Actress - R.I.P (2012)

Wel een interessante producer die Actress. Heb al een paar nummers van deze plaat gehoord en klinkt best goed. Laat dat album maar komen

net binnen...check check!! De vorige was in ieder geval al de moeite en de recensies doen het beste vermoeden.

Dit is een partijtje goed in elkaar gezet.

Heerlijke ongepolijste ambient die als een deprimerende dag zonder zon klinkt. Hoe meer je deze plaat opzet hoe beter hij wordt. Zware kost vanwege troosteloosheid en sombere klanken. Een tocht door het moeras der droefenis.

The Lord's Graffiti

Dit is inderdaad wel een machtig mooi albumpje. Die moet je gewoon hebben natuurlijk.

Yep, Actress doet het weer en maakt met R.I.P. weer één van de electronica albums van dit jaar. Nu al.
It's all in the eye of the beholder natuurlijk, maar ik vind dit nu direct een somber en troosteloos werkstuk. Melancholie is aanwezig, dat wel, contrast ook, wat het uitdagend maakt, maar ik ken wel wat zompiger moerassen van droevenis. Maar muziekbeleving is subjectief natuurlijk.
Vervreemding speelt dan weer wel een rol op dit album: geluiden lijken naast elkaar en verloren te stuiteren doorheen de tracks. Maar na enkele luisterbeurten krijg je eenheid in dit fascinerende spel van klanken.
Een mens zou al eens Aphex Twin durven te vergeten in het gezelschap van Actress ....

Opnieuw een erg fascinerend plaatje van deze Londenaar. Zeker een aanrader voor zij die zich interesseren in dancestijlen die uit Detroit voort kwamen in de jaren '80 en '90. R.I.P geeft een frisse kijk op die dingen. Hier mijn uitgebreidere review:

Actress - R.I.P - CD-bespreking | Kwadratuur

Hier heb jij heel erg gelijk in en leg je de essentie van het album volledig bloot.

In eerste instantie 'snapte' ik niks van dit album. Ik hoorde wat random geluidjes, dan weer met en dan weer zonder de begeleiding van een beat. Toch vond ik het kennelijk interessant genoeg om nog een tweede keer op te zetten, en een derde, vierde en inmiddels vast nog een aantal verder. Geluidjes worden per keer mooier, en lijken steeds meer een geheel. Daar vinden we de door essence benoemde essentie van deze plaat: luister het in één keer in haar geheel af. Het heeft (voor mij althans) weinig zin om er een nummer uit te pakken. Een favoriet kiezen is voor mij dan ook onmogelijk, los lijken de nummers niet per se speciaal, dit is ook terug te zien in het aantal stemmen op favorieten.. Kennelijk lukt het weinig users om er eentje te kiezen.

4*

Ik had de niet vergeten

Dus: "It's all in the eye of the beholder natuurlijk, maar ik vind dit nu niet direct een somber en troosteloos werkstuk.

Toch wel een belangrijke nuance me dunkt.

Prachtig duister doch zalvend.
Rauw randje.
Lekker onaf.
Ideaal voor een fatale autoreis door de botlek met een joint in de asbak.

Moet nog een betere dance-techno-ambient-plaat horen dit jaar.

Mooi gezegd. Ik heb er ook van genoten. Niet helemaal mijn ding, daar is het toch net iets te chaotisch voor. Dikke 3.5

Het album begint een beetje onwennig, maar nadat de langere nummers eenmaal begonnen zijn dan komt de plaat zeker uit zijn cocoon en zijn de resterende minuten een rit vol genot.

Ik denk dat ik maar eerst zal beginnen met een vier, maar de kans dat ik het ga verhogen is heel groot.

Een album dat zich pas na enkele luisterbeurten fatsoenlijk onder je hersenpan nestelt. Gaandeweg hoorde ik de subtiele details die doorheen het album geweven zitten. Iets wat je door je oren jaagt terwijl je buiten staat in de vrieskou terwijl binnen de fuif verder bonkt.

Gewoon dit.