Beth Hart - Leave the Light On (2003)

Echt geweldige plaat van een geweldige zangeres die nu langzaam begint door te breken, ook hier in Nederland. Leave The Light On zie ik af en toe voorbij komen op The Box. Ze is ook heel erg gegroeid na haar vorige album..

4.5*

Stukken minder mooi dan Screamin' for my supper.. vind ik.
Haar stem blijft geweldig, maar op de een of andere manier staat deze cd mij niet zo aan.

Dit album van Beth Hart vind ik goed, maar je merkt wel dat de producers het anders aangepakt hebben dan de eerste twee albums. Het klinkt allemaal ietwat gelikt af en toe, Beth's stem komt hierdoor ook wat minder uit de verf. De liedjes zijn wel goed, maar om deze echt te kunnen waarderen moet je haar eigenlijk de liedjes live zien spelen, dan zit meer improvisatie in en klinkt haar stem veel beter.

ik vind het echt een goed album!

Het zijn leuke nummers en soms met een wat diepere levens betekenis. Dat maakt het leuk en ook om er over te denken. Ik vind de cover arrogant en lelijk. Sommige nummers vind iet wat magertjes. Het piano werk gaat soms wat irriteren maar leave the light on is echt mooi. Een redelijk album dat onder het gemiddelde van Beth Hart is.

Volgens mij komt ze zelfs in Nederland binnenkort!

Ik zag dat haar concert in de Boerderij uitverkocht is. Naja, mij maakt het allemaal niet meer uit. Vond dit anderhalf jaar geleden prachtig (zoals te zien aan mijn eerdere post) en ben nog steeds van mening dat dit kwalitatief goed is, maar ik trek die 'girlpower'-singer-songwriter platen niet zo goed meer. (Zo had ik ook problemen met Janis Joplin.)

geweldige stem heeft ze, ik leerde haar kennen door dit album. prettige kennismaking moet ik zeggen

leave the light on is prachtig

Wat een heerlijk rauw stemmetje van mevrouw Hart. Rockb*tch bij uitstek. De nummers refereren stuk voor stuk aan haar eigen leven. De oprechtheid hoor je uit je speakers knallen, met de toppers Leave The Light On en Over You. Een zeer constant niveau wordt gehaald. Prima plaat voor op de late avond met een goed glas wijn.

ben hier eigelijk bevooroordeelt
love this lady
als je een maal live gezien hebt ben je verkocht voor de rest van je leven,
wat een wijf ,,,,,,,,,,,,,,,,,rauw ,,,,,,gevoelig,,,,, rock blues .

In tegenstelling tot anderen vind ik dit album haar klassieker. Er zijn wat gospelachtige invloeden terug te vinden en dat past verrassend goed bij haar krijsstem (positief bedoeld). Het album hierna 37 days vind ik te rockerig. Die kant trekt mij iets minder bij haar. Dat vind ik iets te heftig (stem + gitaren). Op dit album kun je horen dat ze uit een flink persoonlijk dal komt. Dat leidt wel vaker tot goede muziek. Ook vind ik het professioneler klinken dan Screaming For My Supper, maar dat album vind ik bijna evengoed als deze.

Ik vond dit album 5 jaar geleden blijkbaar niet zo goed als nu, maar naar mijn mening toch denk ik wel 4,5* sterren waard.

Kan eigenlijk steeds slechter kiezen tussen Screamin' for my supper, Leave the light on en 37 days.
Maar ik denk dat Screamin' for my supper voor altijd mijn favoriet zal blijven, daar zal ze niet meer aan tippen denk ik.

Alweer een paar jaar geleden live gezien in Carre Amsterdam. Mooi concert maar Beth komt denk ik beter tot haar recht in het clubcircuit. Dit album was de eerste kennismaking en tsja.....geen gemakkelijk leven heeft mevrouw Hart gehad. Ik heb begrepen dat het ondertussen weer wat beter gaat. Zou me niks verbazen als Beth als borderline gediagnostiseerd is...

Ik heb een versie met 5 extra tracks aan het begin van de CD:
"Hiding Under Water"
"Say Something"
"Crazy Kind Of Day"
"I Don't Want To Be" (duet met Barry Hay)
"Learning To Live".
Deze zijn zeker een welkome aanvulling op deze geweldige CD van Beth!

gewoon weer een goede plaat zoals we gewend zijn maar haalt het niet bij o.a. Screaming of nu de nieuwe 2012 cd.

Op "Leave the Light On" klinkt Beth Hart wat toegankelijker dan haar vorige platen. Het geluid is verschoven naar een meer pop/rock benadering. Dit heeft overigens geen gevolgen voor de kwaliteit van "Leave the Light On". Haar stem klinkt weer fantastisch, en met haar geweldige vibrato weet ze een ongekend gevoel in de liedjes te leggen. Kleine liedjes (bijvoorbeeld het titelnummer) worden afgewisseld met stevige rockers (met name "Broken & Ugly"), waarbij ze laat horen dat ze echte rockchick is. Persoonlijk vind ik haar stem het beste passen bij de blues en soul zoals ze laat horen op latere albums als "37 Days", haar nieuwste "Bang Bang Boom Boom", en haar samenwerking met Joe Bonamassa op "Don't Explain". Maar los daarvan is "Leave the Light On" gewoon een mooie plaat van een van de beste zangeressen van het moment.

Ik heb een 16 track versie, met een andere volgorde in tracklisting, en dan ook nog een bonus CD met 5 live tracks (van Live in Paradiso). De hoes is dan ook blauw getint.

Voor de rest ... een goed album, afwisseld rock en ballads, met hier en daar een bluesgetint nummer erbij.

Bloedmooie stem maar de songs weten me ( nog ) niet te raken.

Wat een geweldige stem heeft die vrouw. Het titelnummer "leave the light on" is het pareltje van dit album. Voor mij 4**** waard.