Grateful Dead - Anthem of the Sun (1968)

Ik heb een voorkeur voor de laatste 2 nummers, waarin de "gekte" minder vorm en daardoor meer vorm heeft, als u begrijpt wat ik bedoel.

Nog geen bericht van mij hier?

Toffe plaat, die helaas wat van zijn glans verliest door het provisorische mixwerk. In het openingsnummer heb je halverwege ineens het idee dat je je installatie harder moet zetten of dat er een speaker gecrasht is. Dat er weinig structuur is, althans, geen popstructuur, vind ik dan weer de charme. Jerry en zijn kompanen mogen van mij lekker wegpielen, daarin zijn ze op hun best.

Ligt niet aan de mix maar aan het feit dat het samengesteld is uit knip en plakwerk van opnames uit verschillende bronnen in een tijd dat 16-sporen opname masjienes nog uitgevonden moesten worden.

Maar dan vraag ik me toch af of ze geen betere opnames hadden kunnen gebruiken? Of het geheel zodanig mixen dat je niet hoort welk deel erin geplakt is.

Er zijn 2 mixen van dit album. De originele uit 1967, en een latere uit 1972. Ik heb zo allebei, maar nog nooit direct vergeleken.

Ik heb begrepen dat de 1967 mix een stuk beter is.

Ik heb de eerste CD rielies, da's dus de 72 miks ? Ik heb nooit het verschil gehoord met m'n broer z'n olde 60s LP vrees ik. Dit in tegenstelling tot bij Aoxomoxoa, daarvan vind ik de ozzinele miks echt bagger ...........

De Dead op hun meest experimenteelst, op kant 1 dan dat is. Dat is een explosie van (meestal goede) ideëen en inspiratie. Volkomen uniek. Die kant is dan ook de kant die ik meestal draai van dit album. Kant 2 hangt er naar mijn smaak een beetje bij en Alligator en Caution zijn niet zulke sterke songs. Dat is jammer want daardoor vind ik het als geheel toch wat minder dan het debuutalbum en de meeste latere albums.

De 50th anniversary edition (staat ook op Spotify) bevat zowel de 68 en de 71 mix. Moet toegeven dat ik niet dusdanig bekend ben met het album dat ik de nuances direct kan onderscheiden, maar de 71 mix heeft licht de voorkeur. Live bonus CD uit 67 is ook welkom.

Ik ben nooit een liefhebber van de muziek van Grateful Dead geweest. Ik houd van een beetje structuur en dat mis ik vaak in hun muziek. Een song als Alligator is niet aan mij besteed, hoewel chapeau voor de gitarist!. Maar ook de overige nummer zijn niet echt mijn ding.
Toch op plaats 49 in de 100 Greatest Albums of 1968 en zelfs op 37 in de Best Ever Album chart over 1968.
Van mij 2,5*

jorro, misschien is Two from the Vault wat voor je, de multitracks van dat live optreden gaan veel verder dan dit hybride live/studio album.

Mijn hemel, die live show die op de 50th Anniversary Edition is te vinden Het werd hoog tijd dat ik daar eens goed naar ging luisteren, want wat voor een fenomenale show is me dat! Dat maakt de aanschaf van deze 50th Anniversary Edition dubbel en dik waard. Ik had hem sowieso al gekocht om gewoon beide Anthem of the Sun mixen te hebben maar die The Other One (in weliswaar embryonale vorm qua lyrics) zou wel eens van mijn favoriete versies aller tijden kunnen zijn. Binnenkort Anthem ook maar eens wat meer draaibeurten gaan geven.