Intergalactic Lovers - Greetings & Salutations (2011)

Live is het dramatisch, maar dan wat is het zo veel beter? Nu weet ik dat wij slecht zijn in het waarderen van onze eigen acts, maar wat er afgelopen 3 jaar is verschenen is kunnen wij met recht trots op zijn.

Dit is dus niet zoveel beter Bands als o.a. dEUS of Zita swoon zijn dat wel. Ook al ben ik wel degelijk trots op Spinvis, Eefje en Roosbeef hoor.
Deze band vind ik redelijk maar niet denderend. Live ga ik het donderdag wel zien maar met voorprogramma's is mijn aandacht zelden 100% dus ik ben benieuwd.....

Overigens merk ik wel dat ik dit album nu al minder ga vinden: het komt wat zeurderig op mij over helaas.

Als band van eigen bodem heeft deze muziek al veel meer in haar mars als pakweg de jankende Selah Sue of de nieuwe van Hooverphonic, zo smakeloos als water. Op vlak van Belgische muziek vond ik het geen spetterend jaar, maar dit is één van de zeldzame CD's die ik wel de moeite vind. Voor mij de ontdekking van het jaar. Lekkere easy listening pop, maar met de zoveelste vocaliste die er niet echt uitspringt. Het ontbreekt ons aan een herkenbare "voice". Gelukkig geeft het fijne instrumentarium erachter enig cachet aan de nummers. Zeker de eerste vier vind ik erg sterk. Nummers 7 tem 9 vond ik een stuk minder om terug erg sterk te eindigen met het nummer "Like a Fool".

Maar om te gaan zeggen dat het ergens geklemd zit tussen Coldplay en Rihanna (Humo) vind ik een brug te ver. Laat het mij houden op een waardig debuut.

En hoe vond je het live?

Maar ik snapte dat deel over dEUS en Zita Swoon best, maar toch doen we als Nederlanders best moeilijk over onze eigen artiesten en vervallen we al snel in "de Belgen doen het veel beter"

O.a. Rats on rafts, Eins zwei orchestra, Happy Camper, De Kift, Blues brother castro, Alamo race track hebben toch bijzondere albums uitgebracht dit jaar en toch is hoor je daar niet zo heel veel over, laat staan dat we de moeite nemen om iets dieper te gaan, neem I am oak, daar zitten zo 6 a 7 zeer interessante projecten aan vast als bijvoorbeeld Lost bear, Subhuman, Secret love parade.

Dan vind ik het zonde dat er overdreven veel aandacht is voor bandjes als dit, want waarom boekt Motel Mozaique deze band? Omdat het in Belgie wordt aangekondigd als the next best thing, dat moeten we in Nederland ook meer gaan doen.

Het is toch best schandelijk dat wanneer je een naam als Minnie pops of The Ex noemt dat velen hun wenkbrouwen nog een keertje fronsen en dat een Bettie Serveert niet eens op de grote Nederlandse festivals mag staan.

Sorry dat ik dit topic heb bevuild.

Eigenlijk begrijp ik het negativisme tegenover deze groep écht niet.... Maar ik ben het dan ook niet eens met de overwaardering die Deus krijgt... dus...
Maar goed: smaken en kleuren...

Spinvis vind ik geweldig! Eefje gewoon goed....
Maar Roosbeef ?? Heb haar helaas eens mogen ondergaan als voorprogramma van The Scene. Wat mij betreft nooit meer. Mijn oren doen nog steeds zeer ))

Back on topic...
Ik vind dit dus een heel erg fijn album en live vind ik ze heel goed!
Op 22 december staan ze samen met Seatsniffers en Triggerfinger op 'Music For Life' in mijn thuisstad, Mechelen.. ticketje in the pocket! Can't wait !

Dat heb je helemaal verkeerd gelezen. Er stond in HUMO dat ze de singles Fade Away en Delay op de radio geklemd tussen Coldplay en andere Rihanna's gewoon aardige liedjes vonden die niet veel impact hadden maar dat die nummers als deel uitmakend van het album veel meer steek houden. (link)

my bad. Je hebt gelijk Kronos. Beetje te snel gelezen...

Via via op deze plaat gekomen en gezien de berichten toch wel gaan luisteren met hoge verwachtingen. Mijn excuus als ik iemand voor het hoofd stoot, maar wat is dit een ongelofelijk saaie plaat zeg. Ik viel bijna van mijn fiets van de slaap die ik er van kreeg. Wat is hier nu zo verheffend aan?

Werd alleen maar beter na een aantal keer beluisterd te hebben.
Het niveau van 'Delay' is in mijn ogen echt ver bovengemiddeld.

Door de sterke afsluiter een nipte 3,5. Stem is weinig interessant. Verder prima muziek, maar niet zo spannend.

Bruises is absoluut 100% briljant.

Live vond ik er niks op aan te merken. Absoluut niks.


Zwaar miskend daar ben ik, hoe meer ik luister, hoe meer van overtuigd. Ik kan niet wachten op het volgende album (dat is nog even wachten ... ...).

Die Lara Chedraoui, dat is toch de voornaamste aantrekkingskracht bij Intergalactic Lovers. De manier waarop zij als een elfje over het podium dartelt en ondertussen de meest zielroerende teksten uitstoot.. De band die haar begeleidt is degelijk, maar dit is zo'n gevalletje van een frontvrouw die alle aandacht naar zich toe trekt. Of dat nu in het erg aanstekelijke Delay is of in het met emoties doorgeven Bruises of een meebruller zoals Howl, ze geraakt overal mee weg en dat is knap voor een debuutplaat. Al valt het niet te ontkennen dat dit inderdaad een debuutplaat is, want het voelt allemaal nog niet echt als een geheel aan. Drive bijvoorbeeld heeft zijn charme, maar kan ik niet helemaal plaatsen met de andere nummers. Een euvel dat naar mijn verwachting opgelost zal zijn in de opvolger. Het concert in de AB op valentijn belooft in ieder geval al veel goeds.

Deze week Delay ontdekt, wat een klassesong. Een stem om spontaan op verliefd te worden. Deze plaat moet ik dringend eens helemaal beluisteren.

Naar aanleiding van Liquid Love, de nieuwe plaat van de Lovers, ben ik hun eerdere albums weer eens wat meer aan het draaien. Ik recupereer wat stukken van mijn bericht uit 2015, maar gewoon omdat ik op een aantal vlakken daar nog hetzelfde tegenover sta. Zo is en blijft Lara Chedraoui voor mij de voornaamste aantrekkingskracht bij de Intergalactic Lovers. De manier waarop zij als een elfje over het podium dartelt en ondertussen de meest zielroerende teksten uitstoot... Ze wordt begeleid door een uitstekende band, maar dit is zo'n gevalletje van een frontvrouw die alle aandacht naar zich toe trekt. Of dat nu in het erg aanstekelijke Delay is of in het met emoties doordrenkte Bruises of een meebruller zoals Howl, ze geraakt overal mee weg. Soms oogt dit nog wat onevenwichtig qua tracklist, maar verder is dit meer dan 10 jaar later nog altijd een debuut om U tegen te zeggen. En dan te bedenken dat ze indertijd nog een aantal nummers links hebben laten liggen, want zo'n Feel For You en Gimme (die zijn uitgebracht op de vandaag niet meer te vinden Intergalactic Lovers EP uit 2010) mist op het album. Om nog maar te zwijgen van een pareltje als Help Me Make It Through The Night (dat de B-kant was van de Feel For You single), maar dat hebben ze gelukkig nog wel eens gespeeld bij de Toots sessies in 2014. Toch knap hoe de groep van in hun prille periode zo'n herkenbaar geluid wist te brengen. Ik ben benieuwd naar wat Liquid Love gaat geven, maar de gelijknamige single belooft al veel goeds.

Bruises is misschien wel hun mooiste nummer.