The Cure - Seventeen Seconds (1980)

De Faith-tour was mijn eerste echte concert, zonder dat ik er "echt" bij was. Ik was in Leeuwarden op het moment dat The Cure de Friese hoofdstad aan deed in de zomer van 1981 tijdens hun bijzondere kermis-tour door Nederland. De concerten werden gegeven in een circustent en ik was toevallig in de buurt. Had wel van The Cure gehoord, maar had nog nooit een album van de band geluisterd. Ik mocht naar binnen, omdat het concert al bijna afgelopen was, een bijzondere ervaring. Ik kocht pas in 1982 Pornography en daarna waren Faith en Seventeen Seconds snel aan de beurt.
Seventeen Seconds is een soort concept-album en roept sterk het gevoel op van mijn tienerjaren, veel op mijn kamer nieuwe muziek (postpunk uiteraard) luisteren en jezelf overgeven aan de sfeer en melancholie die de muziek opriep (en nog steeds doet). Dit album ademt de nacht en de stilte daarvan.
Had graag wat langer stil gestaan bij de verschillende nummers van dit album op deze pagina, maar dat is blijkbaar niet gewenst door enkele regelneven, die direct doorverwijzen naar een apart topic.

Weet het niet premo, je kunt altijd een recensie schrijven en markeren als zodanig, als je dat tenminste niet al heel lang geleden had gedaan. Maar geweldig dat je bij die Faith tour aanwezig was! Ik ben stinkjaoers. Mijn broer heeft het er ook al vaak over gehad, in die circustent inderdaad. Ik was nog maar een kind indertijd helaas..

Het blijft duister, maar dat zou nog heel veel erger worden op de platen na 17 Seconds. In 1980 kwam ik toch nooit echt door het album heen en heb het dan ook niet heel vaak gespeeld in de afgelopen 45 jaar. Wie wat bewaard, heeft iets, dus kon ik de plaat uit de kast trekken toen ik 'A Forest' op de radio voorbij hoorde komen. Dat blijft het top nummer van de plaat en met een paar andere nummers van het oeuvre van The Cure. Maar, als geheel viel het me reuze mee op deze mistige ochtend. Het is gewoon een goed album en een tijdsdocument uit de tijd dat de hemel op onze hoofd dreigde te vallen en men nog niet wist, of vergeten was, dat we dan allemaal een blauwe hoed zouden dragen. (Overdag, bij mooi weer dan.)

Typisch wat ik vaker zie , althans wat mij betreft ,de eerste is meteen nooit meer overtroffen.
Heb ik ook bij The Police en UB 40.
Dus 4,5 ster, voor de rest boeit the Cure mij minder, sommige hits daargelaten.
Deze draai ik nog wel , echte wintermuziek soort muzikale erwtensoep .
Heb dit alles van zeer dichtbij meegemaakt , live gezien in de Effenaar Eindhoven 1979.
Paar knaken entree.

Euh. Ik schenk je nog eens in. Herinneringen ophalen en zo, je weet wel. En ook deels eens met je zienswijze, zeker wat betreft UB40’s eerste… geweldig album, …. maar dit is niet de eerste. …

Fijn dat je dit schrijft bij het tweede album van The Cure. Ik hoop dat je in het nieuwe jaar nog veel goede muziek mag ontdekken.

Waverick en Chameleon Day , klopt inderdaad, daar had ik gezien Robert Smith e.d. hun leeftijd toen in 1980 echt nooit verwacht.
In mijn eigen beleving was dit hun eerste , maar hier zitten de echte fans van The Cure en dat ben ik niet.