The Rolling Stones - England's Newest Hit Makers [US] (1964)

Op 1 nr na is deze Amerikaanse versie van het debuutalbum gelijk aan zijn Engelse broer.
Mona werd vervangen voor het hitje Not Fade Away.
Zonde dat ze gewoon niet beide nr's op de cd uitgave er bij doen.

Mona kom je weer tegen op The Rolling Stones Now!!

Deze vandaag voor 5 euro gekocht

Ook deze via de DSD remaster gisteren op vinyl aangeschaft.

Erg leuk album! Enige wat met opvalt is dat het lijkt of de volume knop net iets te hard stond tijdens de opnames? Beetje dat effect wat Phil Spector ook met veel van zijn hits had. En dat stoort me vaak aan zijn bemoeienissen met songs.

Ik zie dat ie ook mee werkt aan deze plaat qua instrumentatie, maar niet de productie?

Naast het vervangen van Mona door Not Fade Away is een tweede verschil dat er een andere versie van Tell Me op dit voor de Amerikaanse album samengestelde album staat.

De Engelse cd-versie (die helaas niet meer regulier te verkrijgen is) is prima van geluid. Het zou kunnen dat England's Newest Hitmakers iets prominenter van geluid is, maar Phil Spector had met de productie niets te maken, die was in handen van Andrew Loog Oldham.

Tot deze week was het vroegere albumwerk van de Stones voor mij tamelijk onbekend. Althans, het werk vóór Aftermath. Het beluisteren van 'Singles Collection: the London Years' (één van de meest slecht klinkende CDs in mijn collectie overigens) maakte toch nieuwsgierig, zeker gezien mijn waardering voor vroege nummers als 'Come On'.

Om een goed beeld te krijgen van de albums - en de (kleine) verschillen onderling - heb ik in Word ieder nummer een cijfer gegeven en bijzonderheden genoteerd. Zo kan ik opmaken welke albums er voor mij uitschieten. Het begint goed met 'England's Newest Hit Makers', ongeveer gelijk aan het Engelse debuut en door de aanwezigheid van 'Not Fade Away', nog een slag beter bovendien. Misschien cliché ,maar ik vergelijk 'England's Newest Hit Makers' meteen met het debuut van de Beatles. Heel eerlijk, de Stones schieten wat mij betreft beter uit de startblokken. De energie spat er vanaf en het is bijzonder om te bemerken dat het geheel zo klopt.Immers, de meeste albums uit 1964 klinken in de regel onsamenhangend. Dit is helaas wel het geval op de meeste volgende Stones platen.

Even loerend op mijn notities heb ik als minste nummer 'You Can Make It If You Try' (maar zeker niet verkeerd) aangemerkt en als positieve noteringen 'Can I Get a Witness'. 'Carol'. 'Not Fade Away' en 'Honest I Do'. Ik zie dat de LP redelijk voordelig te krijgen is en op DSD vinyl. De Aftermath DSD vinyl is uitstekend, dus deze kan ik zeer waarschijnlijk ook in alle rust aanschaffen. Geperst bij Pallas in Duitsland bovendien.
Ik begin met een voorzichtige 3,5, maar met meer in het perspectief. Een debuut om trots op te zijn. De andere albums volgen spoedig met een beoordeling.

Voor de volledigheid benoem ik de US versie van het debuut toch nog even in het kader van mijn Stones marathon. Slechts 1 nummer verschil met de UK versie en dus geen verschil in waardering. Ik ga het album daarom ook niet opnemen in de ranglijst. Wel wil ik hier benoemen dat ik het uitermate vreemd vind dat er in de meest recente rerelease serie (uit 2002 alweer) voor gekozen is dit album uit te brengen en niet de UK versie. In fysieke vorm is dat album nu niet meer verkrijgbaar. Gelukkig staat het wel op Spotify.

Het is moeilijk om aan een album als dit een score te hangen. Als je het album beschouwt ten opzichte van andere albums uit 1964 verdient het misschien wel 5 sterren.
Beschouw je het album als één van de Stones albums dan verdient het album misschien maar 3 sterren.
Dat geldt ook voor de UK versie van dit album die op één nummer na identiek is.

Not Fade Away en Route 66 zijn twee fraaie songs aan het begin. Daarna zakt het peil wat tot aan Little By Little. Ook de nummers hierna verdienen een ruime voldoende. Can I Get a Witness valt bij mij weer wat minder in de smaak net als You Can Make It If You Try. Walking the Dog sluit het album positief af.
3,5* voor nummer 7 in de 100 Greatest Albums of 1964 en 39 in de BestEverAlbums over dat jaar