Santana - Santana III (1971)

Beetje late reactie mijnerzijds, maar wat een onzin, west, dat je ons gaat voorschrijven welke woorden we dienen te gebruiken om ons oordeel over een album te geven. Dat bepaal ik uiteraard zelf wel...

Wat dit album betreft, zal het eens beluisteren, want ken het helaas (nog) niet, maar de gunstige oordelen prikkelen me wel.

Dat was dan ook niet wat ik schreef:
Ergens anders bespraken we (!) dat we vaker op Musicmeter zouden opschrijven: ik vind dit... en door je late reactie mis je dan ook dat het begin januari was: gewoon een goed voornemen of zoiets, meer niet.

Oké, bedankt voor de toelichting.

Heerlijke plaat van de mannen. Blijkbaar is het de 17 jarige Neal Schon die bij de eerste twee nummers de gitaar show mag stelen. Om eerlijk te zijn hoor ik niet eens dat het Neal is ! Hooguit door het agressievere spel. Maakt verder ook niets uit want het gitaarwerk op deze hele plaat is GEWELDIG. Gelukkig weet Santana in deze periode ook nog met ijzersterke composities op de proppen te komen. En dan kun je niet anders concluderen dat deze band in zijn heydays een echt fenomenale band is.
Het enige minpunt is dat er nooit geweldige zangers binnen Santana hebben rondgelopen. Zonder dat dit overgens echt stoort. Zeker niet in deze periode. Het zangwerk staat over het algemeen ook lang niet zo centraal als bij de meeste bands. Vaak wordt er een soort van a capella gezongen. Zodra er zeg maar echt solo gezongen wordt, dan blijft dat toch ietsjes achter bij de de rest van de band.
Maar dat is ook het enige minpunt van deze plaat en van Santana over het algemeen.

Greg Walker heeft bij mij altijd wel een voorkeur gehad, als één van de Santana zangers.

Tja, daar zeg je zoiets. Ik heb eigenlijk geen enkel idee wie ik nou zou moeten aanwijzen als mijn favoriete zanger binnen Santana. Echt uitblinken doet er geen een vind ik.

Als het goed is, draait het bij Santana natuurlijk om gitaarwerk, toetsen en verder alles wat een steentje bij kan dragen aan een latin-sfeer.
Vocalen waren een beetje een ondergeschoven kindje, het is waar, en Santana wisselde veel te gemakkelijk van zanger.

Een zanger treedt altijd op de voorgrond bij een band, hij wordt (als het even meezit) zelfs een soort van boegbeeld. Dat zal natuurlijk nooit de bedoeling van Carlos zijn, het gaat er natuurlijk om dat hij op de voorgrond staat,

Het doet me een beetje denken aan Manfred Mann, die tot zijn grote ergernis aan moest zien dat vocalist Thompson de band naar grote hoogten wist te stuwen.
En dan kun je niet meer met ze en ook niet zonder ze en ontstaat er een ambivalente relatie, die meestal leidt tot ontslag van de zanger.

De man die bij Santana zong tussen 1975 en 1985, o.a. op Amigos en Moonflower, was Walker. Die heeft zich daar dan toch nog redelijk doorheen geslagen. Hij is in ieder geval onsterfelijk geworden door She's not there. Of Santana dat dan leuk vind of niet.

Ik vind de vocalen van Walker prima passen bij de belangrijke periode 1975-1985, geen onbelangrijke geschiedenis binnen de band.

Waarom is de periode 1975-1985 een belangrijke tijd geweest binnen de band ?

Commercieel en populariteitswijs gezien.
Supernatural was in 1999 een eenmalige grote comeback maar had niet het constante van elke keer 1 succesvol album per jaar en een doorlopende concertreeks.

Dit album vind ik minder dan de eerste twee. De gezongen nummers vind ik matig. Het zit wel in de sfeer van de voorgangers. 3.5 sterren

Het derde album van de band die geformeerd is rond de op 20 juli 1947 in Mexico geboren gitarist Carlos Santana, verscheen in september 1971 en groeide uit tot één van de klassiekers in het oeuvre van Santana. De ritmische rock met latin invloeden was inmiddels een bekende stijl die op de eerste 2 albums van de band tot uiting was gekomen. Met de klassiekers “EVIL WAYS” en “JINGO” van het titelloze debuutalbum, “OYO COMO VA” en ‘BLACK MAGIC WOMAN” van “ABRAXAS” uit 1970 en het legendarische optreden op Woodstock was Santana in een paar jaar uitgegroeid tot een gevestigde naam in de muziekwereld en met “III” zou die roem alleen nog maar vergroot worden. In Nederland werd de single “EVERYBODY’S EVERYTHING” een hit, hun 5e in bijna 2 jaar tijd. Op dit album zijn onder andere toetsenist en zanger Gregg Rolie te horen en ook de toen 17 jarige Neal Schon. Schon zou later met Rolie aan de wieg staan van Journey. In april 2016 verscheen “SANTANA IV”, feitelijke opvolger van deze klassieker, met onder andere weer Rolie en Schon in de gelederen. Met “III” voegde Santana een album toe waarop duidelijk wordt gemaakt hoe je latinrock moet maken, veel gebruik van percussie en lyrische gitaarsolo’s…een briljantje met toppers als “NO ONE TO DEPEND ON”, “TABOO” en het swingende “JUNGLE STRUT”…al doe ik hiermee de andere songs op dit ruim 41 minuten durende album te kort.

Lekker Santana album hoor, doet wat mij betreft zeker niet onder aan de 2 voorgangers.
No One to Depend On, Taboo & het heerlijke Jungle Strut zijn zonder twijfel mijn favorieten van dit album.

4*

De meeste Santana-albms heb ik nog eens beluisterd en ik vind zijn werk in de beginperiode (de eerste 4 albums) het beste. Dit is net als de voorganger een sfeervol en gevarieerd album met zowel gezongen als instrumentale songs (en die vind ik globaal de beste). Ook hier wist Carlos Santana vakkundige mzikanten te strikken maar het is vooral zijn gitaarspel dat het album hoog tilt.

Weer een topalbum van santana.

We bevinden ons op datum van schrijven andermaal in een zomerse hittegolf, het ideale weer om bij mijn dagelijkse ochtendse loopsessie als achtergrondmuziek te luisteren naar de broeierige, opzwepende latin-ritmes van Santana. Zoals zijn twee voorgangers voelt ook deze weer als één uitgesponnen jam waar hier en daar teksten op zijn gekleefd, en daar heb ik geen probleem mee, want instrumentaal is het ook hier weer smullen geblazen. Verveelt opnieuw geen moment!

Fijn dat ik deze weer tweedehands op de kop kon tikken; inderrijd gekocht en zoek geraakt. Kon deze, Abraxas en Caravanserai gelukkig weer kopen en de ultieme Santana collectie weer compleet maken op vinyl. Deze is wat ruiger in het gitaarspel en dat maakt hem voor mij uniek.

Sportschool weer open, lekkere workout, oortjes in met een random playlist en daar kwam het nummer Taboo van dit album voorbij. Lang niet gehoord. Meteen maar het hele album geluisterd en opgewaardeerd met een halve *. Santana zoals Santana hoort te klinken. Heerlijk album met die hele jonge Neal Schon op gitaar (naast Carlos uiteraard) Magistraal

Het is bij mij altijd gebleven bij Abraxas. Geheel ten onrechte als ik dit album beluister, maar mijn zakgeld was vroeger onvoldoende voor een meer uitgebreide verzameling. In mijn omgeving was Santana ook niet echt populair.
Met name tracks als Toussaint L' Overture en wat verderop Jungle Strut vind ik zeer fraai. Opener Batuka daarentegen is niet echt mijn ding. Voor het overige prima nummers. Voor nu 3,5*, maar dat zouden er nog best eens 4 kunnen worden.
Zeker een terechte 36e plek in de 100 Greatest Albums of 1971. Momenteel een wat tegenvallende 58e plaats in de Best Ever Albums over '71.

Halve punt omhoog. Deze nu ook op vinyl (waarom nu pas, weet ik niet, maar zo gaan dingen).

Een ijzersterke plaat van start tot finish. Zo een plaat die je blijft omdraaien en omdraaien. Ja, zo een plaat.

Rolie, Schon, Shrieve, Santana maar ook Reyes, Brown en Carabello zijn hier in topvorm. Als je van drums en gitaar houdt en wat hammond en lekker wilt meezingen zonder te weten waar de tekst over gaat, is dit je plaat.

En als kers op de taart doet Tower of Power ook nog eens op een nummer mee. Wat wil je nog meer?

...en je kan er lekker op blowen!

Wat als je niet blowt? Nou ja, je kan er ook een lekker kopje kamillethee bij drinken. Hoe dan ook: genieten is het devies!

Een sigaartje samen met een glas whisky in een luie fauteuil doet ook wonderen. "No One to Depend on" is mijn favoriete track. Waarom? Door schade en schande is mij door de jaren heen wel duidelijk geworden dat de gene die je onvoorwaardelijk kunt vertrouwen toch alleen jezelf bent.

Waar is jouw stem, Hans?

Excuus, alsnog mijn stem uitgebracht.

Ik blow al 25 jaar niet meer, het is een gestolen uitspraak uit een oude Oor- encyclopedie, ik begrijp hem wel.

En los nog van de uitstekende en opzwepende misschien die op dit album staat misschien ook nog eens de aandacht vestigen op een van de mooiste hoezen die ik ooit gezien heb..

Geweldig album
Ik heb legacy edition met 2 cd
Zijn er meer legacy edition naast deze en hun debut cd ?

Bij mijn weten niet. Tenminste, niet van Abraxas of Caravanserai, voor zover ik weet. Van Abraxas is er wel een 30th Anniversary Expanded Edition, maar die beperkt zich tot een paar extra tracks op één CD. En oh ja, er is wel een 2 disc Legacy Edition van Supernatural, maar dat is natuurlijk een heel ander hoofdstuk in de Santana-discografie. Ik weet niet of je daar op zit te wachten...

Dank je..hopelijk komen er nog paar