Big Country - The Crossing (1983)

En bij Fish en Procol Harum. En zo nog wel wat bandjes. Werelddrummer!

Sound en Vision op de wirdumerdijk prachtige platenzaak met Chris achter de toonbank heb hier ook menig plaatje gehoord en meegenomen. .. ....Nostalgie !!!

Ah ja, Chris was zijn naam. Kon er al jaren niet meer opkomen. Heb overigens nooit weer wat van hem gehoord of gezien.

Ik heb er nog wel eens met Wobbe over gehad, die hoorde ook weinig meer van hem.

The Crossing opent en eindigt met de beste nummers van dit album. Een gitaarband in een tijd die gedomineerd werd door synthipop, kortom een witte raaf in muzieklandschap. Big Country is vooral bekend om hun doedelzakgitaren, iets waar de band soms wel eens moe van werd. Volgens Stuart Adamson "just a touch of delay and bags of attitude". Ja, de gitaren zijn dominant maar wel ondersteund door een sublieme ritmesectie. The Crossing is een droomdebuut vol met energieke songs en hartstochtelijk uitgevoerd wat enorm veel indruk maakte bij pers en publiek. Helaas leek hiermee het kruit verschoten want hoe goed de hiernavolgende albums waren, ze kunnen niet tippen aan The Crossing.

Ik zag BC voor het eerst in Hardenberg april 2000 met The Alarm in het voorprogramma. Bruce Watson speelde een vrolijke noot mee. Geweldige optreden van beide bands trouwens. Deze tour markeerde het einde van de band. Ik ben vooral fan omdat hun muziek zo'n positieve vibe heeft, iets wat ik bij Bruce Springsteen ook zo voel. Helaas waren de innerlijke demonen bij zanger/gitarist Stuart Adamson te erg en eind 2001 ontnam hij zijn leven. Zo jammer en triest.

Podium Hardenberg? Leuke tent destijds!

In Hardenberg heb ik ze toen ook gezien. De live-cd van die tour is beslist de moeite waard, staan ook veel songs van The Crossing op.

[quote]Queebus schreef:
The Crossing opent en eindigt met de beste nummers van dit album. Een gitaarband in een tijd die gedomineerd werd door synthipop, kortom een witte raaf in muzieklandschap.

Prachtige plaat, ook de 12"'s waren geweldig, fields of fire, in a big country, porroh man inderdaad.
Maar 1983 dominantie door synth pop? Onzin: Violent Femmes, Smiths, the Chameleons, REM debuut, Tom Waits, Bauhaus maakten geweldige platen. The The natuurlijk, tuurlijk waren er synth pop platen

het debuutalbum van het Schotse Big Country is wat mij betreft hun magnum opus. een meesterwerkje dat zij niet meer zouden evenaren. ik was 26 jaar oud toen dit album uitkwam en heb het destijds grijs gedraaid. tijdens een rondreis met een busje door de Schotse Hooglanden ging deze regelmatig in de cd-speler.
in de valleien rond Glencoe waar menige slag plaats vond tussen legers van de Engelse en Schotse koningen met vele slachtoffers als gevolg waande ik mezelf een strijder aan de Schotse kant. werd vooraf gewaarschuwd door Schotse mensen dat daar een "spooky" (griezelige) sfeer hing en daar de geesten zouden rond dwalen van al degenen die daar waren gesneuveld en dat leek op die plek zowaar voelbaar.

iets van die sfeer is terug te horen op dit magistrale album, dat met zijn energie en passie en stoere klanken iets heldhaftig in zich heeft. de geweldige ritmesectie van Tony Butler (bass) en Mark Brzezicki (drums, percussion) staat daar garant voor met daaroverheen de geweldige gitaarpartijen van Stuart Adamson en Bruce Watson en niet te vergeten de expressieve, krachtige zang van Stuart Adamson.

alle 10 goed maar nu zijn de merendeels akoestische folk met koortje van "The Storm", de sterke melodie van "Harvest Home" en het vuig rockende"Porrohman" favoriet.

opvolger "Steel Town" vond ik al een stukje minder en bij hun vierde album "Peace in Our Time" haakte ik destijds af. gezien de post van o.a. Running On Empty moet hun latere album "The Buffalo Skinners" het beluisteren waard zijn.

potjandosie, hou je ook van de voorloper van Big Country, de Skids? Zoals hun debuut Scared to Dance?

Moet je het wel kunnen uithouden met zanger Richard Jobson….

Dat valt nog wel mee - Into the Valley was bij Dunfermline FC (ooit was Jobson een verdienstelijke, ietwat bonkige spits) altijd het lied om het veld mee op te komen - de twee albums met poëzie die hij ooit voor Crépuscule heeft opgenomen zijn wel "the ultimate test" - ik weet waarover ik spreek

Check: 2025/26 Adult Third Shirt | Dunfermline Athletic Football Club - - dafc.co.uk

Wat een leuk verhaal! En Premonition, Scared to Dance en The Absolute Game waardeerde ik met vier sterren, heb geen moeite met zijn stem!

Bij Peace In Our Time en No Place Like Home haakte ik ook af, maar The Buffalo Skinners moet je zeker beluisteren. Wel heel anders dan deze geweldige The Crossing maar toch een fantastische plaat.

zeker RonaldjK met hun debuut album "Scared to Dance" als favoriet, maar de Skids kan ik tegenwoordig alleen afspelen als de vrouw des huizes afwezig is als ik het goed begrijp was het nummer "The Saints Are Coming" lange tijd het lijflied van FC Twente fans. "Sweet Suburbia" (1995) is een fijne verzamelaar.

na het opheffen van de Skids formeerde zanger Richard Jobson zijn eigen band The Armoury Show met o.a. de Schotse gitarist John McGeoch (ex Magazine). die band heb ik in 1984? zien optreden in zaal Hal 4 in Rotterdam met Richard Jobson als charismatische frontman, maar herinner me dat met name John McGeoch indruk maakte. hun album "Waiting for the Floods" uit 1985 ken ik overigens niet.

Die naam kende ik niet! Slechts één album, zie ik: Waiting for the Floods - The Armoury Show uit '85, zie ik. Fijn, neem ik mee voor mijn reis door new wave, die ik spoedig weer vervolg!

John McGeoch was hoe dan ook een geweldenaar, Magazine, Siouxsie, Visage, PIL. Een mooie status van dienst, en helaas niet oud geworden.