Krezip - Days Like This (2002)

Beetje eentonige Rock, weinig variatie en absoluut een bandje dat het denk ik niet ver kan gaan schoppen. Voor zover de nummers die ik ooit van ze hebt gehoord. Kap dit bandje nou maar, of gooi dat blonde wijf eruit. Misschien dat er dan nog vooruit gang in komt.

2,0*'en voor de nummers die ik ken.

Wat een raar commentaar. Eentonig vind ik wel meevallen, ze hebben het in Nederland al best aardig ver geschopt en hebben hier en daar succes in Duitsland en Engeland. En dan zeggen kap dat bandje maar..omdat jij het niet goed vind?? Ik ben ook zeker geen fan van ze, maar ze maken beste prima muziek. En zij die blonde..die zangeres bedoel je? Die heeft een hele goede stem en ook live! Dus nee dit bandje hoeft mij niet te stoppen, zo nu en dan kan ik er best van genieten.

Erg jammer, na Nothing Less - wat ik persoonlijk erg lekker vond - verwacht je toch meer. Het album begint nog erg lekker met You Can Say, maar daarna is het op enkele oprispingen na niet veel meer... Hadden dat nummer beter op Nothing Less kunnen zetten en deze maar moeten overslaan.

OK iets te vroeg met m'n commentaar klaargestaan merk ik al na wat meer luisterbeurten.

edit:

Ach, Nothing Less was nog lekker rauw en onbezonnen, dit is al wat commerciëler, volwassener, noem het zoals je wilt. Je merkt iig duidelijk een verschil, hiermee willen ze heel Nederland bereiken, met Nothing Less gewoon lekker muziek maken (althans, in mijn ogen). Toch is dit niet slecht, al geef ik de voorkeur aan rauw en onbezonnen, laatste in positieve zin.

Maargoed, Nederlandse bandjes die goede rock voortbrengen zijn zeldzaam dus moet je ze koesteren. Ik heb niet het idee dat ze ver kunnen komen (buiten NL), daarvoor bestaan ze al te lang en hebben ze te weinig bereikt (alhoewel ze er ook een tijdje tussenuit waren?). Ik zal ook het laatste album is beluisteren.

btw: de laatste 3 nummers hadden niet gehoeven

Dit is echt lekkere pop/rock

Op ht eerste album was ze nog sympathiek.. Misschien wat onvolwassen en dik (uiterlijk), maar ze had nog wel iets van uitstraling.. Dit album, en vooral het laatse album, is ze echt in een commerciele heks veranderd.. Klinkt een beetje hard natuurlijk, maar het respect is voor mij echt wel helemaal verdwenen.. Van die iritante, aanstellerige uithalen.. Niet fijn om te horen..

Een iets beter album dan 'Nothing less' en is een goede balans tussen rockers en ballads.
Het walsje 'Gentle' is een ideaal nummer om op te schaatsen of te stofzuigen.
'That'll be me' is een grappig nummer dat klinkt alsof het van een 78 toerenplaat afkomstig is en bevat Jacqueline's meest sexy vocalen.

Ik vind Krezip wel leuk, het is niet briljante muziek maar toch wel leuk om aan te horen.

dat 'blonde 'wijf is volgens mij juist de drijvende kracht achter krezip
zij is de enige met een persoonlijkheid die opvalt, er toe doet,zich laat zien

de rest van de band is grijze muizen volk, zo in te ruilen voor een andere muzikant en geen hond zal het verschil opvallen

ik mag haar wel, en ze heeft een prachtige stem

Krezip heeft me sinds hun debuutplaat niet echt meer weten te verrassen. Het is niet slecht, maar het is allemaal wel erg inwisselbaar. Live was de band goed tot zeer goed, maar de platen voegden daar mijn inziens weinig meer aan toe. Leuk om hun bekende nummers zo nu en dan nog eens op de radio voorbij te horen komen, maar een volledige plaat (los van hun debuut) draai ik nauwelijks nog.

Ik stond een keer in een platenzaak toen zij ineens kwam binnenhuppelen. Nou, de hele winkel
moest weten dat zij aanwezig was. Aanstellerig type!

En toen heb ik uit pure ergernis een cd-hoesje van Johnny Cash naar haar toe geslingerd.

Wat minder onbevangen dan het debuut. Het is iets gelikter allemaal en duidelijk ook bedoeld voor het grote publiek. Neemt niet weg dat er een aantal fijne popliedjes op dit album staat. Ik vind het wel lekker allemaal.

Interessante stelling, vooral wanneer ik naar uw top 10 van beste albums kijk.

Haha, ik ben benieuwd of je antwoord krijgt van iemand die 18 jaar geleden anderhalve maand actief is geweest.

Aardige plaat wat mij betreft en mijns inziens kwalitatief een stap voorwaarts met het debuut (en de in eigen beheer uitgebrachte ep). De productie doet beter uitgebalanceerd aan, alles voelt wat voller en vetter. Met name de zwaardere nummers doen mij aan Anouk's Urban Solitude en Alanis Morissette denken.
Mw. Govaert heeft een prettige en natuurlijke stem, die op deze uitgave beter uit de verf komt en dat ze zich ontwikkeld heeft als zangeres is duidelijk te horen. Of er op muzikaal gebied een grote voortgang geboekt is, vind ik lastiger te beoordelen. Het primaire gevoel is van wel, zoals dat door heel het album speelt, maar eigenlijk was Nothing Less al behoorlijk sterk, zeker wanneer men de leeftijden en ervaring van de bandleden in ogenschouw neemt.
Ook melodisch luistert het prettig weg en is het leuk meezingen of -neuriën. Met name Gentle, Promise, Days Like This, Mine en That'll Be Me nodigen hiertoe zeer uit.

Nu is het geen muziek die ik wekelijks -of zelfs jaarlijks- beluister en het haalt geen gelijk niveau als Muse en binnen de grenzen van de Benelux denk ik Roosbeef en Soulwax sterker cq interessanter te vinden. Tevens staat een beschouwing ervan niet los van enige beleving in nostalgische zin, maar nog steeds -en inmiddels meer dan 20 jaar voorbij het verschijnen zijnde, staat dit album wat mij betreft nog steeds overeind.

De kans daarop leek en lijkt mij ook sterk. Gevalletje retorische vraag waarschijnlijk. Maar ik heb het me niet ervan laten weerhouden. Je weet immers maar nooit…