Zij van dat eiland

  En dan ontvouwt zich langzaam een drama. Of chaos. Of iets onverwachts. Het is maar net hoeveel slaap je hebt gehad die nacht, hoe flexibel je van nature bent en hoe makkelijk je de agenda kunt omgooien.  De meegebrachte pasfoto's blijken niet goed te zijn, ondanks de officiële papieren die de ambassade bij de aanvraag heeft toegevoegd.  Met die betreffende papieren zijn wij naar onze plaatselijke fotowinkel gegaan, die op basis daarvan de pasfoto's heeft geleverd. Deze zijn dus hier, bij de ambassade afgekeurd.  Het totale formaat klopt wel, maar de grootte van ons hoofd niet. Ik schiet uit mijn slof en vraag nijdig om een schaar, dan knip ik ze wel even op maat. Komen we 2000 kilometer gevlogen om dan te horen dat het niet klopt? Nee, legt de dame aan de andere kant van het glas uit, jullie hoofden zijn te dichtbij. Knippen heeft dus geen zin. Wat een idioot gedoe, we hebben het volgens jullie papieren laten maken.... Maar er is geen speld tussen te krijgen, het ...

Die Citymapper-app is een geweldige uitkomst. In mum van tijd weer je welke metro of bus bus moet hebben. Je stelt in waar je op dat moment bent, en daarna waar je naartoe moet. En dat kan zelfs een apotheek in de buurt zijn, Citymapper loodst je er helder en duidelijk naar toe.  Om de paspoorten te verlengen moeten we naar de Nederlandse ambassade, die gevestigd is in één van de vier hoge torens die de skyline van Madrid bepalen.  Vanuit het vliegtuig waren ze al goed te zien! E, de heer des huizes, typt het adres in en na twee keer knipperen met je ogen heb je een duidelijk reisplan én de verwachte reis/aankomsttijd. Na een klein ontbijtje van 2 koffie en een broodje (we betaalden €8,00 - totaal andere prijzen dan op het vliegveld) lopen we in 10 minuten naar de metro. Daarna staan we aan de voet van deze enorme gebouwen.  De Spaanse ambassade zit in het KPMG-gebouw met de naam Torre de Cristal. Met een hoogte van 249 meter hoog is het het hoogste gebouw van Spanj...

Om nog even iets te eten, kopen we na het inchecken ieder een broodje en wat te drinken. Het is in het vliegtuig is vaak behoorlijk aan de prijs, is onze redenatie.  We rollen bijna om als we een bocadillo met kaas en een mini broodje moeten afrekenen: €14,00!! En dan zit er nog niet eens boter op de broodjes..... Rustig en met aandacht kauwen om er maar zo lang mogelijk van te genieten dus. Aansluitend - van de schrik bekomen - kunnen we boarden.  Het vliegtuig vertrekt zonder vertraging richting Madrid. Vlak na ons vertrek begint het op veel plekken op de eilanden zwaar te regen en ook de wind blaast zijn partijtje mee.  Zo heftig zelfs, dat de stroom op het eiland waar wij wonen, voor een paar uur uitvalt. Het is niet de eerste keer. In 2023 was er op het hele eiland ook geen stroom , toen duurde het meerdere dagen (!). We missen het, zonder het op dat moment te weten, allemaal nét op tijd. Als we uit het raampje kijken zien wij alleen lieflijke witte wolkjes onder ons...

Om onze paspoorten te vernieuwen zijn wij aangewezen op Madrid, of Nederland. Hier op de eilanden is geen  mogelijkheid om je paspoort te verlengen, tenzij  je 70+ bent en een dusdanige beperking hebt dat reizen/vliegen te bezwaarlijk is. Dan kan je met een briefje van de dokter een afspraak maken bij de Nederlandse ambassade, als die de eilanden bezoeken.  Aan deze criteria voldoen wij niet, dus zijn we genoodzaakt een reisje te maken naar Madrid. Het mag wat kosten, een nieuw paspoort..... Zo'n bezoek staat eenmaal per jaar ingepland en wordt dan georganiseerd op één van de twee grote eilanden, Tenerife of Gran Canaria. Als je niet op één van deze eilanden woont, moet je dus nog steeds reizen. En vaak betekent dat een hotelovernachting omdat je niet op één dag heen- en weer kunt reizen.  Door bezuinigingen zijn de ambassades op de Canarische Eilanden verdwenen. En dan is je paspoort verlengen opeens een hele onderneming geworden.  Hoe je je reis ook probeert i...

.. Het zijn vragen die constant in het koppie van Doerak aanwezig zijn. Je kan de vraagtekens bijna in cirkeltjes boven zijn hoofd zien zweven. Hij houdt zijn koppie scheef en knippert naar ons met zijn hazelnoot bruine ogen.  Wat  gaan we doen?? Gaan we naar buiten? Wat heb je in je hand? Is dat voor mij? Wat zit er in je jaszak? Is dat voor mij? Kan ik dat eten? Wat bedoel je nou eigenlijk? Ja, gisteren snapte ik heus wel je commando "zit". Maar vandaag weet ik even niet wat je bedoeld. Die ritselende blaadjes zijn veel interessanter!  Waarom mag ik niet in de planten liggen/gaten in de sokken maken/achter de poes aan rennen, aan mijn riem kauwen of een poosje voor me uit zitten blaffen? Of het baasje dagelijks helpen bij het rekken en strekken op de yogamat? Het ziet er niet uit, ze kan beter een voorbeeld aan mij nemen!  En waarom mag ik niet brommen naar dat hondje in de spiegeling van het raam? Er staat toch heus een ander hondje mij na te doen.... En nog eens ...

We wonen hemelsbreed ongeveer 8 kilometer van de kust. De weg naar ons huisje slingert vanaf de kust langzaam omhoog naar zo'n 450 meter hoog.  Best wel veilig met betrekking tot de stijgende zeespiegel zou je denken. Maar sinds deze week ligt dit onderaan de trap naar ons gehuchtje... Is het een stille waarschuwing voor een enorme zeespiegelstijging? Of voor nog meer hemelwater?    Wat weet men wat wij niet weten......? 

Om mijn werk een beetje te organiseren (wat heb ik gemaakt, met hoeveel woorden en op welke afmeting) heb ik een speciaal boekje.  Elke Calligram  die klaar is - vrij werk of een opdracht - wordt opgeschreven in mijn boekje. Het krijgt een uniek nummer, daarna volgt het onderwerp, het gebruikte woord en het totaal aantal geschreven woorden.  Diezelfde informatie staat ook achterop het gemaakte werk. Als het ingelijst is,ciscsat onzichtbaar voor de koper of de opdrachtgever. Daarom schrijf ik diezelfde informatie ook op een apart kaartje wat op de achterkant van de lijst zit, zichtbaar voor de lezer.  Het is een beetje meer werk, maar op die manier is mijn werk enigszins geregistreerd. Het is zowiezo leuk om per jaar te zien hoeveel werk ik heb gemaakt. In 2023 was dat een totaal van 280 stuks, in 2025 maar liefst 340!!

De oranjesnippers die ik maakte, waren droog, maar door de vele dagen regen is het vochtiger in huis. Daarom bewaarde ik ze in de oven. Als ik de oven gebruikte, zette ik het glazen bakje op  de oven. Koelde de oven na gebruik weer af, dan zette ik het bakje weer in  de oven. Zo bleven ze lekker droog. Dat ging al dagen goed, to t aan vandaag..... Ik verwarmde de oven voor om brood af te bakken en vergat het bakje met oranjesnippers eruit te halen, m et knisperende zwarte chippies als resultaat...

Tijdens mijn blogmas schreef ik over een tulband om je vingers bij op te eten en dat niet alle ingrediënten daarvoor hier te verkrijgen zijn, waaronder oranjesnippers. Na een beetje zoekwerk op internet vond ik een makkelijk recept hoe je oranjesnippers zelf kunt maken. En met genoeg sinaasappelbomen rondom het huis moest het niet al te moeilijk zijn om zélf oranjesnippers te maken. Het gaat slechts om sinaasappel schilletjes, suiker en water.  Dus schilde ik met een heel scherp mesje heel dun het oranje schilletje van de sinaasappel.  In het begin kwam er een beetje witte schil mee, wat de oranjesnippers bitter zou maken. Dus schilde ik nóg dunner... Oefening baart kunst! De olie uit de dunne schil zorgde ervoor dat ons hele huisje naar sinaasappel rook!  Daarna gingen de schilletjes met suiker en het sap uit de sinaasappels op het vuur en moest het zachtjes koken. De uitgelekte schilletjes droogde ik daarna in de oven. Het zijn smakelijke schilletjes geworden, die je...

Ik zag het langskomen op internet. Zó handig om op tafel te zetten als je zo'n leuke kaart wilt maken of met de (klein) kinderen gaat knutselen. Stiften, pennen en potloden overzichtelijk bij elkaar. Handig om alles in één keer op tafel te zetten en nét zo snel weer opgeborgen!  ...Mag ik 'em dan in een doorsnede van 1.20 cm 😉 

Naast de winkel loopt een smal straatje. Aan de overkant daarvan zit een kleine maar gezellige pizzeria - de buren.  Ze hebben er een gezellig tentje van gemaakt met allerlei curiosa aan de wand. Buiten staan tafeltjes en stoeltjes en tussen twee ramen staat een hoge tafel met twee krukken. Erg gezellig, alle ruimte wordt benut.  Iedere avond halen ze de tafeltjes en stoeltjes weer binnen, en in de ochtend zetten ze alles weer neer. En elke keer als de hoge tafel is neergezet, zie ik Kuifje achter zijn hondje aan rennen..... Zie jij het ook?

Vanaf het kleine eiland waar wij wonen,  deel ik elke tweede vrijdag van de maand een tip. Soms om tijd te besparen, of om zuiniger op de natuur te zijn, of op je portemonnee...  Of gewoon omdat het handig is. Wie weet heb je er wat aan 😉 Second life Ga qua kleding voor een second life. Het is allang geen schande meer om tweedehands kleding te kopen. Sterker nog, het is heel hip! Over het algemeen heeft men in kringloopwinkels tegenwoordig een streng beleid als het gaat om de kwaliteit. En wil je niet in een gewone Kringloopwinkel je kleding kopen? Kijk eens op Marktplaats of Vinted of zoek online eens naar "Vintage kledingwinkels".  Wie weet heb je op zolder nog ergens een naaimachine staan, of misschien kan je er eentje een poosje lenen van iemand en ga zélf creatief aan de slag. Probéér het in ieder geval! Je hoeft niet meteen meters stof te kopen, maar begin met oude handdoeken. Maak er poetslappen, vaatdoekjes of washandjes van voor in de keuken, garage of bad...

Dagelijks komen er mensen in de winkel die rondkijken. Omdat ik achterin de winkel ook mijn werkplek heb, kan de klant een beetje meekijken "in de keuken" en ziet men het werk waar ik op dat moment mee bezig ben. Vaak laat ik dan zien hoe klein ik schrijf en wat ik daarmee kan maken . Harten bijvoorbeeld, voor een huwelijk, maar ook een bijzonder portret  , of een dier. Dit is Zoë. Opa en oma waren spontaan de winkel in gekomen en wilden weten of ik van haar een portret kon maken. Het is een verrassing voor haar papa en mama die samen met kleine Zoë op Hawaii wonen.   Op mijn vraag of ze nog meer beeldmateriaal hebben, krijg ik een hele reeks foto's van deze vrolijke dreumes te zien. Het is echt een lachebekje! Keuze genoeg, maar niet alle foto's zijn geschikt. Een foto waarbij het gezichtje deels afgewend is, met een muts op, of een guitig hoofdje met haartjes nat in het zwembad... ze vallen allemaal af.  Ik kies na het bestuderen van het aanbod, de bovenstaande fot...

Op bijna elke blog wordt wel geschreven over het winterweer in Nederland. Het is ook wel een beetje bijzonder, zoveel sneeuw!  Menig berichtje wordt aangevuld met prachtige foto's van landschappen,  sneeuwpoppen... ...of een fietsenstalling bij een basisschool die nu tijdelijk een slede-stalling is... Ere wie ere toekomt, de foto's zijn niet van mij maar van  Binnenkant .  Dergelijke winterse plaatjes en berichten van medebloggers/sters over sneeuwval, kou en nog meer sneeuwval doen wat met je (mijn) brein.... Ik zal het uitleggen: Ook hier is het winter, en zelfs een heel frisse! Dat betekent temperaturen van 12 graden in de nacht en ochtend en overdag slechts 17 graden. Veel regen en ook veel wind. Aan de kust, waar de winkel is, is het ietsje warmer, maar op dit moment komen we ook daar niet boven de 20 graden uit.  Zodra de zon weg is, wordt het fris en gaat thuis de kachel aan pakken we dikke sokken en een vest. De kamer is lekker warm maar andere ruimtes ...

Vandaag is het Driekoningen. In Nederland lang niet zo bekend en gevierd als in het Spaanse land. Het is een officiële vrije dag en de straten zijn uitgestorven. Want vanmorgen hebben alle kindertjes hun cadeautjes gekregen. In bepaalde opzichten is het te vergelijken met het ons zo bekende Sinterklaas: er is een een intocht en er zijn cadeautjes.  De drie koningen kwamen op 5 januari aan. Traditioneel op kamelen, maar als die niet voorhanden zijn voldoen paarden, een koets of een cabriolet ook. Het is ook een beetje afhankelijk van de weersomstandigheden, want compleet nat van de regen of uit model gewaaid door de wind is natuurlijk koning-onwaardig! Ze maken een rondrit door de straten met een parade voorop en arriveren daarna in een sporthal of feesttent om de kinderen toe te spreken. Veel kinderen geven daar hun verlanglijstje af, of hebben dat al eerder gedaan in de feestelijke en speciale brievenbussen die overal tijdelijk staan. Als de kinderen naar bed zijn, brengen ze cade...