Front Line Assembly - Caustic Grip (1990)
mijn stem
14 stemmen
Canada
Electronic
Label: Wax Trax!
-
Resist (5:26)
-
Victim (5:07)
-
Overkill (5:25)
-
Forge (4:22)
-
Provision (6:11)
-
Force Fed (4:43)
-
Iceolate (5:16)
-
Threshold (5:14)
-
Mental Distortion (6:52)
-
The Chair (3:29)
0
CorvisChristi (crew)
geplaatst: 30 juni 2014, 14:06 uur
Na het redelijk afwisselende, maar over de gehele linie niet altijd even sterke Gashed Senses & Crossfire, sloeg FLA in 1990 hard terug met een regelrechte Industrial/EBM-klassieker t.w. Caustic Grip. Michael Balch werd vervangen door Rhys Fulber en de klassieke line-up Leeb/Fulber was daarmee een feit.
Caustic Grip kenmerkt zich door zijn compromisloze aanpak. Geen gezeik, gewoon knallen met die hap. Het is dan ook niet per se een verrassende, maar wel degelijk scherpe, gemene en agressieve plaat die qua afwisseling redelijk gebrekkig is (alhoewel dat binnen het genre niet eens zo belangrijk is), maar aan songs toch zeker een slag beter is dan diens voorganger. Het tempo ligt over het algemeen redelijk hoog en het niveau is consistent te noemen. Tevens staan hier een aantal regelrechte FLA-klassiekers op, waarvan "Resist" toch als de bekendste beschouwd mag worden. Tevens zijn "Provision" (mét opvallend gitaar-werk van Jeff Stoddard) en "Iceolate" ook memorabel te noemen. Niet voor niets zijn die laatste 2 ook als single uitgebracht. Overigens ook nog even een vermelding voor het verontrustende "The Chair" die dit album op een donkere en rauwe manier afsluit.
Toch is het zo dat, alhoewel ik het oude werk van FLA zeker wel respecteer en kan waarderen, ik niet snel deze plaat opzet. Ik mis een bepaalde vorm van thema's en melodieën binnen de nummers die op latere releases juist een grotere rol zouden gaan spelen. Vergelijk Caustic Grip maar eens met opvolger Tactical Neural Implant, die qua stijl toch het dichtst bij Caustic Grip ligt, maar véél genuanceerder en tegelijkertijd diepgravender klinkt zonder aan kracht in te boeten. Niet voor niets zou FLA juist met TNI daarom zo'n beetje hun meest invloedrijke album maken.
Echter is het wel zo dat Caustic Grip een belangrijke plaat is geweest voor de ontwikkeling die de band vanaf dan zou doormaken. Volgens mij is dat alleen al één van de redenen waarom de ware liefhebbers van het Industrial-genre juist Caustic Grip zo'n beetje als hét album van FLA beschouwen.
Hoe dan ook: dit album is een klassieker. Dat zal ik niet ontkennen. Het zal echter nooit een favoriet van me worden, maar slecht is het geenszins.
Een 3,5.
Caustic Grip kenmerkt zich door zijn compromisloze aanpak. Geen gezeik, gewoon knallen met die hap. Het is dan ook niet per se een verrassende, maar wel degelijk scherpe, gemene en agressieve plaat die qua afwisseling redelijk gebrekkig is (alhoewel dat binnen het genre niet eens zo belangrijk is), maar aan songs toch zeker een slag beter is dan diens voorganger. Het tempo ligt over het algemeen redelijk hoog en het niveau is consistent te noemen. Tevens staan hier een aantal regelrechte FLA-klassiekers op, waarvan "Resist" toch als de bekendste beschouwd mag worden. Tevens zijn "Provision" (mét opvallend gitaar-werk van Jeff Stoddard) en "Iceolate" ook memorabel te noemen. Niet voor niets zijn die laatste 2 ook als single uitgebracht. Overigens ook nog even een vermelding voor het verontrustende "The Chair" die dit album op een donkere en rauwe manier afsluit.
Toch is het zo dat, alhoewel ik het oude werk van FLA zeker wel respecteer en kan waarderen, ik niet snel deze plaat opzet. Ik mis een bepaalde vorm van thema's en melodieën binnen de nummers die op latere releases juist een grotere rol zouden gaan spelen. Vergelijk Caustic Grip maar eens met opvolger Tactical Neural Implant, die qua stijl toch het dichtst bij Caustic Grip ligt, maar véél genuanceerder en tegelijkertijd diepgravender klinkt zonder aan kracht in te boeten. Niet voor niets zou FLA juist met TNI daarom zo'n beetje hun meest invloedrijke album maken.
Echter is het wel zo dat Caustic Grip een belangrijke plaat is geweest voor de ontwikkeling die de band vanaf dan zou doormaken. Volgens mij is dat alleen al één van de redenen waarom de ware liefhebbers van het Industrial-genre juist Caustic Grip zo'n beetje als hét album van FLA beschouwen.
Hoe dan ook: dit album is een klassieker. Dat zal ik niet ontkennen. Het zal echter nooit een favoriet van me worden, maar slecht is het geenszins.
Een 3,5.
* denotes required fields.
* denotes required fields.