The Blue Nile - Hats (1989)

Ja, mooi is deze hoor. Paraplu plaat, indien gewenst met hoed op.
Luisterend naar dit juweeltje stel ik mij altijd voor slenterend door stille, donkere en sombere straten met enkele lantaarns aan en druilerig weer.
Aanstekelijk melancholisch, misschien wel de ultieme herfstplaat.
Er zijn best wat albums die mij in der loop der tijd wat minder dierbaar zijn geworden, althans de behoefte om te beluisteren is niet meer aanwezig.
Deze blijft mij dierbaar. Prachtig.

Je bedoelt deze sfeer, denk ik (ook een aanrader trouwens).

Yep!

The Walkabouts. Wel eens over gehoord. Ga eens luisteren. Dank voor de tip.

Daar zit nog wel iets nieuwers tussen/voor zoals dit Timber Timbre - Hot Dreams (2014) - MusicMeter.nl
en ook (als je The Walkabouts noemt) dit The Delines - The Sea Drift (2022) - MusicMeter.nl niet vergeten

Zou willen dat ik 2-3 jaar geleden de herpersing had aangeschaft (al was ie toen 33,-); dit, net als zijn voorganger, is een echte slow listening schijf, een oprechte vinylistische vriend

Jij ook bedankt voor de tips Mjuman

Dit weer schreeuwt ook voor Richard Hawley zijn Cole's corner, Tempesst hun laatste maar ik kan buiten Bryan Ferry niets bedenken dat zoals the Blue Nile is.

Voor mij de Champions League van de popmuziek en samen met Talk Talk verantwoordelijk voor een behoorlijke ommezwaai in mijn muzieksmaak eind jaren 80. Koppijn van het headbangen en zachtjes richting de verfijnde art of music. Nog steeds een icoon dit album. Snap er geen reet van dat ik hier geen 5* voor heb gegeven. Nachtje slapen en wie weet

Inmiddels 198 nachtjes verder... Nog steeds geen 5 sterren?

Tja, ik sla A Walk across the Rooftops nog iets hoger aan. Die heeft ook 4,5 *. Prima zo blijkbaar.

Die vind ik zelf ook beter idd!

Eindelijk aangeschaft, de deluxe cd edition. Moeilijk te vinden en prijzig maar de moeite waard. Prachtig album met alleen maar pareltjes. Opener Over the Hillside is mijn favoriet

Zelfs een name-drop door de grootste popster van dit moment, want niemand houdt het droog bij dit prachtalbum.

Drowning in the Blue Nile
He sent me 'Downtown Lights'
I hadn't heard it in a while
My boredom's bone deep
This cage was once just fine
Am I allowed to cry?

Guilty as Sin - Taylor Swift.

The Blue Nile, en zeker dit album : een masterclass in emotie en dan die productie : al de mensen die zeggen dat dit niet belangrijk is bij The Cure. Luister eens.