Dirty Projectors - Bitte Orca (2009)

Dit is zeker een geweldig album, is voor mij een van de ontdekkingen van dit jaar... samen met the Horrors

Jongens, wat blijft dit geniaal zeg. Al zeker 9 keer gedraaid in 2 maanden.

Negen keer in twee maanden is toch helemaal niet zo vaak?

Overigens ook een halfje erbij mijnerzijds. Blijft inderdaad leuk

Dat lijkt me ook niet zoveel inderdaad. Als je vroeger een nieuwe CD had, draaide je die soms wel 9 keer op een dag...

Ben ik de enige die bij Two Doves erg aan Nico moet denken (niet qua zang, maar qua stijl)? Een beetje The Fairest of the Seasons-achtig.
Hele mooie plaat trouwens!

Ik denk het wel Wat ik zo fijn vind aan dit album is dat ik er een enorme hekel aan kan krijgen. Los van Useful Chamber (die ik reeds heb uitgeroepen tot het beste nummer van dit jaar) en Stillness Is the Move kan ik mij gewoon 'vrolijk ergeren' aan de snobbiness waarmee Dave Longstreth zijn nummers vocaal ondersteunt. Alsof de vogeltjes altijd om hem heen vliegen en mij dat niet toebedeeld is. Alsof hij over het water danst en over mijn jaloerse hoofd springt, en ik denk "tss, rare snuitert". Maar ik mag het. Heerlijke technische fladdermuziek.

Oja, had ik al gezegd dat de rest van de nummers ook goed zijn?

Zaterdag zie ik ze live. Net clip van Stillness The Move gezien. Die meid kan zingen..dat ontroert me..1van de meest frisse, beste releases van het jaar!

Ik heb het optreden in de Melkweg helaas door omstandigheden moeten missen, en daar baal ik goed van! Afgelopen dagen dit plaatje vaak opgezet, en ik blijf verliefd

Het jaar is al een eind op weg, dus ik zou niet raar staan kijken als het op het hoogste treedje voor 2009 gaat eindigen.

Jullie hebben gelijk. 9x in 2 maanden klinkt best schraal eigenlijk. Dan zullen het er vast meer zijn geweest

Aan de andere ontdek ik elke dag wel iets nieuws waardoor ik vaak weinig tijd voor hetzelfde dingetje heb. Soms wel jammer, want daardoor prik niet vaak door de eerste (oppervlakkige) laag. Misschien wat meer in diepte gaan luisteren ipv de breedte.

btw, wat heeft dit eigenlijk met rock te maken? Vrijwel niks in mijn ogen.

luister

solange's cover

Over de 100 sinds de release - ik bedoel maar.


Moest je dit nou posten?

Je moeder zal vast trots op je zijn.

Dit valt toch wat tegen vind ik. Ik kan dit album echt nog het best vergelijken met een bresiliennetaart: het oogt heel mooi en smakelijk, maar eens je ervan begint te eten, ontstaat opnieuw die plakkerige smeltkroes van overdadig veel crème-frêche, suiker en droge, schilferende kruimelbodem in je mond - onaangenaam. (bresiliennetaarten zijn niet echt m'n ding)

Om maar te zeggen: dit album is zeer verzorgd, fijn afgewerkt en mooi versierd met allerlei experimentjes qua structuur en ritme, maar jammer genoeg camoufleert dit nauwelijks het feit dat de nummers an sich maar een flauwe hap zijn.

Een mager 3tje..

Ik zie de genialiteit ook nog niet helemaal. Begin langzaam gewend te raken aan de stemmen en de nummers klinken ook aardig. Maar echt plat ben ik er nog niet van.

ik heb hem verhoogd naar vijf sterren, omdat ik hem echt geweldig blijf vinden, en zeer origineel!

Dit album blijft voor mij ook echt favoriet

De zanglijnen vind ik echt meesterlijk.
Goed te horen dat die lead zanger klassieke muziek heeft gestudeerd.

Ik vind dat deze band ook echt een hele unieke 'sound' hebben.

Soms kunnen alle muzikale experimenten iets teveel eisen van mij en wordt de plaat vermoeiend om aantehoren. Daarom ben ik blij dat de wat meer RnB/Pop-achtige Stillness is the move en '2 Doves' op de plaat staan. Hierdoor wordt het album een stuk makkelijker luisterbaar.
Ze mogen van mij betreft nog meer van dat soort 'makkelijkere' liedjes gaan maken.

Enigste minpuntje dat ik kan benoemen is dat songstructuren mij vaak niet kunnen overtuigen.

Leuk plaatje, dat nergens bijzonder wordt. Gewoon prima indieliedjes. Wel wat overschat in de media.

Ik begin me toch te ergeren aan dit bandje. Live klinkt het ook verschrikkelijk. Halfje eraf!

Lang leve de uitverkoopbakken! Heeel soms vind je er iets tussen waarvan je denkt:"HA, jullie hebben geen idee wat voor een waardevolle cd je wegdoet voor 1 euro, suckers!"
En dan is het ook nog de 2cd versie met de Stillness Is the Move EP erbij.

Deze kwam gisteren langs op mijn 1001-album challenge. Mijn eerste gedachte hierover was: ik weet dat ik dit album ongeveer 15 keer heb geluisterd in 2009 & 2010 volgens mijn Last.FM. Maar ik kan me totaal niet meer herinneren wat voor soort muziek dit was. En of ik dit goed vond. Het heeft helemaal geen blijvende herinnering achtergelaten.

En nu ik er de afgelopen 2 dagen een paar keer naar heb geluisterd, is dat gevoel niet minder geworden. Het is allemaal zeer aangename muziek, ik vind het helemaal niet vervelend om naar te luisteren. Het is slimme indie-pop, met mooi arrangement, en ritmisch en tekstueel ("I think you're more than a terrified witness. Behind the arbitrary line") zeer in orde. Muzikaal is het in de Indie-stijl waar ik vroeger van hield (Yeasayer, TV On The Radio, de hele Brooklyn-scene).

Maar... het doet me niets. Het gaat aan me voorbij. En ben het nu alweer vergeten. En ik heb niet het gevoel dat ik hier nog een keer naar hoef te luisteren.