Herman van Veen - Bloesem (1972)

Luister naar de eerste 4 nummers en je weet dat Hermanus de mooiste Nederlandse liedjes heeft gemaakt!
Het nummer windstil grijpt je zo bij de strot, dit laat geen gevoelige ziel onberoerd.

Ze vroeg aan alle vogels of ze ook wat mayonaise wilden...

Windstil is inderdaad misschien wel het mooiste Nederlandstalige nummer ooit gemaakt.

Luister naar Herman toen en nu en je hoort hoeveel beter hij toen zong. Ik vind het nu zo erg dat ik het niet meer kan aanhoren. Zo gedragen... Tot 1980 was alles intiem en briljant, goed geproduceerd ook, met dit album als een van zijn hoogtepunten, samen met En nooit meer weerom.

Zoals hij nu nog live zingt, is briljant. Met zoveel passie. En een perfecte timing. En een warme, sympathieke stem. En... En...

De tekst van Wat Ik Mis is ook niet mis. Geweldig.

Erg mooi album van Herman, die ik steeds meer begin te waarderen. Het begin van Arm - wat later meerdere malen terugkomt is schitterend.

Instrumentaal ook dik in orde, deze plaat. En door de goede teksten blijft dit keer op keer een mooi album. 4*

Wederom een album met vrienden uit de opleiding; Erik van der Wurff en Laurens van Rooyen, ditmaal vergezeld door Harry Sacksioni. Rob Crispijn draagt een gedeelte bij aan de teksten en Willem Wilmink doet met Ochtend in de Stad ook een duit in het zakje. De cover komt ditmaal van Rick Nelson in Zonder Jou. De sfeer is klein en intiem, met mooie subtiele arrangementen. Ik vind dit album meer in balans als Voor een verre Prinses en ook de zang van Herman van Veen is meer 'eigen' geworden.
Mooie luisterplaat. Helemaal eens trouwens, met de mening dat van Veen later veel te 'gedragen' ging zingen dat het niet meer echt is.

Ik kan bij de beste albums van Herman van Veen geen favoriete tracks kiezen, omdat allemaal fantastisch zijn en omdat ik op de elpee niet precies kan horen wanneer het ene nummer afgelopen is en het andere begint. Maar dat maakt dit album, net zoals Voor een verre prinses juist zo goed. Het latere werk van Van Veen vind ik te netjes, te braaf. Allemaal prachtige nummers, met schitterende teksten en weergaloze muziek. Sommige teksten klinken wat vreemd, maar na enig denkwerk kun je er toch wel iets over zeggen. Het is geen neppoëzie, zoals bij Bløf.
Schitterende plaat.

Het is knap lastig Hermans vroege werk (uit de jaren zeventig) op CD te krijgen, maar gek genoeg is dit album gewoon bij bol.com op voorraad.
Het was na herbeluistering niet zo episch als in mijn herinnering. Desondanks een erg goed album.

Door de hits van de jaren '80 en de In Vogelvlucht heropanes van de 'klassiekers' van Herman van Veen is het makkelijk om te denken dat het jaren '70 material niet zo belangrijk is. Niets is minder waar heb ik ontdekt! Op het album 'Bloesem' hoor je de progressieve mindset van de vroege jaren zeventig met prachtige liedjes, orginele ideeen, soulvolle voordrachten en heerlijk klinkende instrumenten! Soms gewoon een Hollandse huwelijk tussen Leonard Cohen en de kleinkunst school van weleer (Wim Sonneveld bijvoorbeeld), maar soms ook bijna als King Crimson (zie de improvisatie in 'Arm') en andere rock uit die tijd. Opvallend is ook de warm klinkende Fender Rhodes piano. Herman van Veen zingt hier vaak op een intieme manier, zachtjes, soms bijna pratend en haalt af en toe uit. Iets minder perfect en vol dan later, maar erg 'echt' en 'in het moment'. Intimiteit wordt afgewisseld met grootschaligheid en niet elke liedje hoeft per se binnen het standaardformat te vallen. Heerlijk, wat een ademruimte en wat een artistieke creatie! Tussendoor mag er nog wel eens een oneffenheidje te horen zijn, maar ach wat geeft het; deze muziek leeft!

Mooi bericht frisow. Maakt me weer hongerig naar dit album.

Heb het album zojuist besteld nadat ik toevallig het bericht van frisow had gelezen en
vervolgens een paar nummers via Spotify had beluisterd, en die vond ik adembenemend.
Gelukkig dat het verkrijgbaar is, wat vreemd genoeg niet geldt voor En Nooit Weerom, waarvan ik laatst in een Kringloopwinkel een vinylexemplaar vond dat ik uiteraard gelijk heb gekocht.

Vandaag speelde hij Suzanne in DWDD en zelfs ruim 10 jaar na jouw bericht kan ik me alleen maar bij jouw woorden aansluiten! In maart ga ik hem voor het eerst live zien, gelukkig dat ik dat nog mag meemaken, gezien zijn leeftijd.

Ik heb het ook gezien. Zijn stem heeft je binnen een tel te pakken. In april mag ik weer. Heb hem tweemaal live gezien; een keer ruim tien jaar geleden toen hij als een jonge hond over het podium vloog. Dat was één van de leukste/mooiste theatershows die ik ooit zag (en dat zijn er een boel). Een aantal jaar terug nog een keer gezien en toen had hij iets van zijn wilde haren verloren, maar was hij nog steeds bijzonder actief voor een - met alle - respect bejaarde man van 72 destijds.

Deze kwam ik afgelopen weekend tegen voor E1,= op vinyl bij de kringloop. Betreft de originele versie uit 1972. Waar tref je dat nog? En mijn exemplaar is nieuwstaat. Wat kan ik zeggen? Dit is werkelijk een topalbum van Herman van Veen. Het is qua sfeer ingetogen en intiem, zowel qua tekst als muzikaal heel boeiend en interessant. En dan de opname, die is geweldig goed. Eenvoudig maar heel mooi gebalanceerd. De opname heeft ook heel veel dynamiek en klinkt daardoor erg natuurlijk.