus Rattus. ‘Ga maar eens kijken in de kamer hiernaast. Of beter gezegd; ga maar eens ruiken!’ Rattus Rattus grijnst van oor tot oor en rent de badkamer uit. Hij is verdwenen voordat de muisjes meer kunnen vragen.
Ach, waarom ook niet? Finny en Mac trippelen naar de kamer en zien allemaal flesjes met kruiden staan.
Natuurlijk moet er aan elk flesje geroken worden. Sommige kruiden ruiken lekker, andere een beetje vreemd. Mac heeft zelfs een flesje gevonden waarin kruiden zitten waar Kattenmormels gek op zijn!
Wat een bijzondere mensen, die Romeinen!
‘Hee muisjes! Joehoe!’ Het is Rattus Rattus weer. ‘Als jullie honger hebben, kunnen jullie naar de taveerne gaan?’ Rattus Rattus wacht niet op het antwoord van de muisjes en rent weer weg.
Wat is er beter dan lekker eten, na al deze avonturen in de luxe villa? Finny en Mac hoeven daar niet lang over na te denken. Ze gaan snel op zoek naar de taveerne.
Tijd voor een stukje brood met kaas. Of een Romeinse koek? Smakelijk eten muizenmannen!
Finny & Mac beleven zoveel avonturen, dat ik soms niet snel genoeg ben met schrijven. Ik probeer de schade in te halen. Vandaag vertel ik het avontuur dat de muisjes beleefden in Villa Urbana, een Romeinse villa in Duitsland.
Na hun bezoek aan Trier, willen Finny & Mac alles weten over de Romeinen. Als ze horen dat ze een Romeinse villa kunnen bezoeken, trekken ze meteen hun Romeinse kleren aan.
‘Dat ziet er oud uit Finny!’ piept Mac, terwijl ze samen naar de villa kijken. ‘Zou er misschien ergens een stukje oude, Romeinse kaas verstopt zijn?’ Mac likt met zijn tongetje langs zijn snorharen.
‘Ik denk het niet’, piept Finny, ‘maar laten we voor de zekerheid even binnen kijken.’
De muizenneefjes zijn erg onder de indruk van de gang waar ze door lopen. Even later staan ze voor een ijzeren hek. Dit hek is gemaakt om mensen tegen te houden, maar muisjes kunnen hier natuurlijk gewoon doorheen.
‘Zou het een kelder zijn? Misschien wel een voorraadkelder? Met kaas, PIEP?’ Finny krijgt er honger van. Mac heeft hem aangestoken met zijn gepiep over oude kaas.
Maar wat is dat nu? Finny grijpt met zijn muizenpootje naar zijn snuit.
‘JakkiePIEP! Dit is geen voorraadkelder, dit is een wc! Zonder deuren!’ piept Finny.
De muisjes staren naar de grote houten kist met twee gaten.
‘Inderdaad jakkiePIEP Finny! Poepen Romeinen in een doos? Met zijn tweeën naast elkaar?’ Mac wordt een beetje groen. Zijn fantasie slaat op hol; de geur van kaas waar hij van droomde, heeft plaats gemaakt voor de geur van Romeinse poepjes!
‘Snel weg hier Finny! Ik ruik dingen die ik niet wil ruiken, PIEP!’
Mac zet het op een rennen en snuift dankbaar de frisse lucht naar binnen, terwijl hij naar het landschap kijkt.
Finny rent snel naar de boomgaard. Niet zomaar een boomgaard; het is een wijngaard! Hier groeien de druiven waar ze wijn van maken.
Ik weet niet of muisjes wijn lusten, maar druiven vinden ze wél lekker. Jammer genoeg is het te vroeg; er hangen nog geen druifjes aan de bomen.
Droom straks maar fijn over druifjes met een stukje oude kaas Finny & Mac, dat is beter dan dromen over twee Romeinen op een poepdoos, hihi!
