Ryan Adams - Ashes & Fire (2011)

Jeetje, ik laat me veelste veel meeslepen en denk niet na. Tsjah dat krijg je als je even snel een berichtje plaats zonder na te lezen.....

Gelukkig weten jullie wel wat ik bedoel (hoop ik)

heerlijke plaat en iedere keer als Come Home langs komt krijg ik toch weer kippenvel prachtige plaat 4 sterren van mij

Ik heb de neiging om albums snel te classificeren. Als ik na 1 of 2 luisterbeurten niet meteen overtuigd ben gaat het album op een stapeltje dat ik na verloop van tijd weer herbeluister. 2e ronde zeg maar. Deze Ashes and Fire heeft te lang op dat stapeltje gelegen. Hoorde laatst het openingsnummer Dirty Rain op een audioshow en was meteen 'om'. Het album maar eens opnieuw enkele keren beluisterd en mijn mening bijgesteld. Klasse gespeeld en met zijn mooie rauwe stem 'soul' in het album gelegd. Blijft toch wel een klasbak die Ryan.

Vooruit dan maar, 4* (ik zou eigenlijk 3,7* willen geven). Eigenlijk vind ik het album een tikkeltje te soft. Adams wil vaak net even te 'mooi' klinken en zijn stem weet op mij niet altijd de juiste emotie over te brengen. Desondanks vind ik wel dat dit onwijs sterke, meeslepende liedjes zijn. Melancholiek, maar ook met prettige melodieën. Simpelweg goed gestructeerde liedjes met een warme aankleding.

Ik heb hier wel een stuk meer mee dan met Heartbreaker en Gold, maar de echte klik met Adams blijft vooralsnog uit.

Het is mij wat te mellow en vind sommige nummers (iets) teveel op elkaar lijken. Chains of Love en Come Home vind ik de mindere nummers in het begin van de plaat en de laatste vier vind ik ook te weinig onderscheidend. het klinkt allemaal wel goed en daar ligt het dan ook niet aan: ik twijfel tussen 3 en 3,5 ster, maar kan nog geen keuze maken.

Stijn, je opmerking snap ik wel. Het was ook mijn gevoel: wat soft en erg melancholiek. Maar Ryan heeft dat natuurlijk ook zo in zijn hoofd gehad. Dit keer eens een country-album zonder het rockelement en overwegend akoestische instrumentatie als basis. nadat ik mijn verwachtingen had los gelaten ben ik het wel een mooi album gaan vinden.
Ik weet niet hoeveel je kent van de Ryan Adams catalogus, maar de twee albums die jij noemt zijn wel uit een grijs verleden. Hou je meer van de stevigere kant dan zou je ook Cold Roses eens moeten proberen. En wat ik persoonlijk ook top vind is Love Is Hell waarvan part 1 en part2 bestaan, allebei goed.

Ken verder de eerste twee van Whiskeytown en Jacksonville City Nights. Niet onwijs veel, maar ook niet weinig. Ashes & Fire is het enige album waar ik op 4* uitkom. Cold Roses heeft een hoog gemiddelde, dus dat word denk ik de laatste die ik nog van hem ga beluisteren (voorlopig in ieder geval).

Tja, voor de niet-liefhebber zou ik ook niet bepaald Rock 'N' Roll aanraden, maar idd Love is Hell, Cold Roses, Heartbreaker, Gold en Easy Tiger zijn ook zeker de moeite (en III/IV).

Gisteren nog eens opgezet, vind het een van zijn mooiste platen samen met Heartbreaker en Gold.

Dit is het eerste album van Ryan Adams dat ik serieus ging beluisten en ik was direct verkocht. Stuk voor stuk liedjes die iets met me doen. De ene keer schreeuw ik mee (Titeltrack, Chains), de andere keer trek ik een sip gezicht (Do I Wait, I love you). Zijn stem komt perfect tot zijn recht met enkel een akoustische gitaar, ik geloof alles wat hij zingt. Lucky Now uiteraard het sterkste nummer, echt prachtig als de gitaarsolo in die dubbelle klank valt.
N.a.v. dit album helemaal verslingerd geraakt aan het oeuvre van Adams. Hij is in het afgelopen jaar echt uitgegroeid tot een van mijn grote muzikale helden.

Ryan Adams - Ashes & Fire

In mijn ogen was Ashes & Fire een van de beste platen van 2011, en nog steeds draai ik dit album met plezier.

Het album staat vol met mooie, warme liedjes die Adams met veel overtuiging brengt. De teksten op Ashes & Fire zijn vooral erg sterk. Nummers als Come Home, Lucky Now en I Love You, But I Don't Know What To Say zitten gewoon erg goed in elkaar.

Ryan Adams weet op dit op album te ontroeren met nummers zoals Come Home, Kindness en Rocks, maar maakt me ook vrolijk met bijvoorbeeld Ashes & Fire en Chains of Love. Een erg sterk album van Ryan Adams, één van de albums uit 2011 die ik nog geregeld draai.

4,5*

Ik heb echt zin om deze CD te halen na alle positieve reacties hier...mijn laatste Ryan Adams CD was Love is Hell (1&2) en Rock n Roll (wat ondanks de niet zo positieve kritieken voor mij persoonlijk een goed album is). Eindelijk een winkel gevonden hier die deze verkoopt

eindelijk weer een cd van ryan adams die ik kan waarderen. het werd tijd sindsss.. 29

Inmiddels gestemd, maar niks geschreven nog.
Lekker geluid, Ryan Adams meer als songwriter en minder rock n roll.
Persoonlijk vind ik Ryan Adams hier op zijn best. De muziek klinkt erg lekker in het gehoor met hier en daar wat Roots invloeden en zijn stem is ook prima. De teksten zijn mooi.
Mijn favorieten op dit album zijn: Dirty Rain, Come Home, Do I Wait, Save Me, Kindness en I Love You But I Dont Know What To Say.

Aha , na jaren weer eens op mume , depressie en alcoholverslaving , eindelijk na 4 jaar hopelijk verleden tijd , ik ken de 2 laatste van Ryan Adams niet en kom hier eens kijken wat de meningen zijn , in de hoop van ze te bestellen , iTS good to be back , in mijn geval vind ik " love is hell " met mijlen zijn beste plaat , hoewel ik alles goed vind van Ryan , tot later vrienden ...

Prachtige plaat! Heeft even moeten groeien maar dit is alweer de zoveelste erg sterke prestatie van Ryan Adams.

poeh.... wat blijft dit toch een beresterk album. Prachtige liedjes, op het 1e oor ogenschijnlijk simpel maar er schuilt zoveel achter. Voor mij is deze plaat 1 van z'n allerbeste. Het blijft een rare kwibus, maar wat een muzikaal talent.

Het feit dat hij in opspraak is nu, maakt dat ik bij sommige teksten een wenkbrauw optrek, maar de vertaalde emotie wint het veel vaker. Een pracht van een liedjesschrijver op dit album ook weer en dito vertolker. Misschien is hij wel op z'n best als de begeleiding meer ingetogen is. Ruim genieten iig

Wat is en blijft dit toch een prachtplaat. Steeds weer genieten van dit juweeltje, van begin tot eind.

Wel heel erg mellow, maar toch consequent dynamisch en spannend. Duidelijk horen we hier een goede songsmid aan het werk. Met name het titelnummer biedt ons aangename melancholieke schoonheid. Ryan Adams is geen artiest waar ik om de haverklap platen van opzet, maar het is immer goed verzorgd. Of nou ja, de platen die ik tot nu toe heb opgezet in ieder geval. (...en Orion slaan we dan ook maar even over. )

Zou Ryan zijn eigen albums wel eens terug luisteren?
En horen dat deze toch veel meer kwaliteit heeft dan de platen van de afgelopen paar jaar?
En zich achter zijn oren krabben?
Als je meeleest, Ryan: less = more!

Fijn relaxed album , met een mooie sfeer . Intieme pareltjes afgewisseld met wat mindere tracks , zoals op ieder Ryan Adams album. Toch draagt de plaat een warm gevoel uit , waardoor het meer als een geheel klinkt dan op voorgaande albums. Lekker album om een goed glas bij te nuttigen en je laten meevoeren op de melancholie die Adams weet op te roepen. 4 sterren derhalve.

De laatste dagen luister ik veel naar Silver & Gold van Neil Young en die plaat doet me erg denken aan Ashes & Fire.

De hoge waardering voor dit album is zeker niet gelogen.
Al direct vanaf het eerste nummer weet je al dat het goed zit. Ryan Adams heb ik leren kennen via het album Prisoner. Ondertussen heb ik al een hele rij cd's van hem aangeschaft. Deze Ashes & Fire gaat hier zeker veel gedraaid worden. Zeker weten !