The Charlatans - Up to Our Hips (1994)

Can't get out of bed is op sommige dagen mijn lijflied.

Nogal overgeproduceerd album, resulterend in een geluidsbrei.

Hun beste album wat mij betreft. Another Rider Up in Flames is mijn favoriete track. Heerlijk groove, fijne gitaarrif, perfect.

Het laatste album met dat heerlijke galmende laidback geluid. Hierna klonken ze mij wat te rockerig en daarna wat te doorsnee.

De opener is meteen de sterkste troef. De rest van kant A is gewoon dik ok. Kant B is echter nog beduidend beterder Subtiel opgebouwd en iets dynamischer.

Daar ben ik eigenlijk ook pas recent achter gekomen. Vanaf nu begin ik met track 6-10 en daarna 1-5, om 'de schade in te halen'

Brei?

Ik vind het geluid juist superclean.
Okee, bij Feel Flows vliegen ze een beetje uit de bocht, maar dat vind ik nou juist een leuk contrast met de rest.

feel flows
heel veel briljanter viezer worden ze och niet gemaakt!

Best tricky om dit te beoordelen vind ik. 1e nummer is best goed, daarna zakt het erg in. Can't get out of bed vind ik ronduit een zeiknummer. Vanaf Jesus hairdo tot het einde is, zoals ook al door anderen opgemerkt, het sterkste deel van het album. Als je het opzet denk je eerst met een erg matig album van doen te hebben (2-2,5*), maar dat klopt dus m.i. maar deels. Laatste deel is 4-4,5*. Eindoordeel derhalve 3,5*. Zeker niet het beste van de Charlatans, maar wel is hier hun typische sound van ook hun eerste platen die ik erg kan waarderen nog te horen.

Relaxte en wat lamlendig klinkende (Can't Get Out Of Bed!) Britpop, waar toch wel wat wietdamp vanaf komt.
Wel een echt eigen geluid deze groep.
Lekker wollig geproduceerd ook, zonder dat het een geluidsbrij wordt.
Voorlopig favoriet Can't Get Out Of Bed, Come In Number 21 en Feel Flows.
Ik mag dit wel af en toe graag horen.