Moby - Innocents (2013)

Onverwachts leuke Mobyplaat die weliswaar platgetreden paden betreedt maar toch sterk genoeg is voor herhaald draaien de laatste weken

Best verrassend inderdaad, ook ik grijp regelmatig terug naar een paar nummers van deze nieuwe Moby plaat. Het begint met een nummer zoals ik Moby met Play leerde kennen. Half ambient, half dansbaar, maar vooral goed om bij weg te dromen. Moby op z'n best. Dan volgen de twee hoogtepunten van het album, met name Almost Home is echt een schitterend nummer. Damien Jurado lijkt daar een patent op te hebben, maar toch. Wat volgt is middelmaat, niet vervelend om te luisteren (behalve het tenenkrommende Perfect Life), maar ook zeker niet baanbrekend. De laatste twee tracks zorgen echter voor een fijne nasmaak, gave nummers.

3*

Boring-kan er niets anders over zeggen.
Na Play heeft die vreemde snuiter weinig goeds meer gebracht.
Maar waar zijn vorige platen altijd nog wel 1 of 2 mooie origineel klinkende "Moby liedjes" hadden,is op dit album echt elk nummer ontzettend matig.
Het is allemaal zo saai en eenvoudig,er zit geen enkel sprankeltje genot in,waar Play vol van zit.
En om eerlijk te zijn ben ik niet zo kapot van al die gastartiesten,het is vaak een excuus om een album in de schijnwerpers te zetten,maar ze dragen niets bij of maken de desbetreffende nummers alleen maar slechter.
Ik ben Mark Lanegan fan,maar dit moet hij absoluut niet meer doen,dat werkt echt niet samen.

Almost Home: zo 'n mooi indrukwekkend nummer

Nieuwe clip Moby raakt gevoelige snaar - AD.nl

Moby is van Play naar Skip gegaan. Wat een langdradig saai slepend album is dit geworden. Bijna niet door heen te komen, klunen met muziek is dit.