Ozzy Osbourne - No More Tears (1991)

M'n vinyl exemplaar toevallig vandaag voor een leuke prijs verkocht aan een fan in Taiwan. Met de opbrengst kan weer wat anders moois aangeschaft worden. Dit album nooit volledig beluisterd, vond de titeltrack destijds wel aardig, maar tegenwoordig doet het me weinig meer.

Heb mijn originele ook voor leuk geld verkocht. Later de heruitgave weer teruggekocht
Ik vind t een erg fijn rock album, Alleen Zombie Stomp is echt van een zeer bedenkelijk kinderachtig niveau.

Ja, ik voel dit voorlopig toch ook wel heel sterk. En dik triest dat Lemmy dus kennelijk wel goed betaalt/gecredit kan worden, terwijl Daisley hiervoor heeft moeten vechten (en gestraft is).

De muziekwereld hangt van rechtszaken aan elkaar als het gaat om ondoorzichtige contracten, mondelinge afspraken of simpelweg opgeblazen ego's die de boel naar zich toetrekken.
Als ik alles zo overzie is Daisley inderdaad onrecht aangedaan en bij dit soort zaken valt het mij op dat vrouwlief Osbourne de genen van haar vader heeft geërfd. Volgens mij heeft Ozzy van de helft geen weet hoeveel rechtszaken er rondom zijn naam zijn gevoerd.

Volgens mij zei hij dat over de 4 Motörhead songs op Metallica's Garage Inc. album, maar dat kan ik mis hebben.

Dat zal hem ook geen windeieren hebben gelegd nee. Brian Tatler van Diamond Head kan er leuk van rondkomen vertelde hij laatst over voornamelijk Am I Evil die Metallica geregeld op de setlist heeft staan. Zo zijn er wel meer ( Adje met de writing credits voor Whitesnake bijvoorbeeld).

Het grootste geld zal hem in de verkochte platen zitten. Ik wist niet dat je ook moest betalen als je een cover live brengt. Dat zal al die kloterige tributebands pijn gaan doen, als dat zo is.

Geen idee of Lemmy veel had aan Hellraiser. Een echt grote hit is het niet geworden. Maar goed, het zat nog wel in een film. Tegelijkertijd mocht Lemmy graag zichzelf relativeren.

Dat van dat live brengen en daarvoor moeten betalen kan ik me dus ook bijna niet voorstellen eerlijk gezegd. Heb ook altijd gedacht dat het om verkochte en op de radio (or wherever) gedraaide nummers gaat.

Het is wat Tatler zelf zegt, zo blijkt uit een zoekronde die ik even deed. Daarbij moet wel gezegd dat hij en Ulrich goede vrienden zijn en dat die laatste hem ook zelf op het royaltyspoor voor de vertolkingen van Am I Evil?, The Prince en Helpless heeft gezet. Aldus Tatler zelf.

Maar goed dat gaat buiten Ozzy om. Die zingt een liedje dat mede is geschreven door Lemmy. Ik heb geen idee hoe dat dan werkt. Of je dat in één keer afkoopt of dat je bedingt dat je wat van de opbrengsten afroomt of hoe je dat dan ook uit onderhandelt.

Volgens mij is het niet zo dat een band moet betalen om covers te vertolken, dat zou ook lastig te controleren zijn. Een zaal/cafe/etc.. heeft wel een licentie nodig om muziek te mogen laten horen. Ik neem aan dat via die weg uiteindelijk ook geld bij de schrijvers van nummers komt.

No More Tears is Ozzy’s meest succesvolle album in termen van verkoop, al zijn er ook bronnen die Blizzard Of Ozz als meest verkochte album noemen. Producers Duane Baron en John Purdell voorziet dit album van een ijzersterk geluid en weten Zakk Wylde enigszins in toom te houden waardoor we veel meer facetten van zijn spel te horen krijgen dan op het voorgaande album. Minder “balls to the wall”, meer nuance – zonder aan kracht in te boeten.

Absolute prijsnummer is het het titelnummer, met de geweldige baslijn, de slidegitaar van Zakk Wylde en Ozzy die bijzonder sterk zingt. En het tweede deel de orkestraties en de fenomenale solo van Zakk maakt het helemaal af.

Daarvoor hebben we al het sterke Mr. Tinkertrain gehad, het swingende I Don’t Wanna Chance The World en heeft Ozzy met Mama, I’m Coming Home zijn sterkste ballad ooit laten horen.

Na het titelnummer horen we nog een paar prima nummers waarvan Hellraiser het meest opvalt. Helaas is na Time After Time de koek wel een beetje op. Zombie Stomp is nog wel aardig en was in een meer gefocusde versie een stuk beter geweest, maar A.V.H. voelt als mosterd na de maaltijd en ook Road To Nowhere kan ik missen op dit album. Als dit album na Time After Time was gestopt, dan had het kunnen wedijveren om een plekje als sterkste album van Ozzy’s discografie.

1. No Rest For The Wicked
2. The Ultimate Sin
3. Blizzard Of Ozz
4. No More Tears
5. Diary Of A Madman
6. Bark At The Moon

Ja het gaat om de writing credits. Maar Metallica heeft de songs ook zelf opgenomen en daarbaast ook live op CD uitgebracht. Dus kassa. Daarom zijn die oud bandleden van Ozzy ook zo pissed off.
Bij Queen was dat ook een enorm probleem waarbij 2 al een auto konden kopen vanwege de credits op de single ( a + b kant) en 2 nog op de rommelmarkt spullen moesten verkopen om rond te komen.

Tja, kwestie van uitonderhandelen.

Waarbij ik me nog afvraag of een cover anders is dan geleverde diensten op een originele opname.

Bij Tatler was het gewoon toeval dat Lars Ulrich hem ernaar vroeg als ik het goed begrepen heb.

En nu dan echt 'No More Tears'.

Echt bekend met het werk van Osbourne buiten dit album ben ik niet. De serie The Osbournes dan weer wel.... niet best voor een muziekliefhebber, ik weet het.

No more tears, het meest bombastische album van Ozzy tot dan toe???? ik laat het antwoord open. Geldt in elk geval wel voor het titelnummer - althans naar mijn mening- Alleen het intro al een slechts 3 noten bas rif. Wat Rinus Gerritsen van de Golden Earring : Radar love, Bones Hillman alias Wayne Stevens van Midnight oil : Beds are burning en Garry Gary Beers van INXS : Suicide blond kan en kon - Bones Hillman is niet meer onder ons-. Dat kan Bob Daisley of Michael Inez ook een 3 noten bas rif bedenken onder het motto minimaal aantal noten maximaal effect. Overigens niets ten nadele van meerdere noten bas rifs want die kunnen ook effectief klinken. Ik noem willekeurig 3 nummers : Sympathy for the devil van de Rolling Stones, Wot van Captain Sensible en Divine Emotions van Narada Michael Walden, dit terzijde. Vervolgens komt na de bas de keyboard en daarna het scheurende slide gitaarwerk van Zakk Wylde, in het middenstuk de strijkers en vervolgens het toetsenwerk van John Sinclair en daarna de gitaarsolo. Kortom het titelnummer is net zo bombastisch als Mr Blue Sky van E.L. O. op het Out of the blue album. De overige nummers zijn zeker niet slecht. Een ander opvallend nummer is Zombie Stomp wat me wel wat doet denken aan Toto. Ook dacht ik dat er een aantal covers op stond Hellraiser dat is toch van de Sweet?, maar het bleek een ander nummer te zijn, ook een goed nummer overigens. En Time after time, dacht ik is dit de hardere uitvoering van Cyndy Lauper???, maar ook dat bleek een eigen nummer te zijn dat ook niet slecht is. De afsluiter Road to nowhere wordt hier niet zo enthousiast ontvangen. Het nummer valt op door die prachtige gitaarrif waar veel gevoel in ligt, live is Road to Nowhere overigens beter want dan valt die rif echt helemaal op hoe mooi en gevoelig hij klinkt. Zelf vind ik het een mooi nummer met ook nog eens een goeie tekst. Op dit album vallen de puzzelstukjes op z'n plaats dat is wel duidelijk. Na het plotselinge overlijden van de Prince of darkness cq de Madman is te hopen dat er meer solonummers en meer Black Sabbath nummers in de top 2000 komt. Met No more tears op nummer 1, Bohemian Rhapsody mogen ze wel mee beginnen - op nummer 2000 dus-. Een prachtige opening op 1e kerstdag en een bombastische afsluiter op oudjaarsdag wat willen we nog meer??? zal helaas wel niet gebeuren, in de meest voorspelbare lijst aller tijden. Tot slot valt mij op dat in de inlay Bob Daisley en John Sinclair niet op de foto staat, dat is wel opmerkelijk. No more tears krijgt van mij een absolute dik verdiende 5.0

Ik weet niet of Bob Daisley "straf" kreeg van Sharon. Volgens Bob himself heeft hij niks geschreven voor dit album (ook geen teksten) en de foto op dit album was de live band. Bob speelde de bass en zou daar ongetwijfeld wel een vergoeding voor hebben gekregen. De inbreng van Lemmy was groter sowieso op dit album.

Ik heb het vooral over de debakels van de opnieuw opgenomen albums zodat Daisley er niets aan zou verdienen, niet dit album.

Weer even genoeg Ozzy voor vandaag. Ik gok dat ook deze cd bovenaan mijn ranking blijft staan. Ik hoor veel goede dingen in deze plaat, maar ook wel een aantal slechte. Wat mij betreft heeft No More Tears een paar van de beste songs die Ozzy voor zijn eigen band ooit ingezongen heeft. De titeltrack is ronduit geweldig. Mama, I'm Coming Home mag er ook zeker zijn en wordt de laatste maanden weer veel gestreamd. Hellraiser vind ik met Lemmy op zang leuker, maar Ozzy doet het niet slecht. De rest van de songs kunnen me aardig gestolen worden. Dertien-in-een-dozijn-hardrock. Gelukkig is het heel gladde ervan af, waardoor Osbourne als zanger wat makkelijker wegkomt met zijn gebreken. Zakk Wylde beleeft hier toch wel zijn beste dagen als gitarist. Ik kan me van hem niet herinneren dat hij erna dit niveau ooit nog gehaald heeft. Wat deze hele marathon betreft ben ik er wel over uit dat je van Ozzy niet meer dan een best off hoeft te hebben.

Tussenstand:
1. No More Tears
2. Bark at the Moon
3. Blizzard of Ozz
4. Diary of a Madman
5. No Rest for the Wicked
6. The Ultimate Sin